7023 resultaten.
Voordeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Het dichtgeslagen boek
geklemd onder mijn armen
twee gezichten
verbaasd, verdrietig
en zelfs
opgelucht
wij, ons
verkleurd
tot gebroken wit
en in de laatste
loodzware stappen
zie ik foto’s, herinneringen
en het kind
dat altijd een wens bleef…
Doodstraf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 In Irak is vicepresident Hashemi tot twee keer toe ter dood veroordeeld.
-----------------------------------------------
Eerst komt de galg, waardoor hij overlijdt,
Maar af en toe komt na de dood weer leven,
Zodat de beul snel, met een haal of zeven
Zijn hoofd voorgoed van romp en lichaam scheidt.
Dan hebben ze het voor elkaar gekregen:…
alles alleen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.440 Elke dag een lach op haar gezicht
Ogen die altijd stralen
Met haar lijkt al je pijn verlicht
Je hoeft nooit alleen te dwalen
Een prachtig hart van goud
Nog nooit iemand ontmoet
Van wie iedereen zo houdt
Er is alleen maar voorspoed
Bij haar zijn er altijd zonnestralen
En anders is er nog het maanlicht
Ze is altijd aan het stralen
Nooit…
Martinikerkhof Groningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 ze zijn al lang vergeten
notabelen en burgers,
die begraven werden
in voorbije eeuwen
hun resten zijn geruimd
naar de knekelkuil
het kerkhof is nu grasveld
nog voelen wij de rust
achter de Martinikerk
waar oude kastanjes waken
wie hebben hier gelopen
wie zullen na óns hier gaan
de knoestige bomen zwijgen…
mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.582 langzaam
zonder licht
van de zon
zonder de maan
verdwijnt
de tijd
gewijd
aan anderen
open zijn
mijn ogen
als ik zie
hoe
ik
jou verlies
sluit mijn ogen
in spijt
omdat je ogen
mij
mijn ogen
de tijd
het licht
vermijden…
Ouderdom.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.615 Een oude man wandelt, mompelt, strompelt.
Hij kijkt naar de hemel...
Voelt zich onbehagelijk, maar volgt de
weg die hij is ingeslagen.
Zijn adem zwaarder, grauwer zijn gelaat.
Zwijgzamer dan weleer, de tijd prangt en
hij die eenzaam sterven zal op een dag
dat hij er naar verlangt.…
Zwarte lelies
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.230 Bedek mijn ogen met zwarte lelies,
de wereld is er vol van, om in te
verdrinken als verbeelding van de
gedroomde aarde en de moederschoot
waaruit we allen zijn ontsprongen.
Hij verstond de lessen, die hem
zijn ontnomen, ze ontstonden in een
achteloos gebaar, private beweging
van gefascineerde teksten in steeds
wisselende choreografieën…
er is niets na de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
952 jim zegt herman zit
een stukje verderop
begane grond om niet
te diep te vallen
in een hoek zit kurt
een liedje te lallen
god vertel me waarom
is de hemel zo zwaar
jimi pakt zijn gitaar
en breit een lijntje door
janis leidt het pillenkoor
niemand hoort hoe elvis belt
hij is vandaag wat later
de veerman neemt geen plastic geld
van…
Vroeger en Nu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Nu is vroeger
maar dan kouder
en wit-zwart.
Alleen je doeken
ademen nog warmte,
zingen in kleur.
Tranen stamelen het onzegbare,
raken maar niet uitgepraat...
misschien later, maar niet nu.…
hee kleine meid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.024 ga maar terug naar
jouw meisjesdromen
een prins op een wit paard
te lang werd jouw leven
beladen met verwachting
hee kleine meid
ga maar lekker slapen…
Mijn kinderwonderland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.433 Geen zorgen en geen pijn,
het was het beste van mijn leven.
Elke dag was ik blij,
al huilde ik soms voor even.
Wij waren altijd samen,
jij was een stukje van mijn wonderland.
Wat hebben we samen veel gelachen,
wij gingen samen hand in hand.
Elke dag was een wonder,
elke dag was ik blij.
Ik danste door het leven heen,
en jij danste mee…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
GELUK!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.701 Als ik aan de dood denk
als ik aan de doden denk
als ik mij hen wil herinneren
denk is vooral aan het leven
Denk ik vooral aan hun levens
de levens van hen
de levens met hen
de levens door hen
levens door hen doorgegeven
Als ik zo aan de doden denk
kan ik herinnerend doorleven!
kan ik herinnerend doorgeven
en vormen leven en dood
een…
De trein vertrok
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
844 De trein vertrok
en liet mij achter
met een gat in mijn hart
ik rende nog over het perron
maar natuurlijk was ik trager
jij snelde vooruit
en ik bleef daar uiteindelijk
stil.…
Maanlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
977 De winterlucht,
in maanlicht badend,
dwaalt om ons heen
in de diepe stilte
van middernacht.
We verzamelen sneeuwvlokken
en het zachte licht
van sterren en maan.
Herinner je dit
als niemand meer weet
waar de weg van liefde is.
Herinner je dit
als niemand meer weet
waar de weg van leven is.
We lopen samen,
een allerlaatste keer,…
Gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.569 het is nu iets meer dan een jaar geleden
toen er 'n ongenode gast verscheen; de dood
is het gemis van jou nog immens groot
en behoor jij nog lang niet tot het verleden
wel vraag ik me nog dagelijks af
waarom jij nu al vertrekken moest
het maakt me soms razend en zo woest
voelt deze intense leegte als 'n straf
we hadden samen nog zoveel dromen…
loslaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.105 loslaten
het mooie moeten loslaten
het warme weerloos laten gaan
doet verstillen en verkillen
alleen verleden blijft bestaan
herinneringen zijn geschenkjes
voor wie die wil verwerven
laten dat mooie leven levend
loslaten is een beetje sterven…
Door de trechters van de tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
989 Jou heb ik mijn geheim gedeeld
de serafijn in jouw oog geschreven
Van vrolijke tovernachten
tot de witte sterren in een zee van ultramarijn
waar we samen urenlang in dwaalden
Soms is er nog dat verlangen
naar de oude Linde waaronder ik
jou mijn woord heb gegeven
en waar het licht
teder om je bruine haar sluierde
langs vonkende ogen…
Rij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.664 Ik schuifel in een lange rij
langs het nog open graf.
Zojuist verzonk de houten kist,
zijn leven is nu af.
Of is het nu een nieuw begin
in tijd en eeuwigheid?
Voor hem die nu ontslapen is
na een verloren strijd.
Ik kijk opmerkend om mij heen
en tel de grijze koppen.
Wie zal de volgende wel zijn,
die wij er onder stoppen?
`k Maak in…
TE LAAT
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.490 Ik zing mijn lied
tussen de wolken
er voor
zal niet meer gaan
de voorstelling
van mijn leven
zal achter de
coulissen zijn.
De kaartjes alle
uitverkocht
publiek zit
stil te wachten
op dat wat
niet meer
komen gaat
het is te laat....…
Wiegelied
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.205 ik zal je wiegen
tot de slaap mag komen
er zachtjes zingen
over de vogels
en de lindebomen
aan ‘t kleine raam
met jouw naam erboven
dat ik voorzichtig
heb opengeschoven
om je te wiegen
in het nad’rend licht
dat straks zal schijnen
op je slapend gezicht…
Als 't uit de stilte spreekt!
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.320 Wat stemmen opgaand van rondom!
De Zelfzucht eist en grauwt,
De Wanhoop schreeuwt de Hope stom
En verft de jonkheid oud.
Zich zelv' vergeten 't hoogste doel!
Een nu dat 't gister wreekt....!
Hoor toe, ver van het slaggewoel,
‘Als 't uit de stilte spreekt!’
Wat bede om zieke- en stervensspond,
Wat beet in brein en hart,
Wat kreet…
op
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
923 als bougies niet willen vonken
als de krukas niet meer draait
als de brandstof onverrichter zake
de motor druipend weer verlaat
als lampen niet langer boren door
de bodemloze nacht
als de olie slechts kan kruipen
waar de peilstok het niet verwacht
breng dit wrak dan naar de sloper
alles verdwijnt in het verleden
ook de haren van…
P.S.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.069 er was geluk
dus was er leven
al ging het wel
wat snel voorbij
gezien in eeuwigheid
'slechts even'
niets dan
vluchtigheid
zijn wij…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 nog voor zonsondergang die dag van dauw en druiven
prikt ze een koolwitje midden op de lege muur van haar kamer
vleugels wijd
legt ze mijn gezicht omgekeerd
onder het tafeltje met de droogbloemen
bij het open raam
laat de wind van slaap maar komen nu
alle sterren en een glimlach van de maan
hoe wreed ook
schrijft ze in haar dagboek
haar…
dit is de laatste avond dat wij spreken
gedicht
4.0 met 1 stemmen
23.495 dit is de laatste avond dat wij spreken,
want dit vertrek duldt geen geluid
dan van de mond het zoete breken.
het wrijven tussen huid en huid
doet alle woorden in jou groeien;
mijn warme adem wist ze uit.
verhevig het bewegen
en leg het spreken stil
tot alles is verzwegen.
vervang het woord door een gebaar
en spreek niet meer want wat…
Als ik toch moet gaan…
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 Als ze zullen komen om
me aan de tand te voelen
over alle wandaden, al
of niet door mij begaan,
begeerte of de schaamte
die me teistert, de onrust
die me pelt, tot op de lagen
van mijn kaal gedaante,
spiegel van een morbide code.
In die blauwdruk begint en
beëindig ik het leven, het
lijkt op zelfmoord waar
geen vat op is, het zal…
Geborgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.684 Ver van elkaar en toch zo heel dichtbij
Ben jij mijn laatste dageraad in mij
Bezweken voor de dag van morgen
Moeizaam gericht dat schamel beetje licht
Niet opgewassen en te zeer ontwricht
Gevangen gevallen en in tijd geborgen…
Uit vrije wil
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
867 Ouderen worden wel
heel zuur bezongen,
we kosten te veel en
we leven te lang.
Oplossing? Simpel zat!
Oprotverzorgenden.
Lekkere pilletjes,
wees maar niet bang.…