Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

gefluister

netgedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 2.499
kom terug jij kleine vlinder kom terug uit de verte de manen zijn dood zoals het dansend lichaam in mijn dichtersdroom verstild, afwezig de wind vergeten in de graven rondom mij ben je daar, mijn vlinder of twijfel je nog door de kus die ik je gaf slaperig, de avondgod diegene die nog wenen moet om het antwoord van de sterren…

de ogen dicht

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.208
ze zag hoe schaamte de lakens bedekte met een bleke blos alsof haar buik nooit zou baren en enkel prooi werd van de zwartste nacht al wat ze kon zien, de woorden te klein, werd wind en vreemd uitgespreid zonder bedaren en op het harde gras, waar geen mens meer keek, brak elke maan in het schommelen, stil de zonde bevroor in het boomzwijgen…

bekentenis

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.025
de vloedgolf op mijn lijf dwingen tot woorden en verdraaide schaduwen onder een bewolkte lucht ik zink naadloos van dag naar nacht wanneer honderd ogen van de zee mij verdoven met ijzige koude als gehuil van stilte het is niet jouw tijd die me alles vertelt noch de adem van het scherpe water het is de bekentenis in de wind…

SPNSLS

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 569
het zilverglanzende web fluistert met een teer ruisen in de wind, tooit zich met parelende druppels als heldere diamantjes en lokt en verleidt elk onervaren vliegje, de kruisspin glanst en flonkert, als een robijn, in briljant gezet, haar fijne zilverdraden verkleven de zwarte lijfjes, vleugels, pootjes, met afgrijzen moet ik toezien hoe…
Tjoke30 september 2007Lees meer >

suizen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
het lage licht boven de horizon strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder het glinsterend lover van felrode vossenbessen aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed slechts de wind…

Windmolen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Drie bladen wentelen rond de as gelijkmatig zuigen ze wind in de gestroomlijnde koker door een kluwen van kabels verbonden met fijne mazen het net dat verdeelt Groene stroom is verwekt in vallei of poldervlakte De baron die zich wentelt in blauw bloed zeurt over de vervuiling van de horizon de meeuw die zijn vleugels zou schenden Hij…
Wim Veen20 september 2005Lees meer >

In mijn dromen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Lange blonde haren wapperen in de wind jij bent mijn ik mijn kind gekleed in een lieflijk jurkje in tinten van blauw mijn lieve kind ik hou van jou op blote voeten van vrijheid kom jij in dromen vanuit dat verre verre land reik jij mij de hand zoveel kracht zoveel pracht straal jij naar mij lieflijk zacht…
Almaresáre12 november 2005Lees meer >

ansicht

gedicht
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.950
kind voorbij de vloedlijn ingegraven, wacht de storm loop van golven bij wind stil weer, hijzelf betrekt geen stelling, hij foerageert tussen duin en schuimrand zeevlam verteert helmgras verkilt hem. hij blindganger, hoort de vloed. hij keert en keert, rent. voor zijn voet blijft wat van het strand rest: verkoold wrakhout, zuigend aszand…

Kantjes

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.854
laat me maar wandelen in het zand op blote voeten witte, hoge wolken, zelfs de roze, zijn niets voor mij waar ik kan wortelen in stevige aarde ook al geurt het niet altijd fris de wind neem ik er wel bij laat mijn armen maar reiken naar kantjes rozen ijskristallen in mijn schoot zouden me niet lang bekoren waar…

rood

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 660
Als ik geen rood meer vind kleur ik alle boemen groen, de struiken, het hele landschap wat ik schilder dus ook het onkruid en het grazige gras, wuivend in de wind. Waarin ik werkloos lig te wachten ontroerd, wanneer je later mijn gevoelspallet mag zien, beroerd door de tinten van je mond en de kleuren die daaruit stromen.…
pama17 april 2007Lees meer >

Al jong geknoest

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 819
zag je staan al jong geknoest éénzijdig zijn de takken uitgelopen ze bogen voor de wind die heersend waakte over jonge loten je wortelde zo diep na winterslang te wachten loopt in eerste lente dan verrassend uit jouw prille groen heeft niets van doen met al die oude krachten zij volgt het licht in vrijheid door ontplooien sluit…

Hemel, zei hij

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Hemel, zei hij en ik schreef het op irreëel decorgeschilder waardeloos gebazel over lichtval waar ik in hing als een spin Zijdezachte draden die de wind niet wilde breken en een weke warme glimlach, het vertrouwen van een kind dat vlinder wilde zijn Alle acht mijn ogen werden glimlachend bedrogen Alle acht mijn ogen hebben…

De arrogantie van succes

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.902
door al wat me is overkomen Met laarzen en een paraplu Stamp ik door de plassen Lachend en genietend nu Ik ga me straks wel wassen Aan de eendjes voer ik brood Van mijn moeder net gekregen Anders vriezen ze straks dood Ik zie mezelf de zak nog legen Misschien was ik gelukkig Gelukkig door al wat me is overkomen Hoge bomen vangen wind…

Leeslint

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 905
Ik vang ze, verslind ze vermaal ze tot een stroom van zand vluchtig zand, dwalend in de wind. In de ogen van een spelend kind schitteren wolken van licht, dromerig in het gras, dronken als een vlinder. Ik ken de taal van zwijgen het geluk in de boeken van vroeger en er is nog stof over, genoeg om over te schrijven.…

'n wit papierke

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 946
met de nacht voorhanden tussen zuivere zilte wind en jouw haren, kalmeer ik praat tegen je huid leg knopen in het wit 't is den morgen van dauw en jong gras van vrijdagliefde, grote ogen besneeuwde telefoondraden die ons samen bedekken…
Rieg28 maart 2008Lees meer >

reisgenoot

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.015
zou ik jou willen zijn bewegen in de weinige woorden om tijd te voelen, namen die je geeft aan het gelaat van gebarsten kamers, de koude op een stille dijk of bij het begraven van je linkervleugel zwart en kleinbehuisd een paar ogenblikken maar nog voor ik inslaap wil ik, gevallen alle stenen betasten en weten hoe de wind…

op een zondagmorgen

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 845
ik heb de zee gezien zo vlak en verlaten van handen dat ik op haar buik kon wandelen de wind viel stil, ook de schaduwen om over te springen niemand groette mij of deed deuren open en ik vergat de vele monden, gered uit het bestaan van millimeter ribben mager uit het bloed van het kind dat op de horizon leek kortademig door de…

Blad en schemer

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 920
Alles bloeit in het begrijpen; zeepbellen, de zomer, wind blauw, wit en roze bloemen die lachen vanuit het heden naar morgen. Om het stilzwijgende van liefhebben en het bewegen in licht en op een dag zal ik naar huis terugkeren om het afscheid te beginnen; in de schaduw van een déjà-vu.…

God de griffier

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 428
het gras rondom groende en de tekenen van de schemer mij in gedachten verdoemde God mijn vader de molensteen en de wiek de griffier van de vrije val de zoon de vader en de heilige geest De gebeden gesmoord terwijl het omen zich aan mijn zij flankeerde had ik Gods woord gehoord Nu blij ik mee met de vogels het gehuil van gebroken wind…
elze28 juni 2008Lees meer >

de innerlijke schemer gevangen

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 782
ik hoor een vogel rondom de kruising van mijn binnenveld blauw geletterd met rood doorstreept lokken sporen, halfvergaan tot aan de bosrand in het windgebladerd ruisen klinkt een verre stem en in mijn lijf de dood met ruwe wind daalt de vogel naast mij neer spreidt zijn veren over het zwarte stof ik vlucht en op zijn vleugels…

Ave

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.399
lijnen van je ziel versomberen door uren, dagen, jaren van aardse wind het lied blaast na zomerweelde de herfstige pijnen doorheen het korenveld woorden ruisen en balsemen hongerdagen van stervende violen wanneer een steen wegglijdt uit je hand het wordt tijd om te gaan temidden van bomen en bloemenstilte het was een mooie…

Hondeweer

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.138
mens noch hond op straat Wind zwelt aan als 'n sirene weet van geen enkele maat Geen kraai weet zich staande te houden Bij dit hondeweer tak en nok verweesd Vliegen ho maar storm valt niet te stuiten Alleen de blauwe vuiniszak staat met mij op z'n gemak Hij buiten en ik binnen.…
Harry Daudt18 januari 2007Lees meer >

Houd je touwtje

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Wind waait wilde wapperharen water fronst zijn diepste rimpels wolken scheren flarden regen blonde pluimen buigen diep Toch blijf ik met lichtheid lopen almaar denkend aan het touwtje dat mijn hoofd iets omhoog trekt waardoor ik balancerend zweef Dat touwtje hou ik zelf omhoog als mijn privé-marionet beweeg ik me door…
Gerardo2 maart 2007Lees meer >

Haar toekomstland

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 654
Trillend gestreeld worden Stapt ze uit haar oude schulpje En verhuist zachtjes In haar kleedje van dromerige Nieuwe lentebloesems Ze danst in een zinderende belofte Het nieuwe tegemoet Met een warme lach Die betovering parelt Door alle nieuwe beloften Van haar ontloken Morgen Hier huist haar nieuwe vrijheid In een fluisteren van de wind…
Windwhisper13 december 2007Lees meer >

Slechtziende of erger

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Vuisten tot bloedens toe stuk geslagen op gepantserd glas tranen gehuild met droge ogen schreeuwend zonder geluid struikelend over keien die rotsblokken bleken licht wordt schemer schemer tot schaduw schaduw tot angst wat blijft over voelende handen in wanhoop zoekend het kan erger fluistert de wind en ik prop mijn oren…
Windwhisper14 december 2007Lees meer >

Souvenir

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 847
Wind weerspiegelt mijn wankelen; vel over been verwaaiend tussen dikke lagen schaduw en meeuwen die vluchten. Morgen blijft zonder tegenspraak wanneer mijn mond zich gehoorzaam sluit ongewijzigd door het zout alsof het nergens bijbehoren me achterlaat onder invloed van wandelaars en het huilen.…

Liefde is.....

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.877
Hand in hand, de wind door mijn haar, wandelen door het park, jij en ik....... bij elkaar. Mijn ogen die stralen, een speciale blik van jou, ogen die zeggen.... ik hou toch zoveel van jou. Jaren gedroomd en niet meer verwacht, dat die uit zouden komen, toch nog zo onverwachts.…

Ritmisch verwond

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 967
Breng me morgen naar het strand De laatste avond vertelt haar verhalen, geen herinneringen meer Er is hier niets anders dan de wind. De tocht stelpt het bloed in mijn hand, het ademhalen doet zeer Schelpen zoeken een lege plek. Het graf richt zich op, de stilte valt, geen enkel verweer Ritmisch trillend beweegt mijn blik.…

Zon zee golven mist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.101
De zee is met mist behangen meeuwen zweven er doorheen de zon heeft een doordringend verlangen maar is zwakker dan voorheen Golven zwaaien wild met hun armen om de mist te verjagen de zon probeert de golven te verwarmen de mist zal elke straling vertragen De wind komt op voor de zon en de golven de mist is hiertegen niet bestand…

Bach in Spanje - Catalonië

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Een wind uit de bergen fluit gierend en dol op een warme middag van zingende snaren. Een statige, kleine, wat grijzige man speelt Bach met zijn vredige verende klanken. De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan zélfs stenen vergroeien tot volrijpe ranken.…
Jan J. Arends25 februari 2006Lees meer >