8623 resultaten.
Uit een wit rode kerst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ik dwaalde
zocht overal contact
raakte muren en bomen
maar niets dat warmte gaf
zag mensen passeren
zonder ogen en lijf
strak in de kleren
voor mij was geen tijd
voelde drukte
om mij bewegen
stemmen bevroren
op mijn ijskoude tocht
wist dat de tijd
stilte ging slaan
merkte totale verstarring
de trein kwam er aan
stond bij de bomen…
Donkere dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
785 is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de ziel beboet
door aangereikte kansen,
van woorden die nu rusten
in de geest of in mijn hart,
vaak met gesloten ogen
roep ik in de leegte
van een woestijn
van vergane glorie
of word ik binnenkort
door de natuur
dan wel mijn gemoed
naar…
Rake woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
739 Verdwaald en doelloos doolt zij op een spoor
waar zij zichzelf al lang geleden verloor.
Niemand geeft immers nog gehoor.
Eindelijk wordt zij geroepen vanuit het ware leven.
Of zij zich weer in het hier nu wil begeven.
Angstig en zwaar zal het zijn
maar
mocht er toch weer een reden zijn
dan komt zij zeker terug
met bevende handen
maar…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 de hand van het beest in de boom de buit voor
de geest die geneest in de inktzwarte nacht
die de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken…
Dood blijft vaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 ik loop over spijkers
ben toch niet gek
mijn bloed is rood
maar met dope
sterft het snel
de stollingsdood
heb ook gesneden
van boven naar
beneden maar
aderen vloeien traag
de dood blijft vaag
in warm water
ik ben nog
niet ontsnapt
uit het leven in
dit stomme bad
heb perspectief
jij bent toch mijn lief…
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 mijn slaap was kort vannacht
warrig waren de gedachten
die bleven schimmig
in onbekende verte hangen
ze zijn dan moeilijk te duiden,
of er nu engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen
zeker is dat een zware klok
het zesde uur verslaat
en terwijl een zebravink ontwaakt
neigt de hemel naar ontluikend…
Openhartig
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Hoe zwaar
is mijn hart
om te dragen
Hoe zwak
kan mijn stem
om vriendschap vragen
Hoe fragiel
bespiedt
mijn ziel
de dagen
in de verte
en ik zie
alleen nog
nostalgie.…
Onderhuids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
701 Rakelings schijnt de zon haar warmte
langs de steeds meer zoekgeraakte dag
terwijl van binnen hele stormen razen
is naar buiten toe de kalmte meester
trilt de balans een heftig evenwicht
starend naar verbleekte schaduwen
van een onderhuidse veldslag
schiet hij prevelend een gebedje
naar zijn vaste beschermengel
die ene met dat luisterende…
verdwaald
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 Ik ben verdwaald...
Welke richting moet ik op
Ik voel me alleen
Ups and downs ik heb gefaald ..
Ik weet niet wat ik wil. ..
Ik heb geen doelen, dus mijn doelen ook niet gehaald
Ik wil mijn verhaal kwijt
Ik kijk om mij heen
Ik zie niemand
Niemand die mijn gevoelens voor mij vertaalt...
Ik heb gefaald...
Paniek en angst slaan toe…
Koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
634 De zon is al maandenlang een smiley met
een neerhangende mond en ik waad al
eeuwenlang rond in een terneerzuigend
moeras, waar piranha's mijn voeten en
benen afkluiven.
Zie dan maar eens voort te struinen.
En ik goochel wat af om mijn ellende
te transformeren en ik verzuip mezelf
in bacchanalen van virtuele hugs en
tederheden. En in de…
Geen ontsnapping
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 Diep in de veelzijdigheid van keuzes en idealen
Verlangend naar dat ene in perfectie
Hetgeen niet zal worden bereikt
Lotsbestemming zal waarheid worden
De onzekerheid groter
Is dit het al?
Moedeloosheid en strijd in 1 kamer bevrijd
Al het andere telt niet meer
Hoe te leren kijken naar andere wegen
Stilstand zal nimmer voor vooruitgang…
Mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
699 De woordenwaterval is gestopt
De letters komen niet meer
Zij blijven aan de waterkant hangen.
Aangespoeld door stapels leugens.
Waar mist hangt
Is het gevaarlijk beangstigend.
De droom van helder licht
is weggekwijnd door hartenpijn.
De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.
De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard…
Moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
824 Alles gaat voorbij
De treinen die langsrazen
De koeien die daar grazen
Het leven, jou en mij
De stad, het dorp, de straten
Ooit wordt het stil, verlaten
Terug naar wat ooit was
Van oersoep, water, gas
Naar leven, jou en mij
Treinen razen langs
Koeien in de wei
De zon die onder daalt
Alles gaat voorbij…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
In de verf gezet
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.390 De mooie dode in een lijst
van hout. De scherpe vouwen in
zijn broek en hals, het oude haar
dat met een spray verstevigd is,
de rouge op de boerenwangen,
de lipstick – wat een stervende
al niet te wachten staat. Hij is
vakkundig in de verf gezet,
de zwaar geretoucheerde minnaar
en roze etalagepop,
liggend op je tv. Het leven
stijgt elke avond…
Je ligt in bed
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.640 Je
ligt in bed
Er
is een touw
om je nek.
Het
leven is goed.
Het
brood is vers.
Je
groet een vriendelijke
vrouw.
Je
drinkt thuis koffie.
Je
eet broodjes.
Je
leest de krant.
Het leven
is goed.
Je
gaat naar bed.
Er
is een touw
om je nek.
--------------------------------------------------------…
verpozing
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
576 drie buizerds zweefden
boven de tuin
ze floten naar elkaar
de oude tuinman
floot blij terug
mag ik bij je zweven
addee…
Schimmen van mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
598 Soms vraag ik me af, of het dat is wat ik zie of dat is wat ik voel.
Zie ik dit alleen omdat ik het wil, of omdat het er is.
Schimmen van mijn hart zijn als esdoornbladeren in de herfst.
Eenmaal per jaar rood en de rest van de tijd groen.
Hun kleuren bijna eentonig op dat moment na.
Zo'n schim van mijn hart is een verlangen
Een verlangen dat komt…
Brandend ijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 Wanneer we onze status verliezen.
Wanneer bezit wordt afgenomen.
Wanneer illusies breken.
Met de dood voor ogen.
Wanneer onmogelijkheden mogelijk worden.
Zoals mensen die opnieuw worden geboren.
Zoals ijs dat brandt.…
Pasen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 In gedachten zie ik een gebogen figuur die zich tussen een menigte joelende mensen voortsleept
Op weg naar de heuvel van waaraf hij nog één keer de mens zal zien
Niemand doet iets
Zelfs zijn vrienden niet
Een mysterie voltrekt zich…
Mijn lief
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
664 de voor-laatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken,
kleeft ook nu aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde,
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in de romantiek
van het onvolledig zijnde…
Eilandbewoner
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
639 Ik lijk verdulleme wel Robinson Crusoe
en dan zonder die gast Vrijdag, terwijl
de oceaan mij tot de lippen staat en de
rooksignalen enkel door verbaasde en
verdwaalde walvissen worden aanschouwd.
Iedere dag loop ik maar te ijsberen en
waggel ik als een speelgoedpinguïn met
duurzame batterijen rond mijn eiland.
Mijn sombere kop hangt mistroostig…
dakloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 ik leef bij de rivier
ik slenter daags de glooiing langs
onder dak van zon en wolk
bruggen zijn m’n vrienden
ik slaap met hun gespannen bogen
hun kruizen van geklonken staal
ik duld het dreunen van hun dek
voel des nachts hun draden trillen
mijn beste vriend is een betonnen viaduct
dat voortdurend onder spanning staat
het wiegen van…
Levenslang depressief
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
595 (voor Chris Cornell)
In zijn kindertijd was hij al het doelwit
van een zware, langdurige depressie, waar
niemand iets van begreep, laat staan een
oplossing voor zocht.
Hij verschuilde zich in de muziek, verhit
door de vele tanden met haar, die hem grof
vermaalden en dat is niet te vergezocht.
Hij rolde erin en met Soundgarden lag hij…
Diep gemis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
592 Het gaat te diep om er überhaupt woorden
aan te spenderen, daar die de lading niet
dekken en de pijn beter in stilte gedragen
wordt, omdat stilte de taal van God is.
Geen alcoholroes kan mij het gemis doen
vergeten, geen allermooiste vrouw, die mij
van top tot teen minzaam streelt, want in
mijn gewonde ziel draait een angel continu
door…
De buit
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.099 De minste onder vele broedren,
Ten vleugle van het heir, alleen,
Heb, onder ’t hete middagbranden,
Ook ík mijn strijd gestreên!
Niet tot victorie! Neergeslagen
Lang voor het einde van de dag,
Heb ik alleenlijk weggedragen
Uit deze slag
(O, schaamtevol verborgen onder
’t Gewaad van die genezen schijnt)
Een ongeneeslijke…
Bij het ontwaken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
Opdracht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.436 Naar een motief van Christine de Pisan
Ik heb om u mijn plicht verzaakt,
Uit liefde heb ik kwaad gedaan,
Het zoete vleien van uw mond
Maakte dat alles bitter smaakt.
Maar in het godsoordeel der smart
Sprak ik geen woord van smaad om u;
Toen kende ik, Eva, in dat vuur,
Het onveranderlijke hart.
Zo is eens Adam uitgeleid,
Verwoest de tuin…
Nacht in juli
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.640 De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand…
Eensaamheid.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.604 Mij vuurtje en ik is op wag,
mij vuurtje en ik alleen;
die awendster
wenk al van ver
en die velde slaap om-heen.
En stadigies sterwe die dag,
so's éen in sij armoed verlaat,
ongesien, ongeag,
sonder suggie of lach,
waar niemand van weet of van praat.
Nou blij die lug alom
in stil aanbidding staan;
geen tampende bel…