2600 resultaten.
Een vogel of een muis?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
698 Soms zou 'k een muis willen zijn,
zou mensen laten schrikken
en me verstoppen in mijn holletje,
soms zou 'k een vogel willen zijn,
vliegen tot de horizon,
ach er zijn nou eenmaal dingen
die niet kunnen, maar stel dat het kon?
Ik zou je laten schrikken en
vervolgens wegvliegen naar de zon!…
Hemels spektakel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Het was een grijze dag
maar de zon verlichtte
de horizon als zijnde
een strijd tegen het grauw.
In deze sereniteit won het licht
en hoewel de lucht
verblindde bleef ik kijken,
want in de verte
gloorde een kracht
die voor niets zwichten zou.…
Zand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 Zilte zee als onze horizon
schitterend in zonlicht
zeilschepen laveren
over golven, gulzig
glazig in mijn droom
niets weet ik meer dan jij
over iedere zandkorrel
uniek in samenzijn
een vader
die zijn zoon niet kan vinden
een ader
die zijn droom niet kan vinden
op het strand.…
Afscheid van een zomerdag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Gouden zon
schildert wolken en horizon
in parelmoeren kleur
dan gaat ze langzaam onder
en sluit haar hemeldeur
wind laat het lover zwijgen
alle geluid verstomd
en in stille omarming
verglijdt de nacht
tot de morgenstond
weer op ons wacht…
Zacht strelende avond-arm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 De warmte van de late avondzon
nog lang niet achter de horizon
voedt mijn rust, voedt mijn zijn
voedt het besef hier wil ik zijn
zittend aan een heerlijke kust
die me aantrekt, liefhebt en kust
alles voelt zo teder, mooi en warm
als een zacht strelende avond-arm!…
Uit vette klei
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
791 wil de horizon voorbij
maar ben getogen uit vette klei
die veel te vaak verdronken is
ze zuigt me terug
als ik ontstijgen wil de wortels
lam de stam weer te beschonken is
dan wuiven slechts mijn bladeren
door geestrijk vocht dat in het sap
van aderen verruiming en vergeten zocht…
inclinato
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
362 voorlopig blijven we binnen
vult ruimte zich met geest
verlaten enkele woorden het lichaam
vloeit bier tegen droogte
wacht een timmerklus, onverwacht
helt de zon over in haar horizon
en lijkt tijd voor het eerst geen einde te kennen…
Cefalu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
440 De zon daalt langs
de golven naar het strand
Onze blik beklimt ze
Tot wij mekaar ontmoeten
In volle geopende zee
Langzamerhand
Verbrokkelt de lichttrap
Wij spoelen weer aan
Laatste glinsters wuiven
De horizon glimlacht…
einderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 in de schaduw van de dood
die de kleuren van het leven
verlicht tot aan de horizon
waar het verlangen wenkt
dat het verzet zal breken
lijkt de strijd om het bestaan gestreden
als ik op het kerkhof van het even
aarzelend mijn vleugels spreid
voor een reis zonder einder
de verre vlinders achterna…
Uit stille hoop verzonnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers
van de rivier, waar de hoofdstad
uit een spiegel drinkt
vol intieme handelingen
met een dronken volkszanger
op hoop van zegeningen
de beide longen in de wind
ogen naar de horizon
uit stille hoop verzonnen
dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…
OP EEN JAAR
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.179 Het mos een olievlek,
de horizon een poort.
Het standbeeld zal ik zijn
van de wandelaar
die ieder jaar -voor mij dus
om de haverklap- een roos
aan zijn voeten krijgt.
Dan voorover neigend
zie ik net wat rest
van de steel vergaan.…
Hartenwens.
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.240 Als ik iets prachtigs geven kon
plukte ik jou de gouden maan
en ving de warme zonnestralen
jij zou die hartenwens verstaan
dan kijk jij diep in mijn ogen
en belooft mij oprechte trouw
wij kussen voorbij de horizon
en zeggen "ik hou zo van jou".…
Kanoën in de mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Aan de horizon een boomkruin
en ook nog een zwevend dak.
Reigerkoppen zonder poten
staren in dit wolkenpak.
Oorverdovend is de stilte in
dit onherkenbaar land.
En mijn hoofd, ook zonder lichaam
peddelt naar de wallenkant.…
als de lente verschraalt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.618 nog even, dacht ik
dan zal ik gaan
niet dat aan mij
de keus wordt gelaten
ik ga niet staan
in de wijsheid
van het lot
noch dat ik
het ongewisse
zal aanpraten
nee, ik zie
het verleden komen
nog zonder om het
duister te vragen
ergens sluit het net
dat moet haast wel
ik voel de horizon al dagen…
De Grens
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.947 Zwaai tot ik verdwijn,
achter de horizon.
Het einde van ons samenzijn:
terug naar de bron.…
De teloorgang van de gargouille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Bewakers van de kathedralen
Overzien het vlakke land
Turend naar de horizon
Spuwen water naar de vijand
Zij bewaken oude stenen
Tegen verval en vergetelheid
Dromen soms over het verleden
Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid
Bewakers van de kathedralen
Vallen langzaam uit elkaar…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.047 Neem me mee
en draag me
op de vleugels van de wind
over zee
ver voorbij de horizon
zwevend op de wolken
verstoppertje spelend
met de sterren
als een kind
hand in hand
reizend door de tijd
op zoek naar het
beloofde land
waar alleen liefde is
en geen strijd…
Drenkeling
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.071 Ik was aan boord op je schip
Geweldige koersen gevaren
Maar opeens had je besloten
Om me achter te laten
Ik dreef op zee
Bedwelmend in je golven
Tranen niet zichtbaar
Door zeewater bedolven
Al happend naar adem
Spoelde ik aan op land
Jij was de horizon al voorbij
Al in een andere haven gestrand…
ontgroeien
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
627 ze nemen elkander mee
zonder aanraking,
stijgen boven de horizon
tot achter hen
een nieuwe diepere
verrukking zacht pronkt.…
De Vlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Ze vliegt naar haar horizon toe
Wacht je op mij als je daar bent...?
Roep ik haar nog vluchtig toe
Maar ze hoort me niet meer...
Mijn schat, het ga je goed
Waar je ook gaat
En weet: ooit komt weer Onze Tijd
Onze Eeuwigheid
Vroeg of laat…
Ver weg, maar toch dichtbij
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
733 niemand kan het verdriet genezen
dat de dood achterlaat
klinkt de fluister van de wind
maar geloof me
niemand maar dan ook niemand
kan jouw dromen en jouw herinneringen stelen
het is de liefde die ze blijft kleuren
oeverloos tot over de horizon
nooit verder weg
dan die ene glimlach…
Waterweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 Het water glijdt geruisloos en gedwee,
toegedekt door een kalme waas,
naar een horizon van eeuwige zee.
Het water is weg uit de uiterwaard.
Zolang het duurt,
uiteraard.…
Door de pijngrens heen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
650 Een vlakte dor en kaal
zonder oneffenheid of gewelf
geen hoogte of ravijn
slechts een dode lijn
en de vraag, waar ben ikzelf
geen leven aan de horizon
of ruis door het riet
een rimpeling die water streelt
briesje dat met gebladerte speelt
maar ergens klinkt toch een lied.…
Blauwe maandag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
750 zelfs noten kleuren blauw in dit licht,
zorgvuldig opgehangen aan een
zijden draadje schitteren ze daar
aan de horizon, stil genietend van
wat komen gaat vliegt de maandag
stilletjes voorbij
nog voordat de dinsdag haar entree
heeft kunnen maken zullen zij opnieuw
van zich doen spreken…
De dood verdwijnen doet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Lago Maggiore, 4 mei 2013
Hier waar U boven
Het water van het meer
Licht en donker mengt,
Leven en dood begeleidt
Met Uw zon, de dood
Verdwijnen doet tot
Achter Uw horizon
Voel ik mij opgenomen
In het licht waarin
Ik eeuwig leven zal…
De harde val
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Intens als vuur,
grenzeloos als de horizon.
2 zielen,
verenigd door het universum,
een verbondenheid zo puur.
Holistisch, een spiegel voor elkaar.
Kijkend naar de wereld,
starende naar haar.
De glinstering in haar ogen,
stralend als een ster,
verschenen uit haar ziel.
Zal zij ooit beseffen,
hoe hard ik voor haar viel.…
Geluid schildert geen beeld
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
542 ik heb de tonen
op palet
maar het geluid
schildert geen beeld
wat ijle kleuren
zonder horizon
verwijlen in
een flard muziek
er is geen melodie
die in pastel
nog vorm kan geven
aan mijn vluchtig leven
een dwaze muzikant
die schilderen wil
in tonen op het doek klinken
beelden uit zijn hart en hand…
Zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een reis te maken
voorbij de huid
tracht ik te vinden
zonder beladen draden
van alles wat iets was
is niets wat het lijkt
toen kijkt voorbij de horizon
tegen de wind in
om werkelijk één voor één
de raadsels te ontrafelen
en wil ik zijn
nu
onder de oppervlakte
van jouw witte roos
daar waar de geur van thuis brandt…
deining
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
573 ze voelt geen vaste
grond onder haar voeten
ze is niet bestand
tegen het land
deining heeft ze nodig
deining, donker water en
de zoute wind die vertelt
wat haar te doen staat
op weg naar de horizon
haar houvast duurt niet langer
dan een paar golven lang
ze gaat nooit aan land…
Ingebeeld (2)
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
670 hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde
tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren
zocht opnieuw,
gelijk de mens is,
een andere schim
*
ik was van mijn
schepping getuige
en kon wederom
de horizon verklaren…