Alle inzendingen

Slapeloos De maan is een andere maan vannacht... Ik heb er net goed naar gekeken, ze zeggen altijd "droom maar zacht" en "elke gek heeft zijn gebreken".. De Parkinson kwam weer deze nacht, en wist mijn dromen te onderbreken... Die ziekte heeft toch best wel heel veel kracht, dat is...

Onze vriendschap is ver weg onze verstandhouding helemaal niets het vertrouwen in elkaar is op zo blijft er weinig over, zelfs niet iets Zomaar over dat maakte jij er van ik kan het nog steeds niet geloven dat jij deze beslissing nam Nu jij plots moest gaan door ziekte overmand neem ji...

als ogen niet langer dwalen gedachten het nomade bestaan de rug toekeren de razernij uit het hart sijpelt het vuur niet ontregelen kan als woningloze woorden aan het licht komen de hand in huid gewikkeld de pen traag meevoert naar het binnenste van de ziel

Voor Mila Op het rechte pad Groen aan weerszijden Werpt het rad zijn schaduw Hoe regelmatig draait het Rustig haal je adem, zelfs De ganzen houden rekening met je Geluidloos promoten ze groei De zon in de rug trek ik de kar Dat je de mond van je moeder hebt Gebarentaalt het rie...

met gevaar voor eigen leven nadert het bezoek het huis waarin wij wonen, tuin en terras zijn verworden tot een heus mijnenveld - met vaste regelmaat maar met onvaste tred daar achtergelaten door een goede herder die dagelijks op ons past - dampende hopen, of bermbommen van ge...

'hier staat wat moois in 't bos! daar op dat stukje mos: rood, en dan wit gestipt, zie je dat, vriend?' 'ja wat een schoonheid, dat dwergenvolkhuizeke heeft toch wel ruimschoots zijn sporen verdiend'

Kijk, naast die kei, die zwarte rots uit de oertijd, ruik, er geurt daar akelei zo geestrijk. Haar blauw bereikt mijn oor als klare klank. 's Morgens staren haar stengels naar de Ossenhoeder die verbleekt. Het klaart op in mijn hart, een serene open plek, door eik en els omzoomd. ...

Schrompelend geel en stervend bruin zingt ritselend in de wind stijgend, dalend, krijgertje spelend achterstevoren van klinkers naar zand, opnieuw blaast een windvlaag in fluittoon door steegjes het dorre bruin krijgt een nieuwe kans, rollebolt, knispert speelt haasje-over met diep do...

verwaasd op het balkon in de verte de zee wat zegt ze mij? een zeilschip gaat voorbij wit tussen de bomen verdwijnt de wind wiegt de takken zachtjes de bladeren dakpannen rood in de rij schouder aan schouder de zonnestralen tegemoet wetend warm zijn nabijheid brengt mij terug veran...

Zij gunnen mij gaarne 't geheim hunner tale, De roodborst zijn snoeren van bloedkoralen, De merel haar zang als betinkte bokalen, En vinken hun klink-slag op eedle metalen. De duif doet de zoetheid van 't troostende kirren Zacht druipen om voorhoofd en lippen als mirre, De nachtegaal roert...

Ik woonde in een speelgoedstolp van glas. Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke En trage vlokken, als een kind hem pas Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken. Het gras stak stil en hoog boven mij uit. De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken Van iemands vinger, zonder één g...

je zweeft licht verheven in het zijn van zen de spanning van je huid neemt af in loslaten en geven ogen helderen in blik kijken verrast mond rondt in een lach je spiegelt kracht hebt toch het breekbare van mystiek gezag je straalt schoonheid in een heldere zielewave zoveel da...

Voor iedereen met klein of groot verdriet Houden de zielenknijpers open huis Neem plaats in comfortabele fauteuils Op elke straathoek wordt getherapiet Dus knots, getikt, van lotje, abnormaal Vandaag staan u en ik nou eens centraal.

het heelal of de ruimte eindeloos mooi... fonkelende sterren verlichten donkere mooie nachten toveren waanzinnige beelden met fel gekleurde zilveren tinten de maan heel diep aan de hemel straalt als een hoeder over het heelal met haar mantel in goudgele kleuren dirigeert zij… de sterren...

In de Konijnenberg verscholen; ergens diep in haar holen; op een plaats waar een konijn niet komen kan; bevindt zich de ziel van de onbedorven man. 's Nachts van onder haar kruinen, omgeven door het helmgras en de duinen; huilt uit het diepste van haar hart iets menselijks, dat zich met zeew...

het zout kruipt onder de huid het kruipt waar het niet gaan kan het zout is een vlakte een meer van zilte tranen waar pijn vloeit in tinten van wit het zout is overal het is van alle tijden het zout

Wij zijn broos als glas breekbaar als glazen Het zal u niet verbazen dat woorden zinnen hard binnen komen onze dromen tot splinters gruzelementen Pak het glas op veeg scherven op 'n blik bijeen Niet meteen want in het glas zien we nog de weerspiegeling van tranen.

Ik begin met een titel of een woord.. En in mijn hoofd kabbelt dat dan voort.. Een zin een goed woord dat heb je nodig.. Een mooi gedicht maakt elk cliché overbodig.. Het gaat over emoties en gevoel, Soms boos, vol liefde of juist zwoel.. Mijn gedichten schrijf ik vanuit gevoel,emotie en ui...

zo ligt zij, sunny side up, door god geraakt, starend naar sterren. als vaandelvluchtige breekt zij lansen voor een woord van liefde. ze huilt naar een te hoge maan, ze dooft haar sigaret. ze zal haar lichaam schenken aan hel of hemel. onder haar huid leeft Galatea streeltjeszacht...

Van wat ik zag vandaag niet alles was een streling voor mijn ogen. En ik, onmachtig iets te doen. Van wat ik hoorde, ook vandaag het wel gestemde schoot te kort. En ik, gebrekkig in mijn woorden. Van al waarover men niet sprak, te veel waarover werd gezwegen. En ik, geen moed, dit zwijge...

De hartstocht leefde van dag tot dag terwijl ik de haard blus met rode wijn heb ik nu een excuus bij elke kurk weer met elke slok bij jouw te zijn Zoals jouw portret in het leven stond voelt deze fruitige smaak als een gift het bouquet explodeert in mijn mond zoals het gevoel van jouw...

in de schaduw van het licht verscheen een vaag gezicht gevangen door bramen en doornen onduidelijk daar doorheen te komen er was geen ruimte, geen plaats enkel wat zwak maanlicht weerkaatste die enge beelden geheel onverwacht in het diepst van een zwarte nacht zo speelden weerwolven en d...

begraafplaats in gloed fris nog vers uit de nacht vogels maken leven

Mensen lief, vandaag werkelijk een warm waar festijn Mocht mijn kindje even helpen, oprecht hartverwarmend rijk ook fijn. Klopt perfect, de jongste kadee noem je nog steeds - kindje - Weinig woorden nodig, alle begrip vertrouwen ook respect. Waarlijk zo dolverliefd op zijn zo knusse woning ...

Weer een nacht verdrongen in mezelf Een nacht met herinneringen in mijn hoofd Weer een nacht met tranen Een nacht met verdriet dat niet kan worden gedoofd Weer een nacht van onbegrip Een nacht waarop je liefde wilt ontvangen Weer een nacht onbeantwoord Een nacht van niet alleen zijn toch...

In paarse weke huid zit ongemerkt een zwam verdriet verschilferd en verdord tot schaamte, het regent zwart en grijs met flarden groen van asfaltbloed, ver vuurlicht zonder warmte as een knipoog in gesloten huizen, de ruggen krimpen zat...

rood schemeren de flarden nog uit ons heftig gesprek en nee ik ben niet gek rijg zo de woorden weer aaneen om terug te komen maar dan met feiten die jij zal moeten onderschrijven onze zinnen vallen uiteen ooit door gif verbonden waarheid heelt het zere been we zijn naar de zon g...

Daar zweeft de lieve Lente weer Bezielend door de dreven; Zij daalt als uit de hemel neer En roept weer de aard ten leven; Zij tooit alom de dorre baan Met bloemen en met kruiden, En waait van uit het zuiden Ons zoete geuren aan. "Daar komt de lieve Lente weer!" Zo juichen veld en akker...

De Kuip werd door Oranjekoorts bevangen Ze schoten nota bene vier maal raak Wat is het toch een aardig volksvermaak Maar breek niet uit in fraaie jubelzangen want die Wit-Russen kregen vier/vijf kansen In de Arena zien we straks die Fransen...

Maar voordat we verder gaan ken je ook mijn duist’re kanten die ik het liefst verborgen hou weet ik jouw verborgenheden die liever alleen het nachtlicht zien of moeten die geleidelijk verschijnen in een soort gewenproces waarin liefde hopelijk toch wint kom laten we eerst maar eens ...