1973 resultaten.
Zoals poëzie
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
979 knikte
wriemelde aan mijn oren
en vroeg of je mocht
ontwaken in het licht van mijn ogen
je nam me voorzichtig bij de hand
leidde me door de eeuwige woorden
van Jan Hanlo en Andreus
en zei :
zo meen ik dat ook liefde is
ik las en las
rook aan rozen en aan lelies
liep langs bomen in de wind
en terwijl jij me bedekte
met tedere poëzie…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 'Wat is poëzie eigenlijk?'
vroeg een ander.
De vraag bleef hangen
in de schemering
die het ouderhuis opslorpte,
de vallei toedekte,
aan de rivier van mijn jeugd
haar glans ontnam.
De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
ongeschreven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
381 de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
het rusteloos zoeken
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in een maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een schitterende
scherf in het jonge gras
het woord dat me aarzelend
bij de hand neemt
naar ongeschreven poëzie…
Ik vond je...
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
2.178 Ik zocht je niet maar vond je
zonder te weten dat jij het was,
waarvan ik wist dat
je bestond;
Daar, zomaar op een avond
die nergens toe zou leiden
die verder niets in petto had
dan alcohol en poezie
benijden om een
schoonheid,
ongrijpbaar
als het mooiste gezicht,
een gedicht kent geen
woorden maar gevoel
Toch, mijn…
poëzie is net een circus
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
974 poëzie is net een circus
clowneske bewegingen
rechtopstaand balancerend
bibberend op de springplank
publiek in vervoering
jonglerende woordkunstenaars
verdringende zinnen
op wippende schommels
geacht publiek en
de toeschouwers krommen
snijdende ringen
jongleurs swingen
de clown een ware virtuoos
grootsvermakend…
Een gedicht schrijft een man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.164 Langzaam ontstaat poëzie.
Met de pen leest het gedicht
wat er niet staat.…
Kosmografie
poëzie
4.5 met 10 stemmen
5.721 Geniet wel de zuiverste poëzie,
Maar...wordt nooit een kraan in de kosmografie.…
rake typeringen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
797 in mijn treurige verzen
aarzelend stap ik rond in afwezigheid
oneindig op zoek naar stukken van puzzel
klinkers raspen in monoloog
boosachtig begaafd
in een onstuimige halsopening
van rake typeringen
waarin frisse winden waaien
in nieuwe beelden van expressie
overwoekerd in het licht
van het dragen van nieuwe poëzie…
Alsof je er niet bent
gedicht
3.0 met 53 stemmen
57.068 Zoals er eerst een onbekend geluidje start
zonder dat je schrikt,
zo wil ik dat je reageert
en poëzie klinkt.
Het verzetten van een stoel,
hanengekraai,
blurpen van een onvermoede afvoer,
de kuch van een ziek kind
naast je op een bank.
Ook als het stormt
versnelt, verhevigt de wind.…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
speelweide
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.010 doe je ogen dicht
en luister
- hoor je de poëzie -
ze hoeft niet waterpas te zijn
voor de vogel die in het licht
stralen zal
noch voor het sterrenbeeld
waarop de nacht fluit met
verliefde vingers
denk open lucht
tussen bomen en de drie heuvels
die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers
met een hart
opengewreven door…
Vlaams Clichéoutcast
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
998 Klassieke muziek, drank en poëzie
in verder ademloos stille nachten.
Prachtige avonden van formaat
indien geen tentamen op me wacht.
Proberen de volgende dag te vergeten,
de middag voorbij te slapen.
Verdoofd door Koning Alcohol
- slechts de lol
die telt -
word ik gapend wakker
en zie weer de Avond
me lachend
verleiden.…
rode krijtjes poezie
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
626 ik zag je dichter het was eind mei
in voorjaarswarme poëzie rijpten je woorden
uit je mond voorbij de zonsondergang
je liet alles dragen in de eenvoud van stilte
je liet je hart fluisteren in de eindeloze
gratie van aantrekkingskracht,wendbaar in toekomst
vederzacht in warm perspectief
zelfs jouw straat staat vol beschreven met liefde
in…
Tegenpolen ?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
649 Adem het uit of in,
dat laatste woord
is een begin van een
regel of zin, dat
allemaal vormt de
zekerheid in taal,
resoneert de tekst,
verbaal in de tegen –
polen in een ware
zegetocht in de
ringen van de ‘nibelungen’
en de poëzie en op‘ de
schaal van richter’, in
de dingen die zijn vergaan,
blijft een mens een vrome
dichter…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 zo mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap…
WERELD-WARSHEID
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.291 Sterk, sterk mij, Heer, in 't hopen op de hemel:
Hier is de helste glans een nevlige avondschemel ;
De stoutste poëzie een zinloos, dwaas, geremel;
De reinste liefde een wufte gloed:
0, maak mij los van de aard; maar geef mij moed en krachten
't Verlangde scheidingsuur in ootmoed af te wachten
En Uwe wil te doen in voor- en tegenspoed!…
Dichters brood ( haika )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Poëzie als ei,
door de tijden, hard of zacht,
blijft deze eetbaar.
Opschrift bovengronds
de muzen die hij verslond,
hij rust in vrede.
De taal blijft drinkbaar
dankzij het heldere glas,
vol gedecanteerd.…
Vissen naar stilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 een waterval woorden
stroomt naar zee
op oeverloze vakantie
geen kanalen
geulen en bedding
maar in vrije expansie
nog is er
wind met zijn
vlagen draaien en hozen
buitengaats
komt er rust
in de golvende letters
dichters
vissen naar stilte
hebben soms beet
maar om te scoren
moeten zij
poëzie laten horen
in hun leefnet…
Het onooglijke zwarte hart
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
651 we keken
naar dezelfde bloem
door tijd en zon
geschapen om te bloeien
jij vond
haar kleur wat vaal
de stam niet recht maar
een spiraal met ongelijke bogen
ik zag
het krullend blad
met stekels aan het einde
het onooglijke zwarte hart
maar zij heeft alle
biotopen overleefd is uitverkoren
zoals ook poëzie slechts in
een paar gedichten…
Met vagevuurmuziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 pak stukjes hemel
om de hel te blussen
mijn bestaan te sussen
met vagevuurmuziek
geen rappers meer
slammers hitsen op
verzuipen in geluid
performen slechts verdriet
ik beluister het
geboortelied dat liefde
heeft gebracht want
zacht is onze poézie
die raakt en gevoel
in mensen doet ontwaken
lentes weer laat komen
in vele warme…
dikke nek
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
891 "mijn poëzie is de best"
althans, dat is wat je denkt
maar je pen, schrijft niet beter dan de rest
andere dichters worden ziek,
je woorden zaaien snel paniek
meestal door negatieve kritiek
je relaas, verbale tekst
veelal onderaan
andere gedichten gezet
ietsjes achterlijk eigenlijk
een eigen tekortkoming…
voor iemand met zo'n een dikke…
gymnopédies
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 Satie niet afkerig was
van weemoed weet ik al langer
in dit vroege klavierwerk
heeft hij zijn ziel gestoken
met tederheid worden toetsen betast
emotie vertaald in heldere tonen
vrijbaan gegeven aan tranen
die gedreven zullen stromen
zo er iets op aarde is
dat klank geeft aan m'n gevoel
dan moet dit het zijn
de klankkleur rijk aan poëzie…
woordenschat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
628 alle zinnen schijnen en belichten,
je poëzie meer dan goddelijk.
maar ergens in de diepste verte
hoor ik de roep naar meer.
je echo weergalmt op sterkte
mijn verstand ...dat ik me steeds op jou baseer!…
Lijfelijkheid
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
516 Poëzie, lijfelijkheid
waarbij elke
pennentrek aait
bij 't geDICHT te dromen
en de dichter met het
gedicht is klaargekomen.…
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep hij tenslotte is
overslaan en gaan en
kosmos binnendringen
Wist hij alleen maar dat
lege blad
alleen maar dat
en wiste hij…
over Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.527 hij had de moed woorden
op schrift te stellen
die menigeen niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij te vangen in tederheid
en toch bleef het opwindend
menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef poëzie
te verrijken…
de tafeltennisser rijmelt (2)
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.953 een groot dichterlijk
gevoelen bevloog
mij bij de
ping pong match
tegen holendrech'
citaten strofen
vlogen over tafel
mijn fantasie sloeg toe
helaas de poëzie
in de bal raakte
kant noch wal
m’n coach adviseerde
au revoir voor
mon imagination au pouvoir
ik deed wat hij zei
en won m’n partij…
mijn poëzie zwemt in het abnormale
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
716 mijn poëzie zwemt in het abnormale
gegrift in vernieuwende drift
in een wereld van louter plezier
schuurt het zelfs de teerste huid
ik spel woorden in dagen met lange passen
routineus ontdekkend in onrust
woordstrelingen in het nog onbekende
die geuren vormen in het onverklaarbare
met al mijn vermogen en bescheiden talent
maar in onverdroten…
Voorspelling
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
971 De uren raken niet verder
of meer, zoals roesten gaat,
gestaag maar onzichtbaar
door verblindende traagheid
gestold staan de cipressen
rond de rimpelloze vijver
ze leest roerloos in de bladstilte
van de verkoelende avond
veraf dooft een licht
ze sluit haar ogen om beter te zien
en dan
wanneer de totale onbeweeglijkheid
poëzie is geworden…
Emulsie
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
500 Vandaag, vervalt
het verleden,
schrijf ik onleesbaar
uitvluchten gesmeden,
luidruchtig gezint
in onbeschreven bladen
bemint zonder te schaden
gedoopt in kleurloos water
mijn greep die loslaat
in kritiek voor later,
alles wat afvalt, weer
opricht, de poëzie
in een woord beslaat,
emulsie van de tijd
verwaaid in transparente
pennen van vlijt…