8623 resultaten.
Schaduw van liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Het onderschepte licht
zal me volgen
altijd en overal als ijle lucht
doch de pijn is zoet
zelfs de nachtelijke uren
op witte muren
naast mijn te grote sponde
verraden in doodse stilte
ons innig samenzijn
heb een stukje paradijs ontmoet
de schaduw van liefde
die ik had gevangen
was kortstondig doch hemelzoet…
Kampvuur
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
715 Kampvuur
Hij was die jongen met die gitaar
die zingend de sfeer zou verhogen.
Hij beroerde ieders gevoelige snaar
tot de avond voorbij was gevlogen.
Zittend bij het dansende vuur
speelde hij romantisch repertoire
en vertolkte tot het laatste uur
de passie van hem voor haar.
Hij was die jongen die ooit alleen,
als de anderen waren…
Ik snap het niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 De dans van de palmbomen
De oceanen roepen
De eerste stralen van zon en hemel zijn hier
Veel mensen verkiezen alleen te zijn
Ze zouden liever een palmboom op een eiland zijn
Ik snap het niet…
De rozentuin
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
712 Het leven
gaat niet altijd over rozen
Onze Lieve Heer heeft je immers geen
rozentuin beloofd
soms moet je vechten gelijk een beest
voelt men zich totaal verdoofd
innerlijke moed vraagt dan
om mentale kracht
die jou geest niet breken kan
ervaar dan
dat er in de krochten van je ziel
een onoverwinnelijke zomer bloeit
met geurende rozen in…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 Ik loop door een dal, verlaten alleen
rondom mij zijn de heuvels zo hoog
ik vraag me af: hoe kwam ik hierheen
en hoe stijg ik ooit weer omhoog?
Steil is het pad, broos de houvast
en mistig lijkt me ieder uitzicht.
Boven mij hangt een loodzware last
waarvan ik niet kan schatten 't gewicht.
De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook…
Moeizaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Moeizaam
vertragen de uren
In de schaduw
doden vergeelde boeken
de tijd
Diffuus licht
schildert nog kleiner
voor wie de nachtrust niet kent
en op de duistere dagen ervoor
waant iedere stilte
zich alleen
Is het donker zo diep
dat schaduwlijnen
opgaan
in het niets…
Arcadia
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.022 Langzaam kleedt zij zich uit in het lover,
Rilt verrukt en verlangt een rover,
Denkt aan nimfen en faunen.
Nimfen die zich genotvol over-
Gaven aan faunen, naakt onder lover,
Begrijnsd door oude alraunen.
't Rimpelend water spiegelt haar week:
Met haar voetjes in de ondiepe beek
Voeren de golfjes guerrilla.
Op een steen zit haar…
Big Brother Cruelty
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Veel en meer wordt niet gedeeld, ook al staat
er op elke straathoek een camera in de hoogte,
uit de hoogte mee te loeren hoe wij als moderne
mensen ons gedragen en vooral of wij ons wel
goed gedragen volgens de akelige voyeurs, die
achter die mechanische ogen zitten te koekeloeren.
Het is een spel van haat door botte boeren.
Ogen vermijden…
geluidloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Er zijn geen redenen meer
de dingen mogen voorbij gaan
ook het vaste geloof in de traagte
ik heb het huis scheef geduwd
meer en meer rondom mezelf
de afstand tot het raam uitgerokken
het licht vlerkend over de tegels
cirkels trekkend van zwijgzaamheid
is het al voorbij
zal het even blijven liggen
of leg ik het verleden af
tegen het grenzeloze…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik weet wel hoe de eenzaamheid jou verstikt
en hoe de vers gekochte bloemen in jouw huis
direct ineen zakken. Het is zo grof onterend
hoe je door kwaadsprekers wordt verklikt,
waardoor je slaapt in een stalen kluis.…
Gewoon God.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Speelse zo guitige kattenbeest oh zo ontroerend
Mijn hoofd dwaast dol dik overtoerend.
Beide ouders aanbiddend ook mijn kind en de spike, bol, bal been
Was mijn hart maar van steen.
Tal van dieren ingeleverd gehuld in verdriet immens
Nu dat schatteboutje aan mijn voeten, amper elf maand jong, mens?
Lieve diertjes heb ik nooit verloren, sterren…
'k Hoor noch 'k Zie U niet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
731 Dra valt de avond
een nacht zonder ster
de aarde lijkt eenzaam
en de hemel zo ver.
Geen dauw in de morgen
alleen verrijzen heel vlug
de weerkerende zorgen -
maar mijn vreugd niet terug.
Wie kleurt nog mijn bloemen?
Wie zingt weer mijn lied?
Wie zal mijn naam noemen?
Gij zijt er! –
Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…
Doodlopende weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Seconden van steen
Minuten van ijs
Uren zijn gemeen
De ochtend eigenwijs
Bevroren kwartieren
Dagen te lang
Niks meer te vieren
Onmetelijk bang
Pegels van eenzaamheid
Leegte die in haar port
Ze leidt niet, ze lijdt
Kracht verdort
Verkeerde afslag
Herfst met pech
Verbeten lach
Doodlopende weg…
Heb lief
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
718 Als het licht langzaamaan
uit het gezicht verdwijnt
als flarden van zinnen niet tot een verhaal
kunnen worden geschreven
ja als…
dan zijn er altijd nog die handen,
die rug die gestreeld wil worden,
wangen die hunkeren naar een zoen
het lijf dat oprecht aandacht vraagt
dat roept: heb lief, heb lief, ik wil leven
pas dan is het verhaal compleet…
zij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
625 Zij is.....
Stroop zijn de dagen,
uren, minuten, seconden,
zij glijden moeizaam
In mijn lichaam
Zij is weg
Kon ik maar het
Suikergoed oppakken
En zo het verleden herschikken
Zij is weg
Ik hamer met gedachten
De tijd in elkaar, maar
Zij is weg…
Lang geleden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
651 Weet je nog hoe je daar zat, daar op
die bank in een klein park, in een
saai, bijna uitgedoofd dorp, genaamd
Voorthuizen. Hoe je zwaar vereenzaamd
jezelf staande probeerde te houden met
de schaarse momenten van liefdevol en
troostrijk contact, zoals van die ene
vrouw, waar je smoorverliefd op was,
maar die met de organist getrouwd was.…
Bouw luchtkastelen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 De slaap komt nooit meer
door de schemering van je martelende gedachten
Omringd door boze krachten
elke herinnering een moordend geweer
Je knoopt jezelf helemaal vast
Het verleden is weer meester in je kop
Elke minuut dieper in het slop
Alles voelt als een loden last
Jouw beweging creëert een luchtstroom
Zelfs jouw kleine lieve zucht
blaast…
Jij zegt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Je zegt: laten we vieren dat wat ons verbindt.
Maar ik voel uitsluiting.
Je zegt: laten we dansen op het ‘nu’.
Maar ik wordt gekweld door herinneringen.
Je zegt: laten we proosten op het leven.
Maar ik voel dood in mij.
Je zegt: je oogt zo content.
Maar weet je: het kost zo verdomd
veel inspanning om me
groot te houden.…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…
Depressief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 De pijn is reeds ondraaglijk,
prevelen de stemmen. Met veel
esoterische gedachten alom,
sidderend van angst; het is
effenaf hopeloos.…
vergeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 toen je laatst mijn deur uit liep
met luid kabaal
mijn deur slopend
zo hard dat mijn buurvrouw
even ging kijken
achter haar gordijn stilstaand
toen vergat je iets
je vergat mijn lever
nieren, longen en darmen
als je namelijk de deur uitloopt
op mijn hart stapt
het tot een bloederig papje verwerkt
doe het dan goed
en neem de rest ook maar…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 De stenen engel aan de Kathedraal
heft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.
Het heir der luizen kraakt. De katten zeiken
in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.
Gelegerd op de terpen van het zwijgen,
ten voeten uit onder een schors van slaap,
het strottenbloed gestremd, de schedel kaal
geplukt, stinken de Hanen van het…
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 de hand die ik je reik
is warm
maar wat schuw voor de koude,
die van jou
je vingers zijn bevangen
de wind stormt door verstilde wouden
waar de waarheid is gekrompen
en ik enkel luister naar ijzige gezangen
die als het ware ieder blad bevriezen
en letterlijk de liefde afstompen,
levende takken alsmaar meer doen verliezen
de macht die…
Afgelast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 Door onwetendheid onherstelbaar gekrenkt
Na verlangen tot in schaduw aangetast
In een poel van afschuw diep gedrenkt
Heeft het hart de liefde afgelast…
waarom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 ik kan jou niet verstaan,
want ik hoor jouw stem niet,
maar ook jouw leven is gegaan,
met vallen, opstaan en verdriet,
kijk naar buiten,
kijk daar, de zon,
oh en kijk, die vlieg op jouw ruiten,
ik wilde dat ik die even wezen kon,
dan zou ik kunnen horen mijn lief mens,
waarom, waarom jouw hart soms huilt,
dan wist ik jouw aller diepste…
Tartarus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 Kluistergestraft aan de hartmonitor
Gekneveld aan catheter en tube
Ligt Levensnevelend in limbo
De wrakende dupe
En kind noch kraai bezet
De ziekbedrand waaraan ik "de horror"
Met stokkende lippen prevel
Tot zijn duikerklokkig oog
Het bolsegment priemend uit de kom
Dat afgezonderd in een nopend noumenon
Ik seuterig bij zijn…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 ’t Breed grauw gelaat van de Afrikaanse kust,
Na eeuwen van een ondoorgrondelijk wee
Gekomen tot een onaantastbre rust,
Staart steil terneer op de gekwelde zee.
Ons blijft ’t verneedrend smachten naar de ree.
Geen oceaan heeft onze drift geblust,
En niets op aard, ook zwerven niet, geeft rust,
En de enige toevlucht de prostituee.
Bij…
Niet alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik wil lopen
zonder voetsporen
ik wil gewichtloos zijn
laat me vliegen
laat me alsjeblieft vliegen
Ik wil voelen
zonder tranen
ik wil stappen zetten
zonder weggefluisterd te worden
waar verdwijn ik naartoe?
Ik ben leeg
ik ben versplinterd
het is niet meer aan mij
help me alsjeblieft
zie me
zie me, alsjeblieft
want ik zie niet meer…
Zomaar ineens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Ik dwaalde weer eens door de Albert Heijn
in Gouda-Goverwelle rond, traag als altijd,
op mijn welbekende slakkengangmanier.
Ik at wat gratis druifjes en ik nam een
gratis cappuccino uit het nieuw aangeschafte
apparaat. De kaasafdeling liep ik voorbij,
omdat ik na kaasinname steevast moet braken.
Iets met vet en lactose. Bij het bierassortiment…
Uit het slop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 De dingen zijn in het tijdelijke blijven hangen,
zoals wijzers stokken op een verstofte plaat
waar zelfs de wind geen acht op slaat.
Er klinkt geen roep die verder leidt dan de dag
die doodloopt in een cirkelgang van taken,
buiten de incidentele aanlooppoes
die om wat aandacht vraagt.
Tot boven het dak stijgt warme damp
vanuit de ingeperkte…