8104 resultaten.
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Je bent weer verder,
de adem ingetogen,
de reis nog niet voorbij.
Het jaart een nieuwe dag,
je mag, er zijn.
-
Leg de sluiers van je af,
zie wat alles,
jou weer gaf.
Verwonder in je eigen loop,
het mooist wat men kon geven,
was houvast in je eigen hoop..…
Albion
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Een zeemeeuw neemt vaak
oud verdriet mee van het continent,
maar het krijgt een nieuwe kans voorbij
de krijtrotsen op weg naar de tuinen
van Kent.…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
koud
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
630 het was er kil en koud,
mijn liefste , ik had wel
zachtjes willen huilen,
maar ook dat ging voorbij,
want mijn hart begon te rillen en
dit was niet enkel van de kou
want nu pas begon ik te beseffen,
hoeveel ik van je hou!…
Grazige weiden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
516 in een bergweiland waar ik ging zonnen
bruiste een waterval van eeuwen achter mij
iemand had boven mij een lied gezongen
een lied van vrede klonk hier heel nabij
waar in groene weiden de klaprozen bloeiden
en Abraham met zijn kudden ooit kwam voorbij
hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken
nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij…
Gebeden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
540 Toch gaan de dagen verder, ongevraagd
tot plots de vragen hier geen vraag
meer zijn, maar licht verschijnt dat elke
nacht verdrijft en dat we weten;
al is dit weten nimmer met ons hoofd
en gaat het weer voorbij, - het duurt
maar even... maar toch tilt het ons op
en maakt meer nieuwe krachten vrij.…
Het lege nest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
672 Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen
En neemt de kleuren van de zomer mee
Ons hart is veel te ver geopend
Nog eenmaal fietsen wij naar zee
De lage zon legt heimwee op de wegen
De kinderen zijn gelukkig groot
Ons leven is voorbij gevlogen
Een trein die voortraast naar de dood
Straks mogen we het glas gaan heffen
En toasten op een…
koester de jaren - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
981 verjaren is
in dankbaarheid
omziend stilstaan
bij voorbije tijd
die jou gegeven is
verjaren is
verlangend kijken
naar alles wat
na het nu
de toekomst brengt
verjaren is
het verleden
in heden ankeren
en hoopvol reiken
naar het leven morgen
dat wat die terugblik
aan jou toezingt
jou verlangen laten mag
naar het vergezicht
dat…
Onthaal.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 kan hij
op mekaar krijgen
men gaat aan 'm voorbij
Als ie z'n ronde
doet, podia beklimt
achter katheders
....plaats neemt
Hun wenkbrauwen
ziet ie fronsen
zelfs optrekken.....
geen oor gespitst
Alleen......
kinderen blijven
-peinzend- staan
vingertje in de mond.…
Wat hoger leven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.026 alles uit de kast gehaald
alleen het bloeien bleef
wat soberder en schaars
heb struiken geplant
als ordening van leven
ik snoeide het snelle groeien
om er vorm aan te geven
ook bomen zijn er gekomen
in naar de hemel reiken
dacht ik dat zij ons bestaan
hun richting zouden wijzen
maar zij groeiden
sneller op en hun toppen
zijn ons voorbij…
De zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Helaas de zomer is voorbij,
alles heb ik opgeborgen.
Daar mijn gevoel er nog is,
heb ik het plaatje vast gelegd
met een laag vernis.
Ik liet mijn borstel het water golven.
rotsen werden bedolven,
door het kolkend water aan de rand,
dicht bij mijn herinneringsstrand.
Geniet van het vergezicht.…
Hardtroerend
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
709 de laatste
minuten jouw
positieve levensverhalen
weten zul
jij het
nooit
ofwel ooit
even nog
voelend haar
warme handen
jouw lichaam
stijf van
verdriet
emotioneel zwaar
maar dit
missen wilde
jij toch
niet
jouw heldere
stem bracht
haar vreedzaam
naar die
geheimzinnige wereld
waar zij
in vrede
rust
haar lijden
is voorbij…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter donkere kantelen
zeilen klapperden
woest schuimden golven
tegen de klippen op mijn
panorama kon ik wel vergeten
pas later in het
bedaren van de zomerbui
kwam blauw weer vrij en
gleden schaapjes traag voorbij…
God zorgt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 God houdt van u en blijft u nabij
Weet, Hij is een en al ontferming
En neemt u in Zijn bescherming
Hij blijft bij u en gaat u nooit voorbij.
God zij dank voor alle goede zorgen
Waarmee Hij een ieder wil omgeven
Dat wij Zijn geboden mogen nastreven
En Hem loven, elke nieuwe morgen.…
De spinnen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.501 die hun lijf
en vleugels op de lijm beproeven,
huiverend de koudste
opperklem voorvoelend; zonder
één geluid verschijnt de spin,
het dodelijk geruis van een blad
stijgt op als een applausje uit
het muffe spookhuis van de struik;
de doden drogen hier in lichte
sarcofagen, blind gedaald
in voorraadkamers die naar schimmel
en voorbije…
Leer mij toch leven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
556 Leer mij toch leven, ver voorbij de angst
om wat dan ook maar te verliezen.
Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd
losgelaten, maar evenveel of meer zelfs
bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter
mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn.
Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 het was als vuur
wij voelden het
alleen de warmte
ging ons voorbij
er waren geen vlammen
wel ongekende emoties
niet op een rij maar
in chaotische werveling
waarbij de een
snel de ander verving
om gaten te vullen die
alles zouden onthullen
het was stilte die
joeg door ons bestaan
het steeds laten gaan
van niet te raken zaken…
Op zwart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
481 het is voorbij
de schermen staan
overal op zwart
er is helemaal
geen leiding meer
ieder gaat apart
mensen zijn verdwaasd
ineens verstoken
van hun speeltjes
nog zijn er
enkele enclaves
die digitaaltjes vragen
zij schermen zich af
willen niets meer met
anderen te maken hebben
communiceren gaat
weer als vanouds met
ogen stem…
Allemansvriend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 iets in je blik,
als ga je over mij,
als ga je over een ander heen,
alsof je in je hoofd al
alles meegemaakt,
eraan voorbij gegaan
maar ook alsof
je het niet erg,
dat die of die en dat en dat
er ook nog wel bij kunnen
iets milds
wat ik aanvankelijk niet vond kunnen,
daarover denk ik nu,
hoe genereus, sociaal,
wat een liefde heb je…
Kleinschalige geborgenheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 ik heb me teruggetrokken
de brokken leven zijn
even veel te groot voor mij
zij spatten in duizend
stukken uiteen
gevoelloos als steen
ze gaan mij voorbij
het bestaan komt in
vergeten niet meer langszij
ik heb de troost van
herinnering van hoe
het vroeger allemaal ging
nog is er het ambivalente
van kleinschalige geborgenheid…
Bloemrijke overpeinzing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 Het zonlicht verzendt
zijn stralen voorbij muren.
Vergeet nimmer het bloemenhart,
dat boven het maaiveld komt turen.
Zal ik verder klimmen tegen het zonlicht in?
Ik zal het overdenken met gepaste zin.…
Lichte thermiek
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
370 ik heb
met haar onder
het wolkendek geslapen
de schaapjes hebben
wij later uitvoerig geteld
voortzeilend
langs de wind
zijn wij de einder
voorbij geweest in het
ondergangsgoud naar rood
het lichte wit
kreeg body in de
avond uren zacht
droop condens uit
de donkere kant
lichte thermiek
deed ons weer stijgen
in het overzichtelijk…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Nu is het voorbij, rest dat mooie schilderij van ooit
alsof het steenkoud winter is en even niets ontdooit.
Het lijkt wel of het heel donker is in het hele land
nu ik zo naast je sta bij dit houten ledikant.
In de kamer hiernaast hoor ik de klok
buiten nog uit de ren het kippengetok.…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel
naderend ochtendlicht, die
mij liet blozen ranke benen
nog gesloten ontbood ze mij
naar een plek, ver voorbij…
HOE SCHRIJF JE GEDICHTEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 brengen
in bijna levenloze lijven
het duizelt de dichter in z’n kop
rimpelingen in een stilstaande vijver
met de aan hem gegeven
gedachten en flarden van woorden
moet hij iets zien te laten leven en
in een fraaie vorm gegoten
aan de mensheid door te geven
hij moet de juiste wolkjes poëzie
uit de lucht trachten te plukken
die aan hem voorbij…
Houwingaham
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 Houwingaham
middeleeuws dorp
dat onder water kwam
toen de Dollard
haar armen uitstrekte
tot een langgerekte
binnenzee
het viel niet mee
later
op het water
teruggepolderd land
Houwingaham is voorbij
onder 1 1/2 meter klei
resten van huizen, kerk
teruggevonden
sterk
dat vandaag
borden precies zeggen
waar ze stonden
het Bos op
Houwingaham…
Als een abces
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 zich opende
het was jouw
broedsel niet
dat onder je
vingers krioelde
om een eerste
glimp van buiten
op te slaan van het
tabula rasa bestaan
geïnstitutionaliseerd
hormoonde zorg
een affectief en uiterst
adequaat traject
als een abces
vermenigvuldigde zich
het vreemde leven door
angstimpulsen af te geven
de vlek is al voorbij…
Daarmee goed te leven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
568 Het gebruik van riten en symbolen
oneindige creaties van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid,
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen mijn uiterste polen, in
de draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
komt de spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt ik te zijn verlost
van mijzelf…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wij zijn
onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Dat gaat aan mij voorbij.
Het hindert niet.
Dit plekje is voor mij…
elke dag als ik stilletjes geniet.
Het was de wind die
dit geheim vertelde...
Fluisterend, als op de woorden
van een lied.
Antje.…