1715 resultaten.
Natte Noten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 grijze hollandse herfstlucht
brengt verkoelende buien
in tuinen kwijnen bloemen
stof spoelt weg van boomblad
noten worden nu geraapt
mensen dragen regenkleding
nóg is het geen wintertijd
bossen lokken voor wandeling
windvlagen lopen mee…
Ochtendstond
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
481 omarmd door jouw liefde
word ik geleidelijk wakker
wetend dat jij mijn dromen
bestormde vannacht
rek me glimlachend uit
zoen het ochtendgloren
met het opendoen van
de gordijnen
een nieuwe dag straalt mij
lieflijk tegemoet
en wandel op wolken
het morgenlicht tegemoet…
BEWONING....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 De huizen
als geplakt
tegen de helling
van bergen
Van bovenaf
lijken wij,
ongeoefende klimmers
......dwergen
Wij voelen
onze spieren
van kuit
en bovenbeen
Zijn de wandeling
nog niet moe
maar nergens
een cafe,terras
Het is niet
dat ik ween
het bergdorp
ontroert me
tot tranen toe.…
Gedroogde bloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Gedroogde bloemen maken me blij
Geplukt in een of andere wei
Tijdens een mooie wandeling in ons Limburgse land
Stonden ze daar ergens langs de kant
Gedroogd in een dik boek
Vind ik ze plots, zonder dat ik zoek
De geur en kleur die blijft
Ook al is het bloemetje verstijfd…
Kijken hun ogen uit....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Ze kijken
hun ogen uit
de gevels
van de Leidse panden
De levendigheid
handel & wandel
aan de grachten
het verkeer
Een dame & heer
die voorzichtig
oversteken
een hond,uitgelaten
Ze kijken
hun ogen uit
zullen er niet
...over praten
Stilzwijgend
aan de oude gracht
waarin...
bootjes op en neer.…
Op een vergeten strand
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
862 zacht danst
op een vergeten
strand het zand
wind speelt
als een kind en
hapt naar duinen
verstuift in
doelloos struinen
het gehelmde gras
ontbloot de
wortels zonder zon
om ze te bruinen
de duinen wandelen verder
in een vruchteloos zoeken
naar uiteindelijk houvast…
wandelruimte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
369 we hebben ruimte nodig
om te kunnen wandelen
oude gedachten op te graven
ze in kleine stukken scheuren
met zachte handen herplanten
en nieuw jong leven in te blazen
we hebben wandelruimte nodig
om in onze hoofden opnieuw
ergens heen te kunnen gaan…
Pauzestand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
436 Het zou fijn zijn
om je hoofd een tijdje
op slot te kunnen zetten
zoals bij een fiets
een tijdje weg
aan het wandelen
bij terugkomen
weer fris verder
maar wat als de fiets
weg blijkt te zijn
hoofd geblokkeerd
op hol slaat
misschien toch liever
dat aan-uit-knopje
met een pauzestand
als hoofdschakelaar…
Zee zien....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 wandelend of joggend
langs
de verhalende zee.…
Angst
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
199 Ik voel de moed mij in de schoenen zinken:
ik wandel ’s avonds even in het bos,
als daar een hond verschijnt, het beest loopt los,
ik schrik me rot: wil hij me gaan verminken?
Mijn lief voelt zich bij honden juist ontspannen,
zij heeft dat angstgevoel alleen bij mannen.…
Even ontladen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een wandeling,
eventjes eruit en
ontladen in deze
moeilijke tijd.
Wandelen langs stille
paden, gekleurd door
vallende bladeren doet
een mens goed.
Een klaterende vijver
met ganzen die heel
veel lawaai maakten,
waar ik even bij
stilstond.…
Zomerland
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.172 Die boer had reeds
het vlas gewiekt - zag ik - en naakter
dan die droge stoppels kon niemand
zijn toen ik daarlangs mijn dagelijkse
wandel maakte. Jij zag me niet, ik
zag je wel: ik zag jou in je zomervel.…
voor de genegenheid
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.124 de wereld lijkt wel treurig
met al die regen
al die vallende bladeren
maar wat een pracht
die verschillende kleuren
en af en toe
een schemerzonnetje
een arm om je heen
voor de genegenheid
die we samen maken
wat een heerlijkheid
zo wandelen we samen
op het bladendek
die onze wereld kleurt…
Natuurlijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.294 Natuurlijk ging ik wandelen
in de lentezon...
liep tegen mijn docente op
met wie ik iets begon
van haar - die ik bij naam hier noem -
heb ik een hoop geleerd
vol overgave mij bekeerd
bij hoofddocente Bloem
zij gaf me in haar eigen tijd
zelf les in niet-verbleken
zij sprak na elke hemelbreuk
het hart te laten spreken…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
Ik zoek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
833 Ik kijk
met kleuren zon
naar schuimende golven
ik voel
zand en zout
niet genezen wonden
warmte en zon
verbloemen en helen
alsof er niets gebroken is
doch woorden
winnen niet
niet van mijn gevoelens
ik wandel
hoofd en schouders
rechtop
ik zoek
een mens van
mens gemaakt…
Warm onder blauw
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.894 Wandelend
in zonverwarmde heuvels
groen weldadig onder blauw
jij en ik ver van de wereld
arm in arm en hand in hand
verliefd als in de beste dagen
paradijs
hoeft niet ver weg te zijn
als je de sleutel maar hebt
de naald van je kompas
die richting liefde wijst…
herinneringen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.247 Ik wandel in de tuin
van mijn herinnering
waar prachtige bloemen bloeien
die mijn hart steeds doen gloeien
maar waar ik ook het kaf
van het koren moet scheiden
om mij te verlossen
van alle pijn en lijden
dat kost tijd
tot er een dag aanbreekt
er alleen geel goud
koren zal zijn
en geen spijt…
De strandwandeling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
744 We schreven onze namen
In het zand
Romantisch samen
Aan de kust op het strand
Wandelen aan de zee
Kijkend naar de ondergaande zon
Jij en ik, met z'n twee
Ik wou dat het zo kon
Jij en ik samen
Voor altijd bij elkaar
We schreven onze namen
Was 't maar waar…
De storm en wij.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Ik wandel met jou
hand in hand.
De storm
heerst
over het land!…
Eenmalig
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.746 Vingertoppen wandelen kreunend
Liefdevolle dansen zwetend in beleg
Zij zoeken prangende naar ontlading
Zwijg zij slaafs er wordt niets gezegd
Aarzelend tussen haar trillende dijen
Daar in de gevoelige maagdelijke vallei
Dringt zijn verdwaasd gezwollen roede
Ruw stotend niets ontziend in mij mij mij…
Aankondiging
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Schimmen waren rond zijn bed;
aankondiging van verval en ondergang,
een gevoel van vergankelijkheid groeit
met de dag: dit vluchtig beeld
waarin hij zijn zelf verloren ziet gaan;
een lange wandeling door de mist van
het onbekende, zonder doel, zonder huis,
niet wetend of het goed of slecht af zal lopen.…
In zijn ogen eeuwigheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
531 in ontmoeten
was er nog
een minzaam groeten
ik keek hem aan
geen bloeddoorlopen ogen
meelij of een traan
of ik nog schulden had
zaken af te handelen
informeerde hij bij het wandelen
ik vroeg hem naar de tijd
hij lachte raadselachtig
met in zijn ogen eeuwigheid
ineens was hij verdwenen
een stervenskoude wind
streek langs mijn…
Voor mijn vriendin uit Rotterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
543 Als ik maar even aan jou denk
Begint mijn libido te zingen
En wandel jij door Rotterdam
Begint de Euromast te springen
Geen siliconen in je lijf
Geen botox
En jij doet geen hongerkuren
Ach, je hebt 't
Of je hebt 't niet
Volgens mij heb jij 't
Van nature.…
Kant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
569 Wandelend door Vlaanderen
met de meizon op mijn huid
geniet ik
aan alle kanten
zie ik het fluitenkruid
als fijn Brussels kant geklost
alleen een Kunstenaar is
tot zo’n kunstwerk in staat
dit kostbaar sieraad
dat helemaal niets kost
noem ik voortaan kantbloemen
(voor Martine Verhavert)…
Verstrengeld
netgedicht
4.3 met 178 stemmen
32.120 Zal het je achtervolgen
kan je je ogen sluiten
zal je ooit zonder zorgen
kunnen wandelen buiten
of wacht je tot morgen?…
Sail (2)
hartenkreet
0.4 met 5 stemmen
1.118 Wandelend over de kade
weerschijnen
duizend en één lichtjes
in het IJ
grote masten
torenen hoog
boven machtige schepen
die wereldzeeën voeren
vuurwerk tovert
een hemel
vol
met sterren
ik droom jou
mijlenver van hier
door onstuimige golven
naar Amsterdam gedragen…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
STRIJDLEUZE
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.219 Maar met uw leven, wandel, werk.
O zeg .... niet wat uw mond belijdt;
O zeg .... niet van wat naam of kerk,
Maar t o o n van welke g e e s t gij zijt!…
Brevet van onvermogen
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.104 Ik wil verdrinken in jouw blik en verdwalen in jouw ogen
Een missie zonder einde door een brevet van onvermogen
Het kruinen van het ijs dat smelt door mijn verlangen
Het breken van het hart dat zich niet door mij laat vangen
Als gebroken ziel zal ik wandelen in een optocht van gemis
Hopende op het moment dat jouw liefde er weer is…