8773 resultaten.
Bebloed ongebroken
netgedicht
2.2 met 33 stemmen
2.898 Voor eens en nooit weer wacht ik kijkend naar boven
Bebloed ongebroken, de veroordeling af
Ik ben in de kerk, waar de priesters geloven
In de macht van het schandblok, en bekering door straf
Het onwetend oordeel, welk vandaag wordt geveld
Zal verschoond of beschuldigd, mijn leven doen keren
Geen straf zal mij deren, noch de eisen gesteld
Want…
je schaduw speelt de hoofdrol
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.555 belichting zullen ze verdwijnen
dan gaat haar stem weer voor
ze spreekt van echt
terwijl jouw emoties figureren
de sterkste zal triomferen
ze weet van goed of slecht
jij ziet publiek
dat hunkert van verlangen
maar je laat de liefde zich
verhangen in een strop verdriet
zij lacht om ironie
schampert met sarcasme
hoe lang moet ik nog wachten…
Gril
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
6.993 Wij rennen ras naar het altaar
onze honger kan niet wachten
vleselijke liefde te betrachten
boterbrief daarvoor, aldaar
Leg sintelstenen openbaar
bid wiens ook hoger machten
om dit kippetje te slachten
eer de schrans met huid en haar
Rook likt lucht vol ziltekruid
wit van maagd`lijkheid berooid
als ze zacht door sluier sist…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 Eens heb ik de dalende zon gevraagd
te wachten,
eens heb ik van dichte nacht-schaduw
het luchte, vluchtige vlieden beklaagd -
en nu! - en nu! -
Nu glijden de tijden zo langzaam aan,
de dagen, de tragen, ze willen niet gaan
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.…
HET HOUTEN KRUIS
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.054 Liefdevol is hij vertroeteld
waakte over hen dag en nacht
nu van ouderdom gestorven
houdt hij nooit meer over hen de wacht.
Het enige wat nog herinnert
is dat kleine houten kruis
wat er bij dat hoopje aarde staat
achter het schuurtje bij dat oude huis.…
het laatste contact
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
3.234 al weken ligt ze daar
roerloos op haar dood te wachten
en als je dan bij haar komt
haar eigen manier van oogcontact
een glimlach in haar ogen
wordt nooit meer voorgelogen
als enige over
en er niet meer willen zijn
de laatste keer contact
een dag voor haar dood
haar ogen spraken boekdelen
zonder te praten
alleen maar te kijken
zag je…
mijn kettingen in paren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.909 we legden ketens parallel
gebonden als we waren
de jouwe blonken fel
mijn kettingen in paren
een nieuwe wereld maken
het vermijden van de pijn
om anderen te raken
schakelde voorzichtig zijn
in woord en beeld
ontsnapten zo de dagen
liefde werd in kus gemaild
wachten was niet te verdragen
we droomden kleur
schermden warmte af en
met…
in overgaaf kon laten gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.001 bloed
valse sentimenten hebben
nog een jarenlang tegoed
je bouwde met de dagen
een wereld van bestaan
waarin je niet kon zingen
je in overgaaf kon laten gaan
je flat is opeens woning
het uitzicht slechts een raam
de drempel was vergeten
nu stoot je je eraan
je voelt de draden trekken
knipt jezelf uit het huis
weet dat open armen wachten…
Trage dagen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.032 Ik vermijd de klank van het licht en
wacht tot jouw stem zich weer ontvouwt.…
Voor jou en mij
poëzie
3.3 met 19 stemmen
5.292 Zie ginder die twee gouden vensters,
Daar wonen wij -
Daar wachten twee lichtende vensters
Op jou en mij.
Zie, die duizenden sterretjes stralen
Al naderbij - -
Kind! kind! ál die sterretjes stralen
Voor jou en mij!…
mijn kleine engeltje...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.340 Maandenlang was ik vol verlangen
Wachtte ik op het moment dat ik je kon kussen op je wangen
Het noodlot sloeg keihard toe , het mocht niet zo zijn
Alles wat ik nu nog voel is de leegte en de pijn
Je werd geboren, maar ik moest je gelijk weer laten gaan
Het enige wat ik nog kan laten zien is een grote traan
Het is zo ongelooflijk stil, je…
Laat mij maar
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
2.557 Ik wil je even niet kunnen horen of zien
maar alleen zijn met m'n eigen gedachten
en als je na een tijdje terugkomt
zal ik gewoon hier zitten wachten.…
geboorte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.607 de straten van mijn jeugd
Zoals eens
mijn moeder mij
bij de hand nam,
ondersteun ik nu haar
terwijl we teruglopen
in de herinnering van de tijd
Een winterse hagelbui
drijft ons onverwacht
in de beschutting
van de bomen in het park
waar ik haar bescherm
tegen de elementen van de natuur
In het donker staan wij
moeder en kind
te wachten…
Hopen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.438 Dit wachten heeft een naam.
Het is een soort zitten op een bankje,
boven op een duin.
En dan: turen in de verte,
kijken naar de hemel, turen in de verte.
Een blik op het horloge
getuigt van optimisme over.
Er klinkt getoeter.
Een schip, een schip met een anker.
Oh, teken van.
Dit is een test, een toets,
een oefening in geduld.…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Die als uit stof herrezen,
zijn sporen achter laat,
als eersteling geprezen
van wat te wachten staat.
De wind draagt door de velden,
de roep van de heraut:
het Lam heeft overwonnen,
zijn tempel opgebouwd.…
ochtendziek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.532 veel liever zou ik blijven bivakkeren
in het geborgte van de dronken nacht,
de baarmoeder die mij wil accepteren
zoals ik zelf niet kan waar morgen wacht.
tevoren zou mijn leven zijn volbracht
als ik mijzelf des nachts kon aborteren.…
muren en glazen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.356 hart gebroken
als nooit tevoren
niets is nog lief
niemand is thuis
het is het geluid
van duister
dat kruipt onderhuids
vannacht wou ik dood
geen kleur meer
zo verdoofd
niemand is thuis
enkel nog zwart
leeg is mijn hart
hard is de steen
dat vastzit
aan het been
zo ziet de dag eruit
de dag
alleen
nooit meer vooruit
ga alvast
en wacht…
rilbeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
562 beweegt hij trager dan voorheen
kruipt zonder infuus
langs de wand, ik leg hem buiten
in aarde donker waar hij
spartelt wacht, de dood veracht
wat heb ik gedaan?
©…
Eeuwige vlucht vooruit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Gedachtegang heeft maar ruimte voor
verwerking van één gedachte tegelijk
ik hou het even bezet door knipperen
met m’n ogen; herinnering in de wacht
valt uiteen en komt niet weer spoken.…
Tuin om jou
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 omwoel de aarde met je wortels
tussen monarda en kardoen
vertraag de hartslag van de aarde
mijn ranke juffertje-in-'t-groen
Schik dan het blad van de accantus
als een groen deken om je heen
en laat je geuren me bedwelmen
je pracht voor mij alleen
en ieder jaar zal ik je zoeken
maak ik de grond vrij waar je stond
en zal ik heel geduldig wachten…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 spiegelbeelden
waarop een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan het beeld
dat de volle maan nu weerkaatst
spiegelend bij elke volgende stap
zet je masker af en spring voluit
wacht…
Grasmaaier
gedicht
3.3 met 19 stemmen
15.689 De gedachten gaan hun gang,
maar niet hun eigen gang
zoals een grasmaaier die voor je uit gaat
als je erachteraan loopt
nu je niet kunt slapen
wacht je:
tot wat er in je hoofd gebeurt zijn eigen vlucht gaat nemen
val je niet in slaap
of je kunt niet in slaap vallen
of: kun je je niet in slaap laten vallen
wat is het
je laat je voeten…
Van Dam tot Heuvel
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
1.732 Hoorde ik vannacht nog in mijn dromen
je verklaren dat je zonder mij verdwalen moet
en dat geen TomTom je thuis zal brengen,
Wacht ik vandaag weer op die vraag die nooit zal komen
terwijl ik voor mijn woorden boet.
Van Dam tot Heuvel, liefste.
Van Duin tot afsluitdijk en terug.…
Prentjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
712 Maar wacht, vannacht als ik een groots sonnet zet…
dan komt daar vast een illustratie bij!
Petrarca schreef ook weleens een sonnet.
Al zijn die, vergeleken met mij toch brij…
Illustraties kreeg hij nooit, noch internet!…
geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 stil verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren
ze tonen ieder hun gezicht
de statigheid van zwaargewicht
de geur vertelt per deur verhalen
passanten moeten tol betalen
ramen geven slechts een vluchtig zicht
generaties hier zijn voor het geld gezwicht
bomen dromen langs de grachten
vogels zitten op de zon te wachten
die gaat…
Ik geen ballen, Jij geen lef
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.826 sta ik voor je
kleiner dan ik ooit zal zijn
Kus me
Vergeet, verban, verlaat je angst
morgen zal zeker nooit komen
bundel je verleden en werp het in zee
en verzwelg jezelf in betoverend dromen
Hier sta ik voor je
met meer hoop dan ik ooit dacht te hebben
Je kust me
Draaiende kolken onder mijn huid
wissen de sporen van het verloren wachten…
Patatje mèt
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.459 De mayonaise lekker smeuig
geur verleidt, mijn buik geniet
daar op het Damrak, Amsterdam
voor echte Vlaamse friet
Een vieze vent, lang niet gegeten
ziet mij smullen, kijkt en wacht;
ik stop met eten, lik het zout
ik kijk eens terug en lach.…
Ik hou van de manier
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.308 Ik hou van de manier waarop je praat
waarop je denkt en wacht.
Ik hou van de manier waarop je rijdt
waarop je werkt en zit.
Ik hou van de manier waarop je fluistert
waarop je mij aanbidt.
Ik hou van de manier waarop je je kleedt
waarop je knipoogt en masseert.…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 In bewondering voor de wolkenstraat
Een weergaloze onmetelijkheid
Waar geslacht en pracht geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen…
het ritme van de regen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 dan een huis
vol armen en benen
de tijd van geen tijd
luchten wisselen en wenen
leven blijft verrassen
je denkt ik heb het door
maar alweer is het me
een paar stappen voor
onverwacht gul getracteerd
in de wieg een nieuw wicht
in je lijf een ernstige kwaal
toekomst krijgt een nieuw gezicht
tijd gaat niet meer vooruit
het lange wachten…