inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64466):

De zee

In mijn herinnering
sta ik aan de waterlijn,
Het is fijn
dicht bij de natuur te zijn.

Ik voel mijn voeten in het mulle zand.
De zon brandend op mijn huid.
Turend in de verte naar het water,
waar zeilbootjes het bevaren.

Helaas de zomer is voorbij,
alles heb ik opgeborgen.
Daar mijn gevoel er nog is,
heb ik het plaatje vast gelegd
met een laag vernis.

Ik liet mijn borstel het water golven.
rotsen werden bedolven,
door het kolkend water aan de rand,
dicht bij mijn herinneringsstrand.

Geniet van het vergezicht.
Van de golven en rotsen
die met elkaar botsen.
Met het schilderij, voel ik weer
de warmte op mijn gezicht.

Schrijver: claire vanfleteren, 18 jun. 2017


Geplaatst in de categorie: natuur

3,3 met 3 stemmen 79



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Walter Tack
Datum:19 jun. 2017
Bericht:Een mooi gedicht. een 10 computer defect...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)