8247 resultaten.
Stad boven wolken / Stad onder de wolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
262 Danny, in lentes nog jong, viel jouw stem stil viel
maar jouw lach woont nog in de keuken en in kieren van de trap;
je bent onuitgesproken de hand die wij missen in de nacht,
de naam die wij stil fluisteren wanneer het hart het hardst klopt
Onze stad beneden de wolken draagt jouw echo als een mantel,
en boven, in het huis van de sterren, spring…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Ik lachte vrolijk
Toen de blijde zon der Liefde
Mij, van hare trans, verkwikte.
Maar helaas! de zon der Liefde
Zag ik achter dikke wolken,
Dreigende onweerswolken schuilen!
En toen stond ik, als die bloempjes,
Troostloos op het veld te treuren.…
Wetterskipdyk
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
719 wrâld om har hinne
Vertaling:
twee in het blauw geklede joggers
joggen met hun hoofden naar de harde wind gekeerd
vroeg langs de Wetterskipdyk,
de grijze wolken in de lucht
liggen als een winterkleed
over dit voedzame, groene land
ze kijken op hun horloge,
dat elke vijf seconden piept,
en ze weten, op de seconde precies
hoeveel tijd verloren…
Wolkenloos
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.293 De zon schuift
Steeds maar achter wolken
Wolken steeds maar
Voor de zon
Ik weet nog goed
Hoe deze morgen
Zonnig
Wolkenloos begon…
liefs,
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.850 Wolken varen donker,
Wolken varen licht,
Wolken varen niet,
Want de zon is jouw gezicht.…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 En hij vroeg wat ik in de wolken zag.
De wolken schoven boven ons voorbij.
De aarde is inmiddels wat gedraaid,
wolken die wij zagen, zijn vervlogen.
We vergaten wat ons heeft bewogen.
Andere wolken zijn weer aangewaaid.
Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je kijkt naar de hemel die toen bestond.
De schaduwen strijken over de grond.…
Overbewolking
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
551 Het plensde van de regen.
___________________________
Noot:
Een kind van een wolk was een wolk van een kind.…
Men moet in allen tide
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.887 Men moet in allen tide
Der minnen wesen blide
Ende hare volghen in elke side,
In allen weghen daer si gheleidt;
Men moet hare leven blide
Ende den rouwe dan also na ghereidt.…
Het graf
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.719 Ik wist dat mijn galopperende hart
nooit jouw hinnikende wolken kan inhalen
zoals ik weet dat deze vers het graf is
van een doodgeboren en verzwegen liefde,
het graf in het graf...…
de wolkenkrabbers krabben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.117 de rembrandt toren
steeds meer mensen op elkaar
van licht naar donker…
Het wolkje
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
797 Een wolkje aan de verder heldere hemel
ontneemt de hemel de status van helder.
Het wolkje gedraagt zich als een eigenwijze
achterblijver die niet van opgeven weet.
Het is een dissident, die hoog in de lucht
protesteert tegen de gang van zaken:
de kaalslag van de helderheid, de koude
van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid
van niets…
Donderbui
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
627 Gestapelde wolken
bevolken de lucht
donkerwordende wolken
zoekende een uitvlucht
om de lucht te klaren,
bliksemschicht schiet
door de hemel
donder volgt erachteraan
beneden staan wij mensen
te kijken achter 't raam...
Buiten is het donker
terwijl het dag toch is
maar na zo'n goeie donderbui,
is het buiten heerlijk fris.…
Slagroom
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.998 lucht is een mysterie
Een wereld heel apart
Met slagroom overgoten
Bewogen en verward
Soms zie ik silhouetten
Een heks, een koe, een paard…
Ze blijven maar heel even
Verbrokkeld en vervaagd
De zon is hun grootste vijand
Hij schijnt met volle kracht
En heeft mijn beste vriendje
Plots om ‘t leven gebracht
Nu treuren ze natuurlijk
De wolken…
DROOMGEZICHT
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.355 Reis in de wolken
Zovele luchtkastelen
Verbeelden mijn droom…
gedichten
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.055 gedichten zijn
niet meer
maar ook niet
minder dan
een eindeloze vlucht
van wolken langs de hemel
waartussen soms
een zonnestraal
tevoorschijn komt
en mij
recht
in mijn hart raakt…
geduld
netgedicht
3.5 met 178 stemmen
22.472 In pastelkleurige wolken,
verlies ik mijn hart...
...denk ik aan allen
...vooral aan jou...
die de hemel bevolken...
Ik verloor mijn hart,
Droom mijn dromen...
die helaas nooit uitkomen...
en probeer, steeds weer,
...een nieuwe start...
Mijn hart is verloren,
Bloedeloos en stil...…
...
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
3.698 Wanneer ik naar de bakker loop
voor brood,
wanneer ik hyacinten ruik of chocola,
wanneer ik coniferen zie, avondrood
of schoorsteenrook, daar ga je dan
de wolken achterna…
O, Weet gij, hoeveel wolken
poëzie
3.7 met 32 stemmen
3.022 O, Weet gij, hoeveel wolken
Er langs de hemel gaan?
En kent gij al de bloemen,
Die in de velden staan?
Nooit teldet gij de vlokken,
Die stuiven voor de wind -
En zoudt ge dan kunnen weten,
Hoezeer ik u heb bemind?…
Bang
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.296 De angst lijkt ver weg
alsof het boven de wolken zit.
En soms als een regenbui
komt als ik het zeg
Maar dan zeg ik het niet
het is geen bestelling.
Hij komt vanzelf
en niemand die dat ziet.
Hoe verdwijnt het weer
dat enge gevoel.
Gewoon door sterk te zijn
want ik wil het niet meer…
donker
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.229 donkere wolken, gaan ze voorbij
of komen ze terug
stemmingen gaan vlug
maar niet voor mij
die wolken, ze zijn er... wit of zwart
met niets daar tussen in
gaan weer voorbij, wat is de zin
ze raken niet mijn hart
mijn hart is zwart,
het wit is met jou weggegleden
hoe moet dit verder gaan
wat kan een mens nog aan
wanneer is er genoeg geleden…
Zwevend..wij..samen...
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.771 De liefde laat ons zweven
Op wolken rond dolen
Samen laten wij de liefde beleven
Ver van het rumoer verscholen...
Steeds verder laten we ons gaan
In een oase van passievuur
De liefde vult ons vurig bestaan
Onze lichamen laten smelten dit uur...…
Wij vs. Newton
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.583 Geen EasyJet of Koninklijke Zwaan
nee, het waren jouw stralende ogen
die mij business class de lucht in deden gaan
Telkens wanneer jij naar me lacht
word ik door jou langs wolken gevlogen
noem het liefde, ik noem het luchtmacht
Ik wil echt nooit meer landen
houd me voor altijd in de lucht
Die vliegangst overwin ik wel
ben slechts voor nog…
De wasmachine van God*
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.764 ‘In de wolken kun je Gods gedachten lezen’,
las ik in een versje van een meisje uit groep twee.
Om dit eens uit te proberen ging ik in een weiland liggen.
Ik keek omhoog en zag de wolken overtrekken
als hopen wasgoed bij de wasserette om de hoek.
Er vielen regendruppels op mijn wang.…
erfenis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.334 ik zwijg gedwee,
verstrooid pak ik je hand
als nooit genietend van jouw
erfenis, hoe jij na mij je
hart met lange wolken tooit…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Doch hoger dan mijn zelfgeruste vreê,
En dan mijn lichtdoorgloorde dampen zweven
- Herin'ring van welk diepvergeten wee,
Of voorgevoel van onbegrijplijk leven,
Waaruit mijn eeuwige vastheid is ontstaan,
In wiens geheim ik weder wou vergaan, -
Voel 'k over mij de reis der wolken zweven
Der grote wolken komend van de zee.…
vluchten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.228 wolkenschaduwen
vluchten over de velden
de wind achterna…
wolkeriaans
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.385 naar een ander wad met wolken
ruisend met een dode langs
de zeereep, langs de kustlijn
strepen trekkend als een rob
naakt en geil in het licht van
vuur, glasscherven werpen
awel, dit weekend lees ik nog
eens terug naar oegstgeest, om
het af te leren, wolken krabben…
Trage metamorfose
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.042 Onaantastbaar glijden
donzen aquarellen
in trage metamorfose
langs het blauwe linnen
Sierlijk gesluierde bruiden
een witbebaarde reus
hier en daar wat elven
verpozen aan het azuur
De kwast gedoopt in grauw
over wit gestreken
lost pittoreske vormen op
in een stilleven van nevel…
de volgende dimensie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 ongeziene essentie
de riolen in en
sprint met 'n knipoog
mijn verstand uit 't wiel
Intussen knikkebolt
de versufte tijd achter
de dubbelbeglaasde mensheid
en blijft het
langzaam middag worden
Terwijl 'k oversteek
kijk ik verbluft toe
hoe de zon aan
mijn kant van de straat
blijft schijnen en me
schunnig
een vervlogen snuifje
wolk…