Alle inzendingen over verdriet

12331 resultaten.

Sorteren op:

Melancholie

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Melancholie van scheiden en hervinden, Stadig verliezen en verloren gaan, Van binden en gebonden zijn; beminden Aan dood en leven eeuwig af te staan, Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden Hun ijzige gesels op de woning slaan, Door leed geboog'ne en door liefde verblinde, U weer te melden met Uw oud vermaan! Altijd in 't leven…

Gebroken ziel

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 689
Wel de pijn, maar niet de tranen Niet de woede, wel de wanen Proberen zich een weg te banen door de afgedankte gedachten in mijn overvolle hoofd Wel gezien maar niet gehoorde Niet de daden, wel de woorden Blijven hangen en doorboren alles wat standvastig is mijn uitgehongerde hart Wel de illusie, niet wat zal lukken Niet de leegte, wel…

Tranen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Als tranen voorzichtig wellen hou ze dan niet tegen ga ze laten ze willen overduidelijk iets vertellen dat heb jij dat heb ik dat hebben we beiden in de gaten Over iets van waarde iets van geluk iets wat je zorgen baarde? over een liefdesrelatie die heel wat was maar nu echt stuk? O mijn schat mijn kind laat ze wellen laat ze voluit…
c. ale13 april 2018Lees meer >

Ween aan mijn borst

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
Ween aan mijn borst den schat der tranen die rijk me maken van uw leed, ik die van wankelende wanen als gij het talmend smeken weet; ik die, mijn kind, op andre schouder om eendre vreze heb geschreid, maar van elke onmacht oud en ouder, weer om een nieuwe hope lijd; ik die het goud van alle transen voor de as van oude zonnen ken…

Het werd al donker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Over te lange wegen zwierf ik door Stappegoor moe en alleen Er was een korter pad naar huis, dat wist ik zeker als verkenner maar twee te grote jongens van de boerderij schopten me terug, stadskind in uniform en dreigden met de hond Het werd al donker niemand zag mij niemand om te helpen Ik was moe en alleen in mijn verdriet…
Zywa16 april 2018Lees meer >

Opgebeld

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Haar geheugen belde haar op gevolgd door haar geweten. Dit stokte toen zij afhaakte. Het klikte niet meer. De zure wijn werd een bittere pil. Zij wou niet komen tot stilstand. Zo schakelde zij uit haar verstand.…

Kind met het bleek gelaat

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 818
Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet, maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet: gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst; maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…

Ollie (+30-4-2018)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Ik ben je vachtje blijven strelen Zag je hartje stoppen Het was klaar Liet mijn tranen rijkelijk stromen Voor al jouw trouw en liefde Al die tijd, 12 jaar Maar Ollie Het is beter Jouw lijfje wou niet meer Ook al wilde jij nog wel Het verzuimde Keer op keer Elke dag werd je iets minder Dat te zien Deed vreselijk pijn Het kwam steeds dichter…

Tranen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Tranen Huil van verdriet. Mijn tranen voel ik langs de wangen lichtjes, naar beneden rollen. Momenten van herinneringen komen terug in mijn gedachten. De druppels zijn tastbaar. Herinneringen blijven voor eeuwig. Fotograaf onbekend…
Dick2 mei 2018Lees meer >

Scheldedijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Scheldedijk fietsend Wedren tegen levensloop De stroom kan ver leiden Maar maar een eind meegaand Blik op de loop Getrokken naar de diepte Vissen voelen zich niet meer thuis Zuivere lucht, vervuild water Zuiver geweten, vervuild inzicht Vervuld verleden in de toekomst? Terugrit tegen de wind in Voor de boeg. Avondlijk gezwoeg…

Het verlaten huis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Als in een huis in de onderwereld, waar De stille vader en het stomme kind Elkander aanzien - zó zit ik gebukt Over mijn boeken in dit donk're huis. En tegenover me aan de tafel zit Dat stomme kind der sombere gedachte, Mijn stille weemoed met het bleek gelaat, Mijn stomme weemoed met het donker oog, Die niemand ziet dan ik, - maar áls…

Anne

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Laten wij gedenken die lieve jonge vrouw. Die met geweld van het leven werd beroofd. Anne had nog een heel leven voor de boeg. Een fietstocht werd haar fataal en haar vermissing maakte haar familie bedroefd. Een hoopvol leven werd gewelddadig gedoofd. Wie dan nog in zijn medemens gelooft is nog niet van al zijn illusies beroofd. Rust…

Zoekende woorden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
Mijn lippen zijn verzegeld. De zin zoekt onderhuids uitvalswegen. Kunnen tedere, troostende woorden aan de oppervlakte komen via gebogen schouders en lange tenen? Of voorgoed in het verleden verdwenen?…

Kinderdroom

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
In mijn rode jurkje met de witte stippen Wandelend aan moeders hand Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand Eensklaps een lied uit de wolken gewaar Getoonzet door honger dichtbij 't strand Nergens de kinderboerderij waarop ik staar Zachtjes streelt moeder mijn hand Met waterlanders…

De zwarte roos

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
Een roos die bloeit in de nacht is droevig en zwart. Haar hart is lelijk geschonden. De ware weg der liefde heeft zij nooit gevonden. Haar blaadjes zijn heel diep gegroefd. Geen bij, geen vlinder; die haar sap heeft geproefd. Door de morgen wordt zij nooit bedauwd geen hand die haar zachtjes omvouwt. Zij schuwt ieder daglicht dekt met…

Liliane 10 jaar later

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Des te meer sluimerend verdriet, het verleden ging te keer. Surfend naar jou, vallend over golven, jij onbereikbaar. Een eiland met af en toe een brug ernaartoe, rustend Op steeds wijkende warme gedachten als drijfzand.…

Zoekende ziel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
de hand waar mijn zoekende ziel heden is beland het kleine codicil vol kerven van ´t leven voorzichtig is het streven nalatig zou zij kruimelen en in een warrige windvlaag tollend kunnen tuimelen zo diep en oneindig traag verwaait en vervaagt jouw rauwe rouw de resten nog kan het niet het is veel gevraagd door regen van verdriet…

Julen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Het lange wachten is voorbij. Er is een eind aan gekomen, het lange wachten en zoeken naar Julen. De kleine hoop, die de ouders hadden, is weggevaagd. Nooit meer samen! Julen raakte in een diepe put, het zoeken duurde te lang. In eenzaamheid ben je daar overleden. Hoe erg moet dat zijn voor beide ouders. Nu ben je samen…
Dick26 januari 2019Lees meer >

De deuren van werkelijkheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
De deuren van werkelijkheid Met doorzichtige en afgedekte kanten Zijn veelhoekig met verdrongen lagen Tussen de plooien van de jaren gevallen. O jaren, heropent jullie hoogten en niet de dalen.…

Ingebakken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
In elke steen van dit huis kon een herinnering ingebakken zijn. Onze belevenissen waren echter niet zo gefundeerd en constructief.…

Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…

Ik had alles

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Ik had alles, alles wat mijn hart begeerde Mijn trotse moeder die altijd voor mij klaarstond Zomaar verdwenen uit mijn leven maar nog steeds in gedachten Weet ik net als menigeen dat het leven Niet altijd over rozen gaat Ik weet nu pas dat ik rijk was Samen met ons gezin Was zij de gene die ons leven tot leven bracht Nu moeten we op eigen…
Pieter-Paul18 februari 2019Lees meer >

Laat me vergeten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Donkere wolken in het avondrood boven een onzichtbare dood Ik loop tussen de flats van de stad rondjes om een nieuw zwart gat van geconcentreerde materie Een vleugellam vliegtuig sloeg vrienden van vrienden de bodem in Na de klap is het stil Ik wil horen wat ik niet weten wil en daarna vrijen in de schemering al is het met een vreemdeling…
Zywa17 maart 2019Lees meer >

aandoening

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
zo op het oog niets aan de hand ze was blij een glimlach tussen haar verhalen op een aangezicht vol zachtheid in verwondering nabij drie dagen later opgebaard in rauw verdriet mijn liefde liet niets te wensen over slechts een afgrond boven stilstaand water pas na jaren bleek een leek als ik meer dan artsen te begrijpen het…

Mijn tranen zijn golven

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Mijn tranen zijn golven Die mij hebben geholpen De wereld aan te gaan Keer op keer Steeds weer Zijn mijn tranen Golven Door met mijn handen ze te drogen Mijn gevoelens Te uitten Om weer verder te gaan Want mijn tranen bewaren geen geheimen Het zijn doorzichtige golven Die aan de oppervlakte naar beneden glijden En ze mijn verdriet…

Heengaan,

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Mijn ziel is aan het sterven En niemand die dat weet. Mijn hart zal zich over mij ontfermen terwijl ik je naam fluister....wie weet? Dan verroer ik geen vin, en adem zelfs niet meer. Langzaam, zonder geluid ga ik heen, dan slaap ik in en weet niets meer. De dood zal er dan zijn – voorbij... Kom dan nog even aan mijn zijde staan, buig je een…

Gevangen en toch vrij?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Een aarzelende kus van begroeting, lippen stijf gesloten, verdooft het denken, lichtverval verdampt de trede in de ruimte of vult zich met mist, daarin een gebroken stem, in een tegendraads bestaan een blik die oplicht, kleine glimp van herkenning kleefden beelden in haar hand, vaag album van de geest, contouren en beelden…
Pama10 mei 2019Lees meer >

Echt, ik huil niet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Jij was er voor mij, voor mij kwam je als geroepen al liep je ook weer weg van mij, van mij zijn nu de wolken en het scherpe waaizand over het verlaten strand ach, de zee, de zee langs de zee loop ik dood en toch ga ik verder zonder jou, denkend alsmaar denkend aan jou jij was er voor mij echt, ik huil niet dat is de wind…
Zywa14 mei 2019Lees meer >

Stil huilen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Soms verlaten vergeefs roepend na een enge droom stil liggen huilen onwetend of ik hard genoeg roep mijn stem niet gesmoord in stil liggen huilen Het is een stempel van verlangen naar geborgenheid in een veilige schoot een stempel in mijn ziel, mijn fado zonder weemoed…
Zywa23 mei 2019Lees meer >

Breekbaar kristal

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Slaperig speurt mijn hand het laken nadat de deur met een harde klap sluit waar gedachtes van kristal mij raken. Breekbaar voelen minuten als een uur hoe liefdevol zachte aanrakingen verbindt bij knetterend haardvuur. Rook dat opstijgt bij smeulend as duidt Chet Baker met Alone together hoe abrupt haar afscheid mij verrast. Met…