35704 resultaten.
Koningsmasker
gedicht
2.9 met 12 stemmen
6.820 Het zijn maar lichte spreuken, van de regen
ver weg, achter zijn rug, een grijs bewegen -
een koningsmasker zijn gezicht.…
Ontaarde troostprijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
665 ramen valt
sigaretten gaten hebben gebrand
in dromen zo dronken
en waardeloos
verdomme
whiskey droog
en liefde loos krijst
uit getande monden
halleluja
kogels genadeloos
de door God verlaten mensen doorboren
en bedelven onder bagger en puin
misgeprezen
ligt verloren bonhomie
in blinde staar
van hun onbegeerde zielen
hoe ver…
kakelvers
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 kukelekuuuu 4X
oh neen hè, moet dat nu
drie keer is meer dan genoeg
het is toch nog veel te vroeg
de hennies zaten nog op stok
tegen elkaar aan in het kippenhok
en schrokken zich een kakelhoen
waarom zou een haan zoiets doen
zijn lellen en zijn hanenkam
lilden toen hij een kippetje nam
hij pikte haar enige veren uit de nek
tokje…
Straal de lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Geconcentreerd licht hemelgoud
heeft van het kille wit gewonnen
groet aan pook en kachelhout
stralend golven de fotonen
vluchtend door de atmosfeer in
sprankelende geuratomen
barstend zeepsop in de lucht is
opgelost in warme nevel open
trekt het landschap uit vernis
zuchtend slaakt verlichting leven
ontwaakt door de verse adem lief…
Catharsis
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.158 zijn benen stappen door beemden en bossen
en dragen de ballast van voorbije dagen
handen keren elke steen tussen gras en mossen
op zoek naar het antwoord op talloze vragen
hij zal zich wassen in het woeligste water
zuiveren met zout uit de diepste meren
luisteren naar het kristalhelder geklater
als hij stroomafwaarts drijft op eigen veren…
vragen maakt onvrij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.350 vrije wil
voor de zeventiende keer al
tussen massa’s anderen
op een uitgestippeld parcours
de drieëntachtig gepasseerd
vlogen ze hem aan uit Tel Aviv
hij treinde meteen weer terug
dank u ja nog gezond en vief
met na zijn pensioen weemoed
naar het oude werelddeel
waar hij mee was vergroeid
zijn vingers wezen naar gene zijde
van nijmegen ver…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.…
Kussensloop, beddenlaken en vaderlijk gezag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
899 De man verklaarde, dat 't hem berouwde,
dat zij bij heren in de veren kroop.
Daarom besloot-ie haar in huis te houden.
Ze werd gewekt: ze hoorde iemand fluiten.
Het bleek een man. Om hem te kussensloop
ze stiekem door d'r kamerraam naar buiten.…
HOEVENZAVEL
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.694 Soms staat men voor een horizon als voor een hek,
maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld
die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká,
naar al dat elders van te ver en van te velen.
En men verlaat zijn straat, op zoek naar een dorp.…
DIT WAS EEN DAG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.332 Zoals een vogel wegduikt in zijn veren,
Door ’t eigen trillend hart in slaap gesust,
Een ademende zachtheid, onbewust
Van alles wat zijn argloosheid kan deren,
Gaf ik mij onvoorwaardlijk aan u over.
Daar is geen schutsel dan uw liefde om mij.
’t Liederlijk leven, wrede rauwe rover,
Jaagt onophoudlijk aan mijn rust voorbij.…
Sinterklaas blijft goed
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
3.551 als eminent handelsland
is het ons altijd gelukt
een veelheid aan produkt
te leveren binnen zeer korte tijd
fris vers met exportkwaliteit
dat schept vertrouwen en een band
verbazen doet het dus niet
dat landen die Sint en Piet
via ons zien binnen voeren
- oneerbiedig gezegd -
altijd lekker boeren
Sinterklaas en Pieterman
zijn na ons…
Hoe zacht en teder
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
1.879 Zalig wie het antwoord hier toch vindt
en zich ver houdt van wat
enkel rijken kan behagen.…
MedeLIJDEN LEIDEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.224 zijn
weigeren
Te erkennen
Uw geur
Uw kleur
Uw licht
Uw uitstalling
Uw unieke leven
Iedere MENS die sterft
Is een bibliotheek die verdwijnt
Hoe kan ik die volledige bibliotheek kenen
Als ik grootste gedeelte van mijn bibliotheek al vergeten ben
Hoe
Kan
Ik
medelijden
uw pijn voelen
Mede leiden
Kan ik wel
Ver…
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen, ‘t geluk lag niet ver, mijn kind,
toch hebben we ‘t niet gevonden.
De zoetgekruide wijn, hij laat
in de beker bittere droesem,
en telkens laat die herinnering
meer bitterheid in mijn boezem.…
Halsbandparkieten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
901 sprak zeer ontstemd het Haagse CDA
dat kan toch zo niet doorgaan, denk eens na
wat doen zij meer dan stelen en bedriegen
hun luid gekwetter is toch al te dol
ze luieren, ze eten en ze vechten
ze fokken maar, bedreigen onze spechten
het luchtruim in Den Haag raakt overvol
verwijder a.u.b. dit groen gespuis
al hebben zij dan mooi gekleurde veren…
Vanuit de verre Filippijnen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.039 Zo ver van huis, waar ook de hanen kraaien,
de honden blaffen en de kinderen zingen,
de mensen eveneens verlangen naar het licht,
en waar ze - net als thuis - met veel te veel gewicht
de daagse dingen doen. Hoe kan het anders?…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 …
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel af
in deze ogenblikken van dit stervensuur
Je ogen nemen nu afscheid
Laten zich dalen ver…
In de rechte lijn de werkelijkheid voorbij
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.097 Maar zijn vrees zou zich bestendigen, zijn trein spoorde een brug te ver.
Hij kon niet anders meer dan het traject volgen, want de trein zou alsnog kunnen ontsporen.…
Viswatertje
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.550 Nauwelijks te merken, meer een gevoel
Een lichte tik en daarna niets
Voorzichtig opstaan uit mijn stoel
Ja toch,… ik voel weer iets…
Gespannen als een strak gewonden veer
Begin ik zachtjes terug te trekken
Dit keer ontkom je me niet meer
Met een ruk sla ik het haakje in je bek en…
Oh nee,…vergeet het… niet deze maal
Ik heb al teveel met…
Winterruis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
847 Nachtuilen vinden weer trots
puffen veren tot winterkleed
vleugels wenken tot wijze stilte
wieken ronden ijl, ijler, hoog.
Zo droom ik late avonduren
zonder tijd, zonder doel, zomaar.
De winter ruist al in het hart,
hoop blaast mijn vingers warm.…
Hartslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 lied van hoopvolle dagen
Een vlindertje danste, bij elke slag
Het kind dat bezorgd in haar armen lag
Volgde de vlinder, en telde de slagen
Om altijd met zich mee te dragen
Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf
Ging er ooit een slag verloren
Door geliefden gegeven, in tijden van nood
Hoe lang is het lied van de liefde te horen
Hoe ver…
Samen!!
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
3.904 Met mijn hoofd in mijn handen
Duw ’k vandaag heel ver weg
IK hoor wat je schreeuwt!
Maar JIJ niet wat ik zeg
’k Word er helemaal daas van
Een treurig gevoel
Waarom kan het niet goed gaan
Jouw begrip mist elk doel
JIJ ging al veel verder
Dan ik zelf had bedoeld
Onze liefde
Hoe pril ook
Is danig bekoeld
Wat was toch de reden?…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 er is een tijd van komen
de eerste stap van gaan
een poging tot scheppen
om dat weer los te laten
ja, ik was met veel begaan
maar het meeste bleek al
in een ver verleden verlaten
of tot stof te zijn vergaan
torens van gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte…
Natuurlijk
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
720 Ik wroette diep in moeder aarde
vond verse vruchten in m’n hand
de blanke kernen van het leven
die gekiemde groeikracht geven
en zich ontworstelen aan ’t zand
Het liet mijn werken even rusten
diep verzinken in mijn eigen zijn
vragend of ik wel weet wie ik ben
het diepste van mezelf echt ken
de draad volg van m’n levenslijn
Ik hoor het…
Santa Margherita
gedicht
3.2 met 28 stemmen
9.365 Palmen
wuiven er in de wind en ver op zee
deinen de vissers met de blauwte mee
Dit is de parel van Ligurië
wij gaan de trappen naar beneden
om inkopen te doen: olijven, vijgen, ansjovis
en wijn, die hier bijna voor niets te krijgen is,
we wandelen zeewaarts onder sinaasappelbomen
zwemmen, zonnen en weer omhoog gekomen
zien wij het speelgoedtreintje…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht
Eender aan het blozende stilleven
Door en door met eigen falen voortgebracht
Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren
Machteloos zoek ik naar nieuwe grenzen
Ver…
Ik zie meer in jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.921 wat ik deed voorheen
ik weet nu wie ik voor me heb
veel meer dan een uiterlijk alleen
Hoe je loopt is eigenlijk wel lief
je ogen gaan stralen als je lacht
moet altijd lachen om je grappen
je bent veel leuker dan ik eerst dacht
Ik vind je mooi en prachtig
weet niet hoe je het hebt gedaan
maar blijf toch maar naast me zitten
en graag te ver…
Bevrijding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.531 Langs velden vlas en najaarsgras
vroeger al, rond het ouderlijk huis
te hooi, te gras, nimmer te pas
daar sloop het al: kattengespuis
Ach Noach, u bood in doodsnood
elk dierenpaar een vrij entree
een schuilplaats op de droge schoot
u nam ze door de wateren mee
Maar nu, zo ver ontelbaar later
vindt de mensheid weer een smoes
voor de missers…
Opgedragen aan Jessica
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.861 Een man die nu ver boven je is gegaan,
en toch altijd naast je zal staan.
Hij zal jouw liefde in een huwelijk zien bloeien
en je kinderen op zien groeien.
Hij zal altijd aanwezig zijn,
al voel je je groot…al voel je je klein.
Hij staat je niet meer aan je hand,
maar vergeet niet dat hij je altijd zal zien….
vanaf een afstand!…
Mijn broer en ik
gedicht
3.1 met 90 stemmen
50.417 Als kind deden wij stiekem
alles samen
jij bedacht het plan
ik voerde uit
Toen de oorlog uitbrak
nam je een vliegtuig
weg wezen
en kwam als held terug
Daarna had je andere belangen
een vrouw - een kind
een huis van steen
in een ver land
Ik zie je nog maar zelden
ben me bewust van steelse blik
naar mijn besneeuwde hoofd
Moeilijk…