Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14959 resultaten.

Sorteren op:

Meditatie

gedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 14.870
Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen doch overal het loerend water onder zee geen vis geen vin geen stilgezonken schip alleen het groen, het onbeweeglijk net waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen. En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik mijn blakende gedachte.…

Verdoofd

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 998
Vochtig verdrinkt het groen dat nu aanvaardend sterft. Schuilend in het flauwe schijnsel van de laatste uren, lijkt de tijd verloren te dwalen, ze kan de nacht alleen maar verder dragen. Verdoofd door de wind, overwint de stilte een ruisend moment van eeuwigheid en bedekt mijn onrust met een deken van eenzaamheid.…

De Bron

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 893
Wij hebben ons stilzwijgend, in de loop der jaren de luchten toegeëigend, die van de vogels waren eens in het begin, was het water van de vissen ook daar grepen we in, en zonder compromissen de bomen in het bos, we hebben ze vermoord het evenwicht van groen en blauw, gaandeweg verstoord op alles wat ons te pas komt, leggen we beslag en niemand…

’T WORDT T’ SAMEN GROOT.

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.304
De letters die men placht te snijden in de linden, En zijn van eerste aan niet in het hout te vinden; Maar kom je naderhand omtrent de groene bast, Zo blijkt’et dat het schrift gedurig groter wast*. Het kind, indien het ziet eens anders kwade streken, Ontvangt in zijn gemoed de gronden van gebreken.…

Windstil

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Windstil, een zon die straalt Kalm water, groen gefluister Net of alles 'n beetje draalt Wachten op stemmen in 't duister Als de zon dan langzaam zakt En lange schaduwen gaat trekken De schemering je emoties pakt Je geest zich aan de horizon wil strekken Dan pas is alles tijdloos Los van elke bestemming Lijken dilemma's belangeloos…

Proost

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Ogen groen van blauw in geel. De waas trok je rimpels recht en de rook bracht het verleden, verschaalt als bier en de cologne, waarmee je me wist te overreden. Ik zit weer in mijn kroegje, terwijl de ochtend van haar liefde zingt, die ik hier ooit heb gedronken en waar ik nog regelmatig op drink.…
oepsie8 augustus 2002Lees meer >

Hoge nood

hartenkreet
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.704
Ineens Welt het gevoel in ‘t lichaam op Het is weer tijd Je moet het kwijt de sanitaire stop die je bevrijdt Er is geen onderscheid in Hoog of Laag voor Rood of Groen Gewoon of kouwe kak Ze leiden allemaal aan de zelfde plaag Ze moeten het allemaal doen Op het gemak De rangen en de standen vallen weg Als “het” moet worden uitgevoerd…

Het winterkoninkje

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.226
’t Winterkoninkje heeft een klein bedrijf Helemaal is hij erin gedoken Van luxe was hij lang verstoken Voor zijn groen en zacht verblijf Met zijn smal en hitsig lijf In een bruin verenpak gestoken Zijn oogjes fris ontloken Zoekt hij wormen voor zijn wijf Hoe komt hij deze winter door?…
Paulina Damen18 november 2004Lees meer >

bloeiden een te vroege lente

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.325
ben ik de storm die takken brak het prille groen dat jij me gaf totaal verwoestte of wortelde je niet diep genoeg was de tegenwind waar jij om vroeg te veel voor je ontluiken kon je mijn kracht nog niet gebruiken zo schuchter in de knop we bloeiden een te vroege lente gingen aan elkaar kapot ik fluister langs de open plek het…
wil melker26 december 2004Lees meer >

knagende herinnering

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.472
de winter wordt lang killig nat grijs met zo nu en dan misschien onschuldig wit de lente was pas nog broeiend heet en om te steunen de tijd daartussen behoorde ’t frisse groen en ‘t kiemende verlangen van beloofde bloei nu verbleekt reeds weerspiegeling in plassen herinnering rimpelen vervagende beelden pijnvolle…
sunset28 augustus 2007Lees meer >

steeds vaker kleuren groeit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
ik zie de wei die jij en ik steeds groener vinden van nabij we bloeien bloemen in het gras dat ongemaaid steeds vaker kleuren groeit belegen plekken strekken zich in het verlaten ze wiegen op in samen praten met de zon jij bent mijn wilde blom in het groen-blauw van je ogen vind ik je overal, kom naar je toe wij zijn de…
wil melker4 september 2005Lees meer >

fladderen vlinders nog een laatste dans

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 972
in de zoele wind van zomers laatste kans rijpen de vruchten fladderen vlinders nog een laatste dans groen reikt langzaamaan naar geel, de bellefleuren kleuren naar oranje-rood deze herfst kent geen dood zij is een verder gaan in het cyclische bestaan dat de rust van winter eist de dagen korten en de ochtend grijst in lange spinnendraden…
wil melker6 september 2005Lees meer >

hun vlucht is pijlsgewijs

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
wieken met hun vleugels langs gebruikte lucht verklappen, zachtjes maar wel duidelijk de resten zomer hun vlucht is pijlsgewijs de kusten langs waar zee en zand voor ieder die daar strandt een golfjesmaal serveert van vis en schuim vleugels wieken klappen zachtjes verenonrust in de nacht de wei als nachtverblijf verkleurt van groen…
wil melker2 oktober 2005Lees meer >

als tijdlijnen in handen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 930
in je wanden als tijdlijnen in handen geëtst door je gedachtengoed je ontlook de aarde als een kale rots massa kartelde met puntig trots in ongenaakbaarheid passeerde je de eeuwenloze tijd je bent nu broos en zacht meegaand in koude nachten is je hardheid langzaamaan gebarsten een boom heeft je getroond je voedt het groen…
wil melker3 oktober 2005Lees meer >

zachte woordenwind

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
mijn glimlach voedt verdorde wortels welke lang het licht moesten ontberen ik vroeg me af komt er nog zicht op leven uit droge grond als het slechts op tranen kon teren ik koester de nog schuchtere scheuten blaas een zachte woordenwind langs het tere groen ik weet het zeker niets weerhoudt nog de langzame weg naar…

Westenwind

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Onstuimig raast de westenwind door straten en stegen je raakt verblind door hagel en regen bliksem en donder beangstigt een kind teistert het veld takken geknakt bomen ontveld woest zijn de golven van de zee sneeuwvlokken komen naar benee aangejaagd door de storm is snel het groen onder 'n witte deken bedolven ons herfstig gevoel…

Lelies in de lente

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.909
Lelies in de lente het leven krijgt weer kleur jij hebt groene vingers en ik koude tenen maar warme verlangens De zon gaat languit onder in een gloeiende noordzee glasplinters fonkelen net als jouw ogen bruine-suikerkristallen Lelies in de lente bloeien op het water waarin dromen verdrinken en geleiders roesten waar zuurstof verarmt…
Namasté14 december 2005Lees meer >

leven

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 930
groen liegt door bladeren winterbruin en perkament vertellen van in herfst verdwenen dagen karig de grond met sporen van wat zand in voegen tussen stenen aarde lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken en toch gestreeld door zonbeminde dagen streeft het omhoog in voorjaarslicht als een klein wonder in een godvergeten hoek lieft het de…

rouwmantel

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 655
weet je nog de appelboom het eerste groen en de plaats waar ik zat toen het daglicht van dode dagen uitgediept, steeds verzwegen, wachtte op de dans der rozen ik naderde voorzichtig, met vleugelslag, in grijze winterrouw mijn mantel verdroeg geen tijd enkel schaduwen in een te stil verdriet weet je nog onder de appelboom jij…

Wat stukjes blauw

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 864
verzamel dagelijks wat stukjes blauw uit kou in heldere hemel wit iets later donkere wolken die de nacht konden bevolken penseel het eerste roze in ontdekken hoe de zon haar rood laat lekken terwijl het prille groen ontwaakt kwaakt een late kikker nog verhaal jij bent erbij leest mijn teksten en samen maken we dit schilderij…

Zwart/wit

hartenkreet
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Ik zag opeens met andere ogen een foto in zwart/wit en zag haar ogen stralen echt een dametje met pit Haar bloemetjesschort kwam tot leven en ogen straalden groen voor mij was het opeens een kleurenfoto geworden en 'k wist wat ik ermee moest doen Ik heb een heel mooi lijstje uitgezocht plaatste de foto achter het glas mijn moeder op…
Moeke13 februari 2007Lees meer >

Op knisperende hoogte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
hoog kleurt geel tussen betonnen muren de onderkant afvallig groen jij waaiert bladeren op knisperende hoogte wervelt kleur in herfstoogsten maar rust dan als de avond valt en het tapijt je eindelijk bevalt mag ik misten in het ochtendgloren zo dat de zon zichzelf weer rood kan kleuren een klein detail ik loop buiten en de mensen…
wil melker5 december 2007Lees meer >

natuurlijk

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
de herfst schittert, kleurenpracht schilderachtig, valt rottend op de aarde terug naar waar eens was de winter slaapt berenbuik vol van zalm neen, dan de lente bomen en struiken dansen in groene jurkjes, fladderend in schier ontelbare nuances, veelbelovend en afvragend, wat voor jaar zal het worden de zomer zoemt lange bruine benen…
Fred11 januari 2008Lees meer >

Als ik kon Toveren

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.685
Zou 't klimaat evenredig verdelen met een constante temperatuur geen aardverschuiving, overstroming maar blauwe oceanen, heldere rivieren en een groene natuur. Zou nog véél meer willen maar m'n toverstok wordt warm verander nog even snel 't grote verschil tussen rijk en arm.…

je wiegt in wind

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
je was een knop die lente nodig had de winter al ontloken de groene bladeren nog niet gebroken wachtend op de zon ik zie je opengaan voor het eerst spontaan jezelf gevend in wat al die tijd verborgen is gebleven het wordt hoogzomer in de geur van eigen leven je wiegt in wind van warme woorden schrikt van het gevoel dat je ook anderen…

De gele kam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 919
En achterin, tegen ‘t blijvend groen op donker geroeste stam, in het wijkend licht zich steeds vernieuwend, een glazen beeld; "de gele kam".…
Gello24 juli 2004Lees meer >

je winterde in kleuren dood

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.063
ik vond je in de goot een plant nog zonder blad je winterde in kleuren dood het laatste wat je had ik nam je mee en schoonde je verleden je begon je weer te kleden in dat wat je vergeten was het prille groen ontlook uit ongeboren knoppen lente was niet meer te stoppen tussen takjes schemert rood je bloeit in zomers welbehagen ik spreek…
wil melker19 februari 2004Lees meer >

Ego

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 976
ze vraagt hem wie hij is en hij hij noemt zijn naam, een stad, een baan het weerzien met zijn zoekgeraakte beer dag één op school, zijn eerste zoen oma's lach, de cowboys in zijn kamer groene zee met moeder, vader, broer zijn mooiste goal, gesnik in ochtendmist de blik van hem die weet wat oorlog is zijn droom om ooit, om ooit een keer…

Dwalende gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 829
Ik zag een land van melk en honing met bomen rijk en groen. Ik zag een land met volle velden Zo was het schijnbaar toen. Ik zag een land vol vredestichters belaagd door storm en wind Ik zag een land met blije kinderen Al spelend, eensgezind. Ik zag een land met lammetjes en leeuwen heel vredig naast elkaar.…
Henk Bnis26 januari 2006Lees meer >

tulpt rood je mond

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 771
ik steek narcissen in je haar en blauwedruif je kuifje je tulpt rood je mond het groen streelt zacht je vormen rond in het samen wiegen op een zoele lentewind gaan we de winter eindelijk bedriegen ik krokus jou in pril ontplooien mijn warmte zal de sneeuw ontdooien kleur met mij het voorjaar in winters wit komt tot…