1075 resultaten.
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 (om onder water te blijven)
ik maak gehakt van de sprookjes
ik schrijf over de werkelijkheid
ik ben een diepzinnig artiest
die binnenkort naar de bodem
van niet alleen de oceaan
maar van het leven op zoek
zal gaan. Ik schrijf stilistisch
dat je d'r koud van wordt.
Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen.…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 We lagen
in het bed van modder en gras
op de bodem van de zee.
Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.620 hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster van zijn eerste liefde
aarzelend sloop er zomer in zijn stem
en ik zag dat hij even weg was
----------------------------------------------
uit: 'Een mens op de bodem…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Een zaadje ontkiemt
in de koude donkere bodem van deze wereld
of is het alleen maar onkruid dat mijn geestesoog ziet
terwijl ik verder in het drijfzand wortel schiet.
Tijd rijpt deze boom en zal hem ook oogsten
hopelijk zullen we de vruchten ervan plukken
voordat het te laat is en hij afsterft.…
levensgroot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
589 overdag
of in de late avond
het schurkt tegen een boom
zoals een hond die vlooien heeft
en smeekt om gestreeld te worden
het bewierookt boeken
over de ondergang; grijze kleding
en een doorstreepte hemel
het kruipt onder kaarslicht
omdat het de regen niet kan vergeten, de kus
die nooit achtergelaten werd
het beschrijft de lezer
op de bodem…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad…
De Driemaster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 reisde met volle zeilen richting Curaçao
Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman
Maar het schip leed schipbreuk
zonk naar de bodem van de zee
en daar bleef het liggen,
tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg,
statig de haven van Willemstad binnen schreed
en met gouden letters schreef:
‘De slavernij is voorbij
Ook hier…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Het onvervangbare, toevertrouwd
aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
427 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…
gevallen dorp (1916-2016)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 op een open plek
in het bos
waar het dorp was
het cafe, de smederij en
de vele boerderijen
daar ligt de dood net
onder de oppervlakte
verbergt de aarde de vele
lichamen van de doden
onder de grond
in het dorp staat
geen boom overeind
de verwoeste bodem is een
maanlandschap met diepe kraters
waarin nu zeldzame padden leven
elke…
De queeste
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
766 De onmogelijke zoektocht
hem te vinden
die zij liefheeft
die in stukken gesneden
verstrooid op de bodem van de zee
de jaloezie van zijn broer
niet overleefde
Hem te vinden
hem te helen
opdat haar kind
- de Horus -
kan ontstaan
De queeste van Isis
die haar zoeken doet
haar broer
- haar geliefde -
haar Osiris…
Hoe dan ook
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 Soms wanneer ik eindelijk slaap
en zij over mijn dromen waakt,
wanneer ik rücksichtslos de bodem raak
van grauwe wanhoop en dure flessen
kraak en eens te meer mijn dorst moet lessen..
kom binnen zegt ze,
de schurftige honden zijn het hoekje om
eet nu van mijn liefde uit zilveren schalen.
Haar hals is warm en geurig...…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 het ruikt hier naar vochtige aarde,
een louterend woord ligt op
de betonnen bodem van de kelder
om op bestemde dag, doch
zeker is dat niet, met
zachte hand te worden opgeraapt…
Groot in het kleine
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Dan kunnen we eindelijk zien
dat we op de bodem van onze ziel
kwetsbare kinderen gebleven zijn.
Grootmoedig en bang.
Groot in het kleine.…
Jubelzang over de wijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
948 Jubelzang over de wijn
Van de hals naar de schouderpartij
ze weert zich voor de schijn glijdend langs het
middel waar het bouquet al beter
bloemt, ze naar lucht snakkend al klotsend
naar de bodem danst, de godendrank in
een zwijm de ware aard bezingt met een
draai van de waarheid.…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 Golvend meegenomen in de stroming van de zee,
stromen mijn gedachten golvend met mij mee
En vogels vliegen door mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen
Beter dan ik voorheen heb gedaan
Mijn hartzeer voor altijd geborgen
Van alle pijn ontdaan
Op de bodem…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 rimpelen
van de horizon
ooit over zou zijn
nog voel ik warme
golven komen
zij schroeiden
een werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem…
Jouw afwezigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 ik raakte
langzaam
aan aarde
nadat ik
op wolken
gelopen had
een eerste touché
kwam hard aan
op de bevroren
bodem van een
witte nog niet
belopen wereld
recht op
neus in de lucht
met langzaam
meerderend zicht
dat nieuw voor mij
paste in beginnen
horen en voelen
hoe hard leegte mij
zijn alleen zijn
toeschreeuwt en
hoe verloren…
Thuiskomst
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
488 Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.
28.09.2025
***********************************************…
Au temps perdu
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
465 Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak…
GRIEZELTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 De beproefde Olivier
tuimelt plotseling
in een diepe valkuil, ligt
wanhopig op de bodem.
Dan wordt hij gered
door een onbekend heerschap
met een enge bril.
Betekent dat verlossing
of nog meer onheilspellends?
De vreemde helper
oogt als een kordate man,
maar is hulpeloos
als hij zijn oogglas verliest.…
Garderobe op drift
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
861 De hele garderobe van Monroe,
dus ook de jute zak die zo goed stond,
gaat op tournee de hele wereld rond.
Haar kleren stelen na haar dood de show.
De Stuart-stukken zijn om van te smullen;
Monroe’s japons om wat ze juist onthullen.…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 De steen brandt in mijn hand
en ik scheer hem weg –
negen keer ketst hij terug
en zinkt dan naar de bodem.
Ik word koud, kouder,
lig zelf daar in de diepte –
de bodem is onze rand van het leven
en ik kan je niet volgen,
ik wil je niet volgen, je juist terughalen,
maar jij kunt hier niet meer ademen.…
Gisteren
gedicht
3.4 met 47 stemmen
36.628 Toevallig zag ik gisteren op
de bodem van een vijver het bleke
gezicht van mijn grootvader liggen.
Hoe het kwam weet ik nog niet.
Vissen zwommen er keurig omheen.
Het was of hij zijn bril maar weer
had op gezet: dwars door zijn gesloten
oogleden keek hij naar de wolken.
en naar mij.…
pauken roffelen naar finale
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.018 ik heb de stenen
in mijn hand
het land trekt me omlaag
de grond waarop ik stond
blijft mij nog steeds de baas
maar ik heb een orkest besteld
als bodem zo haar eisen stelt
dan wil ik ondergaan
in jouw muziek want ik
heb je hartstochtelijk lief
violen snerpen pijn
in licht touché voel ik
jouw vingers die me raken
een strijkstok in…
en toch
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.045 nederland
in nederland
nu eens
niet door God
geschapen
noch beleden
als ultiem geloof
zo weinig hier
is zelf gekomen
des te meer
gemaakt gepland
de bodem daalt
de zee zal stijgen
en stortvloed
zet de polder blank
geen schepper
die dit lot belet
elk nedermens
draagt mee
iets van verleden
maar in nieuwland
blijft historie…
De Kermis
gedicht
3.1 met 17 stemmen
11.255 Liefste het water viel met een klap op de bodem van het kanaal,
de wolken werden zwart ingezwachteld,
kermislui zeiden, ja het is avond.
Ze gooiden draaimolens en schiettenten in de golven,
ze riepen me,
dat geboefte pakte me beet.
Ze rolden om van de lach,
eet van je suikerspin, zeiden ze,
drink uit een fles, word dronken.…
Wij dansen mijn droom uit .....
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.544 Blote voeten op het gras
jouw handen in de mijne
vanuit het duister naar het licht
dansen wij mijn droom uit
langs het pad naar samen
in het veld van tederheid
vinden onze handen
de vochtige bodem
van verloren eenzaamheid
op het pad naar samen
lachend wandelt zij mee
geplukte bloemen worden
door ons gevlochten en
als een krans verbonden…