7604 resultaten.
Hoeveel?
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.296 Licht als lachen, droef als wenen,
zingend door de dagen henen,
baande ik mij een eigen weg,
deed ik goed, o liefke, zeg?
Alle wondren van vertrouwen
wil ik in uw ogen schouwen,
nooit heb ik genoeg bemind,
zwerver, dichter, wereld-kind.…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen in een vaag ballet
houterig zijn de figuren neergezet
in een verloren glans
vermoeid door deze laatste kans
het vonkt niet meer
in traagheid die
toch nog respect afdwingt
een lieve lach…
leiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
615 Wel je kent ze wel
mensen die jou het liefst
zien vallen
Kunnen ze lekker lallen
lekker je leven verknallen
Als ze maar kunnen klagen
zeiken roddelen en
steken in je rug
je kent ze wel
van die types vol met
haat
die vragen hoe het met je gaat
en keihard lachen in je gelaat
Deze wereld zit vol met slangen
ze zitten in een diepe kuil verscholen…
Eindeloos verliefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
817 Verdriet heeft geen overlevingskans en een lach wordt met angst verdoofd.
In stilte word ik wakker en kijk naar jouw hoofd.
Jij bent de persoon die mij een nieuwe dag heeft beloofd.…
waarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.101 vandaag was weer zo'n dag
je bent weer heel alleen
ik ben er nog maar ja
je denkt waar moet dat heen
niemand die op je wacht
en niemand met een lach
je gaat weer ergens heen
maar o een lange dag
je komt er op bezoek
maar o ze zijn zo druk
je zit erbij,lacht en denkt wat doe ik fout
maar ja misschien wordt ik te oud
ik weet niet…
Dood
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.176 Mijn peinzen kan de vreemde dood niet loven
Die me u welhaast voor steeds genomen had:
Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat,
Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven.…
Muziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
970 Gewone mensen spelen
hun hart ligt er in
je kunt wel zien
ze hebben het naar hun zin
Ik word er vrolijk en tevreden van
de klanken komen aan
doe maar mee, laat je gaan
je komt er blij vandaan
Vol passie op een bepaald moment
het sleept je met de tonen mee
even geen zorgen, geen pijn
ik zing met de band mee
Er verschijnt een lach…
Na regen komt?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
640 Tussen de donderbuien door,
waarbij de flitsen met genot,
de mens liet schrikken zonder pardon,
weten we toch weer,
dat niets onvoorspelbaarder is
dan ons eigen heerlijke herfstweer
Wat loop ik graag in een forse bui,
de stralen in mijn nek, ja lach maar,
een ander vindt dat misschien wel gek,
maar een forse bui, op haar en hoofd,…
er zij schaduw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 of men wil of niet
vaak blaast wind
stof door het hart
het bevuilt verlangen
houdt het licht apart
en maakt ogen dof,
gevoelens blind
soms ben ik stuurloos
en weet niet waarom
dan kiest de dag
zijn eigen plan
dat het verstand
verre van volgen kan
en mij verstookt
van een enige lach
of kieren dicht naar buiten
met een duister gezag…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 Elke dag mis ik je lach
Elke dag mis ik dat ik bij je was
en nog aan je dacht
Elke dag mis ik dat je me niet wou
en toch gaf je kracht
Feller dan de felste zon
Stralen je beide ogen
Feller dan het felste vuur
Voelt mijn liefde verborgen
Voeten glijden over hout
Blote voetjes, warm noch koud
Benen glijden door de lucht
Billen dansen…
Springen, de meeuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 moeite
Bereikt heb, op weg
Naar de vrijheid
Die voorgoed zal zijn -
Als ik me klaar maak
Voor de sprong door de
Bitterkoude lucht
Verschijn jij daar opeens,
Met vrolijke ogen
En zacht oranje snavel
Knik je mij bemoedigend
Toe, met een blik die
Zeggen wil: Jij dacht
Dat je hoog genoeg was,
Hoger dan wie dan ook,
Maar ik lach…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 Reden genoeg om voor jou in slaap te vallen
de toekomst koos voor ons een andere weg
jouw lach laat voor mij de nacht snel vallen
dat jij ons universum in perspectief blootlegt.…
Hartslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Met die herinnering van jouw tevreden lach
nu jouw hartslag verder reist in de nacht
blijf ik je ritme grenzeloos volgen tot het eind
waar jouw levenslicht weer tot mij verschijnt.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 't Zou het einde zijn van de regenboog
Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…
Je ogen spraken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de dood
je onderhuids raakte
maar je ging niet
met hem mee
wij begrepen
dat jij het niet lang
meer zou maken
je bleef praten
tot je stem als
waterval vertraagde
en je ogen spraken
later pakte jij
de handen in
een woordloos
samen zijn
een bedankje
voor het delen
van de ergste pijn
wij zagen
in het afscheid
nog een lieve lach…
Mysterieus
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
779 ik krijg geen vat op jou
jij mysterieuze vrouw
je hebt speciale trekjes
zoals ook die binnenpretjes
wanneer je kijkt naar mij
dan voel ik wat gevlei
je ogen branden vuur
en je lach is puur natuur
je woorden laten dromen
maar zover kan ik nooit komen
op die plaatsen ver van hier
voel ik in gedachte het plezier
je bent net zoals het…
Turend over de oceaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
564 Daar zit ze, tot opeens een man haar roept
kom nou meis, je wordt drijfnat
ze schrikt op, peinzen verdwijnt op slag
op haar gezicht een brede lach.
Ik kom!…
Hoe te poseren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.314 Lach zacht, vlucht niet,
kijk niemand aan.
Alleen die van de overkant die achteruit
om meer en achteruit en achterover
slaat en schiet en alles neemt
in schaapjeslucht.
------------------------------
Uit: 'Raster', nr.59, 2000.…
Spiegel van de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de grove vezels
op de rug van het tapijt
zijn gemaakt op het
trotseren van de eeuwigheid
in grijze stof
verbinden zij hun
schoonheid met de aarde in
het dragen van de werkelijkheid
tijd en plaats
bepalen in grote lijnen
het weefpatroon dat opgevuld
wordt met persoonlijke structuren
in voortborduren
zien we ogen en de lach uit
het…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 roepen of wenken
zo ik dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment al dan niet
door de ziel of het heelal
of door eigen vlees opgewekt
in een lach…
mijn schepping van het Wad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 van de regen
ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand - de bruidegom
van mijn Wad - het feest der occulte bewegingen
lifte mee op het deinen van haar wang
eens zag ik Neptunus die haar als maagd
wou nemen, zijn drietand ontbloot die fier
ten hemel rees, doch zij herlaadde haar wapen
en ontschoot in een hemelse lach…
dat jullie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
927 het is lang geleden,
dat ik jullie zag,
de tijd is weggegleden,
soms met een traan, soms met een lach,
elke dag vraag ik mij af,
hoe het verder met jullie is gegaan,
komt er een eind aan deze straf,
zullen we ooit weer tegen over elkaar staan,
jullie hebben mijn nummer en email,
zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar,
toch zijn jullie…
Nieuwe intriges
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
728 nog draagt
stilte het verdriet
van woorden die
niet begrepen zijn
blokkeert
misverstand de
spontane lach die
mensen elkaar geven
waar ontmoeten
altijd feest moet zijn
woelt onderhuids
de pijn van onbehagen
verkeerde vragen
kunnen zomaar
een heftige emotionele
crisis veroorzaken
toch heeft de zon
de lucht geklaard
is verdriet…
Er is te veel ruis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 waarom dansen wij
niet meer voluit
voel jij mijn hand amper
als ik je warm begeleid
waar zijn de rozen in
jouw haar omkranst met
een lach uit de mooiste
mond op het westelijk halfrond
ik heb ze vergeten
er is te veel ruis door het
moeten weten van alledag
we keren terug naar hoe alles was
waar verbazing en schoonheid
de triggers…
Parasitaire symbiose
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
502 een zwaai
ogen en een lach
vingers die nog reiken
aan wat eens was
de hoek om
dan uit zicht in
leegte die altijd gevuld
werd door jouw blik
er kaatst geen
spanning meer in het
opgeloste perspectief
de nasmaak is niet lief
nog voordat grieven
zich manifesteren in de
uitleg van het gebeuren
wil ik niet gaan treuren
maar mijn…
Torens van babel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 torens
van babel
maar niemand
was er ooit thuis
zij kozen
voor muren
in scheiding
van wolken
hebben geen
buren genaast
wel haast
om elkaar
te ontwijken
nooit mocht er
iets van enige
warmte blijken
er waren
slechts blikken
uit donkere ogen
die een schuw
contactvermogen
lieten zien
talen zongen
hun eigen lied
met lach…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers
bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht
bij het langsgaan, ondanks het terugkeren
van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon
't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach.
De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.…
tot wolken spreken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 na het dutje bij de koffie
smaken koekjes anders nu
al smullen zingend en lachend
de kinderen van onze kinderen
mij hun liefste geluiden ooit
altijd nog klopt mijn hart
als bij die eerste keer
toen ons de prille liefde
lieve woordjes fluisterend
ons elkaar nestelen deed
nu zijn het de wolken
aan wie ik stilletjes vertel
dat ik lachen…
De oase
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
500 aura
bij haar verschijnen
met vibratie warmte en
onnaspeurbare effecten
pas later bleek
dat haar talenten
oplossingen straalden
voor momenten die
geen perspectief meer
gaven voor gewone zaken
zonder winstbejag
voorzag zij mensen
van voorspoed als zij
het door onverwachte
stapeling van pech het
voor even slechter hadden
haar lach…
Stilte tikt
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
441 soms ben je
gewoon even weg
zegt niet waar
jij bent geweest
en echt weggeweest
ben je eigenlijk niet
je zit naast me
in de stilte die je
normaal eigen is
voel aan je hand
dat je uitgetreden
bent in vage lach
er zijn daar
geen spinsels of
enge dingen die
gaan zingen in
een brekende seance
vol vreemde dansen
jij zoekt
vindt…