2435 resultaten.
Dood in de Sierra Moreno
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
783 Het gloeiende hoogland
van de Sierra Moreno
krimpt ineen onder
het krijsen van de middagzon.
Gieren bekvechten
om het lederen karkas
van wat eens een
bruine koe moet zijn geweest.
In de afgrond voor me ligt,
bedekt met verlepte boeketten,
het uitgebrande
wrak van een autobus.…
Schatbewaarder
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.761 Van dit landschap ben ik de krenterige
schatbewaarder die met haviksogen alle
bomen telt en de konijnen, hazen en
fazanten raad aan hun geritsel.
Met koude blik weeg ik de schaarse
wandelaars, want iemands stap verraadt
zijn plannen. Een streepjespak, een hand
die schrijft, alles maakt me achterdochtig.…
In Exsilium
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
707 Meestal is de lucht hier
gevuld met zinderend stof
behalve wanneer er een
westelijke zeewind waait
dan kan de verte
pijnlijk helder zijn
de zon schijnt hier
van kleur te veranderen
met het wisselen
van de jaargetijden
en de toevallige regen
ruikt naar mos en paddestoelen
ik wandel veel
door het rotsachtige bergland
me verbazend over…
Elegie
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.082 Een dode ooievaar
hangt ondersteboven
in een rol prikkeldraad.
Op bizarre wijze
verstrikt en droog gebloed,
lijkt hij nog het meest
op een verfrommelde landkaart:
geronnen rivieren volgen
het besmeurde relief van zijn veren.
Uit een donkere plek
onder zijn verwrongen nek
groeien rode bloemen.…
ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk
gedicht
3.9 met 27 stemmen
11.910 ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk
en in min was ik met de eiken en 't overspel
bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte
toen zij hun kronen streken.
maar in nam mij
de waardin
die achter 't knotveer dranken dreef.
zo gul van slok en in haar schenken onbedaarlijk,
klonk zij als golfslag van een kribbende rivier
en 't…
Pico de los Reales
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
857 De berg maakt een
hoofse buiging naar
Estepona aan zijn voet
een bladgouden zon
belicht zijn
schitterende wolkenpruik
en minzame palmen
wuiven als kwasten
aan zijn troon.
In de verte
zingen de golven
van de Middellandse Zee
een turquoise hymne
voor de ongekroonde koning
van de Costa del Sol.…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...
- naar ik hoop -
zijn met…
Molshopen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.575 De molshopen zijn niet
op ´n hand te tellen
Een mol te vangen
is ´n verhaal apart
Je moet er boer
voor zijn, van hoop vervuld
Over z´n wei staren
niets zien, wel voelen
Riek in de eeltige knuist
raakt hij aan blind vertrouwen
Hij voelt ´m
met z´n klompen aan.…
Gouden fazant
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.026 Tao vinden
de weg verliezen
in jezelf terugvinden
waar je bent geweest
Tegen de dorst
twee steentjes onder de tong
één zou maar eenzaam zijn
een dichter spreekt
graag met volle mond
zonder stotteren
over Grietje
Klein Duimpje in haar hand
in deze versie is Hans
opgegeten en herdacht
Zij volgt het spoor
dat een Chinese nachtegaal…
Exit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 We
hebben gekeken hoe de
populieren weken voor
een groter feit, een
landschap zonder
geheimen.
Rotte geuren uit de
sloot, eeuwig brandende
bermen, de geur van
verse mest op het land.
Het wijkt, raakt langzaam
op de achtergrond.
Stadjes verblijven weer
verankerd in hun
star verleden.
Jij fluistert hoe
voorbij dit is.…
De zoveelste maal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
836 Voor de zoveelste maal
is het weer oktober
Verliezen vogels hun stem
stoppen tijdelijk met zingen
Valt het blad als goud
uit de wijde jas
van de berk
in m´n achtertuin
Doet de zon heimelijk
en heeft regen plotse invallen
Voor de zoveelste maal
spreekt herfst ´n taal
waarin afscheid, weemoed
en herinneringen.…
November
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
921 Over gouden stoppelvelden
vluchten de schaduwen
van late vogels.
Als donkere wijn
spreidt de avond
zich uit over het land.
Nu kruipt mist tussen
de kalende bomen
aan de bosrand en
van verre klinkt
het roepen
van een bronstig hert.…
Rouwstoet
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
756 Als een zalm tracht de zon
tegen de stroom van de avond in te zwemmen;
verzwakt springt zij nog éénmaal op.
Dan hangt de nacht boven de rivier.
Vol ongeboren licht drijft de zalm naar zee;
langs de oevers schrijden bloemen
en de kleuren van dode vlinders.…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Ooit was het oude landschap ongerept,
elke voetstap een schreeuw om leven,
de sprookjesbloemen hangen nu verlept:
zinloos om ze nog water te geven.…
Een bizarre race
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.314 in het dal
staan schapen en koeien
een mandarijn rolt
een citroen rolt
jonge bomen rennen
langs de heuvels
een mandarijn rolt
een citroen rolt
schapen en koeien
blaten en loeien
de mandarijn rolt
het gras en de bomen
wuiven en joelen
de citroen rolt…
Ode aan de IJssel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
977 Een rode lijn door het gebied
De Hollandse IJssel, onze rivier
Begeleid door steen en riet
een lint van werk, vertier
Een visser peinzend aan de kant
De dobber vol van leven
De aanbeet, vis, een figurant
Door honger aangedreven
De hand omhoog, een schipper zwaait
Een kind wijst naar de boeg
De vlag wappert, ach het waait
De reis nog lang…
noordwaarts gaan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
839 in de zomer is noordwaarts gaan
niet echt een straf
de stroompjes zijn doorwaadbaar
het landschap toegankelijk
en de fjorden te bezeilen
ja zelfs noorderlingen
hebben dan iets menselijks
minder nors(k) vooral...…
Dit zien
gedicht
3.2 met 26 stemmen
11.458 Dit zien toont zich als het trijpen
hooiland waar de pink zich snijdt
aan de kruin van de dijk; is zonder:
'Kijk eens zwanen en jonge zwanen.'
In natgrijze grond met leverblad,
met koeienstront in het herbarium,
waar de duim in de sloot blijft steken,
leeft dit zien van de handopen palm.
Zie hem, oude man, die zich verwondt
aan het…
2008
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.095 Vandaag mijn voornemens opgeschreven
zorgvuldig opgeborgen en verstopt
Ze gaan niemand iets aan buiten mij
om aan het eind van 'n jaar te lezen
van wat er geworden is en wat niet
Voor de schaduw van de toekomst uit
maak ik mijn bewegingen soepel rond
vang de grote bal van links en rechts…
Adem in
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
6.384 Als zij haar groene jurk uittrekt
valt het dons van populieren
ruist het ritselend blad
Mijn mond valt er van open
Er groeien horens door hoofdhuid
gespleten hoeven trappelen
Een wolk dimt het licht
warmte komt uit de aarde
een wesp cirkelt traag
Zij geurt van kweeperen
kaneel en zweet wit
zoet het strelend gras…
Deuce
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
770 Twee heuvels en twee bomen
de ochtend en de nacht
een boom van goud
een boom van bloed
een veld vol deinend spinrag.
Een gele bal
een rode bal
gevangen voor een tel
twee heuvels en twee bomen
de zon lacht om hun spel.…
Joshua
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.504 In de gloed van de rode zon lijkt hij
nog het meest op een zwarte leeuw,
over oceanen en tijd
naar deze woeste kust verplaatst.
Zijn manen slingeren een radslag,
zijn brullen is van zijde,
hij heeft zijn oren
naar de zoute wind gedraaid.
Hier is Joshua:
schrijdend, spelend, rennend
over dit Thaise strand,
zijn lach is breed en wit.…
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
100 kilometers
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.798 Door zoveel steden heengereden
langs stadjes en dorpjes gekeken
kilometers ver van mijn ontstaan
keek ik regelmatig uit mijn zijraam
Nam jou mee in mijn gedachten
over bergen heuvels en grachten
honderd kilometers op het aanduidingbord
lijkt zolang bij het lezen van dat woord
Nog even en ik ben weer bij jou in de buurt
dit keer heeft het…
Klimduin
gedicht
2.7 met 53 stemmen
13.399 De dag breekt aan, kou uit een open ijskast:
een lap los zand tussen dor hakhout ingeklemd
onder de lucht die leger is van diepte
nu het gezichtsveld vol met wit zand is doortrapt.
Een trap, een voor de vorst te hoge duintrap in
een onontgonnen en barbaars Versailles van
geen enkele tree voorzien.
----------------------------------------…
Maïs tussen Noordstraat en Klinkersbos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 Het versgeploegde veld bezaaid
was vlug al omgedraaid
in vinnig groene stengels.
Toen ving het huis
in d’ andre straat
langzaam te verdwijnen aan.
Nog even dreef de zwarte klink
en ook de boer zijn bovenhelft
boven het mobiel gewelf.
Een week nadien, ‘t was wasselijk weer,
bewoog nog slechts zijn norse kop
over de wiegende maïszee.
En opgelet…
Rijden
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.361 Warme auto,
zachtjes rijd je
langs een zevenslapersgrijze melkweg
van asfalt,
de oude baan.
Rechts
een prachtig blijspel
van bomen en bloemen,
links een huisjesarchipel
en 't kleine, zilv'ren schoonheidsvlekje
van de nacht,
de maan.
Lichtflitsen.
Niet van een flitspaal.
Bliksem
en wind met een ruisend accent.
Binnen kan stress…
De Dijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water
Een gestalte
Met grijs en grauw gelaat
Die eeuwenoude eenling
Die kromme reuzenrug
Hij gebaart de golven
Vlug te keren terug
Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
GEBOORTE
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.237 Wie is het naar wie je tracht in deze dagen,
voor wie je stralend witte lentes breit
van zuiver zilver, dragend als het ijs op de gelagen,
te dunne stiltes vol ongeduld verbijt?
Totdat verlangen langzaam slijt tot wachten,
zo hooggespannen broos als porselein,
wanneer de schalen splijten in barse nachten,
geen water zal onbreekbaar zijn.…