13139 resultaten.
hoe stil het was
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 de leilinden, windbrekers van het eerste uur
verankerd in boerengrond
de eindeloze korenvelden
de kleine boerderij
de grote graanschuur erachter
uit het landschap gewist
de blaffende hond aan de ketting
de kakelende kippen op het erf
de altijd kraaiende haan
het getjilp van mussen
onder de dakpannen
de gewortelde boer op klompen…
Lofdicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.419 zit jij
aan jouw
feestmaaltijd van
harte gegund
hoor
maar zie
je in
de lucht
de helikopter
politiebewaking hun
respectabel werk
gaat altijd
door
tuur even
naar boven
bid of
sta een
momentje stil
dank hiervoor
charmant
brandweerlieden chirurgen/mens/dier
verpleegkundigen en
meerderen grote
waardering van
ons allen
wonend…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
Valse praatjesmakers
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
474 Als bij een wankel spookschip
op de Grote Oceaan
klimmen gedrochten aan boord
voor het nog verder
uithollen van mijn bestaan
Of ik nou naar het vooronder
of naar het kraaienest glip,
ze worden nergens door gestoord,
als aasgieren pikken ze toe,
tot mijn laatste stukje verzet
Ze sollen met me, al ben ik hondsmoe,
hun kwaadaardig sadisme…
Ik mis je
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 Ik zie je in mijn dromen
ik hoor je overal
ik voel je steeds
ik denk aan je bovenal
Ik verlang zo naar jou
naar je gebaren
naar je stem
dat we samen waren
ik wil er altijd voor je zijn
of je nu groot bent of klein
al ben ik nog zo ziek
weet ik vind het altijd fijn
Ik hou zoveel van jou
dat kan jij niet weten
maar je zal het van mij…
Voeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Blank en groot.
Beetje behaard ook.
Fraai.
Ik zie ze al jaren,
verstopt tussen leder,
leggen ze mijlen af
werken, ploeteren,
ook voor mij,
zo trouw.
Plots komen ze in beweging,
dribbelen door de kamer,
en verdwijnen uit het zicht.
De voordeur slaat.
Het is niet erg, ik laat ze,
vanavond komen ze weer thuis.…
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
Veel is gebeurd vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 Een telefoontje in de morgen,
een klein bezoek, een zonnestraal,
heel veel gedachten ook aan vroeger
en tijd voor vriendelijk verhaal;
een plots besef hoe groot de waarde
van ieder ogenblik dat zingt,
van elke groet, van elke glimlach,
van zoveel dat ons hier omringt;
laat ons maar danken in de avond,
vergeven wat geen liefde was,
dan…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Twee oorlogen en de grote crisis,
heeft hij moedig overleefd.
Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…
Eet smakelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 mensen eet
toch kreeft
hele lekkernij
zei hij
ho die
bereidingswijze compleet
dierenverdriet
wil jij
mosselen dan
proeven nee
dank dat
dus ook
helemaal niet
creatieve menukaart
nadien een
grote flater
een dier
uit een
waterbak of
gegooid in
kokend water
tot slot
een troostend
bericht zij
voelen hier
niets van
griezelig…
voor Jordy 1997-2016
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 in de verre
verte witte
vlekjes elke
vlek is
een schaap
je angst is
te groot
om in
slaap
te vallen
de slaap
die teveel
lijkt op de
witte dood in
bitterkoude grond
te jong
ben je nog
om te oefenen
met de
dood
nauwelijks 19
je kreeg geen
tijd om
het sterven
te leren
in het
harde licht
sterf je
van honger…
Grootgrutto's
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
514 Onze nationale Grutto is groot.
Groter dan een vliegmachien.
Oranje grutto's samen zijn veel groener
dan onze hemelsblauwe KLM, misschien.
Helaas, onze oranje gruttovloot slinkt.
Bedreigde grutto's beschermen vergt geld.
Terecht werden grutto's nationale vogels.
Onze Afrikaanse Grutto is ons aller held.…
Bitterheid
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.573 Het fluisterzachte woord,
Waarop ik eenmaal pleiten wilde,
Staande aan 's Hemels poort -
Die Grote Naam, zal ik niet noemen,
Die grendels open schoof,
Vraagt God de grond, waarop ik roeme?
'Heer, op mijn ongeloof.'…
Fidel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 De noodzaak hiervoor is wel groot,
Fidel bracht duizenden ter dood.
De Hel voor hem een goede plek,
bij nader inzien niet zo gek.
Met Hitler en Mao in de rij,
er kan er altijd nog een bij.…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 langzaam sloop
het een in het ander
en dan plots
zijn dertien dorpen
familie van elkander
een trouwpartij
in het groot;
van wie krijg ik
een warme hand
wie staat op als
de kouwe kant
je kunt ook zeggen
om middernacht
werd de teerling geworpen,
had ik zo gedacht
de naam was reeds bekend
en doorheen het eerste ochtendgloren
zal…
Eervol verbannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 Straatverlichting is gedoofd
en de streepjes licht
die tussen voordeur en drempel
trachten te ontsnappen
worden in grote zwarte handen
goochelaarsachtig weggemoffeld.
Een nacht
zo donker van substantie
dat ze oproept
tot medeplichtigheid
zich te bezinnen
in een astronomische stilte.…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
Er zal altijd wel wat zijn.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
509 Tussen groot en klein is
er geen geestelijk leven
onbeschreven.…
Waternimf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Dromend bij de waterkant
streelde ik de spiegel,
die ringen maakte, van klein naar groot.
Het was fascinerend hoe het water
weer een gladde spiegel werd.
Ik zou mijn dromen even uitdagen.
Ik boog me langzaam voorover,
keek vol spanning naar het onmogelijke,
maar de nimfen waren er niet,
alleen mijn alledaagse ik-beeld.…
Zonneklaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
817 heimwee kan
frustrerend zijn
pijlen van
verdriet doorboort
het hart
overledenen groot
verlies geen
wederzien op
aarde dikke
smart
het waren
schitterende mensen
eervol/trouw
blijf bij
ons roepen
de omstanders
dit gevecht
is heftig
doch alleen
voor jou
kijk naar
het beeldschoon
zonnestraaltje in
jouw nabijheid
koester dit…
fris hemelwater
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
631 fris hemelwater valt
zacht op een jong blad
wanneer wolken huilen gaan
wordt alles eronder goed nat
het blad zal groeien en klonen
heeft het vele water broodnodig
zo wordt het groot en sterk
zal het mij straks belonen...…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 gelijk madurodam
het spoor, de trein
mensen, alles
ongelooflijk,
grappig klein
maar toch
stemmen en geblaf
daar ben je daarboven
nog
niet vanaf
hoog boven het land
en de bomen
hoelang
had ik hierover
liggen te
dromen
en nu dan
zweefde ik
op de wind
een groot…
Niet gebonden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
655 gebonden
aan mijn lichaam was
de opvoeding met
normen en waarden voor
een geoliede maatschappij
een opleiding die
alle grenzen sloot door
commerciële bruikbaarheid
maar ik was het zat
ben ontsnapt aan deze
mensonterende dictatuur
ik vlieg heb het verloren
paradijs ontdekt en deel
met anderen deze hemelse plek
het is geen groot…
Of je twijfelt of je gelooft
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
712 Of je nu gaat twijfelen of geloven
Gods schepping is uit niets ontstaan
en dat kan niemand meer ontgaan
Hij kon onszelf nog meer beloven…
wacht tot de grote dag is aangebroken
en ‘n paradijs voor jullie zal opengaan
of je nu gaat twijfelen of geloven
Gods schepping is uit niets ontstaan
Kijk naar de sterren, zon en maan
door wie worden…
De generaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 Zo gleed de generaal, in brons gegoten,
ter ere van een groots verleden, de jaren door.
Maar het zoet van de victorie verwaterde,
verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter
vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent
zijn daden dat steeds dieper werd.
Het woekert nu door de natie. Pijnlijk staat
hij daar, nog slechts gekend als ornament.…
Lief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.290 Als vruchtje ontsproten
Gedeelde deel, van beiden samen
Grootse kracht; delen, de natuur tezamen
Liefste lief in moeders schoot omsloten
Jongste spruit op rij, in ons midden, jij
Onbevangen, plicht noch pracht
Zon en Bloem, licht dat jou toelacht
Lief, zacht, moeders sier, moeders pracht, jij…
Mijn Jezus, ik hou van U
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Mijn Jezus, ik hou van U
Want U droeg mijn grote schuld
En hebt mij steeds weer geduld
U blijft bij mij, ook nu.
Mijn Jezus, ik hou van U
Want U zorgt elke dag voor mij
U gaat mij nooit voorbij
U blijft bij mij, ook nu.
Mijn Jezus, ik hou van U
Ik dank U voor alle goede dingen
En wil U daarvoor lof toezingen.…
Fout?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
717 Het is een kwestie
van perspectief:
de terrorist is
voor de vijand
de grote held.
De staatsheld wordt
na lange tijd als
historische fout
van zijn sokkel gehaald,
waarna hij omsmelt
voor een andere held.
Hij straalde verlicht
gewarrelde gedachten
in een gedicht
en kwam tot
een ander inzicht.…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 ik was gestopt
kon geen welbevinden
meer aan kleuren binden
vormen konden
mijn grote vragen over
alles niet meer dragen
de compositie werd
een doolhof waar in
ikzelf geen uitweg zag
doeken staan mij
vragend aan te kijken
wie hen gaat beschrijven
in dit repeterend
ochtendlijke spel voel ik
mij verliezer en besef dat wel
maar…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…