eerst

leeg komen wij aan
geen pad onder onze voeten
alleen zachte grond

met handen vol twijfel
bouwen wij richting uit niets
een naam voor ons gaan

tussen licht en verlies
geven wij zelf betekenis
aan wat ons raakt

geen stem uit de hemel
die zegt waarom wij bestaan
wij fluisteren zelf

en in dat fluisteren
groeit langzaam een reden om
morgen te kiezen

bestaan, groei

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 14