35281 resultaten.
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 Vertraagd daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar de zee…
Ik heb U lief....
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.680 Maar langzaam gaat 't tanen
hoe zeer het me ook spijt
de bossen en de heide
de duinen en de zee
raken hun schoonheid kwijt.
Graag wil ik blijven wonen
maar misdaad viert hoogtij
en de softe politiek
maakt in dit kleine land
het leef-klimaat doodziek.…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
Sarah
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
7.569 in jou
ligt poëzie
zoals het geluid
van de zomer
een dans door wind
met zicht op zee
ik luister
steeds dichter
naar jouw meisjesdromen
de vrouw in later
en verlangend vertrouwen
ik zeg: ik zie je graag
heel de tijd en nu
kwetsbaar
jouw schoonheid
die mijn hart weet te
raken…
bekentenis
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.025 vingers vol
zwarte vlekken tikken
de vloedgolf op mijn lijf
dwingen tot woorden
en verdraaide schaduwen
onder een bewolkte lucht
ik zink
naadloos van dag naar nacht
wanneer honderd ogen van de zee
mij verdoven
met ijzige koude
als gehuil van stilte
het is niet jouw tijd
die me alles vertelt
noch de adem van het scherpe water…
Mijn maan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.491 veroorzaakt door gemis en pech
ontspringen tranen
reeds onderweg
in verschillende banen
naar die grauwe plas
Ragfijne gedachten
krachtig
maar onzichtbaar
rijgen onze zielen
teder aan elkaar
Vier weken wachten
op je onmisbare gezicht
slapeloze nachten
hunkeren naar dat rustgevende licht
nu ik plots
in het donker ben gehuld
en de zee…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.134 Om 't lied dat klinkt van over zee,
een steeds opnieuw beginnen;
om taal en teken, huid en haar,
om hier en nu beminnen -
een glimlach naar Hierboven…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Hardvochtige vrouw, spreek nog eens zacht
over de kinderen in je handen en de avonden
dat je stenen gooide in de zee. Hoe de hekken
om je pijnboomtuin open gingen en de gekken
stopten met spreken. Toen jouw binnensmonds
gefluister mompelde naar samenhang. Leeg
de houten huizen. Niemand heeft gewacht.…
Het meisje aan het strand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.269 Ik zie je daar al staan
heel alleen starend naar de zee
kijkend, wachtend op de golven
verlangend naar de rust en stilte.
Je was aan het zoeken
maar kwam niet verder
genieten zat er niet meer bij
het werd je allemaal te veel.
Nu staar je vanuit de hemel
en kijk je op ons neer
je voelt de liefde
waar je wist dat die bestaat.…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
De smaak van donker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
732 wanneer nacht
de smaak van
donker heeft
de maan vergeet
te schijnen lijkt
realiteit voor
even te verdwijnen
wordt wit
tot zwart verpakt
verdwijnt in een
zo donker gat en
zuigt je mee tot
een verdrinken in
een troosteloze zee
laat je niet gaan
klamp aan er is
een baken dat jou
richting wijst maar
iedere godvergeten nacht…
Gewiegd
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
703 in en uit de ademtocht op het deinen van de zee
lichtgewicht gedragen
welbewust van overgave
strelen golven welvend voldoening
van een warme waterwieg
nachtdonkere diepte tintelt
helder gekleurde levenskracht
in zwierig ritme begroetend
de zonneklare moederlach
ongemerkt lengen vreugdetranen zilt
de gul geschonken zachte schoot
seconden…
Bede boven Wierum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
872 Binnen klinkt het gezang devoot
over zee, aarde en de wolken
buiten zwerven als zigeunervolken
de zwermen over plas en sloot
Onder de gouden haan galmt het gebed
‘Uw wil geschiede en geef ons heden’
de vogels vluchten naar het verleden
over hoeves, kerken en een torenflat
Een dijk waakt over Wierums weiden
God over mensen, vogels…
Zonder limiet
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
626 liever dan dichten
wil ik openen
woorden sluizen naar zee
golven versterken
deiningen laten branden
ontdekkingen doen
zinnen verzetten
uitdijen wat leeft
direct van de lever
het hart laten spreken
in verzen ademen
penetreren spannen
wat spieren willen
moed ontbolsteren
ontkiemen groeien
liefde ontketenen
zonder limiet
liever…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen vast
aan rotsen onder het water
de zee…
Bespiegeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Ga met je door zee.
Omdat gevederd licht
-mijn maan-
niet gewogen mag
kan ik vers en wee
naar onbeschaduwd
land naar jou
bespiegeling verlangen.…
alles op zijn tijd
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.718 eenzaam was ‘t strand en leeg
in een opgaande zon golven warme gevoelens
banen zich verstolen
een weg naar je hart
meten de liefde aan ’t licht
jij komt uit het duister van nacht
gaat met lange schreden
naar waar schepen dromen
en jouw verlangen
tijd en ruimte overbrugt
in voelbare stilte
wandelt decemberzon
met jou over de zee.…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 De zee wordt
mijn lichaam
wanneer ik duinen
in handpalmen verander;
bloeddoorlopen
door avondzand
en vastgelijmde schaamte.
Wind
weerspiegelt mijn wankelen;
vel over been
verwaaiend
tussen dikke lagen schaduw
en meeuwen die vluchten.…
niets blijft
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.312 Blauwe lucht
warme zonnestralen
op een kalme zee
loop ik langs het strand
en denk waren we nog
maar even met z'n twee
dan schrijf ik je naam
in het zilte zand
jouw naam die ook
op je grafsteen
staat geschreven
en wacht ik op een golf
die het langzaam
zal vervagen
zoals alles in dit leven
niets blijft
maar de herinnering aan jou…
Bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
695 Aan 't naaktstrand zont de zee
van kwabbig mensenvlees.
Hij startte kwart voor negen,
doch heeft om kwart voor tien
geen schoonheid nog gezien.
Het zit 'm danig tegen.
Het loopt al tegen enen.
Hij ziet tot zijn berouw
nog steeds geen mooie vrouw.
De zon is nu verdwenen.
Vertwijfeld loopt-ie rond
met zijn geleidehond.…
Slapen in het blauw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.270 Dobberend op zilveren rust
bergdekens die heerlijk vaag
opduiken langs de zwoele kust
het is de mooiste dag vandaag
De zee blauwer dan blauw
net als die twee ogen aan boord
die twee ogen zijn van jou
we staren…zeggen geen woord
Op het dek onder een deken
kabbelend water aan onze zij
genoeg naar de sterren gekeken
welterusten, lieve schat…
los van jou
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.384 los van jou lees ik als een uitgescheurde bladzijde
vol ononderbroken zinnen over vrijheid van leven
geïllustreerd met foto’s, wolkenluchten boven zee
al weet ik zeker dat ik dat ben, je weigert mij te kennen
dichtbij jou zong ik notenbalken vol eenzaamheid
toonladders van wanhoop met hoge tonen liefdevol
de partituren op de vloer - bewijzen…
Einder
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.244 doodstil
heb ik me vanochtend
door je woorden gesleept
en er lag niemand
in mijn armen
voorzichtig
vouwde ik je brief
tot een witte schelp
maar zelfs de zee
was van karton
en op het strand
waar ik bellen blies
winterde een bladstroom
mijn huid ijzig wit
neerwaarts naar de kale takken
afgesneden van het middaglicht
ik…
hert
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.252 Rond deze tijd van ‘t jaar
is alles smaak en kleur
Bloesem
En droesem
Van lichtblauwe hemels en violettengeur
Druppels van dauw
Dansen in de zon
Dansen op jou
Je stoffige cocon
De rimpels naar zee om
Je mond gezweemd
De droogte van je lippen
Je ogen vervreemd
Je had een vochtig hertenhart
Verwrongen en versaagd
Sluit zacht…
Ze weten het niet...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.464 eindelijk in slaap sukkel
Ze weten het niet
dat mijn lach niet echt is
en mijn blijde momenten
overschaduwd worden
door 'n gevoel van eenzaamheid
Ze weten het niet
dat ik vanbinnen pijn heb
mijn hart huilt
het is verscheurd
gebroken en kapot
Ze weten het niet
dat ik een pijn voel
die zo diep gaat
en alleen lijkt te eindigen
in een zee…
vol blonde nimfen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 zacht zijn de sprookjes
die ik schrijf
vol blonde nimfen en
donkerogen die voor je
sloven ook jij gaat in
die werkelijkheid geloven
de gespierde borst
een schouder om te toeven
in rust van zekerheid
warmte om te proeven
ja, ben ik bij je in dat
vreemde land en knijp je hand
ik ben je prins
geloof in zon en zee
loop zachtjes…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
Je golfde eigenwijzigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 proef de zee
koud aan handen
zilt in verlangen
naar de zomers van toen
kil in grijzigheid
je golfde eigenwijzigheid
maar ik wist je in de onderstromen
te verleiden tot een warme zoen
die spetterde
het ijs brak waar
de sneeuw nog lag en leek
alsof het volop lente was
in samen kristallijnen
gaan we grenzen uitproberen
jij tekent…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 vaak
houd ik mijn ogen
gesloten
om de nacht te ervaren
wanneer hij aan mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke…
Bepaald - niet stuurloos
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.869 omdat roerloos leven beslist
geen vaststaand gegeven is
kan ik vrijelijk laveren
op de baren in een ruwe zee
hoewel getijden slaafs verkeren
met de verdraaid gedistingeerde
volkomen kaal geblazen maan
ben als de dood voor lieverlee
dus als miljarden sterren morgen
of een dag of week erna
ook maar even gunstig staan
ervaar ik ongeremd…