12342 resultaten.
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Een maan bleek en vol
ligt in een wijde haven,
waar ze niet keert,
ons de tijd verleert.
Gegroeid ongehavend
aan de aarde, zwijgend
volmaakt ver buiten
een vast begrip.
Stil broedt de schijf
ongewijzigd op hetzelfde
plan.…
Kerstgedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.047 ik weet dat
jij een genie bent
in het schikken
van bloemen op toon
de preluderende
lenteboeketjes
klingelen triomferend
in blauwwit verschijnen
zonnig zinderen
streken op het oranjegeel
van de zomerviool
trompettert rood de gladiool
het oogstrijpe geluid
van een vol orkest
kleurt herfst als het
magistraal seizoenen sluit
jij…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
Blauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik doop mijn ganzenveer
in een inktpot vol tranen
waarmee ik verzen schrijf
in de blauwe winterlucht
over hoe we samen dansten
ondanks het hebben van
vier linker benen
zwierden en zwaaiden we
niemand dacht aan later
want al wij hadden was het nu
twinkelende ogen, jouw koude
handen warmend in de mijne
samen opgaand in een sterrenstof…
Door de hel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 jij hebt
de marges verlegd
grenzen geslecht
maar vond
in niemandsland
geen uitgestrekte hand
wel ogen vol
achterdochtige vragen
geen mens om mee te praten
jij moest zo nodig
de wereld verkennen
op eigen benen staan
die klap kwam
onverwacht hard aan
toch veroverde jij een plaats
in door de hel te gaan
bereikte jij de hemel…
Onbekende eenzaamheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 opgaande lijn
in het leven
hebben wij alles
al eens geschreven
de groei
studie en
maatschappelijke bloei
de baan voor een
gesetteld bestaan
tot wij elkaar
in de ogen kijken
en onzekerheid
onderdeel wordt in
bij elkaar kunnen blijven
jij bent afgeslagen
in onwetendheid
kan de verantwoording
zelf niet meer dragen
door een hoofd vol…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
een nieuwe schepping
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 ontbreekt
hoe merken ze dan toch dat
mijn eclips het verzwijgen
tentoonstelt van niets dat in
mij is verrezen
of heeft de serre hun eigen bron
verwarmt met een hitte van gestolen
gedachten en wedijvert de lente
met het spiraal van verloedering
alhoewel het luisteren effectief
in bescheidenheid kan plaatsnemen
oort mijn gehoor als schelp vol…
Pregnant
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 na 'n maand of vier kraamde hij uit
(het was vast een jongetje
want hij was blauw)
dat er van alles mis was met mij
ik begrijp hem wel
dat zei mijn moeder ook altijd
als ik onder haar rok kruipruimte zocht
omdat zij haar buik vol had van mij
mijn hart zakt er nog vanaf
't is gekrompen
maar nog net groot genoeg
om het…
Hartstocht
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
829 Hartje winter, we waren op elkaar
lagen vaak dubbel enkel en alleen
over de twijfelaar die bodemloos
een latrelatie in de weg stond
was het ik of jij
of jij en ik
we hadden in een gat kunnen vallen
ons verbonden voelen met dons op dons
een warm nest vol kippenvel
maar we zijn geen rendieren
dus gaf ik jou een springveer
je kwam er…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Wat ik je geven kan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
849 Ik heb een zon voor op de dag
en een maan voor in de nacht
Sterren die aan de hemel staan
water van een oceaan
een foto aan de muur van Mars
en bubbel belletjes in een cola glas
een lichtje uit een gekleurd buisje
wellicht zelfs een klein huisje
ik geef je regenbogen
en intieme dagdromen
een hart vol verlangen
altijd in jou belangen…
Willem Frederik Hermans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 Voor de nachtlamp doven gaat
sla ik open, zie zijn gelaat;
diep in kraag, mond vol gas
brakend sluipen in het Luxembourg
in Groningen bij verminkte hoer,
zijn schaterlach van brekend glas.
Nooit meer slapen, mistig spoken
helden straffen, geleerden koken
Dorbeck voor eeuwig verhullen.…
De paarse heide
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
533 De glimlach komt vanzelf, en 't zien zo zacht
dat ook ten diepste iedereen vol liefde is.
En ieder klein, heel klein paars kelkje
vertelt me over leven dat oneindig verder gaat.…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.
Wetend dat het in de lente ook kan stormen.…
Sporen vlammen op
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 hij is geen god
maar zijn sporen
vlammen op
in het landschap
van verbleken
zijn warmte
is lente brengend
na een zoektocht
vol miskenning en
afbrokkelend respect
door wegen die
zij hebben afgelegd
in de dorheid van
niet begrijpen na het
misoogsten van jeugd
hen is geen
deugd gedaan
maar hij heeft hart
en hand gegeven om
hen…
boswachters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 zo groeide hij op, de jakhalzen schuddend
die zich klemden op lijf en leden
met een ziel vol blauwe plekken
vervolgde hij zijn schreden
En later toen hij gin dronk,
er speelde zachtjes jazz,
verzuchtte hij een tikje wrang
geef ons een sparrenwoud
en wij zullen boswachters zijn.…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Baby
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
734 Mopperend ga je kijken,
vertederd kijk je hem aan,
zoals hij daar ligt,
met zijn gezichtje vol traantjes.
Kleintje toch, denk je, kom hier.
Het lijkt bijna niks,
maar het is al heel wat.
Wat precies, dat weet je nog niet.
Je zult het ontdekken!…
Mijn laatste snik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 het is de alleen zijn pijn
die nachts uit schaduw
zijn tanden krijgt
vol venijn aan
zekerheden vreet
als ik zweet van angst
zelfs licht kan niet
verdrijven wat uit donker
naar me toe komt schuiven
een radeloze schreeuw
kan ik totaal verlamd
nog panisch uiten
voor ik wakker schrik
gedesoriënteerd dacht bezig
te zijn aan mijn laatste…
stelen de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 bezige geluiden wekken de straat
het vrachtverkeer voert af en aan
er wordt gewerkt van vroeg tot laat
snel ontbijten, kom op, we gaan
de lift omlaag, de voordeur open
naar de stalling, op de fiets
nog even snel een broodje kopen
ik steel de dag, dat is niet voor niets
de straat bruist van voor naar achter
terrassen vol, veel zang en dans…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
662 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
Het lotusmeisje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
526 lotusmeisje droomt
dat de liefde in haar hart
het wereldleed kan doven)
's nachts zingt ze bij de vijver
om vuurvliegen te lokken
licht en liefde zorgen
voor de juiste atmosfeer
de vleermuizen en uilen
zelfs de hertenbokken
luist'ren stil naar haar gezang
alles is in yin en yang
dan vraagt ze aan de lelies
zachtjes, met een hart vol…
De hogepriesteres
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Toont zich meestal van haar zonnige kant
In haar fluwelen gewaad
Begrip en zorgzaamheid zijn aan haar verwant
Te midden van tweekleurige pilaren
Houdt zij zich al eeuwen schuil
Door dagelijks voor haar uit te staren
Maakt zij haar jurk niet vuil
Zo leeft zij tussen wit en zwart
Lezend in haar geschriften
Met een gemoed vol smart
Beheersend…
ogen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Ze kunnen lieflijk kijken,
als ons hart vol liefde is.
Verstart, als ze angst zien.
Schitteren, wanneer er een
complimentje volgt.
De pretlichtjes verraden een
addertje van ondeugendheid.
Onbeweeglijk blijven staan,
als er gevaar dreigt.
Opstandig bij onbegrip.
Nat bij verdriet.
Strak gespannen in sombere
tijden.…
Rauw verwoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Er is een huwelijk gestorven
Het ligt inmiddels opgebaard
Er wordt vol naar afschuw gestaard
Het was ooit fris en onbedorven
Er is een echtpaar omgekomen
Hun kinderen zijn zwaar gewond
De dood kreeg grip op een verbond
En nog niet waargemaakte dromen
Familie rouwt en legt een krans
De mensen gaan gekleed in zwart
Ze hebben een gebroken…
Iets te diep
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
589 Wat is de zin van
diepzinnigheid in gedichten
als je je eigen diepzinnigheid
niet overziet
De diepte niet meer kunt peilen
en men vol bewondering
maar zegt
o wat is me dat toch diep
En men zwijgt en durft
niets te zeggen
want men wil niet de
onbegrijpende lijken
niet gaan uitleggen
dat de inhoud naar
grote onzin riekt
wees helder…