1364 resultaten.
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Zo kon het zijn:
iets smerigs verlangt iets vuils voor de ochtend,
de geschilderde roos
wil in het meesterwerk.
Het kleine wil nog
iets kleiners voor onderweg,
het grote koopt in
bij de reusachtige dingen.
Je kunt je moeilijk verweren.…
WILDE WOESTE OVERWOEKERDE TUIN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Als je leven aanvoelt en aanziet
als een wilde woeste overwoekerde tuin
en je in je achterhoofd blijft horen:
“I never promise you a rosegarden”
zou je kunnen overwegen te gaan
wieden, harken en het 'vuil' te verbranden!…
BODEM VAN JE ZIEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Op de bodem van je ziel
ziet je was er vuil
smoezelig of soms smerig uit
Je wasmanden puilen uit
je zou het op een grote hoop willen gooien
de wasmachine in willen donderen
en op 90 graden laten draaien
Maar volg de algemene gangbare wasinstructies:
Sorteer op kleur
op temperatuur
de trommel niet volproppen
Zet sommige stukken in…
Dordrecht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.446 Is het leven daar net zo als elders – vuil dat de lichamen
van mens en dier verlaat, bestaan dat uitgezeten wordt –
of treft je het bijzondere,
een gevel als geen andere,
een onverwisselbare wolkencombinatie
of een individu – desnoods gespiegeld in een etalage.
----------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Aan wie hij toen was, een spelend
kind, maakt hij nu zijn handen niet meer vuil.…
Den Haag sfeervol bewaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
983 de Stadhouderspoort daarentegen
verloor zijn spindraden, boven
het sleutelgat naar vroegere tijden
waar hoffelijkheid naast de vijver
het alledaagse leven bepaalde
in met trams gevulde straten,
de diender straalt gezag uit,
hield met beide armen op de rug
stand bij het beeld Koning Willem II
het nostalgisch aanzien
werpt geen vuil op…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zocht ik ooit
de volheid in overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude…
Druk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.242 Planten krijgen soep en rijst, nog
warm, vuile lakens terug op bed.
Eerst Maastricht, dan Middelburg,
of andersom, toen ik uit huis ging,
de oorlog, Delft, waar ik later, nee,
dat was Bussum of Zutphen, of?
Uren gevuld met reconstructie,
ieder antwoord direct verloren.
Mijnen in Friesland, schaatsen
in Limburg.…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 ze keken al mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het…
Bemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
469 bemorst met het vuil van de adders
strompel ik door
de polariserende straten
van mijn vaderland
het ijzeren monster
scheert rakelings boven mijn hoofd
spant de aders strakker
en strakker het bloed stolt
de luciferdoos
ligt op het witte kleed tussen de twee
kandelaars
meeuwen bouwen hun nest
in mijn haar
de olie verslapt…
De huisvrouw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 Eén was in de wasmachine
één was op het rek
één was in de strijkmand
wie maakt wie nu gek
gisteren nog opgeruimd
vandaag al weer veel rommel
één kind net naar bed
een ander op de schommel
één vloer net schoon gemaakt
een ander al weer vuil
even ben ik afgehaakt
weet niet waarom ik huil
het is misschien omdat ik snij
de uien op een…
LAISCCLXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Het water waar de maan in straalt en lacht
de bleke bodem lokt, maar 't licht is koud:
LAIS is huiveringwekkende pracht,
de mens die haar aanroept, is vuil en oud.…
Waanwereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Aan een vraatzuchtige rups
die geen vlinder wil worden
maak ik geen mooie woorden vuil
ik fladder opgewonden
zoek zonneschijn in jouw hart
en slaap wanneer het donker wordt
vol mooie droomavonturen
op de doorzichtige bladzijdes
van vergeten boekpapieren
dus je zegt nu duidelijk opnieuw
dat jij jouw lieflijke buik vol
van al die dronken…
Madame Bofeery
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
321 Wat een trieste vieze vale
en vuile onvoltooide plastic kringloopbedoening...
Is er nog hoop,
met die wasmachine?…
Elegie(voorE)
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.178 Ach mijn liefste blijf bij mij
ook al is het donker buiten,
kom stil liggen aan mijn zij
tot het schemert aan de ruiten.
Laat mij van je dromen zijn,
o zo teder, o zo zacht.
Kom weer slapen in mijn armen:
in mijn hart de hele nacht.…
Scherven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
998 wat vrees ik dat geluid
de zoveelste boerenkinkel
dendert door mijn ruit...
Ben ik te transparant?…
Zomermorgen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.129 rondeel
Aanstonds, toen ik wakker werd,
Scheen de zon mij in de ruiten
En de vogeltjes daarbuiten,
Van nabij en in de vert,
Sloegen, 't bekje opgesperd,
Aan het zingen en het fluiten,
- Aanstonds, toen ik wakker werd -
Dat de englen met hun luiten
Niet zo vrij en onbenerd,
- Als de doden 't oog ontsluiten -
Hunne vreugde kunnen uiten…
een mooi gebaar
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.573 vrolijk word ik van een meisje
dat zwaait naar ik zie niet wie
zwaaien zegt: dag, ik mag je
we scheiden nu, maar morgen
zien we elkaar weer
en anders overmorgen
een kind voor het raam
zegt mama of papa gedag
vanmiddag word je opgehaald
heel anders is een neus
tegen de ruit, een hand
die vraagt, kom je nog terug?…
Hondeweer
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.138 De ruiten tranen
tranen met tuiten
En buiten..?…
Winterse gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 nog sneeuwt het
winterse gedachten
haalt felle hagel
venijnig zijn gram
maar verdrinkt
in de milde regen
wij schaatsen op
het ijs dat niet kwam
ik zie lente
in je ogen kleuren
als je zacht
ontluikend lacht
de zon klimt
iedere dag iets hoger
in het subtiel
verkorten van de nacht
toch zal ochtendvorst
de ruiten rijpen
gelukkig…
Speel met je tranen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ik speel met je tranen
ben onder en boven vergeten
weet niet meer hoe ik moet leven
kijk naar je ogen
het blauw en de ronde bogen
van wimpers en wenkbrauw
voel ze in tegenbewegen
bij het opslaan en dichtgaan
ze lijken nat van de regen
door de ruiten zie ik de dag
zoals die buiten altijd al was
een decor waarin dingen verschuiven…
Onder merelgefluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 ik liet licht
bij je binnen
opende gordijnen
ontdooide ruiten
in de rode ochtendzon
samen keken we naar buiten
vlogen uit
in een ontwakende wereld
onder merelgefluit
jij bent te lang
in het donker geweest
licht wordt eindelijk jouw feest
onwennig verken je
zonder houvast de ruimte
die eens van jou was
ik zie in je lach
weer…
Meisje in de lijmpot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 Dat was een mooie film
met stemmen van ver;
het tintelend geluid
van een roes
als je ontwaakt
in je geheugen
We spraken woordeloos
gedichten
tussen
beslagen ruiten
tuitte je lippen
balde je vuisten
tot verhitte vormen woorden
stokkende adem
druipend af
langs het koele glas
Onverstaanbaar schreeuwend
meisje in de lijmpot…
Midwinteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 wakker geworden
de vrouw en ik door de kou
komend met het ochtendlicht
Gooide droog hout en turf
in de kachel, warmde kruidenwijn
vulde de bekers
De handen omsloten
wensten een beter leven
keken elkaar grijnzend aan
Zij knielde op het tapijt
deed mij in haar verdwijnen
warm, zacht en teder
Adam in het paradijs
telde op de dunne ruiten…
in beelden van glas
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.496 ik lees je
in de pluizen
van de goudenregen
blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
dan je ooit verwacht
ik leef alleen, maar
huis in verlangen naar
vozen met jou en vannacht
zonder blozen
met handen die kijken
in zacht vergelijken
het doorzichtige willen
van lendenen en billen…
Dansende herinneringen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
440 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
uiteindelijk cirkelt ze rond
in een langzame wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
Ze danste de tango
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
na een langzame tango
cirkelt ze rond in een wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het was herfst in mijn droom en ook buiten
bewegen zich dorre blaren
door de lucht, en over de ruiten.
-----------------------------------------------------------
uit: 'In Amerika' van Leo Vroman (Gouda, 1915)…