9635 resultaten.
Adembenemend
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.888 In de stilte hoor je
af en toe een krak
van een verdorde tak
en geurt de adem
van het bos.…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 De stilte stijgt naar het hoofd
Het einde niet in zicht
Van elke vorm van vrijheid beroofd
Achter gesloten deuren komt geen bericht
De ogen gesloten, niet langer verlicht
Het waakvlammetje langzaam gedoofd
Geen actie die nog looft
Geen uitgang waarvoor je zwicht
Gevangen in vergetelheid
Van je eigen schaduw het spiegelbeeld
Niet langer…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
de lijkenmars
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.759 in de mars der lijken
voert grauwheid de toon
het dof gekletter der botten
kent geen verschil
tussen armen en rijken
op muziek van de stilte
waggelt men voort
door de donkere steeg
van de ijzige kilte
her en der sluiten
kornuiten zich aan
om het peloton
te versterken
met wezenloze botten
zo gaat men voort
donkere gaten tegemoet…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 je was al stam
toen ik je raakte
mijn benen amper het
jonge lijfje konden dragen
bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
Zonne Stra
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Steevast sta ik
seconden te tellen
als taal struikelt
over z'n zin
bungelt huichelt
verder knikt
Telkens vallen
falende stralen
middels spraak
als hinderlijke steken
in de stilte;
de ketsende klanken
kloppen steeds weer
aan het oude zeer
van zwak glas
en jonge ogen
Maar het ligt ook aan mij,
leg de dolk naast me neer,
ik kijk…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte
nooit heb ik de muren geweten
alleen stilte…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
696 geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte
nooit heb ik de muren geweten
alleen stilte…
Het wit papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
924 je bent
de woorden kwijt
maar stilte blijft
haar letters
steeds dicteren
je kunt je niet
meer concentreren
op de tekens
die verschijnen
op het wit papier
het scherm hier
staat vol met
vreemde talen waarvan
je de betekenissen
niet kan binnenhalen
geef mij je hand
laat ons samen schrijven
zo kunnen we
de onrust uit de…
Je bracht bomen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
796 ieder uur
sleept de hemel
naakt
het dodendoek mee
over doorkruiste nachten
schaduwengelen krassen
planken
tot stilte zich herhaalt
op grijze, afgeleefde
grond
zonder
me aan te raken
en zonder een woord
zocht jij wat
werd omgebracht in mij
voordat mijn strakgetrokken
handen zwegen
en ik het hoofd afwendde…
Tot ooit weer eens
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.006 -Wij hadden vrienden kunnen zijn- Stilte valt.
Ik heb je mens gekend, van de Boze gehoord. Jij
slaat sjaals om de waarheid tot asfalt.
Verzakt de stad nu, in het panorama,
maak jij het leven weer speels, mannenkind, zo als toen?
Het ga je goed ginds, amalgama!
Jeremy…
als ............
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.202 halen
ik zou de allerhoogste berg willen beklimmen als ik je zo bereiken kon
ik zou mijn leven er voor willen geven
als ik je kon vasthouden
nog heel even
ik droom je heel dicht bij mij
en als ik 's morgens ontwaak is het voorbij
nooit meer vlinderkusjes
nooit meer je stem horen
je aanwezigheid heb ik verloren
en oorverdovende stilte…
de avond
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.440 de ochtendlucht was water op rode bessen
de avondzon een kers op brandewijn
ik hoor dwarsfluiten in mijn minnekozen
ergens moet een lied ophanden zijn
gewiegde vruchten in een strelende stilte
in late slaapwandelende geluiden
ik doe moeite om ze vast te houden
verzen komen aanstromen in pianospelen
maar ik ben bang voor schuimende nachten…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Is schone schijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.046 je rotst
in ongenaakbaarheid
maar in de stilte
hoor ik dat je splijt
onder de hete zon
als ik rust
je warme voeten
heb gekust dan
zijn we samen thuis
in eigen eenzaamheid
daar waar jij kiert
de nachtelijke tranen
vangt breekt vorst je
langzaam open slopend
omdat er kilte huist
jouw ongenaakbaarheid
is schone schijn
daar waar…
onverklaarbare liefde
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.641 slechts eenmaal in jouw armen mogen liggen
jouw zachte lippen voelen tintelen op mijn huid
die tere liefdeswoordjes horen, of stilte zwijgen
en samen ingehouden huilen omdat te mooi is
het kan niet dit mag niet en heeft geen zin
hierna is de passie vervlogen, jij leeft door
en ik zal sterven aan een verbroken belofte
omdat de buitenwereld het…
Wolvenmeisje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
667 Binnen deze kaders is zelfs de stilte te voelen.…
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 naast mij rust
de wind fluistert
hoe zij was die kust
bijna raak ik aan de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De tijd geef ik momenten
die beginnen met dezelfde
boodschap
en wensen die ik verzamel
omdat
ze de stilte niet verjagen.
Zo is de nacht een palet
en ben ik de schilder
die wacht
op de schilderingen
en antwoorden die
hij mag beminnen zolang
de nacht hem
niets anders vraagt.…
geen etiquette
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 geen etiquette
in de gaten van stilte
huilt het kind van morgen
in gerafelde eenzaamheid
de stukken uit de middag
maar vanmiddag vielen
snippers eierschaal omlaag
gras kleurde tot kunst
geboorte werd begrafenis
de zon doofde in de asbak
de thee met chloor
smaakte naar bestoven tantes
ik voelde me gevangen achter tralies…
Net...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 Net geen stilte
Zacht gesnik
Op de achtergrond
Van mijn huilen
Net geen traan meer
Want ik ben zo op
Zo op van dit
Dit alles
Net geen kus
Alleen op het voorhoofd
Omdat de twijfel
Zo groot was
Net geen knuffel
Omdat het allemaal
Mijn eigen schuld
Zou moeten zijn
Net geen honger
Beelden maken
Me zo verliefd
En daarom zo misselijk…
waar niets alles is
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
802 weemoed kleurt de lucht grauw grijs
snijdt littekens in mijn ziel
maar hoog boven winden
spreidt meeuw haar vleugels
hoger steeds hoger draagt zij de pijn
ver boven ruimte en tijd
geen stilte geen lawaai
niets is alles - alles is niets
haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen
op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon
terwijl tussen…
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de storm zachtjes zwijgt
de aarde keert zich dromend om
nu het weer adem krijgt…
Het nieuwe jaar schreeuwt
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
749 het nieuwe jaar schreeuwt
als een beest in de stilte
in werping van schaduw vooruit
het baart en ontvangt
en vindt zijn weg vanuit het vruchtwater
in een vuurwerk van duizend–en-een-nacht
het sleept zich voort in een eeuwige glimlach
en etaleert zich in verzachtende beweging
als een jong meisje in nieuwe kleren…
melkmeisje
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
802 levend verstild
tegen de lege muur
tedere gebaren
zorgend koesteren
licht omstraalt jou
alledaagse madonna
bezig met het leven
het daaglijks brood
je voorname eenvoud
maakt je onvergetelijk
straks komt het kind
met vragende blik
je zult het voeden
liefdevol omhelzen
met zachte handen
die altijd zullen zorgen
in deze intieme stilte…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…