inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68510):

Al buldert de wind

Mijn ogen zal ik nog niet voorgoed opslaan,
al zijn ze vannacht plots met schrik vervuld,
is er werkelijke onrust in mij komen wonen
die met alle macht het wankele wilde tonen.

En waarom die uren eensklaps zijn gekomen
zo mijn denkruimte thans hebben ingenomen
ongevraagd hebben zij wellicht iets geveld,
heel stilletjes met 'n vreemdsoortig geweld.

Betreft het een door de tijd gevallen beeld
vergeeld en kromgetrokken onwennigheid,
dan wel 'n herinnering uit de allervroegste jaren
uit een ooit vertrouwd toevluchtsoord bij gevaren.

Is het een slotsom, regel voor dit huidige leven
mag het toekomstgericht ons inzichten aangeven.
Mijn ogen en mond zullen dit gevoel vergezellen,
er bij 't krieken vandaag wellicht meer over vertellen.

... serie: gewoon leven ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 11 Mar. 2019


Geplaatst in de categorie: emoties

2.0 met 1 stemmen 33

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)