27503 resultaten.
Wilgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Ons zullen ze
-in het Hollands landschap-
niet over 't hoofd zien
Wij, boompjes-op-lijn
met onze ragebol
of ruige knoet
Als 't moet
worden we 's winters geknot
onze stam niet aangeraakt
Noch met
geen botte bijl
geen scherpe zaag
Het is niet
langer de vraag....
of wij knotwilgen zijn.…
Mei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Hoe zij op een dag
haar donkere jurk verruilde
voor een met bloemen
ik weer met blote benen mocht
aan mijn vaders hand
en hoe wij liepen
door velden
wij alleen
rondom ons geluiden van vogels
en van iets dat zoemde
en geur van seringen
ik wist nog niet
van voorbij gaan en wat zou komen
van lange en lichte dagen
maar er was toen
veel…
Vrede
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
630 Hier deden wij véél voor, van tijd tot tijd
Na heel wat oorlogen in het verleden
Heerst thans in ons oerplatte landje vrede
Maar als het moet, hervatten wij de strijd
Want menigeen trekt nu al snel te velde
Met middelvinger, dreigen, vloeken, schelden
Van 19 t/m 27 september is het de Vredesweek…
Onze aura's
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
439 het lichten
van je ogen
kleurde met
een zacht
stemgeluid de
sfeer die wij
wilden horen
die uit
ons samenzijn
is geboren
door genetische
voorbereidingen van
vele geslachten en
generaties gedachten
in jou sprankelt
magie waarvan
wij op bijzondere
wijze ook de
exponenten zijn
omdat jouw energie
onze aura’s versterken…
De natuur en al het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
458 Hé, kom een beetje dichterbij
dan kun je me beter bekijken
ook al zijn wij geen gelijken
er is iets dat ons samenbrengt
iets wat wij allen delen
iets wat aan jou, mij en zo velen
steeds weer geluk en vrijheid schenkt
tenminste, als jij je wel goed bedenkt
dat het je werd gegeven
niet zomaar of voor even
de natuur en al het leven…
Liefde is aardappelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Mama was werken
wij zaten thuis
konden er niet uit
sneeuw, geen schoenen
overal stilte
angst voor de politie
en verdrongen waanzin
die verlangens wurgt
zonder ze te doden
onmogelijke liefde
alleen de dagelijkse aardappelen
hopend op iets
van de herhaalde beloften
voor ons, de kinderen, en nu
wij geen kinderen meer zijn
voor…
Was fobisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 jij lette
altijd op
mijn stappen
maar in een
gelijk ritme
kwamen wij nooit
hoewel als ik
mijn lengtes
regelde dan
paradeerden
wij wel tikje
kunstmatig
even schikken
was er van
jouw kant
niet bij
jij kon dat
helemaal niet
dat moeten
benauwde jou
het bewegen
door een ander
te laten regelen
was fobisch…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Moeder,
wij zijn zo moe.
De weg naar ‘t kerkhof
is zo lang
en wij zijn bang.
Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
Onheil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 De Iron Dome daar kunnen wij van dromen
Wij zitten toch gezellig bij de haard
En noemen ´t liefst geen man laat staan een paard
We zien wel wat er op ons pad gaat komen
Zo sukkelen we totally tevree
In slaap zelfs bij bad news op de TV…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Liggend
in je armen
in een wereld
waar wij koningen zijn.
Lik ik
de Portugese zee
van je olijfbruine huid.
Val ik
In een oase
zonde einde.
Waar tijd
geen grenzen kent.
Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
Gekend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 Wij praten veel, kunnen het
over alles hebben, voorzichtig
wanneer het intiem wordt
en we aftasten hoe ver
we ons durven laten
kennen, hoe schaamteloos
nieuwsgierig we mogen zijn
naar wat schuilgaat
in onzekerheid
verlangend
naar de bevestiging
dat het goed is
en wij goed zijn
zoals we zijn
zoals we leven
in elkaars aandacht…
nauwelijks
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
376 nauwelijks gedroomd
in onze slaap
zijn onze dromen
ons ontlopen
ons ontvlucht
dromen zonder dromers nu
wolkenflarden
zonder lucht
en wij
de dromenloze slapers
de dromenloze wakers
wij slapen donker
naast elkaar
jij
ergens
in een of andere
grijze stad
en ik
verloren
in een of ander
ver gehucht…
Onze zolder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.262 Ik zit op mijn fiets
Rij door de eindeloze polder
Denk heel even aan helemaal niets
Ga vervolgens terug naar onze zolder
De zolder waar wij vroeger kwamen
Waar wij speelden met elkaar
Waar wij speelgoed mee naar toe namen
En snoepjes als smokkelwaar
We hebben heel wat hutten gebouwd
Op onze grauwe zolder
Ons verscholen, al waren we stout…
De meiskes uit de taveernen
poëzie
3.8 met 33 stemmen
3.947 De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken,
en ons verre vrouwe verweeûwt:
wij ankren in de taveernen
waar geniepig een rust ons smijt.
Daar wachten ons rood de deernen.
Daar raken wij 't leven kwijt.…
Hij pakt ons bij de hand
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.076 Aan het einde van ons aardse leven weten
wij dat God ons nu ook nabij is, want nu
krijgen wij geen schouderklopje, maar pakt
Hij ons bij de hand, ook als wij Hem zijn vergeten.…
lege plek
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.725 daar werden wij stil van
ook aan tafel zeiden wij niets
het idee van onze buurman
zomaar naar kantoor op een fiets!
later sprak ik over regen en wind
en over gevaarlijke natte wegen
maar moeder brulde, ach kind
hou toch op ik kan er niet meer tegen!…
Jij en ik
hartenkreet
3.4 met 43 stemmen
4.513 Jij en ik,
samen wij.
Maar waarom kies je uit al die verschillende meisjes,
juist alleen voor mij?
Ik probeer het te begrijpen,
maar kom maar halverwege.
Loop ik vast in de stilte,
want die stukjes houd jij voor mij verzwegen.
Ik ben maar gewoon,
zo anders dan jij.
Waarom vind je juist mij speciaal,
en vorm je met mij een wij?…
Mevrouw van Giesen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.393 verliest u alles
wat u liefhad om u heen
wij weten alles en willen
niets te meer leren, maar het is
kurk waarop wij balanceren…
Kerst
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.449 En ’s avonds als wij, vermoeid maar voldaan,
afscheid nemen, zij huiswaarts gaan,
wij opgewekt in de keuken staan,
straalt ons blijmoedig een enorme afwas aan.
Een aanrecht kreunend onder zijn last,
lege flessen in de kelderkast.…
sterk humoristisch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
874 Wij zijn de dwazen van het gedicht,
we hebben nu eenmaal humor en
en dat mag eruit worden gelicht,
want geluk zij met de dwaze
in onze moeilijke levensfase.
Wij maken van onze fouten nog grappen,
die alleen wij snappen,
je kan nog van ons leren
en dat zou iedereen kunnen proberen.…
AMOR FATI
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
683 Welk lot wacht ons, wij arme stakkers ?
Wij dichters , ijdele minnaars van het woord.
’t Is zielig, ja zelfs ongehoord
Dat men ons indeelt bij de volksverlakkers.
Men zegt: jullie zijn linkse rakkers.
Wij dansen op een te slap koord.
Maar wat mij nog het meeste stoort:
Kritiek komt vaak van wapenmakkers.…
De Droplul
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
511 Ons kleine land is groot in soorten drop
We kennen het in allerhande smaken
Wat wij van Glycyrrhiza kunnen maken
Daar kan geen land ter wereld tegenop
Een duimdrop, een griot of zoute veter
Een wybertje dan wel een staaf laurier
Wij maken het met ongekend plezier
Gaat het om drop, ja dan doen wij het beter
Men moet hierbij toch altijd wel…
Het demasque
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 ooit zijn wij
de tent in gegaan
nieuwsgierig naar leven
binnen keken wij
elkaar lachend aan
clowns in ons eigen bestaan
hebben de nummers gezien
af en toe opgetreden
gestoeid met vandaag en verleden
maar het demasqué
kwam sneller dan
wij ooit verwachtten
glans en glorie waren verbleekt
de kleding werd sleets
het heilige vuur was…
Wat hoger leven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.026 bleven op aarde staan
tuin en werkvloer
zijn wij nu ook ontstegen
in een panoramisch uitzicht
gaan wij eindelijk wat hoger leven…
Wie weet zeker ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
540 Dat wij allen eeuwig leven,
willen we niet geloven.
Dat wij moeten leven wel,
met angst en beven,
voor de dood.
Dat ons bloed eeuwig,
door onze aderen vloeit.
Dat adem lucht is,
die door alle longen stroomt.
Dat wij stoffen wisselen.
Dat legers van microben,
ons egoloos beschermen.
Wie vloeit?
Wie ademt?
Wie wisselt?…
Memorandum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
605 nog dromen
Over een toekomst vredig en ongestoord
Zullen wij weten dat, dat nooit zal komen
Als wij vergeten die éne Naam, dat éne woord.…
Een macroscopische wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 een peulenschil
de mens is micro
in een macroscopische
wereld waar eeuwig en
oneindigheid hun grenzen
hebben losgelaten in het zijn
ooit waren wij begaan
met de levenscirkel van de
eendagsvlieg nu kijken wij
tegen honderd aardse jaren aan
van relatief hetzelfde bestaan…
Uitgetreden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 aan haar hand
ben ik uitgetreden
samen voor even de
wereld vaarwel gezegd
natuurlijk is de
herinnering gebleven
wij hebben nog
geen enkele stap gezet
zitten naast elkaar
afstand te nemen er
wordt niets doorgesneden
het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies…
Decemberlicht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
696 dat het kleine Kind weer in ons hart komt wonen
en daarom zetten wij wijdopen : gesloten deuren
Het is niet genoeg dat wij Zijn licht mogen krijgen
als wij het niet doorgeven met liefde aan elkaar
zo kan het eenzaamste en droefste hart verblijden
wordt Zijn boodschap met Kerstmis pas echt waar!…
6g en corona
netgedicht
4.1 met 147 stemmen
464 het is al
aeonen geleden
uitgerold
wij hebben
levenslang op
6g gedold
alles is getimed en
gemeten met aarde als
database is niets vergeten
in vage overlevering
werd soms een
sluier opgelicht
door de bijzonder
techniek waren wij
al totaal afgeschrikt
ook toen was
knutselen met de natuur
echt spelen met vuur
wij kenden…