14894 resultaten.
Verkering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 Al botst het soms weleens
ik raak niet uit het lood,
let niet op voorrangsborden
al stop ik wel voor rood.
Alle heuvels op mijn vlucht
sjees ik over zonder remming,
op Aphrodite’s liefdes baan
omzeil ik elke stremming.…
Verschil moet er zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Veel van wat ik dood zie leeft,
het anorganische scheidt zich lastig
Alleen het hart is van basalt soms,
en zelfs dan
Ook schijnbare hardheid slijt
of breekt in stukken onverwacht,
als zachtheid tracht te binden
Je hebt die rechtheid nodig lijkt,
vierkant verlangen in asfalt en beton
In kool en kalk teken ik cirkels…
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...
is aarde
zo vol
tonnetje vol
met voeten,lange tenen.…
Een compliment geven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Soms moeten we iemand gewoon een compliment geven
Iemand erop wijzen dat die het goed doet
Iemand vertellen het gaat goed
Positief feedback geven kan een mens veel goeds doen
Je kan iemand een grote glimlach geven
door heel simpel een compliment te geven
Je kan iemand vertrouwen geven
door alleen maar te zeggen je bent goed bezig…
Mijn kleine plaag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
419 jij bent
mijn kleine plaag
je vliegt zo graag
van hot naar her
drukdoenerig
aan de slag
alsof de dag
te weinig uren heeft
van pauzes
ben je niet gediend
er is werk te verrichten
zo lang de zon blijft lichten
je bent het liefst
in geel en zwart
je taille is een schat
alleen je angelt soms te hard…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het beeld hou ik vast
Van hoe onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen…
Bella
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
508 Soms brengt ze een muis,
of aardappelschil.
Ze kletst me de oren
van de kop,
en miauw ik terug
dan valt ze stil,
want echt verstaan,
doe ik dr niet.…
Het oude nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
774 ik heb
geen vogel
meer in de hand
ze zijn vertrokken
laagvliegend
over het land
natuurlijk
heb ik ze geleerd
zich weg te scheren
pas na een
puberaal proberen
begonnen zij dat te leren
toch zie ik ze
graag cirkelen
boven het oude nest
maar het
te vaak landen
geeft soms wat stress
uitgevlogen naar
eigen huis en haard…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
Staan...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Ze staan
er maar te staan
soms in het water
op de oever ook
Ze gaan
waden in het water
langzaam
een statig gaan
Ze zitten
goed in hun vel
beter
in hun veren
Hun halzen
reiken tot diep
in het water
voedsel in de snavel?…
Ode aan mijn papa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
835 Dromen komen soms tot leven
Hier en daar dralen ze om ons heen
Ze lijken te glinsteren en vervullen harten met hoop
Hier ben jij geland
Gehuld in liefde en warmte leef je om ons heen
Je oude hart klopt gestadig
Je woorden zijn sterk, je gedachten jong
Verlaat nu niet dit pad dat hoop ons gaf
Waak ons niet uit deze droom…
Het is stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het is stilte
die ik voel kloppen
in mijn hand
er is veel buiten
maar in mijn hoofd
wordt alles klein
kleuren zijn er wel
maar spreken
minder fel dan voorheen
vormen zijn mij
heel vertrouwd in de
omgeving waar ik van houd
loop nog steeds
niet om ergens heen te gaan
maar voor even op de been
soms denk ik dat ik
er nog ben…
Weg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Ik zal
mijn weg gaan
mijn weg vervolgen
de bocht in gaan
Misschien
uit de bocht
vliegen
niet jokken, liegen
Ik zal
mijn pad gaan
boos soms
zelfs wel verbolgen
Want het pad
blijkt niet
altijd geeffend
.......vrij baan
Zon noch maan
zullen
'n onbegaanbaar pad
...immer verlichten.…
Fragiel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 Het leven lijkt
een dunne glazen vaas
door een spiegelwaas
af en toe leeg
soms gevuld met bloemen
vaak met alledaagsheden
maar altijd breekbaar
nu de dagen korter worden
dromen zij van zomernachten
vol met nachtvlinders
die een voor een
de glazen vaas verlaten
beslagen handspiegels
schoonfladderen
zodat ze de schoonheid
weer…
vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 soms is het er weer
in mijn zoldergrot
tussen de uitgehangen was
voorzien van spijtoptanten
dat grijsblauwe schijnsel
door 'n ontijdige poort
dan kijk ik een film in de bek
-tanig en tandig-
zoals dat past bij verbazing
en misschien ook onbegrip
laat ik het geen metafoor
noemen
maar een meteoor
uit zelfverzonnen ruimte
ploffend…
Gun jezelf vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Het is soms oorlog in mijn hoofd
De pijlen en de kogels schieten om mij heen
Ik wou dat de pijn wat verdooft
Maar het komt zo hard binnen
Dat al mijn zinnen tekortkomen
Er is geen ruimte voor vrede
Want die vechten wil, moet komen
Maar tegen jezelf vechten
is overgeven aan je gedachtes
Laat het maar los zeg ik nu
Want wie vechten wilt tegen…
Sinds vandaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 Hij werd niet gezien,
niemand had hem ooit
opgemerkt -
Soms twijfelde hij eraan
of hij wel bestond,
misschien was hij
wel niemand,
Bestond hij uit niet
meer dan wat lucht.
En ineens vandaag
die brief die met
de hand geschreven is,
En toch duidelijk
zijn naam vermeldt -
Een brief met alleen
maar positieve woorden.…
Een avond als deze
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Een mooie avond
Gewoon wat momenten
Wat vriendschap
Herkenning
Van tonen
Van tekst
Soms een enkel woord
Zo'n avond als deze
Waar stukjes
Plots passen
Waar is
Wat er zijn moet
Zoals het ook hoort
Geen wanklank
Geen storing
Geen troubles
Niets valt uit de toon
Zo'n avond als deze
Die nergens in uitblinkt
Hij doet niet veel extra's…
Kleinood
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
635 Ik kan soms nachtenlang genieten van een
boekwerkje als 'Leda' van Paul Eluard
in de vertaling van Hans Lodeizen.
Het is dan niet zozeer de Franse bard,
maar meer de Hollandse, die mij de
gekozen vertaalwoorden doet prijzen.…
Bevaren.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 een rare
heb menig schip
en schuit bevaren
als bootsman
soms als stuurman
aan bak - en stuurboord
nooit... als kapitein
Daar zijn......
er al zoveel van
die willen sturen
-als beste- vanaf de wal
Ze zijn....
groot in getal
maar 'het scheepsvolk'
is 't moeilijkst te sturen
Daarom...…
In stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 In stilte verlangde ik naar zijn hand,
ferm en stevig en soms teder in de mijne.
In stilte hield ik van hem
en als zijn hart gebroken was
probeerde ik het te lijmen.
Ik heb in stilte altijd van hem gehouden.
Ik hield van hem
voor jaren, maanden en vele weken.…
De zeehond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 De natuur, soms wreed maar
verbazingwekkend.
Foto Hanneke van Hattem van Velsen…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
Fonkelnieuw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 er komt een vogel en
nog een en nog een
tezamen op een draadje:
‘wie doet me wat’
rust maar
zing maar
geen idee van tijd
noch van spijt
-
er komen mensen
nog een en nog een
dun kan het draadje
in mijn wereld soms zijn
maar het knapt niet
o nee, zeker nog niet…
stille tranen drogen
ik schik de kiezels
vaststaand…
Veerkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Pijn als in verdriet dat soms op gevoel zijn doel niet ziet. Eraan voorbij schiet.
Doch met daadkracht en vertrouwen vind het zijn weg om weer te kunnen bouwen.
Daardoor worden broze gedachten verzacht en is er weer een toekomst die wacht.
Een toekomst die naar je lacht en je innerlijke pijn verzacht.…
Geen nieuws
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Buiten het dorp ligt de brug
zonder weg, bij het kerkhof
Er zitten wel eens stadsmensen
om haar te schilderen
Soms spelen er kinderen
Voor mij is het een beeld
van het leven en vanochtend
trof ik er een vrouw
Ze lag op het landhoofd
en schrok, durfde niet
met me mee te komen, door mij
verloor ze haar niemandsland
Verder gebeurt hier…
lééf – hier en nú
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
648 de ‘t’ staat voor ‘toekomst’
de tijd in ’t verschiet
maar zó vanzelfsprekend
– weet je
is de toekomst niet
daarom
pluk de dag
soms met een traan
als ’t kan met een lach
maar lééf
de ‘t’ staat voor ‘toekomst’
de tijd in ’t verschiet
lééf dus je leven
– jou in liefde gegeven
lééf – hier en nú
van harte…
Afstandelijke weken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Zonder vastigheid
lijken dagen op elkaar
de laatste weken
Soms weet je niet meer
welke dag het ook weer is
je mist van alles
maar dan denk je weer
wat ben ik toch een zeikerd
gezond en zeurend
terwijl elke dag
duizenden mensen doodgaan
of erg ziek worden
de tijd van afstand
zal nog wel even blijven
ongewoon gewoon…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…