Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Een vogel of een muis?

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
Soms zou 'k een muis willen zijn, zou mensen laten schrikken en me verstoppen in mijn holletje, soms zou 'k een vogel willen zijn, vliegen tot de horizon, ach er zijn nou eenmaal dingen die niet kunnen, maar stel dat het kon? Ik zou je laten schrikken en vervolgens wegvliegen naar de zon!…
An Terlouw22 oktober 2015Lees meer >

Hemels spektakel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Het was een grijze dag maar de zon verlichtte de horizon als zijnde een strijd tegen het grauw. In deze sereniteit won het licht en hoewel de lucht verblindde bleef ik kijken, want in de verte gloorde een kracht die voor niets zwichten zou.…

Zand

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Zilte zee als onze horizon schitterend in zonlicht zeilschepen laveren over golven, gulzig glazig in mijn droom niets weet ik meer dan jij over iedere zandkorrel uniek in samenzijn een vader die zijn zoon niet kan vinden een ader die zijn droom niet kan vinden op het strand.…
mobar28 april 2016Lees meer >

Afscheid van een zomerdag

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Gouden zon schildert wolken en horizon in parelmoeren kleur dan gaat ze langzaam onder en sluit haar hemeldeur wind laat het lover zwijgen alle geluid verstomd en in stille omarming verglijdt de nacht tot de morgenstond weer op ons wacht…
ria12 juli 2016Lees meer >

Zacht strelende avond-arm

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
De warmte van de late avondzon nog lang niet achter de horizon voedt mijn rust, voedt mijn zijn voedt het besef hier wil ik zijn zittend aan een heerlijke kust die me aantrekt, liefhebt en kust alles voelt zo teder, mooi en warm als een zacht strelende avond-arm!…

Uit vette klei

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 791
wil de horizon voorbij maar ben getogen uit vette klei die veel te vaak verdronken is ze zuigt me terug als ik ontstijgen wil de wortels lam de stam weer te beschonken is dan wuiven slechts mijn bladeren door geestrijk vocht dat in het sap van aderen verruiming en vergeten zocht…

inclinato

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 362
voorlopig blijven we binnen vult ruimte zich met geest verlaten enkele woorden het lichaam vloeit bier tegen droogte wacht een timmerklus, onverwacht helt de zon over in haar horizon en lijkt tijd voor het eerst geen einde te kennen…
Iniduo22 maart 2020Lees meer >

Cefalu

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 440
De zon daalt langs de golven naar het strand Onze blik beklimt ze Tot wij mekaar ontmoeten In volle geopende zee Langzamerhand Verbrokkelt de lichttrap Wij spoelen weer aan Laatste glinsters wuiven De horizon glimlacht…

einderloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
in de schaduw van de dood die de kleuren van het leven verlicht tot aan de horizon waar het verlangen wenkt dat het verzet zal breken lijkt de strijd om het bestaan gestreden als ik op het kerkhof van het even aarzelend mijn vleugels spreid voor een reis zonder einder de verre vlinders achterna…

Uit stille hoop verzonnen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers van de rivier, waar de hoofdstad uit een spiegel drinkt vol intieme handelingen met een dronken volkszanger op hoop van zegeningen de beide longen in de wind ogen naar de horizon uit stille hoop verzonnen dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…
mobar24 maart 2025Lees meer >

OP EEN JAAR

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Het mos een olievlek, de horizon een poort. Het standbeeld zal ik zijn van de wandelaar die ieder jaar -voor mij dus om de haverklap- een roos aan zijn voeten krijgt. Dan voorover neigend zie ik net wat rest van de steel vergaan.…

Hartenwens.

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.240
Als ik iets prachtigs geven kon plukte ik jou de gouden maan en ving de warme zonnestralen jij zou die hartenwens verstaan dan kijk jij diep in mijn ogen en belooft mij oprechte trouw wij kussen voorbij de horizon en zeggen "ik hou zo van jou".…
Maria Johanna17 december 2005Lees meer >

Kanoën in de mist

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Aan de horizon een boomkruin en ook nog een zwevend dak. Reigerkoppen zonder poten staren in dit wolkenpak. Oorverdovend is de stilte in dit onherkenbaar land. En mijn hoofd, ook zonder lichaam peddelt naar de wallenkant.…

als de lente verschraalt

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.618
nog even, dacht ik dan zal ik gaan niet dat aan mij de keus wordt gelaten ik ga niet staan in de wijsheid van het lot noch dat ik het ongewisse zal aanpraten nee, ik zie het verleden komen nog zonder om het duister te vragen ergens sluit het net dat moet haast wel ik voel de horizon al dagen…

De Grens

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.947
Zwaai tot ik verdwijn, achter de horizon. Het einde van ons samenzijn: terug naar de bron.…
Elly Mans3 januari 2007Lees meer >

De teloorgang van de gargouille

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Bewakers van de kathedralen Overzien het vlakke land Turend naar de horizon Spuwen water naar de vijand Zij bewaken oude stenen Tegen verval en vergetelheid Dromen soms over het verleden Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid Bewakers van de kathedralen Vallen langzaam uit elkaar…

Neem me mee

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Neem me mee en draag me op de vleugels van de wind over zee ver voorbij de horizon zwevend op de wolken verstoppertje spelend met de sterren als een kind hand in hand reizend door de tijd op zoek naar het beloofde land waar alleen liefde is en geen strijd…
ria8 november 2008Lees meer >

Drenkeling

hartenkreet
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.071
Ik was aan boord op je schip Geweldige koersen gevaren Maar opeens had je besloten Om me achter te laten Ik dreef op zee Bedwelmend in je golven Tranen niet zichtbaar Door zeewater bedolven Al happend naar adem Spoelde ik aan op land Jij was de horizon al voorbij Al in een andere haven gestrand…
Strikje20 januari 2009Lees meer >

ontgroeien

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
ze nemen elkander mee zonder aanraking, stijgen boven de horizon tot achter hen een nieuwe diepere verrukking zacht pronkt.…

De Vlinder

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Ze vliegt naar haar horizon toe Wacht je op mij als je daar bent...? Roep ik haar nog vluchtig toe Maar ze hoort me niet meer... Mijn schat, het ga je goed Waar je ook gaat En weet: ooit komt weer Onze Tijd Onze Eeuwigheid Vroeg of laat…

Ver weg, maar toch dichtbij

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
niemand kan het verdriet genezen dat de dood achterlaat klinkt de fluister van de wind maar geloof me niemand maar dan ook niemand kan jouw dromen en jouw herinneringen stelen het is de liefde die ze blijft kleuren oeverloos tot over de horizon nooit verder weg dan die ene glimlach…

Waterweg

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
Het water glijdt geruisloos en gedwee, toegedekt door een kalme waas, naar een horizon van eeuwige zee. Het water is weg uit de uiterwaard. Zolang het duurt, uiteraard.…
Iniduo24 april 2011Lees meer >

Door de pijngrens heen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Een vlakte dor en kaal zonder oneffenheid of gewelf geen hoogte of ravijn slechts een dode lijn en de vraag, waar ben ikzelf geen leven aan de horizon of ruis door het riet een rimpeling die water streelt briesje dat met gebladerte speelt maar ergens klinkt toch een lied.…

Blauwe maandag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
zelfs noten kleuren blauw in dit licht, zorgvuldig opgehangen aan een zijden draadje schitteren ze daar aan de horizon, stil genietend van wat komen gaat vliegt de maandag stilletjes voorbij nog voordat de dinsdag haar entree heeft kunnen maken zullen zij opnieuw van zich doen spreken…
LadyLove21 januari 2013Lees meer >

De dood verdwijnen doet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Lago Maggiore, 4 mei 2013 Hier waar U boven Het water van het meer Licht en donker mengt, Leven en dood begeleidt Met Uw zon, de dood Verdwijnen doet tot Achter Uw horizon Voel ik mij opgenomen In het licht waarin Ik eeuwig leven zal…

De harde val

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 867
Intens als vuur, grenzeloos als de horizon. 2 zielen, verenigd door het universum, een verbondenheid zo puur. Holistisch, een spiegel voor elkaar. Kijkend naar de wereld, starende naar haar. De glinstering in haar ogen, stralend als een ster, verschenen uit haar ziel. Zal zij ooit beseffen, hoe hard ik voor haar viel.…
Anthony28 oktober 2013Lees meer >

Geluid schildert geen beeld

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
ik heb de tonen op palet maar het geluid schildert geen beeld wat ijle kleuren zonder horizon verwijlen in een flard muziek er is geen melodie die in pastel nog vorm kan geven aan mijn vluchtig leven een dwaze muzikant die schilderen wil in tonen op het doek klinken beelden uit zijn hart en hand…
wil melker21 september 2010Lees meer >

Zoektocht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Een reis te maken voorbij de huid tracht ik te vinden zonder beladen draden van alles wat iets was is niets wat het lijkt toen kijkt voorbij de horizon tegen de wind in om werkelijk één voor één de raadsels te ontrafelen en wil ik zijn nu onder de oppervlakte van jouw witte roos daar waar de geur van thuis brandt…
Claire23 september 2014Lees meer >

deining

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
ze voelt geen vaste grond onder haar voeten ze is niet bestand tegen het land deining heeft ze nodig deining, donker water en de zoute wind die vertelt wat haar te doen staat op weg naar de horizon haar houvast duurt niet langer dan een paar golven lang ze gaat nooit aan land…
J.Bakx24 april 2015Lees meer >

Ingebeeld (2)

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
hoe droog waren mijn lippen toen ik, ten langen leste, dorstig van stoffige wijsheid proefde tandenknarsend viel mijn wereldbeeld in duigen toegedekt met droge blaren zocht opnieuw, gelijk de mens is, een andere schim * ik was van mijn schepping getuige en kon wederom de horizon verklaren…