529 resultaten.
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 vlij mij zachtjes naast jou neer
graaf diepe kuilen vol emotie
vrij met mij, kom, ik wil meer
kies jij voor de woeste duinen
volg ik jou in een briesend spoor
samen in het helmgras struinen
vinden wat ik daar verloor
kleur dan met mij de donkere uren
van avondrood tot ochtendlicht
laat de nachten dagen duren
afscheid is alleen een vergezicht…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 Jij bent de rivier waar ik in zwem
samen stromen we in een niemandsland
zien elkaar en het wisselend landschap
niets verspert ons de weg, vrije loop
vissen schitteren in het zonnelicht
mugjes dansen boven het koele water
vogels zijn bezig met hun dans
de blauwe lucht volmaakt in harmonie
onze ogen verlangen naar vergezichten
blikverruimend…
LIJNPAARDEN
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.080 En hun zachte slavenogen,
waar geen flikkring meer in licht,
schouwen, als met nacht omtogen,
onbestemd naar ‘t vergezicht.
Maar de wind steekt op. Plots gaat er
als een rilling door ‘t geblaart.
Hoger deint het rimplend water
tegen dijk en log gevaart.…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 waar de kloof tussen arm en rijk heerst
maant ons het streven naar gelijkheid
het zoet en het zuur gelijk te verdelen
de stroom van zoekers naar een thuis
vraagt juist ons grenzen te slechten
door aan huizen en toekomst te bouwen
laat in het stille uur van de overgang
waar tijd verleden en toekomst creëert
dat alles niet enkel een vergezicht…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Dromenzwaar slentert de weg, van els en vlier
fris omgeurd, heen om de woon en- schielijk stom-
zien we, als het land van belofte oneindig,
't vergezicht blauw ontrold.
Veld en wei, heuvel en dal, en vlakte en woud,
immervoort, vloeien ineen met grootse zwier
golvend tot d'uiterste rand der aarde...…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Dit is de tijd, dat men zou moeten lopen,
Gerooide velden langs of door een laan,
Aan 't eind waarvan een vergezicht gaat open
Op herfstland en een edeler bestaan.
En, thuisgekeerd, bij een vroeg vuur gezeten,
Den avond rekken met een schaarse kout,
Een enkel woord over de diepst-geweten
Bewogenheden, die het hart behoudt.…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 En altijd weer van voren
Af aan trok hij de voren
Tot in de verte van licht,
Met de beide willige paarden
Door de rulle wolkige aarde
Naar het zilverig vergezicht.…
Fear of flying
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 zonder punt
een verse regel gaat er altijd in
ik sla geen kruis, gooi liever nog een munt
Zo, die zit en nu dan de essentie
de kwintessens de eigenlijke kern
in de woestijn waar ik haast nooit een grens zie
tussen de rotsen van de dag en nacht
Waar Nietzsche Zarathustra had gedacht
de blinde ziener zonder telelens
die sprak van vergezicht…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 onzichtbaar gezicht tot gezicht
een verhaal zonder einde
roman zonder begin
steeds onzeker over
gemaakte keuzes
hoort de strijder in duistere stilte
tussen geluiden van de dood
alleen de echo van haar naam
V
Gerezen in het licht der maan
op d-day van een nieuwe zon
roept zij hem, IN SOM NIA
gebonden in een niet te duiden panoramisch vergezicht…
MARIUS MEIJBOOM NIEUWJAARSRECEPTIE, TOESPRAAK DOOR DE JORDAANDICHTER.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
396 De Marius Meijboom
een prachtig gebouw
architectonisch hoogstandje
gevestigd op Amsterdam-IJburg
prachtig gelegen met een boeiend
uitzicht en vergezicht op het IJ-meer
in de Marius Meijboomstraat
de straat en het pand vernoemd
naar wijlen de Koninklijke hoffotograaf
De Marius Meijboom
op vele onderdelen
Koninklijke status en gratieus…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 gesponnen zijden vacht
Graancirkels in dolmenkringen verweven
Marekronen nestversjes van vogels lispelen
Ontbolsterend oplichtende verlichte zegs-wijzen
Golfbrekers die onder-sneeuwen
Spreuken Spreeuwen
Paps vlast een op’lichten‘ingewijde bed-ding
Vader staat op en gaat op stap
Oeverloos gevleugeld vederlichte maagdelijke zijde stranden vergezichten…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 overstromende beken
aanzwellend tot venijnige kolkende dansende rivieren
zoekend hun weg naar de zeeën en oceanen
dijken doorbrekend na 't overspoelen van het buitendijkse
soms klaart er even, heel even licht aan de horizon
een straal van de zon, maar dan plotseling wederom
bliksem en donder, slaan het weer wederom om
met diep pikzwarte vergezichten…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Het is, of met haar water
en wind, zij ons heeft opgevoed
in ruimte en vergezicht, de kusten
van onze toekomst tegemoet.…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 Mijn vergezicht is geschilderd en licht, mistig zoals vroeger in een rookcoupé.
Ik droom weg, geniet van de stilte, maar daar is alles mee gezegd.
De druif blijft rijpen , van de zwangere avond tot in de maagdelijke ochtenddauw.
Op het moment van scheiding tussen de avond en de nacht word ik bang.…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 uiteindelijk ik zal willen
blijven leren steeds alles te doen, te laten, te laten wijken
voor mijn enig kind van elf jaren jong, mijn (on)beperkte dochter
Giulia, die na een hevige epileptische tonus aanval haar liefste
lach toont, waarop zij automatisch door al mijn pijn en verdriet
een glimlach tovert op papa's gezicht
Die glimlach, dat vergezicht…
Ik wou dat ik kon...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.676 Dus zal ik blijven waar ik ben, zonder dat ik al die dingen ken, maar:
Stel je voor, daar aan die muur: een prachtig vergezicht, zo puur
Terwijl ik daarnaar lonk en kijk, speel ik piano Tsjaikovski gelijk,
De microfoon staat dan wijd open, om alle aria’s mijn keel uit te laten lopen
En natuurlijk staat er voor de deur, een slee van een auto,…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 Hij roept: geen echo die hem hoort,
geen lichtbaak in het vergezicht!
En, razend schier van spijt en smart,
nog eens de blik omhoog gericht,
dan, met een laatste zielebeê,
in d'afgrond neer der levenszee!
Maar, zie!…
BENIDORM, DE NACHT EN DE OCHTEND; DE WEG, MIJN WAARHEID EN ONS LEVEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 mij toen hielp
DE OCHTEND; DE WEG, DE WAARHEID EN HET LEVEN
De nacht was duivels geweest
met heel veel geloei, lawaai:
feestje Benidorm 700 jaar
heel veel gewoel, toch mijn doel
8.00 gebroken op voor de kerkgang
35 minuten lopen, mijn man brengt me weg
de weg was breed, niet smal, wel stijl
voerde uiteindelijk langs prachtige
vergezichten…
Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.697 -
Hoe vaak op nieuw het zonlicht scheen,
Sinds 't machtig Spanje aan Palos stranden
In 't wijkend vergezicht verdween;
Hoe afgemat mijn blik ook dwaalde
Aan 't eind der wester hemeltrans;
Maar ach! 't zij Hesper vriendlijk straalde,
't Zij 't morgenrood in 't Oosten praalde,
Slechts golven blonken in hun glans.…