1079 resultaten.
De derde eenzaamheid
gedicht
2.5 met 47 stemmen
9.995 Boven mij rusten de anderen, de avonden
Die zich met afgetrapte schoenen in mijn ziel
Planten en modder doen opspatten uit de voren
Van mijn melancholie.…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Olleke Bolleke PIET
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
488 Veertien november reeds
ik heb mijn schoen gezet
maar het cadeau maakt me
niet blij van zin.
Het is een schminkdoos, doch
~Pietermanknechtenzwart~
-dat ik broodnodig heb-
zit er niet in!
Nog maar één nachtje dan
moet ik me schminken want
vijftien november word
ik weer actief.…
Risico
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.636 We hebben voedsel, drank en
stevige schoenen. En we vertrekken.
De top en niets anders verwacht ons.
Een nieuw uitzicht op de wereld. En
misschien komt een moment waarop
we niet hoger meer durven en
evenmin nog terug.…
Canada
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
566 Bijna goed
Ca-na-da
zeg nog maar eens
Cad
Nee, Ca-na-da
Can aa da
goed zo
niet bang zijn hoor
op de boot
de zee is leuk
hij schommelt
kom even
met je schoenen
zo
alweer dicht
nog meer plassen
gauw
want
de
boot
wacht
niet
drinken?
straks
... in Canada…
Zwerver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 Jij loopt op straat
en eet uit een vuilnisbak
Slechts een portiek
is je enige onderdak
Soms zit je op een bank
en staart wat voor je uit
Je schoenen zijn versleten
en in je zak geen duit
Mensen kijken je minachtend aan
en lopen met een boog ver om je heen
En jij
je weet niet waarheen
Wat is het verhaal
achter jouw bedroefde…
Dichterbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 Het steentje in mijn schoen fluistert
"als je twijfelt moet je het niet doen."
Ik bezocht jouw uitzichten
en zag je dichterbij,
soms kan iets opeens
ophouden te bestaan,
het is voorgoed weg
maar sluimert ergens
halverwege tussen
kwijt en terug te vinden.
Echo's die je achterliet
dichterbij kom ik niet.…
Literatuur (een definitie)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Psycho- en Sociologie -
geen der wetenschappen
van de Mens en Maatschappij
met abstracte theorieën
hypothesen en technieken,
hun methoden van
waarschijnlijkheidsleer
statistieken,
wat zij in concreto
niet vermogen
in de maat der dingen
is kruipen, zich verplaatsen
in hoofden van de personages
en door ons al lezend
in hun schoenen…
Een krimpend heden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik zag haar bij
de weg omhoog
zoekend en toch
duizendmaal gegaan
later op de dag
daalde zij af
gekromd, schuifelend
in de ouderdom
waarin tijd vervloog
in een slijtend bestaan
kleren, kleurloos bejaard
schoenen, sloffen
ooit stof van aard
zo ging ze traag vooruit
en doorheen de jaren
verdampte achter rimpels
iedere vraag
zij…
gedachteloos bijna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 het huis heeft
geen deur en
één klein raam
papa is groter
dan het huis
zijn hoofd reikt
tot de wolken
boven het dak
wapperen zijn
lange handen
het zwarte pad
een rechte lijn
tussen zijn
schoenen van
huis naar schuur
schuur naar huis
AqAq in spiegelbeeld
heb ik je geschreven
getekend sta je
op de muur
de nagels…
nadert de hemel gestaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
869 we bergen en dalen
vertellen verhalen
van vroeger en toen
ineens wringt de schoen
je staat en kijkt in
mijn ogen weer zie ik
je blik en mijn onvermogen
te zeggen hoe het nu gaat
zacht neem ik je hand
in elkaar begeleiden
gaan we zonder te strijden
langs het kruispunt vandaag
de toekomst lijkt vaag
maar in samen de paden…
Schoenpoetser
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 mensen van een bepaald allooi
alles ligt binnen
hun bereik
hier op straat
poets ik hun schoenen
blinkend als sterren in het heelal
voor slechts een schamele fooi
en in het donker van de nacht
zie ik hem onbereikbaar
oplichtend aan de hemel staan
alleen al met dit beeld voor ogen
voel ik me minstens even zo rijk…
Over de straat heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 Ze bukt, haar billen in de kijk
en zet haar schoenen weg
Nooit kijkt ze door het raam
Nooit kan ik over de straat heen
contact met haar maken en mij
en mijn verlangen blootgeven
Het is heet, het waait zo warm
door de stad, dat ik tussen ons in
ruimte zou laten, alleen lichtjes
haar strelen, niet tegen haar aan
liggen, en eerst het licht…
Blote voeten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
496 we hebben onze
schoenen uitgedaan
liepen op blote
voeten in het
glinsterend
natte gras
nog was de zon
niet warm genoeg
om de dauw
op te drogen
alleen de bloemen
openden al hun ogen
rechtten hun stelen
om ons niet met
gesloten knoppen
te vervelen keken ons
kleurend en subtiel
geurend aan
wij voelden ons
apart en verheven…
de schoen voorbij in de verlaten stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 de schoen voorbij in de verlaten stad
benen de weg met gepaste tred
het water stroomt de gedachten voort
vloeibaar als sneeuw voor de zon
de bomen staan gesteend bijeen
het oude schoolgebouw, vervallen
de jeugd fietst slingerend voorbij
ja voorbij is mijn jeugd, de brug
aan beide kanten gevuld met
jongens, jonge mannnen van toen
de oude…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 en zelfs lachen toen zij nog mens waren
ik ruim de schoenen op van die wezens
laten we hopen op leven na de dood
en vernietig deze schaduwruimtes
leven na leven…
EVEN BUITEN
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Bibberend trek ik mijn schoenen aan,
ik heb veel zin om naar huis te gaan.
Lekker zitten voor de tv,
met chocola en een glas thee.…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Hij keert terug naar de basis met een foto van wat rest:
twee roodlederen schoenen, strak in gelid, met daarnaast
een sleutelbos en daaronder de tekst:
terribilis est locus iste.…
Op de halte
gedicht
2.8 met 8 stemmen
2.716 Staan wij met 48 schoenen op de halte en een richting.
Wij staan met 48 hakken naar de richting op de halte.
------------------------------
uit: 'Nieuwe veters', 1987.…
Gaia
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
687 we lopen langs het water
in een warme najaarzon
bedachtzaam zet ik mijn voeten
op de natte aarde,
de takken en het gras
bewust van de kracht
van de planeet
waarop we lopen
jij loopt op je vier pootjes
vrolijk zwaaiend
met je staart
zonder schoenen
maak je direct contact
met Moeder Aarde
dieren staan zoveel dichter…
Verder
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.346 Dag ik moet verder, ik heb nog een lange weg te gaan,
voorbij de bergen aan de horizon,
onder de bloedrode lucht van de ondergaande zon,
Ik moet nu echt weg, had ik dit maar eerder gedaan,
dag ik moet verder, de wereld is nog zo groot,
laat me los, alsjeblieft laat me gaan,
ik ga op pad, op weg naar het onbekende, mijn schoenen vol met lood…
Spiegelblank
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.844 Mijn schoenen zijn gepoetst,
de sperwer heeft zijn nest gevonden.…
Kampioen
gedicht
3.4 met 70 stemmen
24.205 Dit is de kampioen: zijn hand
zwaait achteloos naar achteren,
zijn schoen bijt in de sintelbaan.
Ziehier: de nieuwe kampioen,
hij sleept zich voort, zoals dat
hoort, een hand drukt in de zij.
Maar kijk dan toch hoe lang
is nog de baan die hij moet
ondergaan, wat goud terwille.…
Kampioen
gedicht
3.2 met 84 stemmen
34.976 Dit is de kampioen: zijn hand
zwaait achteloos naar achteren,
zijn schoen bijt in de sintelbaan.
Ziehier: de nieuwe kampioen,
hij sleept zich voort, zoals dat
hoort, een hand drukt in de zij.
Maar kijk dan toch: hoe lang
is nog de baan die hij moet
ondergaan, wat goud terwille.…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
Een stipje
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.130 Een stipje zag ik in de verte
en dacht, daar wil ik heen
liep het vuur uit mijn schoenen
maar hoe hard ik ook liep
ik kwam geen stap dichterbij
het stipje was en bleef klein
kon het niet inhalen
hoe stevig ik ook doorstapte.…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Uit het donker valt een stem:
ik zie je gaan, vreemdeling
stervend in je schoenen
van gekrompen leer.
Dagen vallen onder zijn
magere benen, gedachten struikelen
in een niemandsland.…
Het stenen tijdperk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
560 Omdat we er tot slot zo moe van werden
kreeg een blinde vrouw die extra schoen voor zondag,
een groot zwijgen vulde ons
en over het asfalt klonk fanfare -
en weer anderen lachten met zo'n kunstgebit
van wie het hardste heeft gewerkt of droegen
hun testikels hoopvol op de wind,
want wie recht doet komt recht halen,
en dat lieten we bazuinen…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het…
De literaire kring
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 Op linnen schoenen
sluipt de sluimering
terug in de herinnering.
De leden
van de literaire kring
halen de neus op
voor hun dorpeling.
Met gesteven boorden
en gewassen handen
ontwijken juristen
evenals de anderen
de scherven
van de gebroken pot.…