11834 resultaten.
Zo in het vage
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
695 krultangen
moderne hitte
tweehonderd-en-twintig volt
pijpenkrullen zijn weer in
zullen wij samen, jij en ik
nadat we zijn gescheiden
door ouwehoeren,
want wie wilde praten
een stickie roken
spaceverruimen en ruzieloos
ieders`weegs gaan en ons kind
laten schommelen wippen en draaien
zullen we alles in het vage laten..…
Zinloos gevoel
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
962 Sodemieter op
gefilterde emotie
door het cognitieve hersencentra
ongevraagd genesteld
in frontale hersenkwab
-Mijn kop-
mag niet voelen
een mens gestort in winkelcentra
voel niet……
het hongerige kind
bommenregen
en sssst
niet schreeuwen
rustig beredeneren
apaiseren-kalmeren en beweren
dat het allemaal wel gaat
'overgevoelig mevrouw…
Fantoom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
603 de laan wordt allengs smaller
bomen stappen kleiner langszij
wanneer het oog blijft puilen
is het waas der waan nabij
geen vogelkreet bekrast de lucht
er zijn slechts wolven, zij huilen
vlucht, vlucht, ijlt de noordenwind
verdwijn uit dit verdichte woud
in de ruimte sluimert het kind
zijn bed voelde nooit zo koud…
poppenstoet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
641 -druppels
uit al mijn lichamen
dringen het kind binnen-
morgen zou het gaan varen
ver weg van de grijze pantalon
en het openscheuren van de donder
op zolder, van de minibomen langs het treinspoor
dat de seizoenen deed vervreemden
van het kunstlicht, ratelend
en zonder pardon
morgen
zou het gaan varen
in de namiddag, licht en…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij
op die ene late oktoberdag
hoor je de kinderen…
herfstbladeren
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.040 Mijn haren in de wind
Mijn gevoel als een kind
Mijn hart dat hier de weg vindt
Wat begon met lege gedachten
Begon te veranderen als de natuur
Met zijn mooie blaadjes op de grond
Drukke zware dagen
Veranderden in lichte en zweverige maanden,
Want alles ging voor de wind
En tijden veranderden snel
Maar het mooie gevoel
Bleef rond mij…
Wennen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.557 afscheid,
weer alleen en onbemind
nee het zal nooit wennen
pijn, verdriet, verlies en spijt
omdat ik verwaarloosde
die ik zo liefkoosde
die ik zo liefheb
mijn allerliefste kind
voel je door mij bemind
ik zal je mijn liefde weer geven
door
dit gevoel
ontdekt
ooit zal het wennen...…
Schorpioen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.037 't Is eerder dat ik haar liefheb
haar gedartel ontroert en
me als een kind zo blij maakt.
Bij het onvermijdelijke eind
zie ik hoe zachte weemoed
zich aankondigt als in haar
ogen het leven wegloopt.
Een keuze was er niet.
Een weg terug is er voor haar
net zo min als voor mij.
Zo zijn wij.…
stil
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
945 stiller dan de diepste stilte
kouder dan de ijzigste kilte
eenzamer dan ooit
meer verlangen deed ik nooit
warmer dan de heetste zomer
sensueler dan de slaperigste dromer
liefdevoller dan het kleinste kind
kleuriger dan het fleurigste lint
waardevoller dan de mooiste schat
dieper dan de zwartste kat
echter dan de grootste waarheid
wanneer…
Stofjes
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
938 Verwarde gedachten
stofjes in mijn hoofd
Dromen zijn verneukt
niets is zoals beloofd
Mijn hart is vol twijfel
emoties de overhand
Dubbel denken malen
in pure chaos beland
Ik wil zal en ik verlang
naar rust en tederheid
Vertrouwen en warmte
samen zijn voor altijd
Een steen in mijn maag
kwetsbaar als een kind
Elke waarheid vervaagt…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 spreek met mij
in deze defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof…
Verjaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een eerste zonnestraal
geeft het naderende voorjaar
zijn eigen koude schaduw
hij, die gewond, maar vol overgave
los moest laten om daardoor toekomst
te derven zag intens verdrietig
kinderlijke woede verschijnen
onwetend dat jaren later
de eerste narcis vrolijk
de laatste vorst weer
uit de grond zou trekken…
De schaamte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
594 mag ik je ongeschonden
raken waar ogen en haken
zijn ingestudeerd
het kind heeft geleerd
om netjes te leven
geen geheim bloot te geven
ingeprent is de schaamte
die dat gevoel onderdrukt zij
breekt jouw vrijheid onthoudt je geluk
ga van jezelf weer houden
ik wil je zo raken dat wij
alle ogen en haken achter ons laten…
Kom je morgen terug
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 je lach is
kinderlijk onbevangen
als ik je zuurtjes geef
je handen spelen
met het zakje dat
stiekem aan je vingers kleeft
woorden zijn
verdwaalde wolken in
een altijd blauwe lucht
jouw zon schijnt
zonder zorgen want
jij hebt tijd in alle rust
toch schrik je als ik ga
na een kus vragen je ogen
kom je morgen weer terug…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…
in stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 hoe je zachtjes slaapt en hoe
je zelfs mijn hand niet wilt, wit
en weggetrokken in de waas van niets
rechtop steunt de stoel het oude lijfje
niet veel groter, dan het kind
dat in haar ogen nestelt
langzaam steelt de dood jouw immer grijze haren
uit de wirwar van vandaag
mijn hart bloedt
witte dochtertranen langs jouw stille wang…
Straatvrees
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
588 Overal om hem heen prijken
lege gezichten
starende ogen
monden die bewegen
kinderen die spelen
maar hij durft hen niet te horen:
alleen geluiden van het stadsverkeer
de rechte straten op en neer
razen in zijn ogen.…
Zaagselsporen …. (3)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
600 “ Ieder is het kind van de
rekening zijner daden.”
S.Freud
HTTP://www.pamapoems.nl…
Het begin...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Als het begin nooit is begonnen
Nooit ontdaan is van de druk
Nooit verlost is van de verwachting
Nooit is bekomen van de angst
Nooit is aangestoken met de euforie
Niet heeft geleefd om te mogen zijn
En is wat openheid niet uitsluit
De geslotenheid niet uitbuit
Maakt het als een onbeschreven blad
De geboorte van een kind
Dan heerst daar…
De rest blijft grijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Heb even tijd voor mij
En zin en wil later
daar geweest laten
Wees geen geest van een kind
Maar een geesteskind
Zo mooi en briljant bedacht
Muze ben je lief mooi meisje
Mijn passie inspiratie
Schaarse momenten in grootse compilatie
Ogenblikken zo verbluffend
Lamgeslagen woordeloos
Maken moed en praten hopeloos
Mijn hemel
Jij bent…
De rest blijft grijs
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
706 Heb even tijd voor mij
En zin en wil later
daar geweest laten
Wees geen geest van een kind
Maar een geesteskind
Zo mooi en briljant bedacht
Muze ben je lief mooi meisje
Mijn passie inspiratie
Schaarse momenten in grootse compilatie
Ogenblikken zo verbluffend
Lamgeslagen woordeloos
Maken moed en praten hopeloos
Mijn hemel
Jij bent…
Ga , maar niet te ver
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.883 Als ik aan je denk mijn kind
als is het nog zo kort en gauw
voorbij, ik zal nooit vergeten
hoeveel ik van je hou
als ik droom over jou
spelend in het gras
kan ik alleen maar denken
ik wou dat jij nog bij mij was
als ik verder probeer te gaan
voorbij al mijn verdriet
word ik toch herinnerd
aan dat je mij verliet
als ik denk, ga nu…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
JIJ, JOU en Respect
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
806 Zeg maar U
als jij dat vindt,
zeg maar jij
als U vindt,
dat het gepaster is
om jij te zeggen,
maar hoe ga je
in vredesnaam
kinderen uitleggen
dat jij,
ineens U
moet worden,
’t Zit ‘m niet
in de woorden
jij en U,
nee,
het zit hem in alles
wat ernaast staat,
dat is precies,
waar het bij ’t jijen
en jouwen
niet…
Driehoog
gedicht
3.4 met 9 stemmen
6.517 Driehoog in de Amsterdamse
binnenstad denk ik terug
aan de rots van Gibraltar,
een flonkerend speldenkussen
door de zee omhoog getild
naar laag hangende sterren
terwijl ik terug dacht aan
het plaatje van een bult
die opstak uit een blauwe vlakte,
dikwijls bekeken door een kind
vol vage gedachten aan later
dat nu vroeger is.
-----------…
Het slappe koord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 ik heb er alles aan gedaan
om te blijven staan
op het slappe koord dat leven heet
geboorte en dood verbindt
van baby kind naar de volwassenheid
totdat je de grond weer bereikt
vaak was ik uit balans
maar kon dat met fixeren op
het verre doel weer repareren
zag de rafels in de lijnen komen
wist de realiteit vol met dromen
zou er aan…
Nooit meer gebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Als kind en puber
bad ik soms best
lang. Geen idee nu
waarom, want er is
nog steeds honger
ziekte en de dood
Oorlog ongekend
Ongehoord de strijd
tussen goed en kwaad
Duivel die op de aarde
pist; hoewel hemelse
rust alle kwaad zijn
gang laat gaan, bloeien
bloemen boven wolken…
frêle levensdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 waar haar spiegel water raakt
in kleine passen beelden schept, voorwaar
haar zachtste zelf laat zien
danst ze
lichte teugen adem
als een zeepbel boven kleur
duizend vadem diep
de wereld schiep een beeld, een kind
uit harde stoffen
doch haar stolsel liep uiteen
slechts door mijn hart
getroffen…
Begraven boeken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
632 Je hebt een boek
begraven onder sneeuw
bedankt een overleden vriend:
Het hoofdstuk over liefde
bestaat slechts in wind
die waait en aait:
Een droom voorbij
de witte wereld verandert
jouw ratio in dat van een kind
je roept en schreeuwt:
Een eeuw nabij
je schrijft en blijft
ook zonder vriend
je voelt en streelt:
Jouw meeuw en…