5397 resultaten.
" De 10 geboden van de indianen" Levensfilosofie dat de indianenvriend Dirk Jozef Soenen dierbaar was, nagelaten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 De aarde is onze Moeder, zorg voor haar.
Eer alle relaties die je hebt.
Open je hart en ziel voor de Grote Spirit.
Al het leven is heilig,
behandel alle levende wezens met respect.
Doe wat gedaan moet worden,
in het belang van Allen.
Wees dankbaar voor elke nieuwe dag
die de Grote Geest ons geeft.
Spreek de waarheid,
maar allléén over het…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Vleugels in zonlicht
geel draagt de stille adem
ruimte wordt mijn huid
Hoe de wereld met haar
stormachtige kleuren en ongefilterde
stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen.
Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.
In de luwte van deze zelf
gekozen diepe stilte zakt de trilling van
de ander langzaam…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Blauwe ochtendlucht
ademt zonder grenzen meer
stilte ontvangt licht
Nu stilte in mij niet langer
een schuilplaats is maar een landschap
waarin ik durf te lopen zonder mijn stappen te tellen.
Ik kan de wereld weer ontvangen zonder haar te moeten dragen.
Geluiden die mij bereiken
komen niet meer binnen als scherpte
maar als open golven…
Waarom de muren niet spreken,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
329 Waarom de muren niet spreken,
geen schilderij ooit
uit dien vervoegingen barst;
waarom tranen niks voelen,
geen muziekstuk heelhuids
door dien uitvoerigheid rolt.
Waarom de hemel sterven kan,
geen goddelijkheid heerst
over haar regeerwaardige graven;
waarom al het leven lijden zal,
geen intelligentie zweert
bij haar kunstmatige zekerheden…
De muren spreken niet,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
363 De muren spreken niet,
de verbeelding daarvoor
schiet jammerlijk tekort;
de tranen voelen niets,
geluiden dringen voor
in de wirwar van herinneringen.
De hemel mag dan sterven,
ongedierte blijft
smetteloos voortbestaan;
leven is lijden,
geloven de dwazen,
alsof zij onvermijdelijk zijn.
De aarde spaart de mensen vooralsnog,
doch…
Zomaar een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
341 Vandaag was een dag zoals er vele zijn
maar toch uniek, want nooit komt die terug.
Daarnet wat mensen weergezien die ik vannacht
ontmoette in mijn dromen...
Was dat een weten wat vandaag zou komen?
Was het een wens, een sterk verlangen
naar contact, ja naar verbondenheid?
Vandaag komt nooit nog weer maar
elke nieuwe dag brengt kansen
die…
OUD GEWORDEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 "Die is oud geworden!" waarneming
"Die is niet oud geworden!" constatering
en de overlap is leven!
nog hebben of gehad!…
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 Langzaam ontwaak je
Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag
doorbreek je stille stilte in het hier en nu
Onbevangen, met diep verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet…
Een pauze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
314 Even een pauze en weten dat je leeft,
want doorheen alle drukte zou je dat vergeten:
wat zijn we dwazen en maar goed dat we kunnen
ademhalen zonder dat we daaraan moeten denken.
Weer staat het voorjaar te wenken
en de krokussen zijn al bijna uitgebloeid
maar de lente trekt zich daar niets van aan
en doet ons zonder meer verstaan
dat alles…
Wat blijven mag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
289 Liever had ik dat
het heelal niet had bestaan.
Gewoon
alleen de aarde
was genoeg geweest
In die onmetelijke ruimte
ben ik verdwenen
voor ik heb bestaan.
Tijdloze huiver
zo veel
zo groot
zo onbegrijpelijk.
Geef mij de hemel
en de hel
het vagevuur
mag blijven voor de vragen.…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 rijdend in het spel
van deelname
schuift de ruimte door zichzelve
geruis is slechts een gedachte
die
de richting imiteert
wij bewegen als een stam
van lijnen
dooraderd met doelen
en verdwalen,
vormen die elkaar dragen
zonder te weten
wie het draagt
het spel speelt zichzelf
bewustzijn hangt erin,
zoals mogelijk in leegte…
Voor en na
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
186 verwekking
heeft een prijs
een opdracht
groeien
leren
weren
zoeken
vinden
vrijen
vermenigvuldigen
vreugde
angst
verdriet
de weg
vergaan
waar het grote niets
de oorsprong
de verwekking
de opdracht
is voorafgegaan…
De spiegeling van de ziel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
578 Rimpelloos water
de storm in mij wordt stilte
ik ben weer thuis nu
De wereld buiten raast
in schreeuwende kleuren, een storm van
prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar
de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart.
Het water ligt daar als
een onbewogen plaat, als een zachte
uitnodiging om naar binnen…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
329 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
logica en vleugels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
293 logica
zet een rechte lijn
een pad van steen
zij houdt van stappen
van meten
van weten
van het antwoord
aan het eind
maar verbeelding
zij opent ramen
in muren die nog niet bestaan
zij maakt van wolken
bruggen
en van stilte zee
waar logica zegt
hier houdt het op
fluistert verbeelding
kijk
hier begint het pas
en ineens…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 De mens weigert te zijn wat hij is.
Een boom staat.
Hij vraagt zich niets af.
Een vogel zingt
zonder schaamte.
Maar wij
met handen
en een hart dat open staat
kijken in spiegels
alsof wij rechters zijn.
Wij meten ons aan schaduwen.
Wij verbergen onze scheuren.
Wij dragen gezichten
die niet het onze zijn.
Wij knikken naar verwachtingen…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
200 niets dan ademtocht
de wereld buigt en bloeit mee
met wat ik denk
donker wordt ochtend
als mijn gedachten lichten
en zacht vertrouwen
het leven zelf zwijgt
het draagt slechts mijn kleuren
in stille spiegel…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Toekomst
Citaat
‘We kunnen de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen’
Aristoteles
384 v. Chr. - 322 v. Chr.
Toekomst trilt mee
In nevel gesluierd land
Zacht fluisterend
In het verschiet
Voor de vroegste dauw
Opgestaan
In het zicht
Van een gloednieuwe maan
Waar zij ooit begon
In het eerste licht
Van de pasgeboren zon…
misverstaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
279 een mens begrijpen
is lopen door mistig land
waar paden verdwijnen
vragen zonder eind
woorden die anders bedoelen
stilte ertussen
dus oordeelt men snel
een steen werpt minder moeite
dan een hand reiken
maar wie langer kijkt
ziet achter gesloten ogen
een wereld bewegen…
Siddhartha
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 Alles is één
en alles is anders.
We komen en gaan
en moeten alles leren,
eer we verstaan dat
ieders wijze van zijn
uniek en toch hetzelfde is
als bij elk ander.
Wat is het doel van
onze lange zoektocht
want we vinden niet
maar worden gevonden.
De rivier vertrekt hier
maar komt nooit nog terug
en wordt weer elders water
maar later…
laat ons wachten
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
342 laat ons wachten
niet op ons leven
noch op de dood
wachten als essentie
op de kern
van wat komen gaat
wachten als kijken
ervaren
leren
en reflecteren wat
elk ogenblik bestaat
laat ons dus wachten
op de tijd die
dit moment overstijgt…
sporen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
288 misschien is herinnering
niet wat wij vasthouden
van wat voorbijging
maar wat het verleden
stil uit onze handen neemt
terwijl wij verder gaan
stap na stap
laten wij iets achter
zonder het te merken
tot alleen de weg nog weet
hoe wij er ooit waren…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…
OERGEVOELENS, HAARLEMSE DICHTLIJN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Somberheid
overMANde me
met zoveel triestheid
in de voordrachten
van 10 DICHTERS
in de Oerkap in Haarlem
doch Ingrid Elsing
de VROUW, de PRESENTATRICE
heropende telkenmale
met haar VRIENDelijke
blijmoedige stem
de aanzet tot verlichting
zij zette met de aankondiging
van elke nieuwe DICHTER
de deur open
naar de huiskamer
van open…
vonk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
294 het licht dat ik
in andermans ogen zie
werd ooit in mij geboren
een kleine vlam
bijna ongemerkt
in stilte ontstoken
ik gaf haar door
van hart tot hart
en ergens verder
groeit het groter
maar wees gerust
wie een licht ontsteekt
draagt altijd
de ochtend in zich…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 Elke stap die ik zet
draagt de echo
van een weg
die ik niet nam.
De wind fluistert
over levens
die tegelijk bestaan.
Misschien loop ik altijd
twee paden
tegelijk.
De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Op mijn tenen liep ik
nacht na nacht,
kamers ademden zwaar,
stilte drukte als steen.
Knopen in mijn borst
die in de schaduw lagen,
tijd gleed traag
over mijn rug.
Toen brak iets.
Ik liet los.
Lucht stroomde in
en voeten vonden hun weg.
Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 licht glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en…
eerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
249 leeg komen wij aan
geen pad onder onze voeten
alleen zachte grond
met handen vol twijfel
bouwen wij richting uit niets
een naam voor ons gaan
tussen licht en verlies
geven wij zelf betekenis
aan wat ons raakt
geen stem uit de hemel
die zegt waarom wij bestaan
wij fluisteren zelf
en in dat fluisteren
groeit langzaam een reden om…