177366 resultaten.
vleugels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de aangezegde dood
in bootjes van papier
aangespoeld wachten
op zilte handen
de zwaarte deinde stil
en licht tussen hen in
de tranen raakten
bevriend met de verliezen
ze weven nu de dagen
losjes aan elkaar
lopen door de avonden
naar de nachten
vandaag is niet meer
wie zal vleugel...
Zoals de wind waait...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Een zeilboot op zee
bestemming onbekend vaart
zoals de wind waait.
Humaniteit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 De wereld doet soms
zo'n pijn,
of liever gezegd, de mensen
daarin.
Alles moet kapot,
verdreven,
of bespot.
Oorlogen om wat van wie
en delen
doen we niet.
Blind voor morgen
graven we ons
eigen graf.
Spijt komt altijd
te laat en
achteraf.
Jaren van nu
schamen ze zich
dood,
...
Thuis
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
521 Een mooi gebaar van Willem Alexander
'Geef vluchtelingen in ons land een thuis'
Geen bordkartonnen hok maar een echt huis
Maak zo van een migrant een medelander
De Eikenhorst, ten Bosch, wordt even slikken
Maar hij is graag bereid wat in te schikken.
Mijn oma was een vlinder
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 soms vloog er een vlinder
in onze tuin
moeder vertelde mij
dat het mijn oma was
zij soms naar mij
kwam kijken
het heeft jaren geduurd
voordat ik begreep
dat oma's geen vlinders werden
en dood betekende dat je nooit
meer terugkwam
klein versje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
636 ik heb geluk gekend
maar ook verdriet
heeft mij gemaakt
tot wie ik ben
een dichter die
met woorden strooit
en zinnen rijgt
tot verzen
Amsterdamse struikelstenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Enkele honderden struikelstenen sieren
sommige Amsterdamse straten. Stappen in
duizendtal gaan er dagelijks overheen
zonder emotioneel probleem. Stappers die
haastig hun zolen aan hen slijten;
onbekend met het oorlogsleed dat zij in
namen symboliseren in steen.
In de Jekerstraat, op het Mer...
Ongrijpbare werkelijkheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Zou jij mijn God willen zijn
neem dan van mij weg
alles wat absoluut is
wees nabij
zoals ik ben
zuiver mij uit in
wie ik zal worden
of als blijkt dat jij
een schepping
bent van mij dan ben ik
de kunstenaar
die onvoorwaardelijk
lief heeft wat
tot leven kwam
Ziende blind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Wie ziende blind is,
kan door geen oogarts worden gered.
Zie!
Druppels die schitteren in de zon.
Dauw die weidevelden tooit.
En spinnenwonderwebben.
Een traan die eenzaam valt,
in een oceaan van verdriet.
Of op speenkruid langs de sloten.
Een schamele buit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 altijd weer
gooi ik de netten uit
zoek naar antwoorden
op vele levensvragen
de zee lijkt
groot genoeg om
alle opstekers in hun
markante kleur te dragen
vaak rest een
schamele buit als ik
de vangsten binnen haal
hun filosofische waarde bepaal
spartelend aan het
oppervlak is alle d...
Kinderombudsman
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
686 Geachte Nationale Ombudsman,
U onderzoekt toch zaken die niet deugen,
die stiekem zwemen naar bedrog en leugen…
Wel, dan is dit geheid uw pakkie-an:
Dat onze kinderwaakhond kritisch blaft,
is goed! Hoezo, wordt dat nu afgestraft?
O lippen...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.030 O lippen, rood als rozen en frambozen,
Die, kussen ademend, om kussen vragen!
O krachtige armen, die mij, moede, kozen
Om veilig door 't vijandig Zijn te dragen!
O donkere ogen, zachte grondeloze
ogen, zó rein als nooit mijn ogen zagen,
Ogen, waarin geen sprank is uit den Boze,
Maar...
NOCTURNE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.850 De maan roeit brandend
langs 't wolkenrif,
en 't bos is paars:
vergiftigd. -
Poel en half open pad
vol hete bramen,
fel en rond
in geur.
De vlakte, een fletse ruiker
en de lippen droog;
sterren vallen
als dauw.
Gestalten jagen woest:
saters in horden;
en hun grijze adem
is zic...
Bemoediging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 Jezus zegt: "Ik ben met jou
Altijd, je hele leven lang
Wees daarom niet bang".
Jezus zegt "Ik ben de waarheid
Vertrouw maar op mij, mijn kind
Want jij wordt door mij bemind".
Jezus zegt.: "Ik ben de weg
Wandel maar achter mij aan
Ik maak voor jou ruim baan".
Jezus zegt: "Ik ben...
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
663 Wanneer we niets doen blijven we leven.
Ons bloed blijft stromen.
De wereld draait door.
Emails blijven komen.
Wanneer we sterven kan niets verloren gaan.
Microben veranderen onze cellen in stof.
Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.
Dwarsliggers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 slaap een stuk
uit de nacht
reis een trein
in vol ornaat
zet een zomerwei
in badend licht
zoek een verdwaalde
hond in de pot
val een diepte
zonder hoogtezucht
leef een stukje
tegen de draad
Het verlangen om compleet te zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Een verzamelaar gaat voor
de complete waarde. Denkt
in series. Reist voor zijn
doel over de hele aarde.
Spendeert aan het hebben
een heel kapitaal. Is pas
tevreden bij het bezit
van allemaal.
Op kleur, naar vorm of
ouderdom. Het thema bepaalt
de adeldom. Postzegels,
schilderijen of...
Uitgestaren?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 kille wind huisvest tussen haren
van ongeschoren vel en geblazen blaren
zijn de ogen, starend naar het weinige
aan alles hier ontbreekt ’t geinige
er liggen slechts restjes op de hoogste tak
de veren gebonden in een knapzak
bovenin het vertakte hout
gemaakt uit het ambacht aloud
...
Hop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 In het café gedonder in de glazen:
Voor alle bierliefhebbers dreigt een st(r)op
De hele wereldvoorraad hop raakt op,
Wat inhoudt dat het afzien wordt geblazen.
Bestellen van een fluitje van nul cent…
Het zal iets zijn wat noodgedwongen went.
Raadsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 'dat mens'
is altijd
een vrouw
asjemenou!
wat dan
is een man?
Vrouwendij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Vrouwendij
Wat is er zachter
dan de binnenkant
van een vrouwendij/
Plek van teergevoelig
vlees om zachtjes in
te bijten/ Te beroeren
met de vingertop van
een blinde/ Te overstelpen
met kussen van vochtig,
gulzige lippen/ Te likken
met gulzig, ruwe tong/
Liefde uitstellend tot
h...
Gedesillusioneerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 woorden verse woorden
houden (n)iemand
voor de gek
beloften vage beloften
smeerden honing
rond haar mond
jammer
dat zij niet
dom genoeg is
om uit jouw hand te eten
Kerken in het voorbijgaan...
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 Zijn wij
te nuchter
om te kerken?
De godshuizen
van stemmen stil
verstard in het bewegen
Zijn wij
meer 'aan de slag'
'meer van het werken'?
Heeft Hij
ons om die reden
in het Aards Paradijs gezet?
Om ons te stalen
ons te sterken
wat van leven....
overleven maakt?
Dat h...
De " oude" dag is....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
717 Mensen een jaartje of wat ouder zijn mensen
op hun " oude dag".
Toch vreemd omdat elke keer opnieuw
de dag weer jong beginnen mag!
Pas de Deux
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
554 Een schalkse vorm: het Elftal of Onzijn
elf regels lang: eerst drie maal drie, dan twee
aan 't brein van doctorandus P. ontsproten
't patroon per drietal schuift als 't ware mee
de woorden worden in een mal gegoten;
Zo halverwege volgt de ommekeer
Vrouwelijk en mannelijk rijm zijn echtg...
Reflecterende blik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
459 Door stilstaand water
spiegelt een heldere blik
aan de waterkant.
Dol fijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Het Dolfinarium in Harderwijk
Daar zie je Flipper door een hoepel springen
En vissen vangen, leuke liedjes zingen
Wat zijn die beesten slim en vindingrijk
En als ze goed hun best hebben gedaan
Dan komt er ook een happy ending aan.
Afscheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Zij was zijn zonsopgang
de opkomende maan
het licht van Halley
de zekerheid van de ochtendkrant
van de vers gezette koffie
van het klaargelegde kloffie
dat verdween toen zij sprak van afwas
ramen lappen waar geen vuiltje zichtbaar was
dagen die aan elkaar waren geregen
hij hoorde ...
Evolutie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Soms voel ik me
een mier
opgeslokt door
plicht en
alledag.
De zin van leven,
mijn leven,
wellicht niet eens een
rimpeling
tussen zovelen.
Misschien zijn wij een blauwprint
Neanderthalers nog
die uiteindelijk
op vele planeten
bestaan,
en waar wij dan
op die verre
werelden zij...
liefde voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 in de vroege dagen van het voorjaar
waar de tijd 8 maart kalendert
vieren wij de liefde voor later
die veertig jaar geleden
in het land van maas en waal
toen lente jullie leven nog bloesemde
elkaar werd beloofd
het erewoord van toen
bevruchtte zich tot doorgegeven leven
dat rijpend aan zo...