7969 resultaten.
besef van tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 de hanen kraaien
kraaien in het donker
donker is het buiten
buiten kraaien ze
ze weten van de tijd
tijd heelt alle wonden
wonden in jouw ziel
ziel ik zie je niet
niet alles heelt hij
hij vliegt harteloos
harteloos de hanen
hanen van het licht
licht jaagt het duister
duister weg van jou
jouw ziel nu lichter
lichter in besef van…
Soul (4)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
697 De ziel tastbaar
als adem
in de dampkring
om ons heen,
jou en mij.
Voelbaar
als kippenvel
van huid
tegen huid.…
Sonetten II
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.279 Ik wou, ziel! dat gij goed waart, eind'loos goed,
Dat gij uw vijanden vergaaft en bad
Voor wie u kwaad doen, dat ge een wet bezat,
Die zei, dat ge al wie lijdt, beminnen moet.
Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet
Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat,
Of gij u zélf vergat, want, ziel!…
Lieve schat ,
hartenkreet
3.2 met 46 stemmen
2.936 Het gebeurde opeens
toen jóuw vonk oversprong
en werd ontvangen
door mijn ziel.…
Paolo en Francesca
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.475 in de plek
waar talloze hoopvolle zielen
met volle moed de weg zoeken
verzwolgen worden door passie…
Geboorteziel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
573 Mijn ziel was niet aan zee geboren
zwaaide met mijn armen als een kind
speelde verstoppertje tussen wilgen
en vroeg de fantasie om vergiffenis
ik dacht ook niet aan een God
omdat mijn ouders nooit geboren waren
was bidden verstoppertje spelen
vergif voor de fantasiedagdromen
kind was ik, tussen de wilgen
vond ik wind, maar op een dag…
DE BOOMGAARD
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
648 In het midden van de boomgaard
heb ik vrucht gegeven
de rust omvatte mij
pakte mij mijn ziel af
en ging voor Godje spelen
zo heb ik me nog nooit gevoeld
leeg maar gevuld op een bizondere manier
het zal je maar gebeuren
gebruikt te worden zonder inspraak
en je er direct bij neer te leggen
het leven trekt aan mij voorbij
in segmenten van…
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe vertaal ik de code van de ziel
aan het zielenkind
dat moeizaam zoekend
soms haar weg op d'aarde niet vindt?
Hoe vertel ik over de kracht van het mysterie,
over de wijsheden van de witte uil,
over het spel der natuurelementen
dansend in volle harmonie?…
Zomervlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
993 Een ziel herrezen,
een transformatie,
een herkenning.
Van oorsprong
door licht omgeven.
Open vleugels,
beschermend
en vreugdevol,
altijd aanwezig,
dat ben jij
mijn lieve
zomervlinder.…
mag ik bij je blijven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.145 Mag ik bij je blijven,
jij, die mijn ziel kent, mijn angsten.
Het verlangen
je dicht bij me te voelen.
Je handen,
die één worden met mijn lichaam
alsof de wind ons bij elkaar bracht,
de hoop dat dit voor altijd mag blijven.…
zijn gedichten wetten?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
683 Het licht is gemaakt opdat wij zien
en woorden bevrijden, zijn geen last
Leef en open je ziel en lichaam
Toekomst is herboren, houd me vast…
Afscheidsperspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 Wanneer de stilte
U begint te prijzen
de ziel gaat reizen
wacht Uw belofte
dat het lichaam
zal verrijzen
op Uw tijd.…
Mijn glimlach
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
650 Ik heb je niet alleen gelaten zie je dat wel
want je hoed ligt hier in het helmgras
de sleutels naast de portemonnee
de brillenkoker waar het huis op staat
de telefoon literair op intensive care
op een terras zag ik je net nog zitten
en telkens als ik een spiegelei eet
zit je hier naast me te genieten
met mijn glimlach in je ziel.…
Splijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Zon over Aarde
Vurig licht
Liefdesflits
Verwaait
Diepe wateren
Gespleten zijn
Mijn Zijn…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
Laat me mijn ziel kleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Laat me mijn ziel kleden in schoonheid
waar water klotst en onzichtbaar schrijft
met draden vanuit een ver verleden.
Laat ze mij dragen in fierheid en stilte,
bewust van haar verlangen en hunker,
drinkend uit een onzichtbare bron.
Laat ze mij helder bewaren en richten
op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 Maak het geheel naar mijn zin
met heel mooie kleuren
in de vorm zoals ik het wil
leg je ziel erin
leef je uit met gevoel
breng je geest, waar hij moet zijn
ik ben bij je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de…
Onverwerkte liefde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
487 Soms zie ik jouw doodsgezicht
in een spiegel vol verwijten
herneem ik de intense stilte
in een ademloos gevoelig hart
voel ik de tijd
die ons alleen laat
in onbeantwoord vragen
ben ik jouw ziel in dood
zijn blijven dragen.…
In edelmetaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het was niet altijd
een blok aan mijn been
ik koester doel en bestemming
heb het gezaagd gefreesd
geschuurd en gelakt
tot het echt duurzaam leek
maar het gelach
van kenners en weters
verbrandde het blok als te soft
koos ijzer en smeedde het heet
vormde en draaide in koelend gaan
kon het niet passend beslaan
pas in edelmetaal
heb…
Laatste woorden
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
665 Moedeloos zijn de laatste woorden
een droom van taal is heengegaan
ontvoert als voer in vreemde oorden
misschien geschikter voor de maan
en leedvermaak heeft ook gesproken
de langste neus, leven gestaakt
bevestigt liever tussen spoken
dat taal zijn ziel heeft uitgebraakt.…
Een hart van appel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
812 Ik heb een ziel van appel
gegroeid door warmte
gebeten door indringers.
Ik heb een huid van appel
schrammen van het vallen
schimmel van het verouderen.
Ik ben appel af-
gehandeld.…
Miserere lacrimarum ejus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.020 O, natuurlijk is Jeronimo door alle wetenschappelijke verlichtingen heengegaan: ‘de ziel’ zit niet in het lichaam bekneld als in een kerker, maar hier en nu op de valreep kan hij niet zonder dat woord. Straks zit hij bij een 'ontzield' lichaam en waar is dan ‘de ziel’ gebleven?…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid
laat ik je onbezonnen
in het nieuwe herleven
tonen de vruchten des levens
zich opmerkelijk zoet
en zullen warmende woorden
herwonnen worden
Onze zielen…
het woord was altijd dominant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 met een boekje in een hoekje
dwaalt de ziele af naar 't strand…
Het oogt als in verleiding
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
646 Als de naakte waarheid gekleed gaat in spiegels
van de ziel
Als door een magneet
keren de gedachten elke betekenis om
die ik aan iedere boodschap geef
Ze raken me aan
en diep
verzink ik
in het tochtig gat van het eigen zijn
onwetend
in een wereld onmetelijk en te groot
voor het menselijk oog:
De iris is
als
een kosmos…
Euskadi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 Je taal bekoort
klanken zo eigen-zinnig
als heksenkinderen
Je groene en rode luiken
staren me aan
vanuit witgekalkte huizen
Rode baretten
vertellen je verhaal
terwijl ezels zwijgen
en hier en daar een hond
de schapen drijft
Zoals de zon de schaduw
van bittere jaren verjaagt
en blauwe hortensia's
de vrede verklaren
aan wie jouw ziel…
De smalle ring
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.681 aardse lijf, geen stof bezwaart
De ziel die door uw ogen klaart,
Als smalle ring, als gouden band
Niet schendt de naaktheid van uw hand.…
Lijf, het huis van geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Dwalen door het halfduister
Angst slaat me om het hart
Het lichaam beweegt, maar luister
De ziel is nog altijd zwart.
Een bordje bij de horizon
Gloort daar soms een sprankje hoop?
Ik las, toen ik nog lezen kon:
"Hierbij staat mijn ziel te koop."…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
de man met zijn mondharmonica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 zweven soms
terwijl bladeren in kringen ritselen
dan houdt hij stil
de man met zijn mondharmonica
zijn ziel als zon
hoog geheven in zijn knuist
van zee en zout
naar aarde buigt hij
voor ons gewone mensen
twee merels en stil geworden kinderen
wij klappen
hij legt zijn ziel op tafel
wikkelt zich in een deken
glimlacht even
en slokt…