Alle inzendingen over de avonturen van oek

39165 resultaten.

Sorteren op:

Twee-eenheid

netgedicht
4.6 met 82 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Tintelend mysterie Twinkelend kristal Lieflijke materie Spiegel van ’t heelal Bikkelharde gratie Tedere cesuur Simpele creatie Edel avontuur. ’t Magisch beeld der sterren bracht ons samen hier riep ons tot twee-eenheid: rozekwarts en stier. -------------------------------------------------------------------- Toelichting: Met dit…

de reis

hartenkreet
2.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.660
ons leven is een avontuur vol bergen en met dalen meedogenloos is de natuur zullen we ooit het eind wel halen liefde en vijandigheid doorkruisen ons het pad wat vroeger ooit een vriendschap was wordt nu zwaar overschat maar de reis moet verder en hoe dichterbij we komen zie ik niet meer hoever ik ben door massaalheid der bomen…

De Dans

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Strak en in de maat, beginnen we aan ons avontuur dat vanaf nu bestaat. De dans van het leven bevat draaien om onze as, je vurige blik is voor mij het enige dat er was. Na de draai in de hoek, beginnen we aan een nieuwe variatie, een nieuwe bladzijde in ons boek.…
Tim de Jonge17 september 2010Lees meer >

Bekentenis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Al twee jaren beleefde ik avonturen en mijn dromen, zonder jouw aanwezigheid. Alle dagen gingen aan mijn voorbij de seizoenen, het weder. Er waren dagen dat eufemisme diep borrelde van onder naar boven. Maar door dat alles, wat leeg leek en niet de moeite waard... rijpte in mij een vrucht die haar kiem ontsloot. Had ik hier op gewacht?…

- Zwevend lijk een adelaar -

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
een adelaar begrijpt er niets meer van, van hangende avonturen onverbiddelijk de scherpe blik ziet hij de aarde in het geheel mijn adelaar, hij zweeft herleefd besneeuwd over droge vlakten opgeschmukt representant op vleugels volle veren essentie, ruim van geest vleugels zijn gemetamorfoseerd in deze droom reis ik sneller dan het…

Voor even zorgeloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 756
niet als een kat in het nauw waarvan de haren recht overeind staan maar toch anders dan vertrouwd ging je het avontuur aan, ontmoette je hen bij wie je van meet af aan zo welkom was nog voordat je één voet over de drempel had gezet de liefde werd gedronken, vol aandacht gesproken over onderwerpen die er werkelijk toe deden harten werden…

Gereanimeerd?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
als levend bewijs, ik de sater die afdaalt in eigen paradijs, ook daar kleeft de onrust in mijn vrede als storm beide in mij vereend, die combinatie snakt naar lucht, hunkering van lijf en brein terug naar de moederschoot, een lokroep in vermomming misschien was alles na geboorte slecht schijn en blijft de zucht naar avontuur…
Pama5 april 2019Lees meer >

VERHITTE CORONA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Na het beperkte rondje waar toch nooit iemand kwam te hebben ingevuld met alle fantasie die een mens over diepe ontmoetingen met anderen zou kunnen hebben, stel ik me nu tijdens het heen en weer lopen over een verlaten maar bomenrijk pad elke keer een andere, uiterst avontuurlijke natuurwandeling voor in een vreemd land.…

De reis van de slak

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 504
Langzaam glijd ik voort sporen in de stille straat klein, maar groot in kracht Wat is het fijn om steeds weer avontuur te zoeken, vanuit de rust en vrede die ik bezit. Ik bewandel een gladde ondergrond waar ik een gangetje passeer terwijl ik sporen achterlaat op het droge wegdek.…
CB19 maart 2022Lees meer >

een huis vol

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
kamer of hoek is niet vanzelfsprekend zij vinden ontspanning in met elkaar samenzijn een huis vol kinderen is een huis vol liefde geeft ieder aandacht op een eigen moment een huis vol kinderen kent ruzie ook en strijd die altijd wordt gesust met grote gezelligheid waar liefde leidraad is lachen vaak gezichten in spel en bij avontuur…

van oud naar nieuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 724
Met weinig zekerheden maar met een hang naar avontuur. En met discipline zullen ze hun doel bereiken. De adolescent zal zoeken naar z’n eigen ik. In een wereld vol onzekerheden. De reislustigen zullen hun weg vervolgen. De carrièremaker zal zijn doel bereiken. De examinanten zullen werken naar een goede uitslag.…
Riet30 december 2024Lees meer >

Openbaar vervoer

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Dus stap in, vergeet je bestemming, en reis als een vorst door de stad, want in het openbaar vervoer is verdwalen de kortste weg naar avontuur.…
Dabda24 april 2025Lees meer >

16 en 19

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.515
We waren 16 en 19 in de Gabriël Metsustraat, Schilderswijk, Den Haag, heilig oord. Ouders staken achterdochtig uit voelsprieten van zuivere liefde, maar in die jaren voelden wij alleen, en vrijden rijkelijk. We rookten, wierookten in dat dubbel bovenhuis, draaiden oudjes een loer, want wij waren ware liefde, konden zingen: We…

Het land van Maas en Waal

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Herinner je: net in het nekje van de weg wat huizen verderop het werken van het strak rode gemaal gebouwd ten tijde van ooit de depressie, een uitzicht over magere slootjes, griendgronden en ander landelijk spul, te armelijk voor een vrolijke vakantie. Toch gingen wij steevast ieder jaar: mijn vader telkens meer gesloopt tot aan zijn dood…

Waarom verwijt ge mij

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan, De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate, weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan. Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden. De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd. Ik ga geen wegen dan, misschien, de weg…

lengte

hartenkreet
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.792
Ik ben een boomlang bloedmooi meisje dat liefheeft Mijn vriend zo klein als klein kan zijn Hij is onzegbaar mijn Ik kus hem neigend, in mijn buiging hartstocht, geilheid, liefde misschien bestaat onmeetbaarheid…

Grootvader

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.502
Zijn lichaam verdwaald: willekeurige ziekte, toevallige dood. Hem te voorschijn gehaald uit een doos vol verleden komt hij met moeite los van de foto: passepartout 1906 hand in hand wandelend met hem die mij nog jaren verborgen moest houden, arend mijn vader Om nog beter het weten te weten, close up zekerheid ga je vergroten laat je…

De ruiter

poëzie
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.097
Een Ruiter is een mens te paard, Omtrent drie voet hoger dan een mens op aard, En die zich somtijds vasthoudt aan de manen en somtijds aan de staart.…

vreemd gaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft slechts herinering aan waar je woonde: achterkant, huizenrij. Ik voel mijn tranen.…

Ik schrijf je (maar hoe)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 857
Ik schrijf aan jou maar telkens schort er iets aan wat ik zeg: Ik haper zinnen, woorden blijven steken, beelden raken weg. Ik stuur je kattebelletjes, toespraken, preken, maar nergens staat waarom ik van de liefde stapel word. Ik schrijf aan jou tot op het punt van breken. en weet: ik kom muziek tekort.…

verliefd

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.685
ik sta weer eens in vuur en vlam mijn hart klopt als een wekker het hek is weer eens van de dam hoe ouder toch hoe gekker maar heus geloof me asjeblieft 't is weer gebeurd, ik ben verliefd 't was zo ineens toen ik haar zag dat mijn hart zo snel ging slaan dat zoiets…

De rozen domen en dauwen

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.104
De rozen domen en dauwen ten avond, vredig-vroom; er waart een paarser schaâuwe om de kastanje-boom. De vijver blankt in dampen; de troostlijke nacht begint. - Ontsteek, ontsteek de lampe: mijn angst ontwaakt, o kind.…

Dichterbij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
De dichter, kwam allengs dichterbij en het gezelschap van poëten deed aarzelend een stap opzij. Nu zijn er dus nog meer proleten want er is weer een dichter bij.…

Wie schrijft die blijft

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
‘Wie schrijft die blijft’ is een devies dat goed beklijft en daarom heb ik om magere Hein een stapje vóór te zijn mijn zieke zwager die anders niet meer lang zou leven op zijn sterfbed nog waarlijk net op tijd een pen cadeau gegeven.…

Bea culpa

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
In Rome hoorde ik een gezang, heel sereen, mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa, maar soms klonk er ook, Bea culpa, Bea culpa, Bea Maxima culpa doorheen. Trix zei, jammer, ik had daar graag willen zijn, de paus was groots, maar het Vaticaan is me te klein.…

Overleden schuldeisers

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.428
Hier liggen mijn crediteuren die mij zo godvergeten konden plagen, En -liggen zij er niet- och God! dan wou ik dat ze er lagen!…

Mini-sonnet voor Melkert

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Ter bestrijding van mijn rechts gedachtegoed, onderging ik een cosmetische operatie, mijn neus haalde men op, mijn mondhoeken naar beneden, daarna kreeg ik een azijninfuus, voor lachen is geen reden, aldus kreeg ik de meest effectieve combinatie, tegen mijn rechtse aberratie. Thans ben ik politiekcorrect, want als ik in de spiegel kijk,…

Taalpolitie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 787
Vanuit de redactie schreef men tot mijn verdriet, bij controle door de TIOD is gebleken, dat u qua vorm teveel bent afgeweken, kortom, uw taalvermogen klopt dus niet. Wat moet ik met een keurslijf van jambe, versvoet en kwatrijn, laat maar, ik wil een vrije schrijver zijn.…

Dan, langzamerhand dronken wordend

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 27.041
Dan, langzamerhand dronken wordend van pop, powezie en pils staat hij uit zijn stoel op zijn tikmasjiene duvelt op de grond; hij weet de rand van de taal bereikt voorzichtig naar een oude boekenkast schuifelend (soms wordt hij eeuwen stof) negeert hij het dode grijze oog bij een aantal tijdschriften en bundels blijft hij staan en probeert…

Bezoek aan Den Haag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
wat mij verontrust is niet dat het regent maar wel dat de regen verzuipt in de putten het water terechtkomt de beek bij de bioscoop onder de grond duikt en niet meer te volgen is enkel weer bovenkomt bij het noordeinde de hofvijver voedt en langzaam verdampt en over de stad kruipt mismaakt wordt wat mij uitermate verontrust is de regen…