inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68236):

Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal

Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar


Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen
zij overlegt hoe ze de kleuren in 't palet kan krijgen


Zij is de berooide kunstenaar zonder geluk
alles slaat men voor haar ogen stuk
bezeerd troost zij zich nu in deze pijn



Met hoop in 't hart dat het ooit eens anders zal zijn
in de stilte voor het raam waar de kale bomen staan
en zij hijgend adem haal in de stilte voor het raam.


Zie ook: http://www.freeartandbeauty.exto.nl

Schrijver: Elize Augustinus, 10 Feb. 2019


Geplaatst in de categorie: verdriet

5.0 met 1 stemmen 60



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)