Alle inzendingen over hand

17765 resultaten.

Sorteren op:

zonsopgang

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.013
zwarte ogen wit op mijn gezicht wit in mijn haar in het donker vroeg in de morgen is het donker zwart zwart als de tranen in mijn hart zwart als mijn handen die je rug van steen niet meer strelen niets kan me nog schelen ik heb mezelf verloren in het donker van je hart vanmorgen vroeg in het donker was het…
i12 mei 2012Lees meer >

In alle onschuld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
wij hebben de handen gekust haar voeten gewassen ons geweten gesust een dag per jaar geven wij terug van wat in pijn is gekomen de andere dagen hebben wij als kind in alle onschuld genomen een natuurlijk gegeven maar de realiteit geeft vaak een andere kijk op dat samen leven…

Vlinders dansten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
jij gooide plotseling een handvol vlinders op een wolk van kleuren dartelde uiteen wist niet welke ik moest volgen zij fladderden verleidelijk dicht langs mij heen heb toen je hand gepakt wij zijn gaan lopen het zonlicht tegemoet vlinders dansten mee in liefdesgroet…

Het grillige rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
wilde de glans van het marmer schrapen in een poging het dieper te raken volgde het grillige rood in zijn geaderd patroon voelde hoe het zich warmde aan mijn handen van weerstand ontbloot volgde haar strijd tegen natuur en verleden in sprietig verloop heb toen haar pijnen met schoonheid gewreven de tijd verstillend gepolijst…
wil melker5 oktober 2012Lees meer >

Fantasieloze kinderen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…

Beelden die troosten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
traag gaan gedachten voorbij in beelden die troosten handen warmen geven vertrouwen maar maken niet blij de aanval frontaal in het geniep kankerden cellen fataal nog zwaait het mes zonder te snijden de wond is te vers de hemel is hoofdprijs aarde wordt strijden met lijden als troost…
wil melker18 november 2012Lees meer >

Onderhuids contact

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
door het strelen van je hand verdwijnt de logica uit mijn verstand in vrij associëren vragen gedachten niet te wachten met intenser raken vingers maken onderhuids contact wisselen gevoelens uit door stromen energie op gelijke golflengten groeien dromen bloeien in een zacht en teder samen komen…
wil melker23 november 2012Lees meer >

Koud als steen.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Geen steun en toeverlaat, een warme hand doet je dan alleen nog maar verstijven.…
martin valk23 november 2012Lees meer >

Streling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Zachte streling van de zon zo heerlijk op mijn huid Koele bries langs mij heen als ik mijn ogen sluit Denk aan jou, je warme blik liggend in het gras Strelende handen voelen alsof ik bij jou was Voel me licht, gestreeld en blij, De gelukkige reden: Dat ben jij!…
Tinkelbel25 november 2012Lees meer >

Engelen in de dop

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
vertrouwd in vele handen rood op licht blank hout het achteloze spel van engelen in de dop verandert echter snel in strijk en zet vlamt explosief geweld de potentie is geveld het blanke hout brandt dansend fel de zwarte engel naar de hel…
wil melker1 december 2012Lees meer >

Bultrug

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
De bultrug die bij Texel is gestrand Neemt met een knipoog afscheid van het leven, Alsof zij op de valreep aan wil geven: “Mentaal is er met mij niks aan de hand”. Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen, zo af en toe een knipoog bij problemen.…
Wim Overweg16 december 2012Lees meer >

Zijn winters kleedje

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
een koude wind streek langs mijn hand maar ik voelde jou ontluiken in het zachte bed van zwarte aarde zag ik het kleine blad ontspruiten verscholen tussen mos dat nog zijn winters kleedje had ontkiemt al lente in het bos ook in het fluiten van de vogels zijn de speelse rollers niet te stuiten…
wil melker2 januari 2013Lees meer >

In godvergeten eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
zag zonnen trillen manen dalen en weer klimmen de zee verstoof tot waterzand vloed schuwde het land hield mij staande in natuurgeweld toch ben ik geveld de hand ontbrak die mij kon helpen op een strand vol schelpen ik stierf daar in godvergeten eenzaamheid maar ook die dood gaf geen respijt…
wil melker8 januari 2013Lees meer >

Als een mot om een kaarsje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Te lang al heb ik Mijzelf in jou verloren Te vaak al door dik en dun Je op handen gedragen Terwijl dat voor jou nooit Zichtbaar was, en nooit te Ver kon gaan - zie ik Eindelijk in dat ik de Mot ben die zonder uitzicht Op beter om jouw kaarsje In steeds kleiner wordende Kringetjes zijn leven aan Het verliezen is…

het bed van glas

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
schilder mijn lijf vereeuwig me met je vaardige slanke handen mijn kunstenaar je kunt haast niet wachten en ik voel me trots als ik het eindresultaat zie daarna vrijen we op het bed van glas jij en ik……we zijn bedreven in kunst.…
fairouz3 april 2013Lees meer >

Laatste nieuws!

snelsonnet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 744
Nee mensen het is één groot misverstand Ik kwam met hem mijn bed alleen maar uit Bij de reclame voor Duitse beschuit Al liep het daarna wel wat uit de hand Beim Frühstück ist der Raffi so ein Drolletje Mit ihm esse ich immer gerne Bolletje…

gebroken wit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
en de stenen dragen mijn stille stem zij zijn handen vertragen het licht en leiden me naar iets wat ik nog niet weet ik ben mond moeilijker dan de waarheid mismaakt door gifpotten in het nachtelijk huis is er een aards paradijs of een open oog om oneindig lief te hebben de stenen blijven, dat wil ik geloven binnen bereik…

voor I.J. (2)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
op dit zwijgende papier landt de hand met vastbesloten pen die het zwart op het wit wil zien watervlugge woorden springen van hak op tak achterna gezeten door ongeduldige tekens die punten op de i zetten terwijl het hoofd binnen de lijnen van het verblindende wit uit de band wil springen…

Middengasthuis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Loom luierend in de Late voorjaarszon Beschut genietend Onder het dak van Spinnend lover Merk jij mij op En terwijl verderop Het geroezemoes klinkt Van stamgasten die bij de Minnaar het leven vieren Geef jij mij snorrend Wat kopjes, en leg ik Vol vertrouwen mijn Hand op jouw kop…

Mensch durf te lijden!

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Egaal oppervlak Zonder butsen en Deuken, glad Zo op het oog, Als dit nu het Laken is dat Jouw leven toedekt Dan lijkt er zo op Het oog niet veel Aan de hand - anders Wordt het wanneer Je de diepte durft In te gaan, het lijden Doorgrondend van de Diepste afgronden Tot en met de Allermooiste orchidee - Die de moeite dubbel…

Met heel mijn hart

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 870
Evenmin handschrift noch handen. Het zal de waarheid van mijn hart zijn, dat met jou leeft en voor jou vecht. Ja, lief, alleen ál het leven in het hart, dat ons dóet leven! Voor altijd zéér liefdevol hartelijk.…

De vaas

poëzie
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.399
Snijd van de struik de seringen stel de bloemen in een aarden vaas   Zoals de aarden vaas draagt glad juweel van geworden kennis van zijn kleien oorsprong de herinnering sluit gij met het laatste doen van uw handen uw verlangen in de vereniging van de bloem met de aarden vaas ------------------------------- uit: Gedichten (1928)…

oefening in poëzie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
"de avondval omfloerst in oogopslag gevangen" schemertijd wordt verliefdheid geluk de helpende hand die iemand je toesteekt poëzie wordt het paspoort tot een grenzeloos land…

In het teken van tijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 931
In het teken van tijd waar kwetsbaarheid dierbaarheid in haar licht vangt liggen wij in stilte met elkaar verbonden Ons zwijgen legt schaduwen langs ongezegde woorden Onze diepste gedachten liggen als gevouwen handen op ons lichaam te rusten Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Anna Rozier15 december 2013Lees meer >

dode mus

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
op het strand kneep ik een handvol zand in mijn kinderhand de zandkorrels verdwenen tussen mijn vingertjes vóór ik ze vorm kon geven zo greep ik later naar je liefde die tussen mijn vingers wegvloeide onvatbaar ik bleef achter met niets een kinderhand is gauw gevuld maar mijn hand sloot zich op de spreekwoordelijke dode mus…

mijn dichter es

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Jij bent mijn veld voor ogen de enk, het hoge land in nevel en bij regen de bloem in mijn hand koren op mijn molen het dagelijks brood bij koude de kooltjes gloeiend avondrood voor mij de beste keuze tussen alle witte vlekken dat ietwat mysterieuze zo fijn om te ontdekken…

Mijn rug

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
Overal een extra handje bij nodig, loop ik met stok en ben wat blij, met de aanwezigheid van jou, een extra paar handen, want met die alleen van mij, redt ik het niet. Dank je wel lieverd!…

Nog ver weg...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 749
Er is nogal wat aan de hand op deze aarde ; hongersnood, oorlog, rampen en armoede. Die zich tot ieders woede verspreiden. Zo krijg je een wereld waarin vrede en vrijheid nog ver weg is. En er nog velen zijn die lijden.…

Echt 3D

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 987
Zittend Bewegend Schommelend Steil Langzaam Klaar Bijna Donker 3D Echt 3D Links rechts Waggelend Zoemen Hoger Zoemen Lager Pruttelend Geen communicatie Vertrouwen Pook Hand Programma Coördinatie Bonk Bons Bons Geland!…
AJ Meer16 augustus 2014Lees meer >

tuinkabouter

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
de tuin, nog roerloos stil houdt halverwege op een poëtische adem vult het onzichtbare, nevelt gedachten die langzaam de zomer vergeten niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand al zijn we aldoor onderweg mijn handen volgen de krullen van een wilg ook hij vermijdt het sterven de herkenning die ik vanbinnen bewaar…