Alle inzendingen over naam

7886 resultaten.

Sorteren op:

Zo straks de dood door deze deur mocht treden

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.550
Zo straks de dood door deze deur mocht treden, neerdalen langs de trap of kloppen aan het raam, mij wenken zou en daarna noemen zou mijn naam en zei: Volg mij, uw leven is verleden - hij zou geen lang en moeizaam overreden van node hebben voordat ik het drukkend haam van een vrijwel mislukt bestaan, besmeurd met blaam, afleggen wou en heen…
Jan Campert11 december 2016Lees meer >

Loof God

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Loof God in Zijn heiligdom Loof Hem om Zijn mogendheden In de hemel als ook hier beneden Loof God, loof Zijn naam alom. Loof God met de trom en fluit Met bazuin, cimbel, tamboerijn Dat het ter ere van God mag zijn Loof Hem om Zijn wijs besluit.…
Fedde Nicolai21 december 2016Lees meer >

Schaarste

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Die mierse zondag nam ik, je trapte me onbesuisd en ongesuikerd m'n comfortzone uit, de trein naar het Poolse oerbos. Onderweg Dostojevski’s badnotities lezend, telde ik zielen en dorpsoudsten, dutte ik kadansgewijs in en droomde van wolven in Bialowieza.…

Euforisch

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
in dwarrelende sneeuw nam ik je mee naar de maagdelijke witte wereld zoals de eerste mensen het paradijs betraden werden onze sporen paden stil pluisden kristallen spelend om ons heen lichtten op en werden een in een lieflijk kraken hoorden wij de melodie van voortgang maken links van ons het bos waarvan het groene mos de scene…
wil melker13 februari 2017Lees meer >

Loof God

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Loof God in Zijn heiligdom Loof Hem om Zijn mogendheden In de hemel als ook hier beneden Loof God, loof Zijn naam alom. Loof God met de trom en fluit Met bazuin, cimbel, tamboerijn Dat het ter ere van God mag zijn Loof Hem om Zijn wijs besluit.…

Vreemde eeuwigheid

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.433
ik kreeg zijn naam, ik kreeg zijn huis. ik mocht een beetje sterven van verdriet en hij wist het niet. er is die onmetelijke kracht, een eindeloze lente en het houden van het huis, van elke steen, van elk gremeltje grond, van alle groenen in het gras. het is wat ik wil. het is alles wat ik ooit was.…

een zonnige ochtend

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.161
planting, het uitstellen van zelfmoord de romankunst, heldendom, lafheid, liefdes als lieveheersbeestjes bijtend, als vliegen wegvliegend naar ander aas de rest is wat wij verdedigen wat vernield wordt de republiek of het koninkrijk het dagelijks brood of althans het gat in de maag dit gedicht ----------------------------- uit: zonder namen…

Het tweede gezicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
ik zie het sterrenlicht voel de diepte van onbegrensde ruimte met het tweede gezicht uit zwart schitteren in contrast de vele zonnen waarmee de schepping begonnen is door wiens hand is niet relevant namen sluimeren in oneindig weten zonder vergeten ik kijk naar de hemel voel de magie van ooit zijn verdwenen en nog zichtbaar in…

Moed

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.827
Omdat mijn Heiland bij mijn naam mij riep en heeft gezegd, dat ook voor mij zal dagen het leven, dat Hij in zijn sterven schiep!…

liefde zonder kleren

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
veel schelen hij denkt gewoonweg altijd simpel wil enkel en alleen maar bootje roeien… grapje... nee, laten spelen met zijn wimpel verleiden en heerlijk stoeien rampetampen en gaan van bil althans, in zijn verankerde gedachtenis dat is wat onze vriend hier wil Casanova's en hun beruchte geschiedenis voor hen was liefde enkel maar een naam…

Uitnodiging

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.598
Met name aangaande Rimbaud. Ik zou best willen. Tof man, maar gezien het feit dat ik al jarenlang als een kluizenaar leef en in het echt geen vrienden of vriendinnen meer ontmoet, heb ik de uitnodiging moeten afzeggen, ook omdat het geld ontbreekt.…

Aylan icoon van vluchtelingenleed

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 782
oog 'n dood kind spreekt meer dan ellenlang vertoog de fotografe gaf het plaatje voor immer leven hun rubberbootje had het in de storm begeven onstuimige golven beukten het meters hoog de mensenhandelaar die de ouders bedroog en machteloos hun strijd moesten prijsgeven het gevecht met de zeeduivel eindelijk verliezen wat dierbaar was nam…

Leontien

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Iedereen gebruikte destijds EPO, het lijkt wel de naam van een vrolijk kindertijdschrijft! Voor mij blijf je een topper op de racefiets en kunnen ze allemaal de pot op met hun middelengezeik! Straks gaan ze dichters ook nog afkraken vanwege wijn- en drugsgedoe.…
Joanan Rutgers13 september 2017Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Ik zie jouw zetel staan beelden komen en gaan Het lijkt alsof je Kan verschijnen Maar dan weet ik Neen… En voel ik alle hoop verdwijnen Hoop Om jou nog even te kunnen zien Al was het maar voor even En stevig te omhelzen misschien We zouden lang praten, Dat weet ik zo We namen écht afscheid Dan kon ik je loslaten En had ik geen…
Ingrid Schmitz23 september 2017Lees meer >

Medeleven

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
langzaam schoven muren in vervreemding nabij nog had ik perspectief maar een diepe angst nam plotseling bezit van mij ben naar buiten gegaan onder de beklemming vandaan maar niemand keek me aan allen op pad naar hun doel in een strak afgemeten pas ik stond daar alleen het spel dat zij speelden was mij onbekend maar zij waren met velen…
wil melker17 oktober 2017Lees meer >

Uitzwaaien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
En ik , ik luister naar de regen buiten scherts in kleuren ouders en kinderen ik zie bijna dezelfde gelukkige ambities dus dat zijn zij met name, dat blijven zij. Denk wat heb jij als kennis meegemaakt zijn wij wellicht als takken van een boom heb jij wel eens gebloosd, je gevleid gevoeld en toch geen snars van dit leven begrepen?…

Godvergeten bang

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
alles zal vergaan ik weet niet eens je naam maar lees gruwelijkheden in je ogen we houden elkaar vast in een laatste greep op ons bestaan maar het is gedaan het hete licht dat ons omringt heeft geen goddelijke allure we schroeien door hitte van de vuren geen engelengezang wel godvergeten bang om te sterven door de chaos die…
wil melker4 december 2017Lees meer >

Geduld.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.048
ik deed genoeg uw Naam te loven!’ - maar zwijgend dulden tot volgroeide pijn zal kroon van doornen, kroon van glorie zijn.…

Doofden in jouw ogen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
ik voelde nog de warmte van je jas die ik voorzichtig aan de kapstok had gehangen vleugjes jij waren in de hal gebleven als eilandjes leven van jouw spirituele aanwezigheid je dirigeerde ongedwongen de heerlijke sfeer die jou vanzelfsprekend eigen was je nam altijd de grote wereld mee zoals jij die kende en voelde vol spirit…
wil melker13 januari 2018Lees meer >

De schurk

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.564
What’s in a name? Onder de lichtste lucht zullen wij, bloedig of onbloedig, vechten om brood, om liefde, om vermeende rechten. De oorlog, klein of groot, laat ons geen vlucht, want zelfs tot in het lieflijkste gehucht volgt in de spiegel ons de schurk, de echte.…

Het wordt stil

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
HET WORDT STIL Geboortepijnen, in eens stil mijn naam wordt gezegd er ontstaat rumoer het leven biedt zich aan levensloop, voortgang geduldig het leven aanvaarden als een volwaardig mens het opgelegde juk dragen in het vooronder is het benauwd de wilde zee klotst om mij heen ik wilde alleen zijn tot mijzelf komen in stilte steeds…
Hans Uding21 januari 2018Lees meer >

Callanish

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
opstaande stenen van Lewis gneiss - met in het midden een crematietombe waar ooit door vlakgom van de vlammen de doden werden gewist liep ik op reis een onbesliste route langs naar hier een laatste rustplaats in het niets in regen en wind een dodenkoerier inscripties op de zerken zijn naar zee gericht vanaf het land hoeft men de namen…

We zeggen even dag Menno Wigman

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Met dagboeken in je nachtkastje en memo's dat en wie wel of niet de dood had weerstaan, met bundels met namen en herinneringen over mensen die met een groot hart deelden. Muzikale ritmes met schijnbaar gemak toverden uit losse pols je wangen rozerood konden kleuren.…

Het manifest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
ik wiegde mee met de vlammen van het vuurtje hoop zag het manifest gestalte krijgen in oplaaiende hitte golvend nam geestdrift bezit van alle mensen hoger dan ooit wakkerden emoties als liefde en vertrouwen aan om toch de aarde nog klaar te maken voor zijn nieuwe ijstijdenloop de gevolgen van vervuiling en brandschatting…

Energetisch gat?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 356
Het lijkt allemaal zo vreemd, ideeën en wetten gespeend van naam, anoniem ongrijpbaar, wie zal weten hoe de ziel van de toekomst er morgen uitziet, haar licht gespeend van sterren die er zijn als het avondrood zijn luiken openslaat, zichtbare heerlijkheid van het groenste gras, bloot te staan aan ondeelbare gedachten, toen het leven…
Pama29 april 2019Lees meer >

De dagen

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Haar last is zwaar, de frêle schouders staan gebogen je nam het weg, de ogen vol van mededogen kreeg dank voor hulp en je lankmoedigheid. Die hulp bleek deelbaar dat wil zeggen: van toen af aan,- en saam, de zelfde weg gegaan en tellen gaandeweg, de jaren samen.…

Cemetery blues

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 685
De klokken luiden, afscheid wordt genomen Een korte plechtigheid, een vers, een lied De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen De oude zerken staan hier schots en scheef En ook de houten kruizen, half vergaan Waarop al lang de namen niet meer staan Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…

ochtend pauzering

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
in het waarom de wolken drijven, de aarde nat van het nachtelijk verschijnen tuur ik versmalt naar de woorden die voor me opdoemen zoals de mist van staar zich opnieuw lenst naar het werkelijk ervaren mede-dichters, velerlei namen samen op weg, zoals het tuig het zeil en mast gebeuren het roer beminnen naar de vrijheid die we dán toch…
elze28 september 2019Lees meer >

klein en daarom bekoorlijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Waar ieder de ander kent bij naam. En bij bijnaam als dat zo moet zijn. Een dorp is een wonder van een wereld in het klein waar er voor elkaar geen geheimen kunnen zijn. Een dorp is een kern met daaromheen het leven waarin alle aspecten van het mens zijn worden bedreven. Klein en daarom bekoorlijk.…

Nooit meer ( 102.000)

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 734
zes dagen en vijf nachten lezen wij de namen van hen die uitgeleverd waren aan de vijand gisteren kwamen er excuses excuses van de Nederlandse regering dat zij zich als makke schapen hebben laten imponeren dat zij met de vijand hebben meegewerkt waardoor het kon, dat 102.000 mensen de dood vonden niet alleen zijn Auschwitz Birkenau…
LadyLove29 januari 2020Lees meer >