7604 resultaten.
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 Alleen de dood bleef achter, met een lach.
De laatste bom viel met een enorme kracht,
trok dodelijke sporen over land, over zee.
De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht.
De getuigen werden de gevangenen van de dood,
dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee.
Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
zieltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.032 lachen om de clown van licht
iedereen heeft zo zijn doel.
plicht van gevoel
gevoel voor de mens.
heks of dominee
als je diep nadenkt
is men èèn.
altijd de uitdager.
altijd een drager
van degenen die niks weten.…
praten doen ze toch
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.516 laat de anderen toch praten; hun stemmen glanzen
als melkschuim; zij stelen woorden uit bermen
gooien die hoog in de lucht; wij echter lachen
er zullen redenen zijn waarom zwaluwen
niet liegen en waarom de geur van jou niet vervliegt
ik kan ze jou niet vertellen
net zo min ik weet of de wind een begin heeft
en de zachtste streling gemeend…
Verlangen
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
3.113 verlangen kent geen grenzen
spreekt in liefde elke taal
meer dan ik kan wensen
beleef ik haar verhaal
in gedachten verzonken
aandacht voor jouw lach
met passie gedronken
toen ik jou gister zag
het liefst had ik gezegd
jij bent Hans, is het waar?…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 Ik tover een lach op mijn vermoeide gezicht.
En stil voor mij uit noem ik zachtjes de namen
van hen, die ik dit jaar zo vreselijk mis.…
Vliegende non
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.292 Mijn tante Eugénie
liet mij paardjerijden
eerst op de knie en later
op haar rug, ik was drie
in het klooster, waar ze woonde
Ik hield haar stevig vast
door de gang van het convent
gezeten op mijn zwarte ros
"Genieke" hinnikte zij
mijn spontane lachen los
Ik draag haar met me mee
en soms als ik mediteer
zweeft zij in mijn zicht
onverwachts…
ultraviolet
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.106 wel hecht verbonden door dat huis
geen mens weet of zij ouder zijn
van regenbui bij zonneschijn
als zij haar neus de deur uit steekt
de zon door de depressie breekt
zit manlief lijdzaam op zijn kont
ziet zon juist als een onweersfront
plots schuift zij steels haar man opzij
zij weet zijn bui gaat snel voorbij
als zij haar stormachtige lach…
IJskoude
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
641 en blijf je hangen, urenlang
maar de woorden komen niet
vanuit je diepste wezen
Het telt niet
Al knip je
duizend kaarten uit
knisperend papier
en leg je kilometers af
in hoger sferen
en declameert in de vreemdste talen
de prachtigste gedichten
Het telt niet
De schitterendste verten
verstijven in de koude
van een geforceerde lach…
De moeder
gedicht
2.6 met 52 stemmen
20.108 Haar lach
tast mij in oog en mondhoek aan, breekt uit
zijn glazen kooi de kamer in en zwijgt wat
aldoor was verzwegen: dat ze begraven lag
onder de duim van een man, in een gat
waar een bouwvallige god het werktuig
van haar buik niet ontzag. Hij werd bewaard,
zij vreesde.…
handen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
954 je lijf
om te geven
te pakken
zwaaien
en te knijpen
handen, overal
handen
op de tafel
in je zakken
om mee te slaan
te doden
op te steken
sigaret of
groeteke
op de piano
handen die
spelen
met vuur
met jou
met de aarde
vuil zijn
groen
vingeren
en peuteren
handen
kijk
doe ze open
kijk nog ‘s
uw handen
eten en vrijheid
lachen…
‘k blijf van je houden
hartenkreet
3.0 met 26 stemmen
2.647 nooit geweest
en vind ik mij als uit een trance ontwaakt,
verlangend naar een volgende zwoele nacht
om oude leugens lievend te genezen
maar als j’ er bent weet ik met mij geen raad
al is het zonder jou alsof de wereld dood;
het vuur dat mij van jou laat houden
wil ik ontkomen voor dat ‘k mij branden kan
zo weifel ik al blijf ik willig lachen…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken
lente heeft het ijs gebroken
je bent weer bij me terug
mijn boosheid is verdwenen
het begrijpen is nog vaag
ik zag je zachte lach…
(L)even
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.028 vrind
Tevredenheid voor wie er nog in gelooft
Gramschap die de geest verdooft
Liefde en licht
Haat afleesbaar op een donker gezicht
Een nieuwe start of de herhaalde dagelijkse routine
Een after tea of stuurloos door de heroïne
Mensen lopen op de straat
Dat is wat ik zag
Een gewone dag
Zo gaat dat vaak in het leven
Een traan
Een lach…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 Dat ze twee ogen hadden, traan en lach,
dat ze geluk in tijd vertragen konden.
Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten,
hun klank van elke pijn genezen zou,
dat ze voor alle dagen : warm en kou
kleuren wilden als het blauw in luchten.…
stil maar schat
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.382 zijn met mijn lichaam bezig
de doodgravers maken grappen
mijn stropdas zit te strak
het is dat ik al dood ben
ik zou stikken in dat pak
aangekleed moet ik ter aarde
in een kist van beukenhout
pottenkijkers komen condoleren
ik heb ze nooit vertrouwd
'hij is nu naar het paradijs'
gaat er smalend rond
ik ben blij dat ik hier zit
en lach…
Twee mensen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.924 kleurrijke dromen uit stilte ontstaan
warmte vervult dit eindige leven
liefde nadert een kloppend hart
een mens verdiept in een hoger streven
rust vloeit naar aarzelende nachten
hemelsblauwe luchten om zacht te betasten
mijn hart roept de hoogste tonen
spontaan bekoord door jouw onverwachte lach
die jij aan mijn schuchtere wereld gaf
helende…
met schaamteloos verlangen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.437 het uitzicht zee
we zagen buien in
de verte komen, stilte
raasde wisselstromen
het overbruggen
van de blik
in de eerste schrik
ging toen de wereld uit
we stapten over
in gelijke tred
een nieuwe ruimte in
de tijd was even stil gezet
ik tilde sluiers op
zag jou, je lach
en ogen vol verbazing
of het wat gaf
je vinger raakte mij…
Ik uitvinden??
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.737 Want, al heb ik dan niets uitgevonden
en valt er van mij niets te verwachten,
één ding lukt me soms nog wel
en dat is mensen te laten lachen!
Dus laat mij in anonimiteit, m'n
eigen gang maar gaan,
dat uitvinden is toch niks voor mij,
je zal maar op zo'n pódium staan?!…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 Een blik, een woord, een lach, een zoen
Vlinders fladderen, harten zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 ik wil vluchten
in luchten met
donkere wolken
me niet laten zien
geen zin om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets…
gaat in drieslag af
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
777 dat anderen achter
donkere ramen kijken
opgeschoten jeugd
waar een verdwaalde
vader honkbalt met
zijn zoon onder het
kritisch oog van
vrienden en hij bedient
ze met twee deuken in
een auto zonder kreuken
gaat in drieslag af
de straat
van Jeroen Bosch
ze tollen hinkelen volop
krijten op de stoep
stappen in de hondenpoep
lachen…
Ooit
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
1.764 naar boven
Van ergernis tot liefde, écht niet te geloven
Ben ik nou gek op jou of niet
Mijn hart zegt van wel, mijn verstand vindt beter van niet
Ik heb moeite om wat ik voel los te laten
Als je toch eens wist, maar je hebt 't niet in de gaten
En toch weet ik dat je me heus wel mag
Anders maak je toch geen speelse opmerkingen met een lach…
geef geest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
675 er lopen geesten door mijn hoofd
raar waar en altijd iets beloofd
dat ze waken over mij
ze zingen liedjes in de nacht
geven een teken af en toe
een lach en nieuwe kracht
er lopen geesten op mijn pad
draaien aan mijn fantasie
gek zot tot de laatste dag
ze praten soms in mijn aanwezigheid
nooit afwezig tot de laatste stand
van water tot aan…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.301 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer op het veld
de hoofdrol in die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Uit ons plakboek
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.417 sterft de zon
nú wél als de nacht valt
nu jij hier niet meer bent
je gezicht nog sprekend
door mijn herinnering schalt
waarom verbleekt de warmte
nú wél als de nacht valt
nu jij niet meer naast me ligt
de dekens nog geurend
in mijn vuisten, gebald
waarom zoekt de liefde
nú wél als de nacht valt
naar vertier buiten mijn weten
jouw lach…
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 Bij elke glimlach klopt ’t hart in zijn keel,
en dan ontdekt hij dat de lach niet hem
geldt, maar de naast hem staande gentleman.
--------------------------------------
uit: Spiegelingen 1937-1938…
De plataan op het plein
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.472 Jij mag getuige zijn
van verdriet groot of klein
vriendschap huilen ruzie
vallen op een zere knie
Drukke kinderen en stille
roepen schreeuwen gillen
verstoppen hollen vliegen
lachen luieren liegen
Pootje haken pret maken
potje knikkeren of schaken
voetbal op het plein
vechten is maar schijn
Drie is teveel vier is beter
struikelen…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 Lachen dat eigenlijk
schreien wilde zijn.
Maar niemand hoorde het
toen haar mond
geen geluid meer maakte.…
wat nu
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.568 Lazen elkaars gedachten
wisten al van veel te laat
hoe we keken tot de eerste lach
het laatste kledingstuk ging uit
en naakt lichtjes huiverden
je was zo handig met schaar en lijm
touwtjes, veren en verbindingsstukjes
geloof en zorgvuldig meten
we kwamen na ettelijk pogen een meter
van de grond en trots dat we waren
tot we weer vaste grond…
Afscheidsreceptie
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
3.524 Neen, geen tranen,
hier zou blijdschap moeten leven
omdat het in zo`n draaiboek staat
zonder paraplu’s en zwarte mantels
onder regie in eigen stijl
wordt Moët & Chardon met zwaard onthoofd
bruisend als het leven sterft een lach
onderwijl speelt de coverband “Let it be” .…