2123 resultaten.
ZWARTE TRANEN
gedicht
3.2 met 18 stemmen
8.421 Wat heb ik er weinig van meegemaakt,
de myriaden voorvallen op aarde
die eindigden binnen de 31 miljoen
622 duizend en 401 seconden
uitgeroepen tot het jaar 2008.
Al het schenden, met voeten treden,
graaien, overstromen, al het fanatieke
moorden en oplaaien – godzijgeloofd
kon ik ze hier gedrukt voorbij zien komen
en overgaan tot de orde…
Wij gingen uit stelen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
15.015 Wij gingen uit stelen en begonnen meteen
met de dag. Van zonsopgang tot een handvol
peperdure minuten na middernacht.
Wij verzamelden geneeskrachtige kruiden
zoals de zangerige lus van de bergweg,
de speeltuinen en de boomgaard waarin
het boerse linnen te bleken lag.
Wij droogden wat we met honderd listigheden
verworven hadden en stampten…
Het onzekerheidsprincipe van Heisenberg
gedicht
2.9 met 21 stemmen
11.246 Zoals iemand die wordt bekeken
en zijn hand onwillekeurig naar het
aangezicht brengt, de blik neerslaat,
de al gelezen krant nog maar een keer
openvouwt. Kortom: niet meer is
zoals hij onbekeken was. Zo blijken
ook elementaire deeltjes onderhevig
aan universele gêne. Als je kijkt
wijzigen ze schuchter en onvoorspelbaar
hun snelheid of plaats…
II
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.752 Tussen brandende rozen stond rechtop een zwaard
een vogelreservaat en een dorp aan weerszijden uitstervend
van brandenburg tot oude schild.
angstvallig daalde de zee
tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten
en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood
door de lucht,
rode paarden voorop,
strijdkreten uitgooiend op het dorp
dat zich…
Nacht op de Vaalserberg
gedicht
2.5 met 17 stemmen
8.918 Lange klim na sluitingstijd. Afscheid van lantaarns;
bos overkapt de stappen; maan vlekt op mijn voet.
Langzaam wennen ogen aan muisvormige keilkeitjes
wegketsend over mos. Nooit zinken. Daarom hier,
hoog boven het land dat zijn bekoorlijkheid verloor:
ontaard experiment: wordt teruggedraaid. Op de top
is het hoogste punt het hoogste punt niet…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 nee, het valt niet weg
te denken dat er leed was
en verliezen zijn gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot…
Dansende metaforen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
725 Zoals jij de metaforen kan laten dansen
in het oktoberregenwoud van natte dromen
wanneer je weer afdwaalt in onzekerheid
en ontkenning, het enige dat wacht,
wacht je op mij in een zomernacht
aan oevers van alternatieven
regeer jij over zinloze lethargie
commandeer jij zinnen
als sprakeloze koninginnen,
diep in jouw horizon
van zwijgend…
Met uitzicht op de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
879 En land om te veranderen.…
De polder waar ik geboren ben
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 Een grote vlakte door gras groen gekleurd
doorsneden met sloten en door heggen
ingelijst door muziek van vogels die daar leggen
langs de randen door silhouet van bos opgefleurd
bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal daar die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst door boerenverstand
daar zwierf ik dagen door ’t veld met…
Errata *)
gedicht
2.5 met 14 stemmen
5.687 Voor 'kussen' lees: 'kussens',
Voor 'vliegen' lees: 'liegen',
Voor 'van jou' lees: 'van niemand',
Voor 'nood' lees: 'wet'.
Voor 'nu' lees: 'later',
Voor 'later' lees: 'nooit',
Voor 'weten' lees: 'vergeten',
Voor 'waarom' lees: 'daarom'.
Voor 'stenen' lees: 'brood',
Voor 'trouwen' lees: 'branden'…
Palingdansers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 hoe zal regenwater de vallei instromen wanneer
de kring zijn richting keert en kreeften zwemmen
in de fuiken van palingdansers die hun gladde vel
niet verkopen aan onderkruipers en kale sjansers…
Palingdansers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 hoe zal regenwater de vallei instromen wanneer
de kring zijn richting keert en kreeften zwemmen
in de fuiken van palingdansers die hun gladde vel
niet verkopen aan onderkruipers en kale sjansers…
In niemandsland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 nog nooit
ben ik beland
in niemandsland
de aarde is vergeven
van heersers over leven
de grond al eeuwen verdeeld
er is geen ding
dat zonder eigenaar is
gemeenschappelijk bezit een fictie
wij leven in archaïsche structuren van
grenzen en consumptiemaatschappij
mondialer denken komt sporadisch dichterbij
het is de overlevering
van…
changement
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
977 ik ken jou van vroeger
sprak de man verrast
nee zei ik ontkennend
ik was destijds een ander
die jij hebt gekend...
later leerde ik mezelf te zijn
dus nú ben ik een ander…
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
Aeolica *)
gedicht
1.9 met 439 stemmen
41.470 hij doet echt zijn best voor haar.
zij houdt ook heel erg veel van
hem. hij weet zelf ook dat hij
niet meer maar kan doen wat hij
maar wil. zij trekt het zich soms
heel erg aan. hij is soms bang.
zij kijkt wel eens sport met hem
op de bank. hij kijkt nu ook
wel eens geen sport. zij lacht om
wat hij soms zegt. hij is lief
zij kookt vaak goed…
Stille pracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 De stille pracht,
die opgesloten is.
Zo onverwacht,
dat ik je schoonheid mis.
De stille pracht,
die is je schaduw schuilt.
Zo ondoordacht,
van karakter geruild.
De stille pracht,
die langzaam wegkwijnt.
Zo onverzacht,
uit je hart verdwijnt…
Vox Populi
gedicht
2.5 met 45 stemmen
11.405 Steeds minder wordt de fantasie
fantastisch, steeds kleiner
de wereld, korter
de reisduur, de voetbalbroeken.
Narcissen verdrogen en worden
door tulpen vervangen, de kat
werpt tussen ontsproten bintjes
negen jongen waar geen blik voor is.
Elke dag poets ik zorgvuldig
mijn schoenen en gebit terwijl er
verrekt, gecrepeerd en gemoord wordt…
Hier in dit land
gedicht
3.9 met 101 stemmen
29.569 Hier in dit land van water en van wind
en wolken die tot aan de hemel reiken,
een pannenkoek van klei en zand en grind,
vol kleine mensen achter hoge dijken,
hier wordt als regel zuinig voortgeplant
en heet de favoriete hobby maaien,
de favoriete stand de middenstand,
wil heel wat onweer tóch nog overwaaien
en halen heel wat levens nooit de…
Donkey o god.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 Ik heb de troep in mijn leven geloosd
Ik gooide achteloos de w.c.-rollen over
Het balkon. En toen het balkon ook nog.
Daarna de hele flat, behalve mijn eigen
Woning, die heb ik laten uitbouwen.
De maan die heb ik verruild voor de
Zon. De huismussen werden in een paar
Secondes flamingo's. Met een toverstok
Toverde ik vrede in de wereld…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…
Een bericht
gedicht
3.5 met 19 stemmen
5.379 Dit is inderdaad niet te verdragen. Lege kamers
kijken me verwijtend aan. Ik zet dozen anders
neer en nog eens anders en dan ga ik vroeg
naar bed.
Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde.
Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik…
De melkman is niet meer
gedicht
2.0 met 11 stemmen
7.125 De melkman is niet meer
en de singing transistor.
Schoenen ongepoetst, mannen
vrouwen weggegooid.
Twee paar nieuwe voorwerpen
die niet eens vreemd lijken.
In een gedicht keert niets.
Bloot aan de tijd aan de dood
aan familie en vrienden
die vreemd lijken.
En haar lichaam
haar zachte lijf, hard van inspanning
-----------------------…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
Langzaam maar definitief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 Langzaam maar definitief
Wordt de stam doorkliefd
Haast meegevend,
Ontsteld omwerpbaar te zijn.
Het standpunt niet feilloos
Een illusie met wortels
Waar leven uit gegroeid is
En waarop het loof steunt.
Definitie vervaagt
De vorm verandert
En inhoud verdwijnt
Zonder stam om het vast te houden.…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
Vaarwel
gedicht
3.1 met 70 stemmen
36.091 En al die tijd lag daar
Dat heel gewone stukje papier;
Niemand wist
Dat er zo'n vreselijke afscheidsbrief
Op zou worden geschreven.
--------------------------------------------------------
uit: 'Dierentalen en andere gedichten', 2003.…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Nieuwe woningen,
bont geschilderd _ als plaatjes
uit een kinderboek.
Op regenkringen
-in eigen veren schuilend-
drijft de fuut traag voort.
Zuiver glanst de sneeuw
langs de sloot, waarin het ijs
grauw en week verzinkt.
In het avondgrauw
staan bomen zwart en puntig
als kruidnagelen.
Hete vulkaanrook
daalt langzaam, hortend, strijkt…
Warmte en zon van liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Als iedere morgen
straal je weer
schijnend het licht
op mijn paden
stuurt de warmte
langs heldere lucht
of door wolkendek
niet onopgemerkt
je bent er als zekerheid
warmtebron en leven
die ook enkel van jouw kant
liefde kan en wil geven.
Zo ik jou zou ruilen,
zon van mijn liefde,
die schijnt deze dag,
zal ook morgen
een andere…