1878 resultaten.
Overleven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 ik had niet verwacht
dat ik
zou ontwaken,
dat ik zou voelen,
dat mijn
fragiele lichaam door
de vochtige bodem het
vermogen had
te reageren.
ik had niet verwacht
dat ik me zou
herinneren na zulks
een lange tijd,
hoe ik mezelf moest
openen, in de late
lente, in de ruwe wind
in de nieuwe wereld!…
Fluiten in een lieve lust
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
552 geel wiegt
met oranje harten
in de lichte lentewind
blauwwit
kriekt de krokuspol
naar de warme zonnebol
er hangt
iets onbestendigs
in de eerste voorjaarslucht
vogels die al
vroeg ontwaken
fluiten in een lieve lust
na de lange
winterrust neemt
lente eindelijk zijn vlucht…
Celeste
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
829 Hoe zacht ze speelt met sluike sprietjes
ontwakend langs de smalle slingerweg
en op het water wel een handje helpt
met openvouwen van een lelieblad
de pure naaktheid van een boom belicht
om halverwege de ligusterheg
zich neer te leggen in het kreupeldicht
geweven bed van de vergeet-mij-nietjes.…
nog steeds verliefd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
504 met wat in bloei
zo mooi is geweest
als zacht geritsel begon
zich verder bewoog tot wat me
teder leerde leven
één en al weelderigheid
mijn hele wezen
tot passie dreef
toeliet dat ik me
in hem bleef verdromen
ben ik boven ’t licht uitgetild
om mettertijd nog even verliefd
weer te ontwaken…
Guichelheil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 mijn heilsbloemen dragen
vrucht, wenken gedachten
vangen lucht voor vogels
tegen kromheid van aarde
plantaardig huichelgeil en
nepkonijn, strek tot uiterste
waanzin, ruik honingzoet
hars, druipend uit wonden
ontwaak uit ontboste droom,
kruid van vochtige gronden…
Tastbare ziel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
552 Ontwaken zij uit hun eeuwigheid…
Ad nauseam
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
161 In de ochtend, als ik weer moet
En de sleur mij wederom groet
Kraakt mijn zuchtend gelaat
Tot ik eens - met moed ontwaak…
Dromen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.461 Daar lig ik dan te slapen,
Zo rustig en zo fijn,
Eventjes nergens aan denken,
Een soort van buiten bewust zijn,
Dan zie ik u verschijnen,
Wat een heerlijk gevoel,
Even lekker kletsen,
En een hele stevige kroel,
Rustig ontwaak ik,
Met u in gedachten,
Weet niet meer hoe of wat,
Wel: dit was weer een van die speciale nachten..!…
Tempel van je dromen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.146 Tintelingen spoelen
door ritmisch
geklater
in een val van
blauw transparant
water
wentelen ontelbare
zilveren luchtbellen
rond
die in de branding
mee ruisen
tot de ochtendstond
waar heldere patronen
van zuiver licht
de dag in stromen
en je weer doen ontwaken
in de tempel
van je dromen…
Spellingstrauma
snelsonnet
2.8 met 12 stemmen
1.333 Na het Dictee, dat ik braaf elk jaar maak,
Dringt Philip Freriks vaak mijn dromen binnen
En kwelt mij ‘s nachts met niet te spellen zinnen
Totdat ik in het bange zweet ontwaak.
En ’s avonds als hij nieuwsleest op teevee
Schrijf ik nog wekenlang krampachtig mee.…
zonder jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.548 reik mij de hand
ik beloof jou de sterren
loop jij met mij
het leven tegemoet
laat de wereld ontwaken
om jou te beleven
breek uit de nevels
die harten omsluiten
en de zon zal je raken
elke dag meer
zonder jou dooft een ster
zonder jou
breekt mijn hart…
ik beloof jou
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.723 reik mij de hand
ik beloof jou de sterren
loop met mij
het leven tegemoet
laat de wereld ontwaken
om jou te beleven
breek uit nevels
die harten omsluiten
en de zon zal jou raken
elke dag weer
zonder jou sterft een ster
een belofte in mijn hart…
de tijd raakt je aan....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.393 laat jouw vingertippen
zachtjes
tijd aanraken
ontglippen uit handen
als een korreltje zand
tot waar eeuwigheid
verglijdt
in angstig dromen
de herinnering vervaagt
door eenzaamheid
omhels dan heel even
de dag
het ontwaken
de tijd zal jou raken
nog even te gaan…
De bloedcirkel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.299 Of kunt u toch ontwaken?…
krokus
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
918 Je nestelt je
tussen de ontwakende planten,
met een lachend en stralend gezicht,
langs alle kanten.…
Klaproos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.611 Teder kroon je mij
met je lenteadem, dicht
je ons blad tot het inkt
langs ontwakende nerven vloeit.
Het is je scharlaken kelk
waar mijn bewondering naar groeit.…
Sluimering
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.300 ik droom
de wereld achteruit
in de hoogste versnelling
wil pas weer ontwaken
in het perspectief van gisteren
ondertussen
geef ik me over
aan Orpheus
die me uit
de droom helpt
in zijn armen
gluur ik beschermd
onder de nacht door
naar de dag
die ongeduldig wacht
het donker in te halen
verlicht
koester ik de warmte
van vandaag…
liefderijk ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.210 daarginds waar de hemel de aarde kust
is de schildering idyllisch vanaf het palet
ruikt de dageraad naar vers gras
koebloempjes ontwaken met ochtenddauw
kabbelt een beek zijdelings uit zicht
als het opkomend zonlicht
ragfijn de contouren verdubbelt
schittert de schoonheid alom…
Ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.413 Op kousenvoeten
Kleurt ze haar dromen
De melodie van zilverglanzende
Klanken zo zacht
Zo warm…..zo teder
Zijn haar handen
Als vingers
Rozenplukkend
Haar levensboek bespelen
In de morgen dauw
Van pril ontwaken
Met een blos op haar wangen
Spreken haar ogen
De taal van haar hart
Zelfs als ze glimlacht
Fluistert ze
“ik mis je zo”…
Lente groet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 Toeschouwer aan de zijlijn
staat de wind gevestigd
zonverwarmend stralen
gericht op de grond
Nieuwsgierig kijkend en zoekend
naar het licht en lucht
de aarde herleefd weer op
Gedierte en bloemen
tonen zich, in schijnwerper
van licht en zon
Lente, is geboren
zal groeien
doet ontwaken.…
opgejaagde haastigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 zie hoe regenwolken
en snerpende windvlagen
de rode vonken
van ’t ontwaken wraken
als een uitgebroken gril
en opgejaagde haastigheid
de morgen stikdonker
tracht te maken
zodat wij blind moeten zoeken
naar die glimp in het duister
om niet doelloos
verder weg te glijden…
fee
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
2.160 in het bos
van de eenzamen
ontwaak ik
in een leven
niet van mij
voorbij
schieten de beelden
en ik denk
aan haar
haar gezicht
dat ik verlies
ik dwaal
verloren
tussen de bomen
op zoek
naar de stilte
waar ooit
de rivieren
van verdriet
niet meer stromen
ik voel mijn tranen
kolkend
langs mijn wang
en ik ben bang
zo bang…
Ongenood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
476 ongezien kruip je overal doorheen
onaantastbaar toch duidelijk voelbaar
bepalend hoe men zich bewegen zal
stram en stijf tijdens het moment
van ontwaken rekken en strekken ze zich
doch ben je meteen daar
niet te verjagen met tabletten
verzacht warmte ietwat, slokt je energie
weg terwijl men dat juist zo ontbeert…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Op spoedende schoenen
ontwijk ik glinsterend slijk
hoor gefluister in het riet
ontwakend land.
Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
Uitzicht en inzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Ik ontwaak uit mijn roes.
Ik verlang naar huis.
Naar de rust van onze tuin.
Naar mijn vrouw en naar de poes.
Binnenkort ga ik weer op reis.
Het uitzicht zal dan anders zijn,
want inzicht zal me begeleiden,
naar mijn innerlijk paradijs.…
Mythe van de getilde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
563 Ik wakker
eeuwen achter mij
in een land dat afwijst
met een glimlach doe ik alle moeite
om lief te hebben
men verstaat mij niet
omdat ik de taal niet spreek
wegdrijvend in het moeras
van hun woestenij
ik wakker naakt in opnieuw ontwaken
als kaalgeplukte domme gans
omdat er niets te halen viel
behalve dan een simpele veer.…
Tussen Waken en Slapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Ik voel mijn levensmoed ontwaken.
Ik zie gedachten uit het niets ontstaan.
Woorden gaan naar woorden zoeken.
Wat is het toch onverwacht heerlijk,
wanneer je in je ziel kunt kijken.
Totdat de slaap je vreedzaam overmant.…
I.M. Oliver Sacks
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
728 zijn patiënten als het hoogste goed
hun waardigheid immer bewaard
zijn vertrouwen onaangetast
hij zal niet ontwaken...…
Nog donker je de ogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
903 was blij
met je ontwaken
alleen gekeken
voelde zo ontheemd
je zacht gebaar
het haar wat
in de war
je arm om me heen
nog donker
je de ogen maar
in hun wit zie ik
de dag ontloken
het zwarte blauw
de rood opgaande zon
die sterren doet verbleken
ons moment wordt nooit vergeten…
krokus
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
611 Je nestelt zich tussen de ontwakende planten,
met een lachend en stralend gezicht,
langs alle kanten.…