3338 resultaten.
Morgenzicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.168 Ik kon alles zien door de glazen ruit
mijn zicht in gretigheid vertroebelend
als adem condens vormt, en mijn vingers
afdrukken achterlaten in een poging
door het raam te tasten, naar wat in morgen ligt
En toen de deur eenmaal open ging
vond ik zoveel - te vroeg…
Je lachte mijn naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
549 ik heb jou
gebeeldhouwd
in lucht
vormde
met licht
je gezicht
vingers
openden ogen
rechtten je neus
handen
schelpten oren
op de juiste toon
je lippen
krulden in lief
samengaan
ik hoefde niet
te signeren
je lachte mijn naam…
Jouw geluid
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.164 Jij vrijt legato
Praat soms staccato
Jouw vinger
Langs het aaneengelast stalen bedhoofd
Klinkt als ononderbroken strijkmuziek
Je lichaam danst ritmisch sensueel
Soms te tenuto
Maar……
Blijft mijn gebonden legato.…
Vroegwoord
gedicht
3.7 met 9 stemmen
5.356 hoe
wij dan toch
over veel vertelde tijd
taal ophangen aan vingers en
ze uit haar voegen wrijven
tot
ze barst.
zoals
betekenis nu dichter
bij letters kruipt
zo ook wij
zo
------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Ontmoeting
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.288 De houvast van je zachte vingers
de aanhoudende jeuk tussen je schouderbladen
geeft de dag terug aan de morgen
onder het halleluja van een reeks lage en middentonen
bied ik jou zonder schaamte
mijn droge hemd aan
devoot laat jij je kleden.…
Menuet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
554 Je vingers bespelen
mijn eenzaamheid
het gouden voorhoofd zwijgt
bespreekt met mij
de grootste zonde van de eeuw
handen die raken
op tonen van inspraak
zielen die smelten
op noten van geluk
roep
is die van de dageraad
het stille minnen
van de bloemen die ik pluk…
Overbelast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
551 overbelaste vingers
omarmen een pen
nagelriemen gekleurd
door grondverf
kust de lak
lokken die veilig
achter prinsessenspelden
zijn weggewerkt
knellen kousen sneller
evenals voeten die tintelen
komt het paleis
langzaam in zicht…
Duizend nachten in eenzame dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 In fluisterrijke
gedachten ontsproten
vlinderde zij bestaan
staarde zij golven
ving het zilte schuim
met broze vingers
liet nevelige gedachten gaan
stierf duizend nachten
in eenzame dood
ongenaakbaar
gekerfd in naam…
Zij vult mijn blik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Als m'n beneden buurvrouw bezig
in haar tuin, plantjes wiedt en toespreekt
met haar vinger vermaant
kijk ik graag naar haar
Hoe zij de de haren uit haar gezicht zwaait
haar borsten vrijwillig meebewegen
Hier past alleen verlekkerd kijken
dankbaarheid voor haar heerlijkheid…
Dichten zonder spreken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie je handen
woorden zwaaien
uit je lichaamstaal
vingers letters
schrijven in een
schrift dat niet bestaat
jij kleurt zinnen
met je ogen en vult
strofen door een lach
in samen dichten
zonder spreken klinkt
poëzie van hart tot hart…
Mijn lijf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.075 Het lichaam stribbelt tegen
Ik wou dat ik nooit reuma had gekregen
Mijn energie verdwijnt uit mijn lijf
Vingers ze worden weer stijf
Ach, wat zit ik nu te zeuren
Ik moet mijzelf weer even opbeuren
En dan denk ik aan mijn gezin
Die ik met heel mijn hart bemin.…
Een vragende hand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
467 zag je gebaren
een vragende hand
vingers gespreid
je stem klinkt verloren
dat wat je was
ben je kwijt
oogt nog vol twijfel
hoopt op een wonder
maar verdriet kent geen tijd
heb je schouders gepakt
in een woordloos omarmen
er bleef voor ons geen respijt…
Met niets om het lijf
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
605 handen draalden
vingers wilden namen
schrijven in los zand
maar de wind
vertaalde hun verblijf
met niets om het lijf
wiste sporen van
elkaars kortstondige
zo passievol bekoren
het strand
na eb en vloed voelde
als opnieuw geboren…
Herfstbladerend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
689 Nu de schaduw grijpbaar wordt
zich vangen laat in mijn handen
tussen de vingers wriemelt
vrijheid van het licht zoekt
Maakt zich in mij een voelen los
dat liefst als blad uiteen valt
verteert en zich vindt in sporen
weggeblazen en gedragen door de wind…
Jij ging over lijken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
876 zag je stappen
het licht dralen
neusje opgericht
in flitsend licht
om het verhaal
toch te vertalen
je proefde snel de
smaak van lezers vingers
toetsten al de feiten
er was geen verder kijken
jij ging over lijken
in het bijzijn van de dood…
De schaarse momenten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
820 heb geen woorden meer
alleen gedachten
die dromen over
wat is en dat wat
nog ooit eens zal komen
ogen die naar
je blikken in de
schaarse momenten die
het lot ons gaat schikken
een lach als het mag
maar altijd
voel ik je handen
de slankheid van vingers
die tasten naar onze
verbanden gegrift in mijn hart…
ballen als nodig de vuist
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.090 ze gaan met elkaar
de vingers gekruist
ze klappen voor morgen
ballen als nodig, de vuist…
ondergaan zonder verstaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
774 ik raak je handen
maar ze blijven
droog en glad
alsof contact
je niet echt pakt
vingers buigen niet
maar spreiden zich
in openheid
bereid te ondergaan
zonder verstaan
geen knuisten en
voor vuisten niet geschikt
omdat je geen agressie
kent, een zeldzaam
menselijk talent…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 De kroeg in
een kruk op
Daar zit hij
Aan zijn vinger een trouwring
Op de bar naast zijn vuist
een pils
In de hoek klinkt een lied
uit de jukebox
Maar in zijn hoofd
daar is het stil
Klok klok klok
weer een slok door zijn keel
Niemand praat, niemand wil.…
Weerkaatsing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 ik heb
scherven
geschoond
in stromend
zwarte regen
maar kwam
geen enkele
weerkaatsing
van stukjes
licht tegen
wel dropen
druppels
rood langs
blote vingers
op glas
in de plas
waar zij
oplichtend
stevig kleurden
in zwart…
De grote Vergever
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
513 Ik liet mijn leven achteloos
door de vingers glijden,
tot het een fait accompli werd.
er was een berg van lijden in mijn jeugd
ik voelde me zo oud
toen ik jong was.
de wilde ganzen schrijven
een woordloze boodschap
aan de late hemel:
dat voor ieder en alles,
de dood de grote vergever is.…
Jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 Ik leg de toppen van mijn vingers
langzaam
in de palm van mijn andere hand
Ik raak me aan
Ik voel me
Een stille bevestiging
van mijn bestaan
Ik heb je lief
besef ik nu
zoals je bent
De manier waarop jij altijd neuriet
is de manier
waarop jij de wereld kent.…
nagelaten 2
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
384 hoe het kind het dwarrelend blad van
een plataan met zachte vingers vangt
de ogen over kleuren en nerven glijden laat
hoe het het kwetsbare op handen draagt
voorzichtig toedekt in een deken
van papier te drogen legt
onder opa’s nagelaten sprookjesboek…
Wegwezen!
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.543 Met rechte vinger wijs ik richting deur!
Met een rechtvaardige en harde stem,
maak ik een eind aan dit gezeur!…
Stop de tijd
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.611 Onze ogen zien de zee,
een blauwe zomerlucht,
een zonovergoten strand,
hier en daar een scheepje
aan de verre einder
Onze vingers voelen vingers,
warmte en vertrouwen,
stil sprekend met elkaar
van een nieuw begin:
Het is waar!
Onze harten zingen plezier:
eindelijk, dus toch!…
Stiekem
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
4.833 krakend over het water
In zijn schaduw ligt
het brede rivierbed
bedekt met kiezels
en geel speelzand
In de zwevende hitte
klinkt het zachte ritselen
van een krant
Erachter glimt
in de brandende zon een
met waterparels bedekte
bronsbruine huid
Ze heeft bijna alles
behalve de krant uit
In het zand schuilen
de speelse vingers…
Mei.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Hun dunne vingers omsluiten
Het tere blauw heel zacht.
De ranken steken hun lange vingers uit...
Naar een houvast.
Zoeken een plek om zich te hechten,
Winden zich steeds meer vast.
En volgend jaar komt weer de Mei,
Dan wordt het weer genieten...
Nog groter en nog schoner,
Is dan "die blauwe pracht".…
De weg
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
789 In zijn oneindig aangelegde tuin
maakt hij je te gast
waar een groene vinger de hand heeft in gehad.
houdt hij steeds de aarde vast.…
Anti-Fries (59)
snelsonnet
3.1 met 39 stemmen
4.514 Hij steekt zijn vinger plechtig in het water:
Hij meet hoe dik het ijs zal worden later.…
natuur
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.045 Onze vingers bloedden,
nagels scheurden,
sneden zich een weg
door het puin
van ons menselijk gemak;
konden niet bevroedden
dat de bron van leven
reeds lang was opgedroogd.…