19028 resultaten.
de geur van gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 onze dromen
vielen uit de
lucht op het pas
gemaaide gras
ze doofden als vanzelf
we harkten na
een tijdje gras en
dromen bijeen
een zanglijster
landde ritselend
in de groene wand
van het klimop
met een helder lied
riep hij ons op
niet te vergeten
we zwegen alleen
hij vloog naar de
groene vuilnisbak
en floot daar zijn…
De nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Dan streel jij mijn ogen, en voer je mij mee in al je dromen.
Tot aan je sterrenhemel.
Iedere keer weer laat jij mij komen, en laat jij mij weer dromen.
Hoe fijn of ondeugdelijk ik uit mijn dromen komt door jou, dat is voor jou even.…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
straatgedicht
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.195 Zijn antwoord ging helaas verloren, ze kozen een
andere weg.
Maar de opmaat wist me te raken
vooral de toon waarop het werd gezegd.…
zomerkusjes
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
833 deze zomer
is er een van onderbroekjes
verloren in het gras
de lang bewaarde kusjes
komen nu goed van pas
heel de dubbele-wanten-winter
heb ik alles opgespaard
vanaf begin december
tot de koeiestaart van maart
nu is het kolenhok leeg
vliegen kevers door het open raam
het koolwitje fluisterde
vanochtend nog je naam…
ze wolkten hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 ze wogen wichtig
verloren lichter
golfden water
naar de zee
braken branding
schuimden witter
schreeuwden met
de meeuwen mee
verjoegen strand
en stormden straf
het jagend zand
uit eerste hand
ze wolkten hemel
in een blauwe bries
zongen luid het
rauwe zeemanslied…
Leraar ontmoet Conny
gedicht
2.5 met 117 stemmen
41.649 Ach, wat had ik graag
nog eens om haar van Kees van Lint verloren!…
Brood en spelen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
859 hij speelt sax met
vingervlugge toets
urenlang een rustpunt in de
stadskakofonie verzamelt hij duiven en
wat mensen om zich heen hij geeft ze
brood en spelen
en als het plein de eerste avondkleuren vangt
glijden fluwelen klanken van melancholie van ver
verdriet misschien om dood of een verloren liefde
weg met de zomerwind…
Vervloekt
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.449 haar ogen
één blik uit hen
en alles is verloren
alle zorgvuldig
voorbereide zinnen
alle kalmte en concentratie
eigenlijk doet zij niks
kijkt alleen maar
zegt of hoort geen kwaad
is zo vreselijk blij
een bekend gezicht te zien
zij glimlacht sereen,
vol van vertrouwen
en ik ben sprakeloos…
Werkelijk
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.687 Zware zuchten zweven zonder ziel
en
zwerven zachtjes zonder zien
Vele verlangens vluchten vrezend
en
vliegen vol verloren vleugels
Wegdrijvende wensen wenen wachtend
en
wankelen werkelijk woordeloos
Hongerig hunkert het hart
Naar
blind beminnen
Getekend groeiend
in
een mens…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.619 Op 't eind berusting toen je ons verliet,
'n glimlach van herinnering door tranen vol verdriet
Dood is 'n zekerheid in dit leven,
zelfs de oudste boom zal 't eens begeven
Maar jouw wortels gaan nooit verloren,
want zie,'n nieuwe kiem in 't ochtendgloren...…
ijsbloemen
netgedicht
2.8 met 27 stemmen
2.770 Als bloemen konden huilen
Dan zijn mijn bloemen blauw
Dan ruik ik niet de fijne geuren
Dan voel ik slechts de kou
Gegrepen door vertwijfeling
Lijken zij van steen
Mijn bloemen zijn bevroren
Mij gaat verdriet door merg en been
Mijn lief die ik moet missen
Mijn dierbaarheid
Mijn steun
Van wie ik hou
De kleuren zijn verloren
mijn bloemen…
de fluistering breekt....
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.654 waar die fluisterende stem,
het zingen der wind
als een lied vol liefde
bekoren wil
weerspiegelt een ster
in gelaten tranen
de glinstering breekt
haar duister gevoel
overheerst beklemming
de troosteloosheid
waar toekomstdromen
niet langer zijn
flakkert een briesje
stormwind aan
haar liefde verloor
fluisterende woorden…
wiekslag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.076 de wereld draait door
alsof je nooit vertrok
wie weg gaat, wil zich
soms verzwijgen
toch wacht een duif
op verse kruimels brood
laat haar wiekslag horen
en bij de deur lonkt nog
je naam, zo gewoon
zo vertrouwd
maar het huis voelt leeg
en koud, geur en warmte
voorgoed verloren…
Doornenkroon
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.239 Verloor
Geheel onterecht
Zij wanen zich
Kampioenen
Hij vraagt zich slechts af:
'Zullen zij echt sterven
met een waar, echt
schoon geweten'?
Waardigheid zal ik
Echt nooít verliezen
Tegengesteld aan hen
De proleten…
Herfst in de stad
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
939 Boom in de stad
Verschiet van kleur
Het herfstig blad
Ligt voor de deur
Daar waar jij bent
Daar wil ik zijn
Er piept een tram
Over het plein
De markt is leeg
Ik haast mij door
Een stille steeg
Nadat ik hier de weg verloor
De zon is uitgebleven
In de beslagen ruit
Zie ik jouw naam
Geschreven…
de weg is kort tot aan de nacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
631 de nacht valt
uit het landschap
van donkere stemmen
dof waaiend en vergrijsd
wanneer ongevederde vuurvogels
zich op mijn keel storten
en het laatste uur in mijn lichaam
wekken, meedogenloos over
huid verloren
ik zal eeuwig leven, van
alles afgesloten, de dragers
en de dag
er is niemand meer
die de regen en mijn spreken
in…
Scheve tongen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
888 tenen krommen
in aangeprate schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
iets te hooggespannen
ogen verloren glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
photographs & poetry
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.424 voor een enkele herinnering
het hele huis overhoop gehaald
van zolder tot kelder doorzocht
maar helaas niets gevonden
een vergeefse zoektocht
naar die ene foto
in ouderwets zwart/wit
van jonge mensen in tegenlicht
daarom dit versje geschreven
als substituut voor het kiekje
dat verloren ging maar had kunnen
getuigen van geluk van…
Pit
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.429 De dood die onverwacht kwam
Hij speelde mededogen
Ik keek rustig in zijn ogen
Hij dacht te winnen toen hij nam
Met hem verdween de stille rouw
Twijfel troef zet roem in gang
Van pril begin tot durend lang
Kaarten zonder harten vrouw
Leven, omdat ik niet verloor
Ik geef het nu zelfs door…
gesprek met een oudere vrouw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 ze zit naast mij,
ik zie haar onzekerheid
maar ook haar gram
onlangs verloor zij haar zwager
herinnering, te vroeg gestorven
echtgenoot
veel kwam terug,
maar niet de aandacht
die zij nodig had
ik zie de eenzaamheid
ik tracht te troosten
we praten over de dood
en genieten van de zon
ik steek mijn hart onder haar riem
op een bank…
Echt
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
997 Jij hebt mij nacht
en dag gegeven
jouw harmonische vibraties
in
hard gespeeld zakenleven
als de natuur tijdens
een windvlaag
mijn controle verloren
-liefdesrelaties
jij mag het horen
nooit verheven
nooit gemist
maar nu...
écht aan mij gegeven
is mijn harde bovenlaag
gestaag gesleten.…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
999 Het parcours was nat
het regende lichtjes,
ik stierde op een zwarte schim
zichtbaar in verloren lichtjes.
M'n benen stappen argeloos door
voeten benen droogjes mee
water streelt m'n hoofd
't gutst in het riool.
Zo'n zee van rust.…
als je kan zwijgen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
967 als je kunt zwijgen
wees dan stil
gesproken woorden
zinderen na
waardering verloren
misschien nooit gehad
je mening verwoorden
delft langzaam een graf
waar kwetsende woorden
dieper raken
pijn wordt gevoeld
door alles heen
zal men zwijgend
gehuld in het niets
luisteren naar woorden
ze galmen na…
Kreunende handen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.178 In verlaten vlaktes
verliest de eenzaamheid
haar verzwolgen echo
Verloren in stervende ogen
ontstaat er uit haar tranen
een ontzaglijke stilte
In schamende nachten
verspreidt zich
haar donkere vrees
Kolkende schreeuwen
druppelen door haar vingers naar
een langzaam einde
In harde tranen
sluipt de dood in
haar kreunende handen…
verstorven gemis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 als het gebroken licht
zich plooit naar
het romaans venster
valt ook de stilte binnen
vult de ruimte zich
met mijn afwezigheid
van aardse zinnen
het niet ervaren
van mijzelf
vertaalt het machtige
niets
doordrongen in
ieder gewelf
een glazen pilaar
opgericht terzijde
van een verholen nis
is mijn verloren ik
verbeeld als het
verstorven…
Het water wast
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 zo voel ik mij verloren soms
gelijk een schip in storm
vechtend
stoer
de kop geheven
kolken vrezend
hoog
tè hoog voor het begrip
dat niet meer reiken wil
naar niets
ik wacht
en zie…
diep herrijst en explodeert
tot nevel angst omhult
met achting vult
water wast
mijn leven…
de leeuw was lang een beest
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
599 verlaten in de wind
er is geen kind dat
nog met wuppies speelt
die tijden zijn geweest
teloor gegaan daar
in een ander land dat
nu de overwinning feest
de leeuw was
lang een beest maar
krabte eigen poten open
en moest mank uitverkopen
toch zijn de manen
nog gewild door anderen
gevild heeft hij aan
majesteit nog niets verloren…
Windgeurig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.664 Liever
had ik
deze ene keer
de wind niet mee
gehad
Haar
heerlijke geur
kon ik helaas
net niet meer bijhouden
daardoor
Voor
mij uit
werd ook meegevoerd
wat haar laatste woorden
waren
Ach
was ik
zelf de wind
zodat er niets verloren
ging
Ik
vormde wolken
van haar woorden
verpakt in sensuele goddelijke
geuren…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…