inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Donkere dagen.

De eerste donkere dagen voor kerst
spoelen joelend van de daken.
Ze schuimen klinkerweg en asvalt af
jagend op takke-loof en zomerstof.

Schuiven, rukkend aan de schutting,
groene klikos op een hoop.
Ze vinden kieren in mijn huis,
fluiten er leipe deuntjes door.

En dan, dan slaan ze met een deur,
rammelen een beetje roet uit de pijp.
En bij 't crémeren van m'n grijze haar
zuigen ze alle lucht uit de geiser.

En daar sta ik dan, met m'n haastige handdoek,
lucifers te kraken met een duim op de knop.
Dus ik zweer een GLOEIENDE combiketel
Met dak en GLOEIENDE spouwmuurisolatie!

Maar dan poeft de waakvlam en likt
dat  metalen staafje rustiek rood.
Na, voor de zekerheid nog even drukken
Denk ik, nu zal het wel lukken...

En de eerste donkere dagen
rollen gierend van het dak
Ik hoop zo dat ze niets breken
maar wel dat ze blijven liggen.

Later, wanneer het douchen waarlijk klaar
en er een haardvuur knoesten knispert,
proost ik mijn schemers welkom
met een mok warme bariton:

"Eikels!"

Schrijver: WOLF, 22 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: kerstmis

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 72

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)