12331 resultaten.
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!
Altijd in 't leven…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 Wel de pijn, maar niet de tranen
Niet de woede, wel de wanen
Proberen zich een weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel…
Tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Als tranen voorzichtig wellen
hou ze dan niet tegen
ga ze laten
ze willen overduidelijk iets vertellen
dat heb jij
dat heb ik
dat hebben we beiden
in de gaten
Over iets van waarde
iets van geluk
iets wat je zorgen baarde?
over een liefdesrelatie die heel
wat was maar nu echt stuk?
O mijn schat mijn kind
laat ze wellen
laat ze voluit…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Het werd al donker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Over te lange wegen
zwierf ik door Stappegoor
moe en alleen
Er was een korter pad
naar huis, dat wist ik
zeker als verkenner
maar twee te grote jongens
van de boerderij schopten me
terug, stadskind in uniform
en dreigden met de hond
Het werd al donker
niemand zag mij
niemand om te helpen
Ik was moe en alleen
in mijn verdriet…
Opgebeld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
528 Haar geheugen belde haar op
gevolgd door haar geweten.
Dit stokte toen zij afhaakte.
Het klikte niet meer.
De zure wijn werd een bittere pil.
Zij wou niet komen tot stilstand.
Zo schakelde zij uit haar verstand.…
Kind met het bleek gelaat
poëzie
4.0 met 1 stemmen
818 Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken
geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet,
maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken
zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet:
gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten
hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst;
maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…
Ollie (+30-4-2018)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ben je vachtje blijven strelen
Zag je hartje stoppen
Het was klaar
Liet mijn tranen rijkelijk stromen
Voor al jouw trouw en liefde
Al die tijd, 12 jaar
Maar Ollie
Het is beter
Jouw lijfje wou niet meer
Ook al wilde jij nog wel
Het verzuimde
Keer op keer
Elke dag werd je iets minder
Dat te zien
Deed vreselijk pijn
Het kwam steeds dichter…
Tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Tranen
Huil van verdriet.
Mijn tranen voel ik
langs de wangen lichtjes,
naar beneden
rollen.
Momenten van herinneringen
komen terug in mijn
gedachten.
De druppels zijn tastbaar.
Herinneringen blijven
voor eeuwig.
Fotograaf onbekend…
Scheldedijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Scheldedijk fietsend
Wedren tegen levensloop
De stroom kan ver leiden
Maar maar een eind meegaand
Blik op de loop
Getrokken naar de diepte
Vissen voelen zich niet meer thuis
Zuivere lucht, vervuild water
Zuiver geweten, vervuild inzicht
Vervuld verleden in de toekomst?
Terugrit tegen de wind in
Voor de boeg. Avondlijk gezwoeg…
Het verlaten huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.169 Als in een huis in de onderwereld, waar
De stille vader en het stomme kind
Elkander aanzien - zó zit ik gebukt
Over mijn boeken in dit donk're huis.
En tegenover me aan de tafel zit
Dat stomme kind der sombere gedachte,
Mijn stille weemoed met het bleek gelaat,
Mijn stomme weemoed met het donker oog,
Die niemand ziet dan ik, - maar áls…
Anne
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Laten wij gedenken
die lieve jonge vrouw.
Die met geweld van het
leven werd beroofd.
Anne had nog een heel
leven voor de boeg.
Een fietstocht werd haar
fataal en haar vermissing
maakte haar familie bedroefd.
Een hoopvol leven werd
gewelddadig gedoofd.
Wie dan nog in zijn medemens
gelooft is nog niet van al zijn
illusies beroofd.
Rust…
Zoekende woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 Mijn lippen zijn verzegeld.
De zin zoekt onderhuids
uitvalswegen. Kunnen
tedere, troostende woorden
aan de oppervlakte komen
via gebogen schouders en lange tenen?
Of voorgoed in het verleden verdwenen?…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
De zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
646 Een roos die bloeit in de nacht
is droevig en zwart.
Haar hart is lelijk geschonden.
De ware weg der liefde
heeft zij nooit gevonden.
Haar blaadjes zijn heel diep gegroefd.
Geen bij, geen vlinder;
die haar sap heeft geproefd.
Door de morgen wordt zij nooit bedauwd
geen hand die haar zachtjes omvouwt.
Zij schuwt ieder daglicht
dekt met…
Liliane 10 jaar later
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
603 Des te meer sluimerend verdriet, het verleden ging te keer.
Surfend naar jou, vallend over golven, jij onbereikbaar.
Een eiland met af en toe een brug ernaartoe, rustend
Op steeds wijkende warme gedachten als drijfzand.…
Zoekende ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 de hand
waar mijn zoekende ziel
heden is beland
het kleine codicil
vol kerven van ´t leven
voorzichtig is het streven
nalatig zou zij kruimelen
en in een warrige windvlaag
tollend kunnen tuimelen
zo diep en oneindig traag
verwaait en vervaagt
jouw rauwe rouw de resten
nog kan het niet
het is veel gevraagd
door regen van verdriet…
Julen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Het lange wachten
is voorbij.
Er is een eind aan gekomen,
het lange wachten
en zoeken naar Julen.
De kleine hoop,
die de ouders hadden,
is weggevaagd.
Nooit meer samen!
Julen raakte in een diepe put,
het zoeken duurde te lang.
In eenzaamheid ben je daar
overleden.
Hoe erg moet dat zijn voor beide ouders.
Nu ben je samen…
De deuren van werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 De deuren van werkelijkheid
Met doorzichtige en afgedekte kanten
Zijn veelhoekig met verdrongen lagen
Tussen de plooien van de jaren gevallen.
O jaren, heropent jullie hoogten en niet de dalen.…
Ingebakken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 In elke steen
van dit huis
kon een herinnering
ingebakken zijn.
Onze belevenissen
waren echter niet
zo gefundeerd
en constructief.…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
Ik had alles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
651 Ik had alles, alles wat mijn hart begeerde
Mijn trotse moeder die altijd voor mij klaarstond
Zomaar verdwenen uit mijn leven
maar nog steeds in gedachten
Weet ik net als menigeen dat het leven
Niet altijd over rozen gaat
Ik weet nu pas dat ik rijk was
Samen met ons gezin
Was zij de gene die ons leven tot leven bracht
Nu moeten we op eigen…
Laat me vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling…
aandoening
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 zo op het oog
niets aan de hand
ze was blij
een glimlach
tussen haar verhalen
op een aangezicht vol
zachtheid
in verwondering
nabij
drie dagen later
opgebaard in rauw verdriet
mijn liefde liet niets
te wensen over
slechts een afgrond
boven
stilstaand water
pas na jaren bleek
een leek als ik
meer dan artsen te begrijpen
het…
Mijn tranen zijn golven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
532 Mijn tranen zijn golven
Die mij hebben geholpen
De wereld aan te gaan
Keer op keer
Steeds weer
Zijn mijn tranen
Golven
Door met mijn handen ze te drogen
Mijn gevoelens
Te uitten
Om weer verder te gaan
Want mijn tranen bewaren geen geheimen
Het zijn doorzichtige golven
Die aan de oppervlakte naar beneden glijden
En ze mijn verdriet…
Heengaan,
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
510 Mijn ziel is aan het sterven
En niemand die dat weet.
Mijn hart zal zich over mij ontfermen
terwijl ik je naam fluister....wie weet?
Dan verroer ik geen vin, en adem zelfs niet meer.
Langzaam, zonder geluid ga ik heen,
dan slaap ik in en weet niets meer.
De dood zal er dan zijn – voorbij...
Kom dan nog even aan mijn zijde staan,
buig je een…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Een aarzelende kus van
begroeting, lippen stijf
gesloten, verdooft het
denken, lichtverval verdampt
de trede in de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht, kleine
glimp van herkenning
kleefden beelden in haar
hand, vaag album van de geest,
contouren en beelden…
Echt, ik huil niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Jij was er
voor mij, voor mij
kwam je als geroepen
al liep je ook weer weg
van mij, van mij
zijn nu de wolken
en het scherpe waaizand
over het verlaten strand
ach, de zee, de zee
langs de zee
loop ik dood en toch
ga ik verder
zonder jou, denkend
alsmaar denkend
aan jou
jij was er voor mij
echt, ik huil niet
dat is de wind…
Stil huilen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Soms verlaten
vergeefs roepend
na een enge droom
stil liggen huilen
onwetend
of ik hard genoeg roep
mijn stem niet gesmoord
in stil liggen huilen
Het is een stempel
van verlangen
naar geborgenheid
in een veilige schoot
een stempel in
mijn ziel, mijn fado
zonder weemoed…
Breekbaar kristal
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
554 Slaperig speurt mijn hand het laken
nadat de deur met een harde klap sluit
waar gedachtes van kristal mij raken.
Breekbaar voelen minuten als een uur
hoe liefdevol zachte aanrakingen
verbindt bij knetterend haardvuur.
Rook dat opstijgt bij smeulend as
duidt Chet Baker met Alone together
hoe abrupt haar afscheid mij verrast.
Met…