2934 resultaten.
dan het nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 wolken drijven
vechtend, om hun kleur
vanuit de grijsheid
op te tillen
hier op deze aarde
bloeit nog wel een bloem
de bomen schatten
waarde in
en rusten in de grond
de volksmond noemt
de herfst
het hart
voelt koude winters
in de splinters
van wat oude tijd
en spijt verwoordt
wat ooit tot nooit
gezegend is…
aftakeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 vandaag trekt de wind aan
hij blaast deuren heen en weer
het bovenlicht klapt onrust
door de gang
buiten loopt een regenjas
gevuld met de terloopsheid
van een regenachtig uur
aan het stuur van en passant
vecht een tas
om stil te blijven
hangen is een werkwoord
dat zijn lading dekt
vanuit de natte bomen trekt
een koppel spreeuwen luidkeels…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van het bestaan.
«Dust to dust
and ashes to ashes *»
zo mijmer ik dan vaak
en wentel me in weemoed.…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Aarzelend druppelde je binnen.
Schuchter als woestijnregen,
een frêle,ranke nimf
met herfstig rode lokken.
Zal ik een ei voor je bakken ?
vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.
Later lazen…
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Ach lievelingsseizoen, je storm en regen
Die geven speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes…
Oogsttijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Van harte welkom favoriet seizoen
Bereid ben ik om bladeren te drogen
Je wind maakt me geestdriftig en bevlogen
Ik zou je eeuwig over willen doen
Je vliegenzwam, je web en je pompoen
De dood van groen met opstanding voor ogen
Je spreeuwen naar elkander toegezogen
Je winterslaap, je bosdier op rantsoen
Alleen voor jou zou ik reïncarneren…
Ik wandel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Wat is het toch weldadig,
zo in de herfst te baden.…
Najaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Het Leven is moe
De takken verdorren
De bladeren sterven
Onaangeraakt
Tot aards stof vergaan
Om weder te keren
Uit 't hemels' sterrenstof
Bij Lentemaan…
Een frisse geur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Mijn gedachten harken de duisternis bijeen
In de groeven landt mijn spleen
Een dag opent traag zijn luiken
Mijn tuin aan ideeën netjes geschoffeld
Angsten, onzekerheden weggemoffeld
Een frisse herfstgeur dringt zich op…
Donkere dagen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 De eerste donkere dagen voor kerst
spoelen joelend van de daken.
Ze schuimen klinkerweg en asvalt af
jagend op takke-loof en zomerstof.
Schuiven, rukkend aan de schutting,
groene klikos op een hoop.
Ze vinden kieren in mijn huis,
fluiten er leipe deuntjes door.
En dan, dan slaan ze met een deur,
rammelen een beetje roet uit de pijp.…
Herfstpaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Zomer geeft zich schoorvoetend gewonnen
En in het monotone tikken
Van de regen
De snikken
Van violen
Zoals in Verlaines chanson d' automne.
Als jij mijn herfsthuis binnenwandelt
Oktober en de schemering
In je kielzog.
En de nacht brengt ons
over vier seizoenen
Tot de dag ovalen strooit
over muren
Wij nog slechts een duren zijn
Tot…
Etherische varens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Dit is de dag van de herfstkleuren
van de kleine grijze miezerregen
die zachtjes mijn gelaat beroert
mijn geest verdwaalt zich
zoals mijn voeten
dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij
doorheen de grijze mensenmassa
onzichtbaar, geruisloos
ik ben een geest, een fantoom
Ik ben alleen
helemaal…
Oktober 2020
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Er hangt wat treurnis over de stad
In vreemde cadans
Wandelt nu leven
Van achter gesnoerde monden
Liggen woorden
Geruisloos opgeborgen
Als in een morgue
Zelfs het geritsel van de bladeren
Is hier te horen.…
reverso
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 er gaat een loutering door deze herfst
elke gedachte dwarrelt naar aardse sferen
eeuwen vergruizen in bos en laan
adem vult zich met zilveren stem
sprekend gelijkend met elk kleurig blad
en over water in lucht verscholen;
de plek in herinnering waar ik ben…
Late herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De herfst doet het nog steeds kalmpjes aan,
nu de zon nog zo helder blijft stralen.
De bomen die steeds nog zo vol in blad staan
en de temperatuur die maar niet wil dalen.
De Natuur is klaar, wacht nog met het herfstbeeld,
de bomen staan nog zo mooi in hun bladergroen.…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Herfstontroering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
441 Een herfst herinnert
warme dagen van zomer
vandaag schijnt de zon.…
Wat herfst met mij doet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Komen naar buiten
herfst prikkelt mijn zintuigen
keren naar binnen
Hoe ontspannend en verfrissend het is om te
proeven van een herfst die haar zoveelste hoogtepunt
heeft bereikt waarbij ieder van ons kan genieten van paletten met
authentieke en ongedwongen kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen.…
Scharlaken en smaragd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Ondervindt u ook soms hinder
in dit neervaljaargetijde
van spontaan opborrelende
imaginaire woorden
fantasiebeelden of beide
als bruisend mineraal bronwater
met pfizeringrediënten
of wat bubbelend moderna,
Laat dan de feuilles maar mortes
gelijk de indian summer
evenals de dode eikels,
platgetreden glands mortes…
in een zomerend park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 een man en een vrouw
samen oud geworden
zaten samen zwijgend op een bank
in een zomerend park
en hij zag
hoe herfst in hun bomen sloop…
Herfstspleentanka
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 In het Vijverzicht
zie ik het Campinastrand
in de najaarszon.
Een bier van hoge gisting
verzacht de pijn van de tijd.…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Wat de herfst ons leert
alles is vergankelijk
als een paddenstoel
Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Dat alles hier afwisselend en nooit een-
tonig is, kan ik geheel niet onder stoelen of banken steken
Bovendien is het heerlijk om de vleugels te strekken en vliegen over prachtige
rustgevende natuur met al haar warme zoete geuren en kleuren; de herfst staat in volle bloei.…
Als geen ander
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
510 Ouderwetse herfst
tussen geruis en kalmte
het zacht licht vervaagt
Hoe ontspannend en verfrissend het is om te
proeven van een herfst die haar zoveelste hoogtepunt
heeft bereikt waarbij ieder van ons kan genieten van paletten met
authentieke en ongedwongen kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen.…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 sirene
die uit mijn neus de geur
van gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater en het verkeer
mijn ogen toe, ik voel
de kou onder de dorre lucht
van de herfst…
HERFST 2024
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De machthebbers een web toewensen
Waaruit ze niet kunnen ontkomen
De stammen bieden ruggensteunen
Aan alle goedgezinde mensen
Herfst…