De mens die weigert

De mens weigert te zijn wat hij is.
Een boom staat.
Hij vraagt zich niets af.
Een vogel zingt
zonder schaamte.

Maar wij
met handen
en een hart dat open staat
kijken in spiegels
alsof wij rechters zijn.

Wij meten ons aan schaduwen.
Wij verbergen onze scheuren.
Wij dragen gezichten
die niet het onze zijn.
Wij knikken naar verwachtingen
alsof het wetten zijn.

En toch
juist in die weigering
schuilt onze vrijheid.
Wij kunnen onszelf ontkennen.
Wij kunnen kiezen
wie wij willen worden.

Wij vallen
tussen wat is
en wat zou moeten zijn.
In die ruimte
tussen angst en aanvaarding
ademt een deur.

Authentiek zijn
is geen zuiver begin
geen leven zonder twijfel.
Het is het stille ja
tegen de stem
die al in ons spreekt.

Misschien zijn wij daarom
zo rusteloos
zo zoekend.
Wij kunnen onszelf verliezen
maar ook terugvinden.

En wanneer een mens zegt
dit ben ik
zonder versiering
zonder verontschuldiging
valt alles op zijn plaats.

Dan is hij
even
wat hij altijd al was.

vrijheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15