6777 resultaten.
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 Het vuur
knettert
laait
het rook
dwarrelt door de lucht
Een indringende geur
het vuur dempt je humeur
gedachten staan stil
opgaan
in de sferen
het vuur
stemt je tot mediteren
Laat je voelen
dat eindigheid
er is
het vuur
dat blijft branden
voor altijd
geeft warmte
daar waar je in kou lijdt
een geborgen gevoel
bij eenzaamheid…
Vakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 pogen bleke blanken
in het lachende licht
van de zomerse zon
op een kleurig kleed
tot Afro te verkleuren
hun wens is te bruinen
van tenen tot kruinen
en blond beige te vullen
met kroezende krullen
niet velen zullen
van kleur verschieten
een vakantie vindt
men gewoon genieten
men zal dan getint
vervellen en pellen
aan het gevoelig…
het leven.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
537 zonder verstand,
als ik om mij heen kijk,
tevreden met alles om mij heen,
voel ik mij werkelijk heel rijk,
nee ik voel mij nooit alleen,
ik heb jou mijn lieveling,
de rust diep van binnen,
mijn jeugd was een vereenzaming,
maar met jou zal ik het geluk nog innen,
door jouw liefde gingen mijn ogen open,
kom ik terug in verstand en gevoel…
Kochaniaanse liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
533 Ook je glimlach, even minzaam
En je haardos lichtgevlamd
Mogen wel mijn ogen strelen -
Al dat schoons kan niet verhelen
Waar ik 't diepste naar verlang
Wat is het dan, zul je me vragen
Vol ongeloof en ongeduld
Het is de liefde in je woorden
Die van binnen zich onthult
Als de meester van je daden
Daar wil ik naar blijven talen,
Mijn gevoel…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Mijn ogen en mond zullen dit gevoel vergezellen,
er bij 't krieken vandaag wellicht meer over vertellen.…
dichterlijke octrooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 het restant, de overblijfsel van de zomer
staan in schril contrast met wat ik
erover wil schrijven, kleine vergaar
dingetjes vallen in het niet
bij het schrale gevoel
waar dit seizoen op broedt
ruwe regens smeken de grond
om zeeën van verdriet aan te maken, armoe
hangt aan de twijgen en de geur van gaan
is een binnenkomer voor de late gast…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 schaduwen
op het behang die
ons de adem dreigen
te benemen
voorbij
pijnlijke herinneringen
getekend als artisjok
het
opgekropt gevoel als
een beestenboel
blijft hangen in onze strot
de uitlaatklep verstopt
en dat we dan:
juist dan , vaak tot de beste
prestaties kunnen komen
in het diepte punt van ons leven…
Nederlanden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 Dit landschap onder torenhoge luchten
ik wil die grootsheid jaarlijks ondergaan
en raak door rust en ruimte aangedaan
mijn ik gevoel verkleint en staak mijn zuchten.…
Delen met het natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Delen wij het natuur het zelfde gevoel?
Doen we het genoeg om het natuur te beschermen?
Stop met online bestellen, zo kunnen duurzaam leven.
Natuur is mooi als we het iets aan gaan doen!…
Alleen onze zielen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
607 was het een zegen
als vaste bezoeker kwam jij in mijn ziel wonen
dagen en nachten bleef ik ook van jou dromen
hoe kwam jij door een net op mijn verre wegen
wij gingen door een sterke deining begeven
tot meerdere liefdesgolven ons gingen doorstromen
ze sloegen een bres van jouw ziel naar de mijne
het gaf een wonderlijk en overheerlijk gevoel…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 Diep van binnen blijf
je toch een spin, die altijd haar
eigen web zal spinnen als vangnet
voor gelouterd zelfbehoud, en blijf
je nonchalant als ik jouw wereld
binnenvlieg om in mijn eigen spinsel
te blijven hangen in een duivels gevoel
van verlangen, een mengelmoes van
vrees en vragen.…
Poly - of monogaam?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 maar gedreven door de mysterie van het
kloppend hart, wordt de euforie niet anders
dan bij de afgrond van de diepste smart en in
hoeverre de dichter de juiste toon aan zal slaan ,
z’n klank te horen die in zijn gekozen baan
die bij z’n wereld past, als een opgejaagde vis
uit de gelijke vijver zal moeten delen, om dat
het unheimische gevoel…
Rapsodisch
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
695 Voici, monsieur Ravel:
Vanuit een gevoelige ondertoon
klimt uw violist naar zijn kunnen...
Strijken is een zwierige zaak.
Trillers en passagewerk
sieren de levenslustige.
Op een kinderlijke wijze
soleert hij boven een orgelpunt.
Toch kan hij het maar niet laten
even luidruchtig uit te halen!
Pizzicato krabbelt hij terug.…
Het hoeft niet zo te zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Ik heb menig boom aangeplant vanwege
de slagregen die ons deel waren in leven voor even
maar mij echt vervelen, dat gevoel ken ik niet.
Geduld is als een bloem die niet
in ieders tuin dagelijks spontaan groeit,
die ons mensen niet als tuinmannen boeit
om het wekelijks als bloembed te koesteren.…
Koningsdag 2020 en de tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Wat is dat nou, vraag ik mij af
dat gevoel, die emotie door
het Wilhelmus, ons volkslied
de Koning, ons staatshoofd
om 10 uur, op zijn Koningsdag
‘t Concertgebouworkest speelt digitaal
en digitaal kent geenszins akoestiek
het maakt me even heel nuchter
dat dit niet zo had gehoeven hoor
ik hou m’n mond dicht, zing niet mee
met zijn vrouwen…
Ondanks alles….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
422 Ondanks alle voornemens
vermommen we als een
excentrieke diersoort,
waarbij de voortplanting
vanuit het instinct wordt
gemotiveerd dat de resultaten
voor onze nazaten, het op z’n
minst een betere opstap hebben
tot een hoger doel, wat scoort is
te zwak uitgedrukt, geprojecteerd
in een gevoel tussen materie en
afhankelijkheid wat wordt…
KLEVER EN KLEVERIN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Een klevertje ontmoette eens een kleverin
ze was erg mooi; hij werd verliefd op haar
Hij vond, ze is voor mij dé prima vriendin
leven zonder haar, is nauwelijks denkbaar
Haar gevoelen leken even vol liefde te zijn
Ze meende, wat een schitterend exemplaar
Ja ze kusten ook urenlang in de maneschijn
dat kussen duurde zelfs langer dan een jaar…
het Wilde Weste(rwolde)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 beter
dan elke 100 meter
een verkeersdrempel
nerveuze controle
drukt zijn stempel
in Westerwolde terug
is het achter de rug
heradem, voel je vrij
in deze streek
ontspan je zo
in levenstempo
van opgejaagd
naar cittaslow
rust, traditie
energietransitie
leven van het land
over de Ruiten Aa
van steen op steen
naar de overkant
meer gevoel…
De zelfde boei?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
585 loeit uit een scheepshoorn van
beide zijden, de tegenstelling
van het doel, staan alle voeten
in een niemandsland, de oevers
gescheiden tot aan de overkant, de
littekens te begrijpen, te omarmen
als tektonische platen van verschillen
drijvend nader tot elkaar, een brug
te bouwen om niet meer op te halen
die kleine tevens grote stap gevoel…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
ONGEHINDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 's Heren wet wil zwervend én honkvast waren,
ruim denken en minnend gevoel ontvangen,
zich groter dan de rede verklaren.…
Een vliegje gered van een wisse dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
576 Dat worstelen tegen iets wat je niet aankunt
ook als je maar een piepklein vliegje bent
gaat mijn gevoel te boven.
Ik plukte voorzichtig het webdraadje,
waar ze in vast zat en kreeg het los,
ineens zat ze op m’n nagel, nu was ik de klos
nog steeds niet bevrijd van dat plakspul
liet ik haar bijkomen.…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Een gevoel van vrijheid, haast onbeschreven.
Natuurlijke schoonheid laat het water leven.…
het podium vieren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 in het theater van jouw volle leven
slingerend tussen de vele emoties
horend bij het moment in de tijd
speel jij altijd liefst jouw eigen rol
gelijk een clown zijn masker draagt
plooi jij steeds het gezicht in de sfeer
die past bij het ogenblikkelijk gevoel
van blijheid tot soms vurig verdriet
jouw spelend leven van harte vierend
dartelen…
Soms even schikken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 eigen taal en
staat of gaat
jij kent hun
afkomst spreekt
de dialecten en
weet de context
van hun bestaan
jij hebt ze niet
verzameld wel bij
elkaar gebracht in
soms even schikken
tot alles past
in het wennen
aan alles om je heen
was het van twee
kanten communiceren
lukt nooit alleen
jouw manieren zijn
inventief gevoelig…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 een oneindige leegte
genoeg kans om hem op te vullen
maar toch wil ik dat niet kunnen
de leegte steekt
maar geeft een gevoel van veiligheid en rust
niemand die iets weet
over al mijn leed
ooit ga ik zeggen dat het me speet
hoe ik al mijn problemen verkleed
dagelijkse twijfel
moet ik mij openstellen?…
zoals hij me raakt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 ik jou reliëf
even niet zijn, de
laatste dagen waren
als scherven die nog
moesten bekomen
van de harde realiteit
dat we maar éénmaal
in hetzelfde water kunnen
zwemmen - blijkbaar is
mijn perceptie gedrogeerd
met hypochondrie, hetgeen ik
altijd met humor wist te omzeilen
maar klaarblijkelijk is het gebeurde
zo intens dat mijn gevoel…
LIEFDE IN MIJN HART
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
633 Als kolkende lava
Zo voel ik de liefde
De hitte van het genieten
Het schaamteloze gevoel
Waar de horizon lonkt
Om daar te verdwalen
Heerlijk de weg kwijt
Laat dat gebeuren
Waar kleuren helder zijn
En zoenen om je heen vliegen
Waar ritmes heerlijk klinken
Lopend in een schilderij
Waar haat niet kan aarden
Waar oorlog geen kans maakt…
LANDDUINENZIEL
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 De bloeiende heide
is vol paarse snippertjes
die omhoog en
naar de verte zien
terwijl ze dicht
op elkaar dringen
met honingzoete liefde
boven het zachte purper
tonen lage vliegdennen
hun wijd donkergroen
strooien voldaan gevoel
over het geribbelde veld
wijzen steeds tevreden
naar de verandergrage lucht
daarnaast geeft het felle geel…
Een eigen tijdpad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 autonomie gegeven
of alles met het nodige
respect bejegend
wel geroofd en
leeg geplunderd
vernietigd en gedood
zo hebben wij veel
te lang met onze
omgeving geleefd
de knop gaat om
in eerbied voor en
met alle respect
in gelijkwaardigheid
om samen de wereld
leef-en bewoonbaar
te maken in elkaar
begrijpen en verstaan
in emotie en gevoel…