9588 resultaten.
Net...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 Net geen stilte
Zacht gesnik
Op de achtergrond
Van mijn huilen
Net geen traan meer
Want ik ben zo op
Zo op van dit
Dit alles
Net geen kus
Alleen op het voorhoofd
Omdat de twijfel
Zo groot was
Net geen knuffel
Omdat het allemaal
Mijn eigen schuld
Zou moeten zijn
Net geen honger
Beelden maken
Me zo verliefd
En daarom zo misselijk…
waar niets alles is
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
802 weemoed kleurt de lucht grauw grijs
snijdt littekens in mijn ziel
maar hoog boven winden
spreidt meeuw haar vleugels
hoger steeds hoger draagt zij de pijn
ver boven ruimte en tijd
geen stilte geen lawaai
niets is alles - alles is niets
haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen
op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon
terwijl tussen…
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de storm zachtjes zwijgt
de aarde keert zich dromend om
nu het weer adem krijgt…
Het nieuwe jaar schreeuwt
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
749 het nieuwe jaar schreeuwt
als een beest in de stilte
in werping van schaduw vooruit
het baart en ontvangt
en vindt zijn weg vanuit het vruchtwater
in een vuurwerk van duizend–en-een-nacht
het sleept zich voort in een eeuwige glimlach
en etaleert zich in verzachtende beweging
als een jong meisje in nieuwe kleren…
melkmeisje
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
802 levend verstild
tegen de lege muur
tedere gebaren
zorgend koesteren
licht omstraalt jou
alledaagse madonna
bezig met het leven
het daaglijks brood
je voorname eenvoud
maakt je onvergetelijk
straks komt het kind
met vragende blik
je zult het voeden
liefdevol omhelzen
met zachte handen
die altijd zullen zorgen
in deze intieme stilte…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 jij door de ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.172 De stilte in de regenton na regen
schijnt de zon
alsof ze zomaar kon
bewegen
als het schrijvertje zo vlug
dromerige kringen heen
en terug.
De dwaling in de druppels
als duizenden onbekende gedachten
vormend tot een waterval van
ongekende melancholie.…
dé waarheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.508 eert dit, gij allen
het is de enige waarheid
hier geponeerd om mij te gedenken
want uw woorden zijn hol
zo bol ze staan van fouten
ongezouten persiflages in de marge
zoiets hallucinerend bekomt niet
dan met enkele tijd isolatie
mij is immers de waarheid
en niets dan de waarheid
zo helpe mij iedereen
die niet tegen mij is
en de stilte…
maria
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 boven de heuvel buiten de muren
trekken zwarte luchten
voor een bloedrode zon
in de stilte de doodsangst
het hijgen van de gebrokene
de van god en mens verlatene
zijn kreten beroeren de hemel
doen spotters lafhartig lachen
en raken de moeder in het hart
het zachte snikken van haar
die hem eens koesterde in de stal
klinkt door tot in…
Ruis in regen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
650 jouw afscheid vult gaten
van eenzaamheid
die uit het zicht hoorbaar
vreten aan vlees en botten
van vlinders in de kamer
die in de schemering blijven
rustelozer dan ooit tevoren
de nacht draagt
mijn raam voorbij de wind
verder dan het koele laken
dat vleugels snijdt tot
smalle repen verten
mijn ogen wekken stilte
als langzaam…
Mijn liefste
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.915 Zag je het licht,
het dwaallicht
van de sneeuwvogel
Zag je het,
toen het broze blauw
van de zomerluchten brak
in de scharlaken stilte
van de valavond
Ik droomde je naam,
betoverd door de klank
van zijn wondere lied
Toen verdween hij
in de ijle nevels,
ver achter de heuvels
van stille hoop
In het schrijn van mijn hart
rust de…
nachtvers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 in het gehuil
van blitse wagens
dit duister dient niet
om te slapen
er moet overdacht
in de nacht beslecht
dat bij zon alles goed
of toch genoeg verlopen
volgens wat verwacht
hij neemt zijn pen
getuige tot verstillen
van wat geweest
voorbijgeraasd alweer
en af te leggen kleed
voor de naakte rust
waarnaar zo lang verlangd
de stilte…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
Laat een keer nog.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.359 Hoor hoe leeg
is de stilte.
Hoor hoe, "hij is"
veranderd
onontkoombaar
in, "hij was"…
Stonehenge
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.197 Stonehenge, mensen die
gehuld in geladen stilte
de zonnewende bezweren
in het goud van een dag
die mysterieus wil zijn
Stonehenge, dobbelstenen die
door de tijd hun ogen verloren
nadat ze kunstig neergezet
door een reuzenkind vergeten
in de toekomst kunnen kijken
Stonehenge, het eiland
waarrond de politie een cordon
tussen de gelovers…
koning winter
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.476 Koning winter
wanneer kom je
met je betoverend
witte winterkleed
waar blijf je met
je heldere nachten
je fonkelende sterren
waar we zo lang op
moeten wachten
waar blijf je
met je maagdelijk wit
besneeuwde takken
die glinsteren
in de gouden zon
Oh, ik wou dat ik
toveren kon
waar blijf je met je
winterse kou
je serene stilte
koning…
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht
onze droefheid stilt…
Om wie? Om wat?
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.522 Toch blijf ik je bezoeken
Jij bent mijn lieve schat
Zonder jou is er de stilte
Zonder jou is er geen feest
Ik zal eeuwig blijven denken
Aan hoe je vroeger bent geweest…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
verkracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.902 toen zij in stilte uitbrak
schreeuwde zonder woorden
sloten zijn vingers om haar nek
drukten haar strijd weg
haar ogen rolden
angst en alsof bevrijd
een wereld zonder gevoel
een nacht voor blinden
toen lag zij stil
zoëven streed zij nog
sloeg heel haar lichaam
bruut zocht hij zijn weg
geen hartstocht, geen liefde
een idioot gevoel…
uit de zee van ons twee
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
795 krachten
ver voorbij de horizon
jij, nee wij,
het vliegen verdween
met de lucht, niet op
de vlucht ergens heen
zonder mensen
zijn wij wensen
lenen tijd en bestaan
uit de zee van ons twee
de blik is ontmoeten
raken wordt maken
want aarden is weten
en ervaren van veel
los van krachten
de machten voorbij in
het proeven van stilte…
kleine kristallijne zonnestraal
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
820 jij kleine
kristallijne zonnestaal
dwaal door de ruimte
ploeg een voor in de tijd
van de schaduw daarachter
door snelheid bevrijd
in jou
dansen stofjes
op de stilte van wind
in de rust van het denken
die zijn kleur
in herinnering vindt
jij brengt
het licht en de
warmte vandaag
je schijnsel is vaag
maar weerkaatst
in het raken…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 Je zegt dat de rozen van
vandaag zijn uitgebloeid,
dat de herfst loopt te wenen
in de schaduw van je lijf
Je zegt dat de stilte nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 Wachten is zijn trouwe kameraad
die hem niet vergeet als de stilte
hem weer vraagt wat hij heeft bereikt
nu zijn benen hem dragen naar
de rust die hij verafschuwt
omdat ze hem oud
en eenzaam maakt.…
Maken de man
netgedicht
3.6 met 59 stemmen
32.390 Uitbundig voeg ik mij in ‘t gepluimte
jubelend over hoe hij mij heeft bejast
en verdwaal dan in de ruimte
waarin slechts de stilte past.…
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Soms trad in deze buldering ineens een stilte in.
Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam.
Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel
opnieuw verstrijken kan. Hij kreeg de tijd!
Hij kreeg de eeuwigheid.…