7886 resultaten.
Zo straks de dood door deze deur mocht treden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.550 Zo straks de dood door deze deur mocht treden,
neerdalen langs de trap of kloppen aan het raam,
mij wenken zou en daarna noemen zou mijn naam
en zei: Volg mij, uw leven is verleden -
hij zou geen lang en moeizaam overreden
van node hebben voordat ik het drukkend haam
van een vrijwel mislukt bestaan, besmeurd met blaam,
afleggen wou en heen…
Loof God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Loof God in Zijn heiligdom
Loof Hem om Zijn mogendheden
In de hemel als ook hier beneden
Loof God, loof Zijn naam alom.
Loof God met de trom en fluit
Met bazuin, cimbel, tamboerijn
Dat het ter ere van God mag zijn
Loof Hem om Zijn wijs besluit.…
Schaarste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Die mierse zondag nam ik,
je trapte me onbesuisd en ongesuikerd
m'n comfortzone uit,
de trein naar het Poolse oerbos.
Onderweg Dostojevski’s badnotities lezend,
telde ik zielen en dorpsoudsten,
dutte ik kadansgewijs in
en droomde van wolven in Bialowieza.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Loof God
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 Loof God in Zijn heiligdom
Loof Hem om Zijn mogendheden
In de hemel als ook hier beneden
Loof God, loof Zijn naam alom.
Loof God met de trom en fluit
Met bazuin, cimbel, tamboerijn
Dat het ter ere van God mag zijn
Loof Hem om Zijn wijs besluit.…
Vreemde eeuwigheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.433 ik kreeg zijn naam, ik kreeg zijn huis.
ik mocht een beetje sterven van verdriet
en hij wist het niet.
er is die onmetelijke kracht,
een eindeloze lente en het houden van
het huis, van elke steen,
van elk gremeltje grond, van alle
groenen in het gras. het is wat ik wil.
het is alles wat ik ooit was.…
een zonnige ochtend
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.161 planting, het uitstellen van zelfmoord
de romankunst, heldendom, lafheid, liefdes
als lieveheersbeestjes bijtend, als vliegen
wegvliegend naar ander aas
de rest is wat wij verdedigen
wat vernield wordt
de republiek of het koninkrijk
het dagelijks brood of althans
het gat in de maag
dit gedicht
-----------------------------
uit: zonder namen…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 ik zie het sterrenlicht
voel de diepte van
onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 Omdat mijn Heiland bij mijn naam mij riep
en heeft gezegd, dat ook voor mij zal dagen
het leven, dat Hij in zijn sterven schiep!…
liefde zonder kleren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
564 veel schelen
hij denkt gewoonweg altijd simpel
wil enkel en alleen maar bootje roeien…
grapje... nee, laten spelen met zijn wimpel
verleiden en heerlijk stoeien
rampetampen en gaan van bil
althans, in zijn verankerde gedachtenis
dat is wat onze vriend hier wil
Casanova's en hun beruchte geschiedenis
voor hen was liefde enkel maar een naam…
Uitnodiging
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.598 Met name aangaande
Rimbaud. Ik zou best willen. Tof man, maar
gezien het feit dat ik al jarenlang als een
kluizenaar leef en in het echt geen vrienden
of vriendinnen meer ontmoet, heb ik de uitnodiging
moeten afzeggen, ook omdat het geld ontbreekt.…
Aylan icoon van vluchtelingenleed
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
782 oog
'n dood kind spreekt meer dan ellenlang vertoog
de fotografe gaf het plaatje voor immer leven
hun rubberbootje had het in de storm begeven
onstuimige golven beukten het meters hoog
de mensenhandelaar die de ouders bedroog
en machteloos hun strijd moesten prijsgeven
het gevecht met de zeeduivel eindelijk verliezen
wat dierbaar was nam…
Leontien
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
540 Iedereen gebruikte destijds EPO,
het lijkt wel de naam van een
vrolijk kindertijdschrijft!
Voor mij blijf je een topper op
de racefiets en kunnen ze allemaal
de pot op met hun middelengezeik!
Straks gaan ze dichters ook nog
afkraken vanwege wijn- en drugsgedoe.…
Afscheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.299 Ik zie jouw zetel staan
beelden komen en gaan
Het lijkt alsof je
Kan verschijnen
Maar dan weet ik
Neen…
En voel ik alle hoop verdwijnen
Hoop
Om jou nog even te kunnen zien
Al was het maar voor even
En stevig te omhelzen misschien
We zouden lang praten,
Dat weet ik zo
We namen écht afscheid
Dan kon ik je loslaten
En had ik geen…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 langzaam schoven muren
in vervreemding nabij
nog had ik perspectief
maar een diepe angst
nam plotseling bezit van mij
ben naar buiten gegaan
onder de beklemming vandaan
maar niemand keek me aan
allen op pad naar hun doel
in een strak afgemeten pas
ik stond daar alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen…
Uitzwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 En ik , ik luister naar de regen buiten
scherts in kleuren ouders en kinderen
ik zie bijna dezelfde gelukkige ambities
dus dat zijn zij met name, dat blijven zij.
Denk wat heb jij als kennis meegemaakt
zijn wij wellicht als takken van een boom
heb jij wel eens gebloosd, je gevleid gevoeld
en toch geen snars van dit leven begrepen?…
Godvergeten bang
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 alles zal vergaan
ik weet niet eens
je naam maar
lees gruwelijkheden
in je ogen
we houden
elkaar vast in
een laatste greep
op ons bestaan
maar het is gedaan
het hete licht dat
ons omringt heeft
geen goddelijke allure
we schroeien door
hitte van de vuren
geen engelengezang
wel godvergeten bang
om te sterven door
de chaos die…
Geduld.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.048 ik deed genoeg uw Naam te loven!’ -
maar zwijgend dulden tot volgroeide pijn
zal kroon van doornen, kroon van glorie zijn.…
Doofden in jouw ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
474 ik voelde nog
de warmte van je jas
die ik voorzichtig aan
de kapstok had gehangen
vleugjes jij
waren in de hal gebleven
als eilandjes leven van
jouw spirituele aanwezigheid
je dirigeerde
ongedwongen de
heerlijke sfeer die jou
vanzelfsprekend eigen was
je nam altijd
de grote wereld mee
zoals jij die kende en voelde
vol spirit…
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 What’s in a name? Onder de lichtste lucht
zullen wij, bloedig of onbloedig, vechten
om brood, om liefde, om vermeende rechten.
De oorlog, klein of groot, laat ons geen vlucht,
want zelfs tot in het lieflijkste gehucht
volgt in de spiegel ons de schurk, de echte.…
Het wordt stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 HET WORDT STIL
Geboortepijnen, in eens stil
mijn naam wordt gezegd
er ontstaat rumoer
het leven biedt zich aan
levensloop, voortgang
geduldig het leven aanvaarden
als een volwaardig mens
het opgelegde juk dragen
in het vooronder is het benauwd
de wilde zee klotst om mij heen
ik wilde alleen zijn
tot mijzelf komen in stilte
steeds…
Callanish
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 opstaande stenen van Lewis gneiss -
met in het midden een crematietombe
waar ooit door vlakgom van de vlammen
de doden werden gewist
liep ik op reis
een onbesliste route langs
naar hier
een laatste rustplaats in het niets
in regen en wind
een dodenkoerier
inscripties op de zerken zijn naar zee gericht
vanaf het land hoeft men de namen…
We zeggen even dag Menno Wigman
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Met dagboeken in je nachtkastje en memo's
dat en wie wel of niet de dood had weerstaan,
met bundels met namen en herinneringen
over mensen die met een groot hart deelden.
Muzikale ritmes met schijnbaar gemak toverden
uit losse pols je wangen rozerood konden kleuren.…
Het manifest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 ik wiegde mee
met de vlammen
van het vuurtje hoop
zag het manifest
gestalte krijgen in
oplaaiende hitte
golvend nam
geestdrift bezit
van alle mensen
hoger dan ooit
wakkerden emoties als
liefde en vertrouwen aan
om toch de aarde
nog klaar te maken voor
zijn nieuwe ijstijdenloop
de gevolgen van
vervuiling en brandschatting…
Energetisch gat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel van de toekomst
er morgen uitziet, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het avondrood
zijn luiken openslaat, zichtbare
heerlijkheid van het groenste gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
toen het leven…
De dagen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.346 Haar last is zwaar, de frêle schouders staan gebogen
je nam het weg, de ogen vol van mededogen
kreeg dank voor hulp en je lankmoedigheid.
Die hulp bleek deelbaar dat wil zeggen:
van toen af aan,- en saam, de zelfde weg gegaan
en tellen gaandeweg, de jaren samen.…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
ochtend pauzering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
672 in het waarom de wolken
drijven, de aarde nat van
het nachtelijk verschijnen
tuur ik versmalt naar de
woorden die voor me opdoemen
zoals de mist van staar
zich opnieuw lenst naar
het werkelijk ervaren
mede-dichters, velerlei namen
samen op weg, zoals het tuig
het zeil en mast gebeuren het roer
beminnen naar de vrijheid die we
dán toch…
klein en daarom bekoorlijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 Waar ieder de ander kent bij naam.
En bij bijnaam als dat zo moet zijn.
Een dorp is een wonder van een wereld
in het klein waar er voor elkaar
geen geheimen kunnen zijn.
Een dorp is een kern met daaromheen
het leven waarin alle aspecten van
het mens zijn worden bedreven.
Klein en daarom bekoorlijk.…
Nooit meer ( 102.000)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
734 zes dagen en vijf nachten
lezen wij de namen van hen
die uitgeleverd waren aan
de vijand
gisteren kwamen er excuses
excuses van de Nederlandse regering
dat zij zich als makke schapen
hebben laten imponeren
dat zij met de vijand
hebben meegewerkt waardoor
het kon, dat 102.000 mensen
de dood vonden
niet alleen zijn Auschwitz Birkenau…