16618 resultaten.
Lastig kiezen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.849 Een gedicht schrijven over de
verdwijnende bijen
Iets met Icarus, wormgaten, parallelle
universums)
Of toch maar weer masturberen
Gewoon de broek op de knieën,
bodylotion, lekker de boel de boel laten
En dan af en toe wel eens denken
Aan De Liefde, of De Dood,
Maar nooit meer aan jou
En zeker niet aan bijen…
Overmacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
721 Met een enkele beweging
Die niet valt
Uit te leggen
Vertelt ze meer
Dan dat ze
Ooit zal zeggen
Een simpele handreiking
Een spontaan gebaar
Doet onverwachts
Iets met je
Plots is het daar
Die glinstering
Die vonk
Die je zelf
Nooit had bedacht
Slaat je harnas
Voorgoed weg
Maakt dat je
Je open stelt
En heel lief
Naar haar lacht…
Prikkels
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
703 De nieuwe pacemaker is zeer gewild
Een echte boezemvriend - nu zonder draden -
Vindt vlot zijn weg naar ‘t hart langs nieuwe paden
En in ‘t gareel slaat dat nooit meer op tilt
'Is dat niet wat voor jou' vroeg ik m’n vrouw
Geprikkeld zei ze 'wat hartstikke flauw'…
Geen witte vleugels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 jij raakt aan de hemel
ik kijk op tegen jou
ja jij mijn heerlijke vrouw
verlangen is afstand
en liefde de basis
waarom ik van jou houd
jij kijkt niet op mij neer
wil nooit het voetstuk
wel samen voor meer
geen witte vleugels
of engelengeduld maar
een vent met passie gevuld…
Miste geborgenheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 er was geen drempel
in het huis
iedereen liep in en uit
muziek door open ramen
maakte reclame
voor een zorgeloos entree
de zoete inval
die ook heerlijk smaakte
van gasten fijnproevers maakte
toch was ik er
nooit thuis
miste geborgenheid
rust en stilte
om even te mediteren
heb ik daar moeten ontberen…
een deken van sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 een sneeuwwitte deken
doet al het groen verbleken
wat een hemels gezicht
alles lijkt wel vederlicht
het is een pracht tafereel
takken bedekt met poederzacht sneeuw
ik geniet met volle teugen
deze winter zit gegrift in mijn geheugen
als een levende ansichtkaart
iets wat nooit en te nimmer verjaart.…
nu dat zo is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 -
nu het zo is
herinner ik me opeens ten volle
dat dit land nooit de mijne was
geweest
al was het mijn diepste verlangen
en ik me gelukkig voelde
nu, het zo is…
Bang voor de schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 Hoe komen zij er toch
bij dat wij nooit verdwalen
komen meer verwijten
in correct vlugschrift voorbij?
Waarom willen
wij waarheid negeren?
Bang voor de schaduw
dooft plotseling de zon
Verschrompeld
samen
geperst
vliegt vervolgens hoop
door verwarring
en liefde
uiteen…
RITA REYS HEMELS JAZZ-TRIO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Het is onrustig in de hemel
Rita loopt 'als een olifant door de porseleinkast'
Ze zoekt haar mannen, haar eerste, haar tweede
Zelfs God kijkt er van op
'nog nooit zo'n levendige dode gezien'
Haar mannen springen op
omhelzen hun diva Rita Reys
Haar hemels-jazz-trio is geboren!…
Knoestige kop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
433 Het leven is
Door je heen
Getrokken, je
Aangezicht verweerd -
Doorleefde ogen
Staren in een
Verte die misschien
Nooit komen zal
Handen kromme knuisten
Die de tijd proberen
Vast te houden
Knoestige kop
Die Van Gogh
Ten diepste zou
Hebben beroerd -
Mijn vader ben je,
Blijf je tot ik
Niet meer leven zal…
Met magie te laden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 vaak mis je een slag
de laatste penseelstreek
het akkoord dat nooit was
om je werk
met magie te laden
het te bezielen tot kunst
in onderscheiding
door de flits van schoonheid
met ultiem contrasteren van kleur
zij tonen de meerwaarde
door het intense gevoel mee te geven
dat danst op de rand van hemel en leven…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Behalve de zin die nooit is uitgesproken.
Alles naar de kant in een hoek geveegd.
Het hart met de schouders ineengedoken.
Als schaamte of misschien onwetendheid.
Het woord dat onopgelost blijft knagen.
Een terugkerende onbeschrijfelijke steek.
Het woord dat je blijvend mee moet dragen.…
Stilte krijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 de vleugels
van mijn kasteel
zijn lamgeslagen
torens trillen
dralen in
ten ondergaan
fundamenten breken
gewelven zien
voor het eerst de maan
stilte krijst uit
restanten leven dat
geketend aan de muren staat
de aarde barst
verzwelgt het spiegelbeeld
deze droom is nooit geheeld…
voor mijn vriend R.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 een godgans en lamlendig leven
niets voor de mensheid verricht
en net in die blik op je gezicht
school ook geen ambitieus streven :
liever lui dan moe
allebei de ogen toe -
wellicht hoor je ze nu praten :
ze denken dat het nooit meer iets wordt
als men straks wat aarde op je heeft gestort
- alleen ik nog hou je in de gaten ..…
Vlakke tekeningen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Zo veel mensen,
Zo veel zielen,
Niet een aan
De ander gelijk-
Heeft de een
Ravijnen gezien,
De hoogste toppen
Beklommen, de diepste
Diepten meegemaakt
Het verschil in
Perceptie springt
Wel het meest
In het oog bij
Zulke dingen:
Iemand die nooit
Achter de horizon
Heeft gekeken
Maakt uitsluitend
Vlakke tekeningen…
Een verre stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 ik zag je ogen
neergeslagen
je had van die dagen
dat je onbereikbaar was
waarop zelfs
je lach
een verre stilte
in zich had
toch keerde jij
je nooit
van ons af
omdat je om ons gaf
dan was er weer
het raken
in steeds opnieuw
contacten maken
het ontdekken
van je eigen plekken
in samen gaan
voor een gelukkig bestaan…
Recht door zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 jij kwam binnen
ik zag je ogen
en toen dat gebaar
jij was daar
mijn leven kon
opnieuw beginnen
heb nooit gezocht
omdat ik dacht dat jij
onbereikbaar voor mij was
jouw lach
en open hand
bleken mijn entree
ging met je mee
liet alles achter voor
een leven recht door zee…
Vooruit met de achterruit
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
718 Na Pinksteren is ’t buffelen en kwijnen
Tot aan de Top 2000 nooit meer vrij
Maar met Louis van Gaal als roi soleil
Gaan onze boys de zon steeds laten schijnen
Wij vlaggen onze achterruit potdicht
En scheuren juichend door oranje licht…
In het zonnetje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 ik heb de tegel opgelicht
die zicht geeft
op een wereld zonder zon
het krioelde van leven
dat in allerlei vormen zo
snel als mogelijk de benen nam
vol ontzag heb ik de steen
weer terug gelegd
zij hebben hun eigen plek
die door onwetendheid
van mensen vrijwel nooit
in het zonnetje wordt gezet…
VERLATEN STEENGROEVE 4
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 In de donkere koepel
de uitgeholde tufsteenheuvel
loert
het troosteloze
gedachten
die mijn leven vergezelden
of
die ik nooit kende
vechten hier
tegen de leegte
muziek verdedigt mij
alle wijzen
die mijn oor ooit ving en hield
onsterfelijk orkest
door de stilte geleid
mijn eigen
soldateske symfonie.…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik speel met mijn pop
de kop kapot
het lijf zonder kapok
zij voelt wie ik ben
omdat zij mijn jeugd
en leven heeft gekend
is totaal versleten
van alles weten
heeft mij altijd gespaard
nooit ben ik dat vergeten
streel het gehavende lijf
bij haar kon ik echt alles kwijt
zij is nog dezelfde gebleven
onafscheidelijk zijn wij
vergroeid…
Handreiking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 ik sluit mijn ogen en wacht
tot kruimig geruis mij raakt
licht gaat sneller dan geluid,
ik vertrouw liever op de tast
en neig naar een handdruk
in luchtledig vlees en bloed
straks is het nog te laat
en heb je me nooit gezien
dan snijdt een witte striem
dwars door kalm hemelzoet…
Stilstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
981 even rust
je verliezen
in bespiegelingen
van je geest
stilstaan
bij hen
die in zoveel liefde
deel van jou
zijn geweest
-
en zijn
stilstaan
bij honger
armoe
en pijn
en zacht
omfloerst
die deken van
jezelf deelbaar
laten zijn
stilstaan
bij dit feest
wat nooit
zoveel meer
of minder
dan slechts geloven
is…
woord
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
419 een woord dat
men nooit meer
in de mond neemt
wordt een woord
van toentertijd
kaal en vergeten
dwarrelt blootshoofds
het lome water in
gewist verdwenen
soms mis ik een
doodgezwegen woord
vis haar uit de diepte
knabbel proef spreek
haar hardop uit kus
de dood even tot leven…
Tot leven alles weet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 ik zag je lach
had nooit
gedacht dat ik
jou levenslang
zou volgen
nog tracht ik
het raadsel
op te lossen
van je ogen
in de blik
die ik ving
bij het ontmoeten
de hand en kus
stukjes hemel
vol verliefde rust
toch is de idylle
niet compleet
want huis en haard
zijn nog verscholen
tot leven alles weet…
Jan met de pet
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
660 Dat is heel mooi bedacht daar in Den Haag.
’Jan met de pet’ hoeft minder te betalen
Op een vermogen dat ie nooit gaat halen.…
Perpetuum
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 Net als het tijd voelt
oude tranen te begraven
brengt het leven nieuwe
waardoor ook de eerdere
zich alsnog verversen
de kloof weer doorleefd
opnieuw doorworsteld
de dood valt niet te stoppen
eist telkens weer zijn tranen
gewennen doet het nooit…
Ogen spreken boekdelen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 stil is de machteloosheid
als door duizend glazen
deuren roep ik jou
toch hoor je mij niet
(veilig) binnenin gekropen
naar daar, waar woorden
niet te vinden zijn
zwijg je in alle talen
ogen spreken boekdelen
vol inktloze letters
die nooit geschreven
zullen worden
daar verdriet geen kleur heeft…
De jongen en de vlinder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Er liep een jongen over straat
met een vlinder in zijn haar
ik vroeg wat doet die vlinder daar
die mooie vlinder in je haar
dat is mijn oma die overleden is
zei de jongen tegen mij
ik ben gelukkig dat ze bij me is
deze vlinder maakt me blij
ik keek begrijpend naar de jongen
ik had mijn oma nooit herkend
maar met oma's net als vlinders…
Vaar-wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 Zij golft 't zwaarmoedig
gezang, gebracht op
het zuchten van de wind,
verhalend over smart en wee
en hoe zij nooit
zal wijken voor de zee.…