Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

Wolkenhemel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.026
donker grijs getamponneerde wolken steken af tegen het vuile wit hier en daar wringt een winters zonnetje om het blauw in de zee te weerkaatsen wentelende golven te verlichten die af en aan rollen op het strand meegebrachte schelpen slijpen in het tij aan het natte zand wanneer zonlicht het wolkendek breekt en het water kust, schept het…
LadyLove11 november 2010Lees meer >

Zo kon het zijn

gedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.761
Zo kon het zijn: iets smerigs verlangt iets vuils voor de ochtend, de geschilderde roos wil in het meesterwerk. Het kleine wil nog iets kleiners voor onderweg, het grote koopt in bij de reusachtige dingen. Je kunt je moeilijk verweren.…

WILDE WOESTE OVERWOEKERDE TUIN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 549
Als je leven aanvoelt en aanziet als een wilde woeste overwoekerde tuin en je in je achterhoofd blijft horen: “I never promise you a rosegarden” zou je kunnen overwegen te gaan wieden, harken en het 'vuil' te verbranden!…
Jean Fermate1 september 2012Lees meer >

BODEM VAN JE ZIEL!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
Op de bodem van je ziel ziet je was er vuil smoezelig of soms smerig uit Je wasmanden puilen uit je zou het op een grote hoop willen gooien de wasmachine in willen donderen en op 90 graden laten draaien Maar volg de algemene gangbare wasinstructies: Sorteer op kleur op temperatuur de trommel niet volproppen Zet sommige stukken in…

Dordrecht

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.446
Is het leven daar net zo als elders – vuil dat de lichamen van mens en dier verlaat, bestaan dat uitgezeten wordt – of treft je het bijzondere, een gevel als geen andere, een onverwisselbare wolkencombinatie of een individu – desnoods gespiegeld in een etalage. ---------------------------- uit: 'Hoogste zomer', 2015.…
Co Woudsma3 december 2015Lees meer >

Als een rietstengel

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Aan wie hij toen was, een spelend kind, maakt hij nu zijn handen niet meer vuil.…

Den Haag sfeervol bewaard

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
de Stadhouderspoort daarentegen verloor zijn spindraden, boven het sleutelgat naar vroegere tijden waar hoffelijkheid naast de vijver het alledaagse leven bepaalde in met trams gevulde straten, de diender straalt gezag uit, hield met beide armen op de rug stand bij het beeld Koning Willem II het nostalgisch aanzien werpt geen vuil op…

Kroegbezoek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
Zocht ik ooit de volheid in overvolle kroegen tot de nok gevulde glazen, schuimbekkend van zelf aangeprate miserie, likten mijn huid schoon of alleszins minder vuil Nu duw ik lieflijke dames van hun barkruk en doe alsof diezelfde barkruk een gitaar is en ik een zanger van bordkartonnen liefdesliedjes Daarna dans ik met die ene oude…

Druk

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.242
Planten krijgen soep en rijst, nog warm, vuile lakens terug op bed. Eerst Maastricht, dan Middelburg, of andersom, toen ik uit huis ging, de oorlog, Delft, waar ik later, nee, dat was Bussum of Zutphen, of? Uren gevuld met reconstructie, ieder antwoord direct verloren. Mijnen in Friesland, schaatsen in Limburg.…

wit verschiet naar roze

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
ze keken al mijn kleuren grauw lucht droeg minder vluchten wind verkoelde snel tot kou geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan fluistert zacht dat kon niet door de beugels ik schaam me wit verschiet naar roze…
wil melker15 november 2005Lees meer >

de vlucht van duizend rozen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
ze keken al mijn kleuren grauw de lucht droeg minder vluchten de wind verkoelde snel tot kou er was geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op en schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan en fluistert zacht dit kan niet door de beugels ik schaam me en het…
wil melker6 oktober 2004Lees meer >

Bemorst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
bemorst met het vuil van de adders strompel ik door de polariserende straten van mijn vaderland het ijzeren monster scheert rakelings boven mijn hoofd spant de aders strakker en strakker het bloed stolt de luciferdoos ligt op het witte kleed tussen de twee kandelaars meeuwen bouwen hun nest in mijn haar de olie verslapt…

De huisvrouw

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Eén was in de wasmachine één was op het rek één was in de strijkmand wie maakt wie nu gek gisteren nog opgeruimd vandaag al weer veel rommel één kind net naar bed een ander op de schommel één vloer net schoon gemaakt een ander al weer vuil even ben ik afgehaakt weet niet waarom ik huil het is misschien omdat ik snij de uien op een…

LAISCCLXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Het water waar de maan in straalt en lacht de bleke bodem lokt, maar 't licht is koud: LAIS is huiveringwekkende pracht, de mens die haar aanroept, is vuil en oud.…

Waanwereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 290
Aan een vraatzuchtige rups die geen vlinder wil worden maak ik geen mooie woorden vuil ik fladder opgewonden zoek zonneschijn in jouw hart en slaap wanneer het donker wordt vol mooie droomavonturen op de doorzichtige bladzijdes van vergeten boekpapieren dus je zegt nu duidelijk opnieuw dat jij jouw lieflijke buik vol van al die dronken…

Madame Bofeery

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 321
Wat een trieste vieze vale en vuile onvoltooide plastic kringloopbedoening... Is er nog hoop, met die wasmachine?…
Quisque10 maart 2026Lees meer >

Elegie(voorE)

netgedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Ach mijn liefste blijf bij mij ook al is het donker buiten, kom stil liggen aan mijn zij tot het schemert aan de ruiten. Laat mij van je dromen zijn, o zo teder, o zo zacht. Kom weer slapen in mijn armen: in mijn hart de hele nacht.…

Scherven

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 998
wat vrees ik dat geluid de zoveelste boerenkinkel dendert door mijn ruit... Ben ik te transparant?…
Doortje10 juni 2003Lees meer >

Zomermorgen

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.129
rondeel Aanstonds, toen ik wakker werd, Scheen de zon mij in de ruiten En de vogeltjes daarbuiten, Van nabij en in de vert, Sloegen, 't bekje opgesperd, Aan het zingen en het fluiten, - Aanstonds, toen ik wakker werd - Dat de englen met hun luiten Niet zo vrij en onbenerd, - Als de doden 't oog ontsluiten - Hunne vreugde kunnen uiten…

een mooi gebaar

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.573
vrolijk word ik van een meisje dat zwaait naar ik zie niet wie zwaaien zegt: dag, ik mag je we scheiden nu, maar morgen zien we elkaar weer en anders overmorgen een kind voor het raam zegt mama of papa gedag vanmiddag word je opgehaald heel anders is een neus tegen de ruit, een hand die vraagt, kom je nog terug?…

Hondeweer

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.138
De ruiten tranen tranen met tuiten En buiten..?…
Harry Daudt18 januari 2007Lees meer >

Winterse gedachten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
nog sneeuwt het winterse gedachten haalt felle hagel venijnig zijn gram maar verdrinkt in de milde regen wij schaatsen op het ijs dat niet kwam ik zie lente in je ogen kleuren als je zacht ontluikend lacht de zon klimt iedere dag iets hoger in het subtiel verkorten van de nacht toch zal ochtendvorst de ruiten rijpen gelukkig…
wil melker27 februari 2016Lees meer >

Speel met je tranen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
ik speel met je tranen ben onder en boven vergeten weet niet meer hoe ik moet leven kijk naar je ogen het blauw en de ronde bogen van wimpers en wenkbrauw voel ze in tegenbewegen bij het opslaan en dichtgaan ze lijken nat van de regen door de ruiten zie ik de dag zoals die buiten altijd al was een decor waarin dingen verschuiven…

Onder merelgefluit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
ik liet licht bij je binnen opende gordijnen ontdooide ruiten in de rode ochtendzon samen keken we naar buiten vlogen uit in een ontwakende wereld onder merelgefluit jij bent te lang in het donker geweest licht wordt eindelijk jouw feest onwennig verken je zonder houvast de ruimte die eens van jou was ik zie in je lach weer…
wil melker22 februari 2012Lees meer >

Meisje in de lijmpot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Dat was een mooie film met stemmen van ver; het tintelend geluid van een roes als je ontwaakt in je geheugen We spraken woordeloos gedichten tussen beslagen ruiten tuitte je lippen balde je vuisten tot verhitte vormen woorden stokkende adem druipend af langs het koele glas Onverstaanbaar schreeuwend meisje in de lijmpot…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

Midwinteren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
wakker geworden de vrouw en ik door de kou komend met het ochtendlicht Gooide droog hout en turf in de kachel, warmde kruidenwijn vulde de bekers De handen omsloten wensten een beter leven keken elkaar grijnzend aan Zij knielde op het tapijt deed mij in haar verdwijnen warm, zacht en teder Adam in het paradijs telde op de dunne ruiten…

in beelden van glas

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.496
ik lees je in de pluizen van de goudenregen blaas je gedachten voor me uit ze dansen in de ruit waarin ik lach mijn ogen anders dan je ooit verwacht ik leef alleen, maar huis in verlangen naar vozen met jou en vannacht zonder blozen met handen die kijken in zacht vergelijken het doorzichtige willen van lendenen en billen…
wil melker12 november 2003Lees meer >

Dansende herinneringen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
op de beslagen ruit schrijft ze het wilde ritme van haar dansende herinneringen ze wordt overspoeld door de snelle klanken van haar verleden met oneindig geduld probeert ze het wilde tempo te veranderen in adagio uiteindelijk cirkelt ze rond in een langzame wals één twee drie één twee drie ze pakt de hand van haar verleden…

Ze danste de tango

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 371
op de beslagen ruit schrijft ze het wilde ritme van haar dansende herinneringen ze wordt overspoeld door de snelle klanken van haar verleden met oneindig geduld probeert ze het wilde tempo te veranderen in adagio na een langzame tango cirkelt ze rond in een wals één twee drie één twee drie ze pakt de hand van haar verleden…

In bed

gedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 19.350
Het was herfst in mijn droom en ook buiten bewegen zich dorre blaren door de lucht, en over de ruiten. ----------------------------------------------------------- uit: 'In Amerika' van Leo Vroman (Gouda, 1915)…
Leo Vroman20 januari 2024Lees meer >