Alle inzendingen over innerlijke groei

3936 resultaten.

Sorteren op:

Mildheid moet ik leren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Steeds opnieuw moet ik mildheid leren, voor mezelf en anderen; de stekeligheid vermijden, de harde woorden of het stoere zwijgen, herkennen wat het diepste is in de anderen en in mezelf: het steeds weer proberen de menselijkheid te winnen op de stekeligheid, het stoere zwijgen.…
Adeleyd31 maart 2016Lees meer >

vijftien oudert (nog) niet - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 846
nu stilletjes jou de jaren van jong naar volwassen groeien lonkt in mistige nevel waar jij vijftien wordt wervelend de toekomst die jij veroveren wil ouder wordend herinner jij je de angst en onzekerheid nu bij elk van jouw keuzes de wens ook van vrijheid naast de keten van beknotting ouder wordend herinner jij je de verwachtingen…

Soms even

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
Het zonlicht lonkt naar de aarde vraagt haar ter dans plantjes nog maar net gepoot ruiken hun groeiende kans manen stralen kussen de zee maar vertel me liefste wat heeft dat lonken en kussen voor waarde weet je als wij dat niet zouden beleven neem ik al genoegen met soms even onze gevoel voor natuur is zo weergaloos groot…

Zoekend dansen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Hoe woorden langs haar lijf sluipen, geen binnen-geluid, en in ieder Panorama verliest ze weer zichzelf, stervend in haar eigen beeltenis gevangen, nederig, ongrijpbaar geconfronteerd met elk onuitgesproken verlangen. Getuige van haar diep gevoelde heimwee, die onaantastbaar woelt, resoneert het verhaal van blindelings zoeken naar schoonheid…
Katty8 september 2016Lees meer >

zaad bepalend

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 966
ons zaad laat zwellen verlangende buiken gestort in het vruchtbare zal zich een eicel veilig nestelen koesterend, in een warme schoot zal een vruchtje groeien door liefde verkregen, het onbekende… tegemoet!…

Lieve Droom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Lieve Droom, Ik kom eraan. Ik weet nu hoe ik door moet gaan. Mijn verlangens en wensen waren nog nooit zo helder. Ik kan nu eindelijk uit die koude enge kelder. Lieve Droom, ik sta achter mijn besluit. Ik wil eindelijk weg uit deze oude huid. Het belemmerde me, gaf me pijn en onrust. Eindelijk wordt nu mijn verdriet gesust. Lieve Droom…
Yna Meyer6 november 2016Lees meer >

Eenheidsbewustzijn

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
De mens waant zich de top der evolutie Wil te vaak tegenstellingen verscherpen Dat die illusies zijn blijft hij verwerpen Hij sluit zijn geest af voor een revolutie Kan tegenpolen moeilijk accepteren Hij denkt dat deze wezenlijk bestaan Daar andere werkelijkheden hem ontgaan Hij spartelt zinloos rond in twijfelmeren Van tweedeling voorlopig…

Voorjaar

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
Je hoeft er niet voor te reizen Op pleinen en in perken Kan je het bemerken In eigen straat of plein Zal de belofte er zijn De krokussen bloeien Hoop en verwachting groeien Geeft fundament voor het leven De tere twijg wordt weer een tak voor het oog met het grootste gemak Knoppen worden tot bloem verheven wanhoop verandert in hoop voor…

fris hemelwater

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
fris hemelwater valt zacht op een jong blad wanneer wolken huilen gaan wordt alles eronder goed nat het blad zal groeien en klonen heeft het vele water broodnodig zo wordt het groot en sterk zal het mij straks belonen...…
metske30 april 2017Lees meer >

mooi moment

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
mooi moment ’t is rustig , stil en zacht vanmorgen in de polder mijn bebloede vingertoppen gaan van braam tot braam laag overvliegend brengen ganzen m’n gedachten op een onverwacht spoor lijnen spelen met de tuin groene strepen, grijze vlakken vorm en kleur door groei elke dag een ander schilderij de natuur hanteert de kwast mijn…

Doorheen de jaren

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 578
We worden misschien zachter doorheen de jaren, minder zeker van eigen gelijk. We worden misschien milder doorheen de jaren, barmhartiger en zonder oordeel. We worden misschien stiller doorheen de jaren, bewust van veel dwaze woorden. We worden misschien mooier doorheen de jaren omdat de kern vanbinnen gloeit. We worden misschien…
Adeleyd23 juli 2017Lees meer >

Het onafwendbare

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.390
Wat ontkiemt steekt zijn kop op:de lissen, verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit, dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad, het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient…
Lut de Block14 december 2017Lees meer >

Fijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
geen schijn Koren groeit hier niet Ook ik sta in bloei En ben mij bloedende Aan acht wonden Die zo achteraf mij alles meevallen Ze geeft zich en ik geef mij Het is stil voor het eerst en ik zwijg niet Er valt geen vloek en ik word mij niet Vervloekt door het mistroostige wezen Dan mij omhangt mij tenslotte niet meer Met rust wil laten Ik groei…

Opgetogen ogen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
hij wond haar lichtjes om de vingers van zijn kleine vuistjes opgetogen ogen glansden in plezier hij speelde het spel in volle overgave wilde alles in hartstochtelijk uitdagen om dichter bij de warmte te komen van zijn dromen in onbewust de leiding nemen richtte hij zijn wereld in duidde waar de kleine angsten kwamen uit hun vaak…
wil melker19 december 2018Lees meer >

dichterschap vergt jaren groei

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 642
natuurlijk hield ik altijd al van de taal doch poëzie was mij destijds nog vreemd hoewel mijn gedachten dikwijls met mij op de loop gingen bleek tussen zeggen en schrijven nog een behoorlijke leemte te zitten als gretige laatbloeier die na z'n dertigste het schrijven heeft ontdekt en het geluk gevonden heeft in kleine woorden gedichten…

roos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 382
hoe jij kleurde naar de zoen die als een roos in de zomer rijpt, de larf achterlatend en bevrijd van het sculpturen schouwspel waar hamer en beitel je de vorm gaven om in de eeuwigheid te verdwijnen doch reeds in elk stadium waar jou latente verschijning zich verstrengelt met de boezem die me voedde, is hartstocht mijn legalisatie om je…
elze24 augustus 2019Lees meer >

Een kapotte balans

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
jouw handen wezen bloemen de weg om te bloeien vele kleuren groen boden zich aan om aan de basis te mogen staan van de unieke vorm en geur waar bevruchtingen vanzelfsprekend gaan ook in conclaaf van wind vliegen en bijen aan wie nu de eer om als stuifmeeldrager nog te echten na talloze nectargevechten zacht zingt je lach…
wil melker1 december 2019Lees meer >

laat wonderen groeien

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
ontplooiend door met liefde te vermeerderen wat passie expandeert houd daarbij het hart vrij vrij van geroofd bezit en vluchtig geweld dat dankbaarheid doet verdorren waar het plezier en vreugde brengen moet koester daarom na gisteren en vandaag ook morgen de passie voor leren die gelijk een ceder hoger rijst blijvend jou door het leven groeien…

Het hoeft niet zo te zijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Ik ken dat niet, dat mij vervelen, ik schuifel tevreden de dagen door ga er met een blij gemoed toch altijd voor al ken ik ook intens verdriet vergeet dat niet. Verdriet zo groot als een graf of volle urn. Ik heb menig boom aangeplant vanwege de slagregen die ons deel waren in leven voor even maar mij echt vervelen, dat gevoel ken ik niet.…

Het struikje

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 448
jij voelde hoe bloemen struiken en bomen hun dromen kleur gaven geaard en reikhalzend naar de hemel met energie en licht je glimlachte naar de prilheid van knoppen en blaadjes ontlaadde hun spanning door ze in warmte te laten ontluiken had oog voor het struikje tussen tegel en muur dat bij iedere bui leek te verzuipen maar al…
wil melker5 augustus 2020Lees meer >

Een slanke leest

netgedicht
4.2 met 108 stemmen aantal keer bekeken 414
jij bent ooit groen geweest een rozetje bladeren rustend op een slanke leest wortelde stevig met een krachtige root de vruchtbare aarde deed jou veel goed je bloeide voorspoedig tot het tij keerde grondwater daalde vervuilde omdat niets het filtreerde jij hebt het rozetje in de overlevingsmodus gezet en door tegenslag…
wil melker31 augustus 2020Lees meer >

Babyboomer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Er boomt een minibaby in mijn border Een agapanthus, nog geen turfje hoog Hij wurmt zich uit z'n schulp in kromme boog Of is 't een zij? 't Is voor de goede orde Hij/zij zal vast van 'n lila bloemblad dromen Al is die minibaby nog zo klein In juni kan hij/zij volwassen zijn Maar moet eerst "boomen", hoger nog dan bomen Zijn lichtpaars…

De reiziger

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 834
nam me mee, hoog in de lucht en ik kon zien wat ik maar wou ik zei dat ik met haar verder wilde ze zei: ik blijf de hemel trouw Ik geef je voor je goede daad iets moois, iets naar jou wens je mag alles vragen wat je maar wilt maar je blijft daarbij altijd een mens Ik dacht gelijk nu word ik rijk dacht aan geluk en gezondheid ook over groeien…

Randen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
De rand van de berg, maanverlicht, Jupiter heerst – de truffel ontwaakt…
John Loopstra5 september 2022Lees meer >

De haver bloeit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Geef mij heden mijn vleugels terug, ik zal op aarde blijven, niet meer in de vlucht. Ioakim verbind mij aan lucht en aarde, warm van jouw schoot, aan lucht en aarde − waarde in een welkom lichaam, warm in mijn schoot Ioakim Ioakim Mijn veren raken verwikkeld in jouw haren. Eindelijk thuis Ioakim Ioakim Ioakim Mijn vlucht…

Je eigen hand

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
ik van een eerst herkennen waarin kleur contouren tekende pas later kwamen daarin geur en geluid in het proberen en imiteren van mama haar ogen en warmte waren het thuis in jouw leven dat in liefde vorm werd gegeven met het intensieve samenspel van zinnen die getuigden van een immens snelle vooruitgang in de ontwikkeling groei…
wil melker27 oktober 2023Lees meer >

547

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Dwalend door herinneringen die je alleen in de nacht kan vinden, Voel ik mijn gedachten mijlenver verdwijnen, Naar ochtenden waar ik uitgeput ontwaakte, Stijf van de nachtdienst. Waar mijn stiefvader Gekreukeld op het tapijt beneden, Binnenkort begroet zal worden door duizenden kleine hamerslagen. In een huis waar afwezigheid de lucht vult…
Chloë5 september 2024Lees meer >

Staand

gedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.608
Versteend sta ik op deze aarde met lange rok en omslagdoek die hij strak rond mijn borsten speelde, omdat dat van de wereld moet. Zo ben ik opgevoed. Mijn ogen hebben iris noch pupil. Dus kijk ik maar naar binnen, wil al wat buiten voorvalt binnen horen. Van wat ik waarneem ligt rondom mijn mond een lach bevroren, die daar maar vriezen…

Ik draag de zon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Zo zacht het licht ontwaakt doezelig de velden zoekt vochtig nog van huiver in de nacht waar duister trage vingers trekt voor het zich ter ruste legt schuilend in ’t struweel zo voelt het als ik opsta niet in vroege buitenlucht maar binnen in mezelf en ja… ik hef mijn hoofd draag de zon op handen naar het dagen aan de einder daar…
sacrajewa22 februari 2019Lees meer >

Het huis en ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
we trokken een grijs kleed aan en lieten jaren liggen in de tijd we vergaten hoe te wonen in onszelf misschien stonden we lijdzaam toe dat stormwind alle deuren sloot waardoor zelfs stof verstilde maar toen het ijzervenster brak hebben we snel een boom geplant die ons straks zal ondersteunen gelaten rusten we een ogenblik vertrouwend…