11459 resultaten.
Houd Mij niet vast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
727 Houd Mij niet vast,kijk rondom je,
naar de bloemen, naar kinderen,
naar al het jonge groen
en weet: er is nog veel te doen
om deze aarde nieuw te maken.
Wil dus je tranen drogen en leef!…
Uitgewiste droom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.208 Ik zocht haar
langs een onbetreden pad
vond haar
bij de verborgen bron
Ik keek haar aan
had bloemen in de ogen
Ze plukte de grootste
Een sneeuwwitte vogel
vloog op
bij de klanken van
een betoverend koraal
Zij dronk van
het tijdloos water
ademde kristallen
in mijn bevende mond
Toen lachte ze
en zei :
Heb me niet lief
Ik besta…
Het mooiste woord
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.034 Ik herken het in alles
in bloemen en bomen
en kom het nog steeds tegen
elke nacht in mijn dromen
het groeit nog elke dag
en geeft zo'n gelukkig gevoel
ik geef het elke dag weer
want ik heb er een heleboel
ik zie het in een blaadje
dat van de boom is gewaaid
in een opkomend zaadje dat ooit
eens door een mens is gezaaid
ik voel het…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
bliksemflits
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.415 In een flits kom jij voorbij
de klap hoorbaar tot in de geest
de lichtflits raakt de ziel
donder en bliksem
val hier voor je neer
lachend door de tranen heen
vraag ik je
wil je meer
geef me de donderstorm
die nodig is om deze orkaan
tegen te houden van de ondergang
de storm samen laten samensmelten
tot elk bloem en vlinder weer tevoorschijn…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend
als bloemen…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.172 Tijd om ongeplukte bloemen
aan het licht te rijgen, tijd om ruimte
langzaam vol te schrijven.
De stilte in de regenton na regen
schijnt de zon
alsof ze zomaar kon
bewegen
als het schrijvertje zo vlug
dromerige kringen heen
en terug.…
O, kom maar eens kijken
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
4.011 Haar vingers grepen naar het vaasje zonder bloemen
(gekregen vorig jaar op 5 december).
In de verte zag ze door de stalraam het silhouet
van een man met een baard, rijdend op een paard.
Nog een paar nachtjes slapen
en alles kwam vanzelf weer goed.…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
Haarlok
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.283 Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker…
O, rozen, droef en schoon
poëzie
2.9 met 22 stemmen
3.558 Rozen voor mij slechts niet,
voor mij geen bloemen, die geuren,
voor mij mijn eenzaam lied
En wat stil treuren...…
schoenen zonder veters
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
12.306 ik heb de dood ontmoet
een vriendelijke man
bril en witte jas
de geleerde titels
las ik op de rekening
van later pas
maar dat terzijde
zijn hand was droog
de mijne klam
hij zei... waarvan
ik keek hem aan
dacht daar zo het mijne
van, zag ineens mijn
schoenen zonder veters
natuurlijk hoor
ik bij betweters
hij gaf mij bloemen
ik…
Een gouden traan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.561 Er is geen bloem meer
die daarin nog past.
Eén iemand is
nu wel tevreden
en niet zomaar,
zonder reden.
Want in die vaas,
op de houten kast,
zwemt mijn goudvis
met een lach …
van het zout
in het water
heeft die enkel
nog wat last.…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Een laatste afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
7.613 bloemen sieren je houten kist
de kleur past ongenoemd bij jou
zacht speelt klassieke muziek
en ik hoor, je neuriet mee
het besef dat het goed is zo
wordt in mooie woorden geschetst
waarna de laatste melodie begint
een enkele traan valt gelaten
even strelen handen zacht
over het hout dat je omhult
een nieuw begin, voor ons een einde
dit…
de smaak van liefde
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.786 Waar de beekjes helder stromen
langs de bloemen die ik ken,
is daar waar ik het liefste ben
in de schaduw van de bomen.
Oeverloos kan ik hier toeven
en de smaak van liefde proeven,
diep en vol en zorgeloos.
En de warmte mij gegeven,
doet mijn geest en lichaam leven,
in jouw liefde, eindeloos…
voor vader
poëzie
3.3 met 41 stemmen
25.046 o vader wij zijn samen geweest
in de langzame trein zonder bloemen
die de nacht als een handschoen aan-
en uittrekt wij zijn samen geweest
vader terwijl het donker ons dichtsloeg.…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Mijn frivole vlinder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
588 Onder het bestuiven
van de mooiste bloem
vlecht jij jouw vingers
in die van mij
Ik zag je eerder gaan
van kelk tot kelk
jij vioolde met klanken
balanceerde met je vleugels
als een frivole vlinder
op de rug van een jonge hinde
maar bij mij vouwde
jij je vleugels klein
danste lichtzinnig op
je beentjes rondom die van mij
Wij paringdansten…
overwinteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 we moeten de winter
goed ingaan, liefste
de kleding uit de zomerslaap halen
de schaatsen uit het vet
voor we als Jezus over het water
gaan
de weg naar jou
wordt hemelsbreed gemeten
zoals het altijd had moeten zijn
nu
nu nog
nu nog even
het is niet altijd winter
er komen weer zonnen die stijgen
bomen die bladeren
planten die bloemen…
een glanzende schemering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
665 een glanzende schemering
is wat je omringt
ook al kijk je door de ogen
het is alsof je van binnen zingt
en kontakt slechts is
om te gedogen
vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen
wellicht schouw…
Vandaag is pastel
gedicht
2.7 met 187 stemmen
68.867 zachte vioolmuziek
bestrijkt mijn ventrikels
in een perfecte akoestiek
die de hemel dichterbij haalt
de frisgroene geur
van vers geplukte bloemen
verspreidt de illusie
dat alles onverwelkbaar is
de bittere smaak van afscheid
wordt milder door de gedachten
aan de voorkeur die je had
altijd te zwaaien met een lach
deze dag draagt jouw…
je bloemt weer in verkleurde foto's
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
648 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
fluister stukjes leven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
658 ik schreeuw de tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar…
Als jij maar echt bent
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
3.433 Ik hoef niet die mooie pracht en praal
ik wil niet op een hoog voetstuk staan
geen licht dat speciaal op mij is gericht
ik hoef geen kern te zijn van jouw verhaal
Ik verwacht geen halsbrekende toeren
geen zee van bloemen voor mijn deur
geen serenades vlak onder mijn raam
je hoeft geen toneelstuk op te voeren
Ik wil niets horen over de toekomstdromen…
prinsheerlijk door het jaar.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 blaas hoog van de toren als je wil
ik sluit me weer op in de toren
en zie je wel nadat de storm-
de kale bloemen plukkend in de
zomer en dan op vakantie gaan.…
Papavers
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
742 En weer zijn de papavers daar,
de bloemen uit mijn dromen -
en niemand weet er hoe en waar
ze plots weer zijn gekomen,
maar hevig-rood straalt blij hun kleed
en trilt in zon of regen,
opdat geen mens ook maar vergeet
de dagen en hun zegen.…
Een vage troost
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
569 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren
een blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…